Συνέντευξη του Σταμάτη Πακάκη στο θεατρο.gr με αφορμή την παράσταση ”Μάνα” στο θέατρο Faust


Επιμέλεια: Χρύσα Κοκκίνου
Φωτογραφίες: Αναστασία Λουκρέζη

1) Καλησπέρα σας, κύριε Πακάκη και καλωσορίσατε στην σελίδα μας. Μουσικός, ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας. Πως ξεκίνησε η ενασχόληση σας με τον κόσμο του θεάματος;

Ευχαριστώ πολύ για το κάλεσμα. Σε ηλικία 12 ετών ξεκίνησα τις μουσικές μου σπουδές στο ωδείο και στην πορεία συνέχισα στο Μουσικό Σχολείο της Ρόδου. Εκεί ήρθα σε επαφή με τη χορωδία του σχολείου όπου τραγουδούσα ως alto και με την ορχήστρα όπου έπαιζα φλάουτο. Ήταν μαγικό το συναίσθημα να εμφανίζομαι και να παρουσιάζω αυτά που είχα προετοιμάσει. Έμαθα να δουλεύω ως μέλος ομάδας με σκοπό την παρουσίαση ενός μουσικού έργου. Στην πορεία ως φοιτητής Μουσικολογίας στην Αθήνα ξεκίνησα να σπουδάζω θέατρο, κίνηση και τραγούδι με αποτέλεσμα να εργαστώ πολύ νωρίς και χωρίς να το περιμένω στην παιδική σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο Θέατρο Ακροπόλ υπό την καθοδήγηση της Κάρμεν Ρουγγέρη. Αυτή η συνεργασία ήταν η αρχή για να ερωτευτώ τη δουλειά του ηθοποιού του μουσικού θεάτρου. Από εκεί και πέρα συνέχισα τις μουσικές και θεατρικές μου σπουδές και αισθάνομαι τυχερός που μπορώ να βιοπορίζομαι μέσα από την τέχνη που τόσο αγαπώ και να της είμαι πιστός.

2) Φέτος συμπρωταγωνιστείτε στο έργο ”Μάνα” στο θέατρο FAUST . Πως προέκυψε η συγγραφή του έργου αυτού και η επιλογή του στο ανέβασμα του στο θέατρο FAUST;

Η συγγραφή του έργου αυτού ήταν το αποτέλεσμα της ανάγκης να εκφράσω μέσα από την τέχνη μου, προβληματισμούς και παρατηρήσεις μου για σοβαρά κοινωνικά ζητήματα καθώς και την καθοριστική σχέση Μάνας-παιδιού που βλέπω γύρω μου να δεσπόζει τόσο στις καλές όσο και στις κακές στιγμές κάθε ενήλικα. Η Μάνα είναι παρούσα ακόμη και με την απουσία της. Η σχέση αυτή διαμορφώνει κάθε παιδί και χαράζει ένα σημαντικό πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί μετέπειτα ως ενήλικας.

Φέτος είμαστε κάθε Παρασκευή στο Θέατρο Faust. Ήταν το θέατρο που ήθελα να στεγάσει το θεατρικό ανέβασμα του ΜΑΝΑ. Είναι ένας χώρος που ταιριάζει στην αισθητική μου. Η διακόσμηση του κτηρίου και ο σκοτεινός του χαρακτήρας ήταν αυτά που με κέρδισαν. Χαίρομαι πάρα πολύ που είμαστε στο Faust.

3) Υπάρχει κάποια αληθινή ιστορία πίσω από το δικό σας παραμύθι;

Το κάθε παραμύθι κρύβει μία αληθινή ιστορία που παρουσιάζεται μέσα από συμβολισμούς. Το “ΜΑΝΑ” χρησιμοποιεί το στοιχείο του παραμυθιού για να μιλήσει μέσω συμβολισμών για πολλά κοινωνικά ζητήματα. Η αληθινή ιστορία είναι η ίδια η κοινωνία που ζούμε. Η ίδια η ύπαρξή μας σε αυτόν τον κόσμο είναι η αλήθεια.

4) Σε κάθε παραμύθι , σκοτεινό ή μη, υπάρχει πάντα ένα επιμύθιο. Τι θέλει να μας διδάξει το δικό σας παραμύθι;

Όπως πολύ σωστά γράφετε κάθε παραμύθι έχει σκοπό να μας διδάξει κάτι. Έτσι και το “ΜΑΝΑ” το δημιούργησα με σκοπό να μπορέσει να δώσει την ευκαιρία στους θεατές να έρθουν σε επαφή με ζητήματα που είτε προσπαθούν να ξεπεράσουν είτε δεν έχουν συνειδητοποιήσει και να διδαχθούν πως πρέπει να αναγνωρίζουμε και να ξεπερνάμε τους προσωπικούς μας φόβους. Σημαντικό σημείο για μένα είναι το φωτεινό φινάλε του έργου. Η αισιοδοξία είναι απαραίτητη για να επιβιώσει ο κάθε άνθρωπος και να έρθει αντιμέτωπος με τους δαίμονές του.

