Συνέντευξη του Μέμου Ρούσσου στο θεατρο.gr με αφορμή την παράσταση ”6 Λεπτά” που παίζεται στο θέατρο ΠΚ

 1) Καλησπέρα σας, κύριε Ρούσσο  και καλωσορίσατε στην σελίδα μας. Ηθοποιός, χορευτής και χορογράφος .  Όταν ακούτε τη λέξη θέατρο τι σας έρχεται πρώτο στο μυαλό; Πως σκιαγραφείτε   τον ”Μέμο ηθοποιό” και τη σχέση του  με τον κόσμο του θεάτρου; Ποια ήταν η αφορμή της ενασχόλησης σας με το θέατρο;
Θυμάμαι τον εαυτό μου από πολύ μικρό να ασχολείται με το θέατρο. Η μητέρα μου αποφάσισε να με γράψει σε μια παιδική θεατρική ομάδα γιατί με έβλεπε που προσπαθούσα να παίξω τις διαφημίσεις της τηλεόρασης . Σε ηλικία 5 ετών αποφάσισα οτι θέλω να γίνω ηθοποιός,  λίγο μικρός αλλά το τήρησα……. Το θέατρο για μένα είναι μια μικρή αναπαράσταση της ζωής. Για τους θεατές το θέατρο τους δίνει την ευκαιρία να προβληματιστούν , να γελάσουν , να συγκινηθούν να βιώσουν κάποιες φορές τα αισθήματα κάποιου άλλου μέσα από μια ιστορία ζωής που παρακολουθούν μέσα σε ένα πολύ προστατευμένο περιβάλλον. Για τους ηθοποιούς το θέατρο σου δίνει την ευκαιρία να δεις πολλές πτυχές του εαυτού σου , να βιώσεις γεγονότα και συνθήκες που θα ήταν δύσκολο στη ζωή σου και το καλύτερα να μοιραστείς τις εμπειρίες σου και τα αισθήματα σου με το κοινό. Για αυτό έχω μια σχέση μεγάλης αγάπης με το θέατρο. Δε ξέρω πως θα σκιαγραφούσα τον εαυτό μου. Πιο πολύ θα τον παρομοίαζα με έναν εργάτη που χτίζει κάτι από το 0 και λίγο λίγο αρχίζει να φτιάχνει ένα ολοκληρωμένο δημιούργημα ! Η χαρά της δημιουργίας ,η έμπνευση και το δέσιμο της θεατρικής ομάδας  είναι για μένα   μεγάλο συστατικό για μια όμορφη παράσταση.


2) Φέτος συμπρωταγωνιστείτε στο έργο  ”6 λεπτά”   στο θέατρο ΠΚ. Πρόκειται για διασκευή του έργου “Η κούκλα της βιτρίνας”, του Θοδωρή Κατσαρού. Ποια είναι η ”υπόθεση” του έργου;
Πρόκειται για ιστορίες ανθρώπων, το μόνο που τους συνδέει είναι οτι όλοι έχουν πεθάνει .Ο κάθε ήρωας έχει 6 λεπτά να πει την αλήθεια του ή αυτό που τον βασανίζει και να αποχαιρετήσει με αυτό το τρόπο τη ζωή του. ακούγεται λίγο μελό αλλά πιστέψτε με δεν είναι…..


3) Ο βασικός σας ρόλος στο έργο  (ως μονόλογος) : υποδύεστε ένα τράνς άτομο και μιλάτε γενικότερα για τον ρατσισμό στην κοινότητά τους αλλά και την επίθεση που δέχονται. Πόσο δύσκολο ή εύκολο ήταν να μπείτε στο ψυχισμό μιας τέτοιας προσωπικότητας; Ποια η γνώμη σας για το Athens Pride, την queer ” μόδα ” που συνεχώς κερδίζει έδαφος ; Και κατά πόσο θεωρείτε την Ελλάδα ανοιχτή σε αυτά τα θέματα;

