Είδαμε το “Γαμήλιο Εμβατήριο” του Άγγελου Τερζάκη, στο Σύγχρονο Θέατρο

Γράφει η Λένα Σάββα


Το ΓΑΜΗΛΙΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ του Άγγελου Τερζάκη αναφέρεται στην περίοδο 1920 -1930 εποχές σκοτεινές για τη γυναίκα και τη θέση της μέσα στην κοινωνία και ειδικά στην επαρχία όπου διαδραματίζεται η υπόθεση. Μια χήρα με τέσσερις κόρες κι ένα γιο στην Αθήνα, ζει σ’ ένα απομονωμένο χωριό της επαρχίας. “Στην εξορία του Αδάμ ολομόναχες .Σε λίγο θ’ αρχίσουν οι βροχές τα χιόνια, θα κλειστούμε μέσα για βδομάδες για μήνες. Ζούμε σαν τ’ αγρίμια, μακριά απ’ την αληθινή ζωή και τους αληθινούς ανθρώπους. ” Η Μαρία είναι η επαναστάτρια της οικογένειας. Πνίγεται μέσα στα στενά πλαίσια της επαρχίας, ασφυκτιά. Διαβάζει κι ονειρεύεται να φύγει στην Αθήνα, ν’ ανοίξει τα φτερά της. Μέσα από τα διαβάσματα της Μαρίας ο Τερζάκης περνάει μεγάλο κομμάτι του φεμινιστικού κινήματος της εποχής. Λέει η Μαρία: “Γυναίκα δεν γεννιέσαι, γίνεσαι” Σιμόν ντε Μποβουάρ.(Γαλλίδα συγγραφέας φιλόσοφος διανοούμενη και φεμινίστρια, σύντροφος του Ζαν Πωλ Σαρτρ. Το γνωστότερο έργο της είναι ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΦΥΛΟ μια φεμινιστική ανάλυση της καταπίεσης των γυναικών.) “Η εξύψωση της γυναίκας θα εξυψώσει το επίπεδο ολόκληρης της κοινωνίας” Αύρα Θεοδωροπούλου (ελληνίδα μουσικός κι αγωνίστρια. Έγινε γνωστή από τους αγώνες της για την απόκτηση του δικαιώματος ψήφου των γυναικών.) “Μόνο με τη μόρφωση μπορεί να ξεπεράσει η γυναίκα το πρόβλημά της” Καλιρρόη Παρρέν (Ελληνίδα δημοσιογράφος από τις πρώτες ελληνίδες φεμινίστριες.Εξέδωσε την Εφημερίδα των Κυριών.) Η ομάδα ΑΝΙΜΑ σε συνεργασία με την Κωνσταντίνα Μιχαήλ τον Κωνσταντίνο Κάππα και τη Μαίρη Χήναρη ανέβασε το έργο του Άγγελου Τερζάκη σε συμπαραγωγή με το ΔηΠεΘε Ρούμελης. Το ΓΑΜΗΛΙΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ευτύχησε στα σκηνοθετικά χέρια της Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη. Είδαμε μια παράσταση φτιαγμένη με μεράκι και γούστο όπως τα σεμέν που έπλεκε με το βελονάκι της η γιαγιά μας. Φτιαγμένη από φίνα υλικά, προσεγμένη στη λεπτομέρεια της αναδίδει έντονα το άρωμα της εποχής και την αγάπη του Τερζακη για τις γυναίκες. Τα αιθέρια κοστούμια εποχής της Μαρίας Παπαδόπουλου και τα γεμάτα φως σκηνικά του Δημήτρη Λιάκουρα συναινούν στο να δει ο θεατής μια παράσταση γεμάτη χρώματα κι αρώματα , αρχοντιά και φωτεινότητα, παρ’ όλη τη σκοτεινιά εκείνης της εποχής. Ή μουσική του Στάθη Δρογώση είναι η φωνή της Μαρίας.Μια μουσική που “αναπολεί” το μέλλον και δημιουργεί γέφυρες.Η μουσική.Ο Τερζάκης οχι.Στήνει την επανάσταση κι αφού την ορθώσει……Οι άκαμπτοι κι αυστηροί νόμοι της οικογενειοκρατίας δεν επιτρέπουν την ελευθερία.Είναι έγκλημα Η ελευθερία και με έγκλημα πληρώνεται.”Άλλωστε το νόμο τον έχουμε μέσα μας” Η γυναίκα μένει μόνη.Ο έρωτας ο παθιασμένος που κρύβει μέσα της, ο πόθος να γκρεμίσει τον κόσμο τον παλιό και να τον στήσει απ’ την αρχή, μένει χωρίς αντίκρυσμα.Όλες οι γυναίκες σε μία.Μια τεράστια μοναξιά. Σήμερα, τόσα χρόνια μετά, αν κι έχουν γίνει πολλά εξελικτικά βήματα, η επανάσταση δεν έγινε. Ποιάς εποχής οι τυχεροί άνθρωποι θα την αξιωθούν; Όμως τότε δεν ήταν ακόμα έτοιμος ο καιρός. “Με το χαμό της Μαρίας ο αέρας εδώ μέσα αλάφρωσε.Όλοι εμείς είσασταν τα στάσιμα νερά. Η δική της παράφορη θέληση μας ανάγκαζε να ονειρευόμαστε. Κι αυτό είναι κακό. Ποιος ο λόγος να ονειρεύεται κανείς;” Η Κατερίνα Μπιλάλη έδωσε στο ρόλο της Μαρίας όλη τη φρεσκάδα, τη ζωντάνια, την ανησυχία και το θυμό που εμπεριείχε.Φόρεσε το ρόλο όπως φόρεσε το φουστάνι της κι αυτό “μίλησε” στη σκηνή. Έγινε η Μαρία. Κι οφείλω να ομολογήσω ότι στην τελευταία της σκηνή, εκεί που γκρεμίζεται τ’ όνειρο, η Μπιλάλη μου θύμισε τις μεγάλες τραγικές μας Κυβέλη, Κοτοπούλη, Παξινού. Ήταν μια στιγμή που δεν ξεχνιέται. Η Κωνσταντίνα Μιχαήλ σα γνήσια Θεατρίνα έκανε την υπέρβασή της κι είχε την τόλμη και τη γενναιότητα να τσαλακώσει την εικόνα της ερμηνεύοντας άψογα τη Λεμονιά. Ο Κωνσταντίνος Κάππας υποδύθηκε όλους τους άντρες του έργου ανίκανους, απατεώνες, χρεοκοπημένους. Εξαιρετικός στην άνεση του να μπαινοβγαίνει στους ρόλους και να υιοθετεί αυτούς τους ρόλους σαν να είναι παιδιά του αληθινά. Πολύ καλές ερμηνείες από τη Μαίρη Χηναρη (καταπληκτική στο ρόλο της μανίας) και από τις Π.Μαυρίδης και Γ.Τσιότσκα (μικρές αδελφές). Η παράσταση ΓΑΜΗΛΙΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ αν και αναφέρεται σε πολύ δύσκολες εποχές και συνθήκες, είναι φτιαγμένη από ονειρικά υλικά.Δεν πέφτεις βλεποντάς την, αντίθετα ενδυναμώνεσαι. Η Μαρία άφησε πίσω της πολλά φωτεινά μυαλά. Γυναικεία κι ανδρικά. Η εξέλιξη δεν μπορεί να σταματήσει με κανένα τρόπο. Το ΓΑΜΗΛΙΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ είναι μια παράσταση δύναμης κι αισθητικής.