5) Σε ποιους τελικά θεωρείτε ότι απευθύνονται τα παραμύθια; Ποιες είναι οι πιο περίεργες ερωτήσεις που έχετε ακούσει από παιδιά;

Τα παραμύθια απευθύνονται σε κάθε άνθρωπο που είναι διαθετημένος να έχει ανοικτό μυαλό χωρίς παγιωμένες απόψεις, σε κάθε άνθρωπο που θέλει να μπει στη διαδικασία αποκωδικοποίησης συμβολισμών. 
Όντας μουσικολόγος έχω εργαστεί σε δημόσιο σχολείο ως καθηγητής μουσικής. Το έκανα αυτό για μικρό χρονικό διάστημα και η καθημερινή μου επαφή με τα παιδιά με έκανε να δω πως κανένα παιδί δεν πρέπει να το αντιμετωπίζουμε χωρίς αλήθεια. Τα παιδιά πρέπει να τα ξέρουν όλα. Δεν είχα δεχτεί τόσο περίεργες ερωτήσεις όσο περίεργες και πανέξυπνες απαντήσεις που πηγάζουν από μια αμόλυντη σκέψη. Πολλές φορές τα πράγματα είναι τόσο απλά και “παιδικά” που εμείς οι ενήλικες τα δυσκολεύουμε μόνοι μας…

6)Ποια είναι τα δικά σας αγαπημένα παραμύθια και πως αυτές οι ιστορίες που ελκύουν τα παιδιά αλλά ακόμα και τους μεγάλους, πώς βλέπετε να αλλάζουν από γενιά σε γενιά;

Τα δικά μου αγαπημένα παραμύθια είναι πολλά. Θα μπορούσα να αναφέρω πάρα πολλούς τίτλους παραμυθιών. Ωστόσο θα ήθελα να πω πως έχουμε εξαιρετικό υλικό ελληνικών παραδοσιακών παραμυθιών σε επαφή με τα οποία ήρθα τα τελευταία χρόνια μέσα από προσωπική αναζήτηση. Ετοιμάζω κάτι με ελληνικά λαϊκά παραμύθια. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε την παράδοσή μας. Δυστυχώς οι άνθρωποι που φέρουν αυτή την προφορική παράδοση είναι ελάχιστοι πλέον. Ωστόσο υπάρχουν λαογραφικές πηγές που μπορούν να μας φέρουν σε επαφή με τον παραμυθένιο ελληνικό κόσμο. Από γενιά σε γενιά βλέπω πως δεν αλλάζουν τα παραμύθια που ξέραμε απλώς προστίθενται νέα. Υπάρχουν νέοι σύγχρονοι παραμυθάδες με μεγάλη φαντασία. Ξέρω κάποιους από αυτούς και έχω και τα βιβλία τους.

7) Τι άλλα σχέδια έχετε για την φετινή σεζόν;

Η επόμενη θεατρική μου δουλειά θα είναι η συμμετοχή μου στην οπερέτα του Όφενμπαχ ” Ορφέας στον Άδη” στο θέατρο Ολύμπια όπου θα υποδυθώ τον Θεό Ερμή σε σκηνοθεσία Ισίδωρου Σιδέρη.
Στην πορεία θα συμμετέχω σε ένα μιούζικαλ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών αλλά ακόμη δεν είναι ανακοινώσιμο.

8) Θα θέλαμε να κλείσουμε με κάτι που θέλετε εσείς να πείτε στο Θεατρο.gr

Να αγαπάτε εμάς τους νέους καλλιτέχνες διότι προσπαθούμε για έναν καλύτερο κόσμο. Να μας αγαπάτε τώρα. Τώρα που είμαστε δυνατοί και με όνειρα. Τώρα που έχουμε να πούμε πράγματα. Τώρα που προσπαθούμε. Να μας στηρίζετε. Το καλλιτεχνικό μέλλον είμαστε εμείς. Υπάρχει πολύ όμορφο υλικό στην Ελλάδα. Είμαστε εδώ και πρέπει να μας βλέπετε και να μας ακούτε. Έχουμε αλήθειες να σας πούμε.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*