Είδαμε το «Η Γίδα ή Ποια είναι η Σύλβια» στο Θέατρο Θησείον

Γράφει η Λένα Σάββα

Η ΓΙΔΑ Ή ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Ή ΣΥΛΒΙΑ “Οι άνθρωποι λένε ψέμματα στον εαυτό τους για το ποιοί είναι και πως βλέπουν τον εαυτό τους. Το έργο μου αφορά την ανικανότητά μας να είμαστε αντικειμενικοί με τον εαυτό μας”.ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ ΑΛΜΠΙ.

Το 2000 ο βραβευμένος με τρία Πούλιτζερ αμερικανός συγγραφέας έγραψε τη ΓΙΔΑ που θεωρείται από τα κορυφαία και πιο τολμηρά του δημιουργήματα.

Το έργο αρχίζει με μια κρίση αλτσχάιμερ του Μάρτιν, επιτυχημένου επαγγελματικά (ο νεώτερος κάτοχος του βραβείου αρχιτεκτονικής) και οικογενειακά.Κλείνει τα 50 κι ίσως…..αλλά δεν είναι αυτό.Ομολογεί στη γυναίκα του τη Στήβι ότι είναι απελπισμένα ερωτευμένος με μια γίδα, τη Σύλβια. Η γυναίκα του γελάει.Ο γιος τους έκλεισε τα 17.Τους δήλωσε ότι είναι γκέι.Το αντιμετωπίζουν σαν μια φάση που θα περάσει.

Ο Αλμπι εδώ συνδυάζει το αιχμηρό λεξιλόγιο και το καυστικό χιούμορ με λυρικές περιγραφές της φύσης. Κάτι κωδικοποιεί εδώ σχετικά με τη διαστροφή, την απομάκρυνσή μας από τη φύση και την εμμονή μας με την ύλη. “Ανέβηκα στην κορυφή ενός βουνού. Η θέα από κει ήταν πανέμορφη. Φθινόπωρο. Τα φύλλα είχαν κιτρινίσει, η πόλη στο πιάτο σου. Τα σύννεφα ήταν σαν πίνακες ζωγραφικής κι αυτές οι μυρωδιές της εξοχής…..Το τοπίο ήταν μαγικό. Ένοιωσα τέτοια συγκίνηση!”

Το σαλόνι της οικογένειας -μια ευφυής δημιουργία της Αρετής Μουστάκα- είναι διάφανο γύρω-γύρω. Πως αλλιώς, αφού ο Άλμπι σκοπεύει να καταργήσει το απόρρητο της ιδιωτικής τους ζωής. Αφύλακτοι από παντού και μαζί εγκλωβισμένοι. Μέσα στη τζαμαρία, μέσα στον εαυτό τους, μέσα στα άλυτα θέματά τους.

Σ’ αυτή την ιστορία ο Άλμπι δεν αφηγείται κανένα παρελθόν. Μας αφηγείται όμως υπόγεια το παραμύθι του Κοντορεβυθούλη. Σκορπίζει ψυχούλα στο δρόμο μας για να βρούμε εμείς τις απαντήσεις. Ιδού μερικά: Γιος “Εγώ θα είμαι στο δωμάτιο μου και θα κλαίω ή θα πονώ αλλά εσείς δεν θα με ακούτε.Θα είσαστε απασχολημένοι πώς εξοντώσει ο ένας τον άλλο (ανταγωνισμός και όχι μόνο, πατέρα-γιου). “Ο γιος μου μ’ αγαπάει, ναι ρε, αγαπάει τον πατέρα του, κι αν αυτή η αγάπη κάποια στιγμή ξεφύγει λίγο και γίνει λίγο σεξουαλική, δεν πειράζει, δε χάλασε κι ο κόσμος” Μάρτιν: “κάποτε ένας φίλος μου κρατούσε το μωρό του αγκαλιά κι έτσι όπως το κουνούσε, ερεθίστηκε σεξουαλικά. Μετά κατάλαβε ότι ήταν συμπτωματικό.” Γιος σιγανά:”εγώ ήμουν μπαμπά;” Μάρτιν:Είμαι βαθιά μπλεγμένος είμαι διχασμένος.” Για τη ψυχοθεραπευτική ομάδα: Μάρτιν:”όλοι είχαν προβλήματα.Η κυρία που είχε σχέση με σκύλο αποκάλυψε ότι ο πατέρας της στα 12 τη βίαζε κατ’ εξακολούθηση.”

Αυτά ήταν μερικά από τα ψυχούλα που ο συγγραφέας σκόρπισε μέσα στο έργο αντί απαντήσεων.Γιατί δεν υπάρχει συμπτωματικό. Ούτε τυχαίο.Γιατί η αρρώστια μέχρι να εκδηλωθεί έχει μια μακρά περίοδο εσωτερικής προετοιμασίας.Γιατί δε γίνεται να είσαι γονιός ορισμένου χρόνου.Η θα είσαι ή όχι.Και γιατί ο Άλμπι θέλει εδώ να σπάσει με βίαιο τρόπο τις γυαλιστερές βιτρίνες των επιτυχημένων οικογενειών και γάμων.

Με μια αριστοτεχνική, πλήρης ευαισθησίας σκηνοθεσία ,ο Νικορέστης Χανιωτάκης μας οδηγεί βήμα- βήμα βαθιά μέσα στο οικογενειακό αδιέξοδο που δημιουργείται από ανθρώπους χωρίς αυτογνωσία και συνειδητότητα. Ανθρώπους του φαίνεσθαι και του πράττειν.

Άριστοι συνεργοί στο έξοχο αποτέλεσμα, τα σκηνικά της Αρετής Μουστάκα οι φωτισμοί της Χριστίνας Θανασούλα και η μουσική του Γιάννη Μαθέ.

Απολαυστικά εξαιρετική η ερμηνεία της Λουκίας Μιχαλοπούλου και πολύ καλή η ερμηνεία του Μιχαήλ Ταμπακάκη.

Για το Νίκο Κουρή δεν έχω λόγια.Αν τον χαρακτηρίσω συγκλονιστικό, νομίζω ότι θα τον μειώσω.Μόνο στο μαγνητισμό του μπορώ να αναφερθώ που σε καθήλωνε.

Η ΓΙΔΑ του Άλμπι είναι ένα διακριτικό σκούντημα του εφησυχασμού μας.Μια παρότρυνση να ψάξουμε περισσότερο τα Γιατί της ζωής μας. Γιατί η τέχνη δεν πρέπει ν’ αντανακλά σαν τον καθρέφτη, μα σαν φακός να μεγεθύνει. (ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ )

Συντελεστές

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Νικορέστης Χανιωτάκης

Σκηνικά – Κοστούμια: Αρετή Μουστάκα

Πρωτότυπη μουσική-Επιμέλεια Ήχων: Γιάννης Μαθές

Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα

Βοηθός Σκηνοθέτη: Τόνια Καζάκου

Οργάνωση παραγωγής: Μαριάννα Παπασάββα

Μακιγιάζ: Ηλίας Λιατσόπουλος

Φωτογραφίες: Αγγελική Κοκκοβέ

Παίζουν: Νίκος Κουρής, Λουκία Μιχαλοπούλου, Γιάννης Δρακόπουλος, Μιχαήλ Ταμπακάκης

Info: 

Δευτέρα και Τρίτη 21.15

Θησείον, Τουρναβίτου 7, Ψυρρή

21 0325 5444

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*