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη
Δραματουργική επεξεργασία: Κωνσταντίνος Κυριακού
Σκηνικά: Δήμητρα Λιάκουρα
Κοστούμια: Μαρία Παπαδοπούλου
Πρωτότυπη Μουσική: Στάθης Δρογώσης
Επιμέλεια Κίνησης: Ειρήνη Ερωφίλη Κλέπκου
Σχεδιασμός Φωτισμού: Αντώνης Παναγιωτόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Δενδρινού
Β.Βοηθός σκηνοθέτη: Καλλιόπη Καραμάνη
Βοηθός Σκηνογράφου: Αθανασία Δεκούλη
Φωτογραφίες: Δομινίκη Μητροπούλου
Τρέιλερ: Ειρήνη Στείρου
Μακιγιάζ: Γιάννα Νοικοκύρη
Styling: Data type atelier de beaute
Παραγωγή: Ομάδα ANIMA – ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης
Προβολή – Επικοινωνία: BrainCo
Ηθοποιοί: Κωνσταντίνος Κάππας, Πέτρα Μαυρίδη, Κωνσταντίνα Μιχαήλ, Κατερίνα Μπιλάλη, Γιώτα Τσιότσκα, Μαίρη Χήναρη

Διάρκεια Παράστασης: 1 ώρα και 20 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: 15€, 12€ μειωμένο, 9€ γκρουπ & ανέργων

Προπώληση: https://www.viva.gr/tickets/theatre/sugxrono-theatro/gamhlio-emvathrio/

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*