Δε Ξέρω κατά πόσο είναι εύκολο να μπεις στον ψυχισμό ενός ανθρώπου που νιώθει εγκλωβισμένος μέσα στο ίδιο του το σώμα . Σίγουρα όμως είναι εύκολο να συναισθανθείς κάποιον που νιώθει καταπιεσμένος, που έχει βιώσει σε μεγάλο βαθμό τη μη αποδοχή από τους ανθρώπους που αγαπάει , που έχει βιώσει λεκτική και σωματική βία ,που ντρέπεται ,που φοβάται και που κάποτε και ο ίδιος πολύ πιθανόν να μη τα είχε βρει με τον εαυτό του. Δηλαδή να καταλάβεις έναν άνθρωπο. Χαίρομαι πάρα πολύ που μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω να αγαπήσω και να υποδυθώ τη ZANET έναν άνθρωπο με πείσμα και όρεξη για ζωή οτι και αν της είχε συμβεί. Χαίρομαι για την ύπαρξη του gay pride,για μένα είναι μια μεγάλη γιορτή για όλους  τους αγώνες και τα δικαιώματα που πάλεψαν κάποιοι άνθρωποι κάποτε για να ισχύουν και που πολλές φορές ακόμα παλεύουν .Δεν έχω ακόμα συγκεκριμένη γνώμη για τη queer μόδα. Είμαι ένας άνθρωπος που υποστηρίζω πολύ την ελεύθερη βούληση και έκφραση. Ο καθένας έχει δικαίωμα να έχει για τον εαυτό του την εικόνα που θέλει .Δε συμφωνώ μόνο όταν βλέπω άτομα να προβάλουν τον εαυτό τους (συνήθως χρησιμοποιώντας μια πιο εκκεντρική fancy εικόνα και έναν πιο τηλεοπτικό gay τρόπο συμπεριφοράς ) ως gay πρότυπο. Με αυτό το τρόπο θεωρώ οτι είναι σαν να βάζουμε μια ταμπέλα στο <τι είναι gay ή queer> όπου τα  άτομα χρειάζεται να ακολουθήσουν. Νομίζω οτι αν ο καθένας κοιτάξει βαθιά μέσα του θα βρει ποια εξωτερική και εσωτερική εικόνα του ταιριάζει, θα καταλάβει πραγματικά δηλαδή τη μοναδικότητα του.


4)  Σας έχει μείνει κάποιο στιγμιότυπο ή φράση από τη παράσταση και γιατί;

Η φράση που μου έχει απομείνει πιο έντονα είναι η φράση της <<DUM VIVIMUS VIVAMUS ΟΣΟ ΖΟΥΜΕ ΑΣ ΖΗΣΟΥΜΕ>> ….Οι λόγοι νομίζω είναι προφανείς….

5)  Όλοι οι ήρωες του έργου μιλούν για τον θάνατό τους και τη ζωή τους τα τελευταία 6 λεπτά τους ως νεκροί πριν σβήσει ο εγκέφαλος (στο μεταίχμιο ζωής και θανάτου) . Αν ξέρατε ότι σας απομένουν 6 λεπτά τι θα μοιραζόσασταν ως Μέμος, με ποιον και γιατί;

Νομίζω οτι το μόνο που θα ήθελα είναι να πιω έναν καφέ με όλους αυτούς που αγαπώ και να γελάμε πολύ.


6) Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο, το αγαπημένο σας τραγούδι και το αγαπημένο σας σημείο στη πόλη.
Είναι τόσα πολλά……… ΛΟΙΠΟΝ. Αγαπημένο τραγούδι είναι το <<Mάθε μου να περπατάω ξανά >>του Θέμη Καραμουρατίδη .Θεωρώ οτι μιλάει  με έναν πολύ  πρωτότυπο τρόπο για τη δύναμη της ζωής. ( το έχω χορογραφήσει κιόλας) .Αγαπημένο βιβλίο<< Η δύναμη του τώρα>> ,ένα βιβλίο που μας δίνει να καταλάβουμε ακριβώς τι είναι το τώρα και η κάθε στιγμή. Και αγαπημένο σημείο μια βόλτα στην αεροπαγίτου ειδικά αν έχει ωραίο φεγγάρι.

7) Τι άλλα σχέδια έχετε για την φετινή σεζόν;
Χορογράφησα  τα 6 μαθήματα χορού σε 6 εβδομάδες στο θέατρο ΙΛΙΣΣΙΑ, και με μια όμαδα χορευτών ετοιμάζουμε μια χοροθεατρική παράσταση για το καλοκαίρι. Έχω κάποιους σημαντικούς αγώνες χορού σε Ελλάδα και εξωτερικό και έχω εστιάσει κυρίως σε αυτούς.

8) Θα θέλαμε να κλείσουμε με κάτι που θέλετε εσείς να πείτε για το Θεατρο.gr .
Ευχαριστώ πάρα πολύ για την τόσο ωραία συνέντευξη .Ελπίζω να μου δοθεί η ευκαιρία να ξαναμιλήσουμε και στο μέλλον. Το θέατρο .gr είναι ένα πολύ αξιόλογο site και πολύ οργανωμένο που θεωρώ οτι οποιοσδήποτε θεατής είναι καλό να το συμβουλεύεται!

Η παράσταση «6 λεπτά» του Θοδωρή Κατσαρού παίζεται στο Θέατρο ΠΚ 
Κασομούλη 30 & Ρενέ Πυώ 2,Νέος Κόσμος
Τηλ.: 2109011677 κάθε Παρασκευή στις 21.00 μμ.

6 λεπτά

Κοινωνικό Έργο Διάρκεια: 80′

Μέχρι : 15/2
Παραστάσεις : Παρ. 9 μ.μ.
Τιμή : Tιμή : € 12, 10, 8.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*