Συνέντευξη της Γεωργίας Παντέλη στο θεατρο.gr με αφορμή την παράσταση ” Ιστορία Έρωτα και Αναρχίας ” που παίζεται στο bios


Της Χ. Κοκκίνου

1) Καλησπέρα σας, κυρία Παντέλη και καλωσορίσατε στην σελίδα μας. Όταν ακούτε τη λέξη θέατρο τι σας έρχεται πρώτο στο μυαλό; Πως σκιαγραφείτε ” την Γεωργία ηθοποιό ” και τη σχέση της με τον κόσμο του θεάτρου; Ποια ήταν η αφορμή της ενασχόλησης σας με την τέχνη της υποκριτικής;

Πολλές ερωτήσεις με δύσκολες απαντήσεις. (χαχα) Αρχικά, καλώς σας βρήκα και σας ευχαριστώ για την πρόσκληση. Τι σκέφτομαι, λοιπόν, όταν ακούω τη λέξη Θέατρο… Σκέφτομαι «ποίηση»… Σκέφτομαι ένα κλείσιμο ματιού και ένα χαμόγελο… Θα δανειστώ ένα αγαπημένο μου απόσπασμα από την «Τρικυμία» του Σαίξπηρ, για να μπορέσω να σας το εκφράσω καλύτερα:

«Το πανηγύρι τελείωσε. Κι όλοι αυτοί οι θεατρίνοι, όπως σου είχα πει, ήτανε Πνεύματα που διαλύθηκαν στον αέρα, γίναν αέρας διάφανος. Και ακριβώς, όπως το αέρινο υλικό αυτού του πράγματος, έτσι κι οι πύργοι που αγγίζουνε τα σύννεφα, τα υπέροχα παλάτια, ναι, όλα θα διαλυθούν, και, όπως εξαφανίστηκε αυτό το άυλο θέαμα, θα σβήσουν όλα και δε θα μείνει ούτε ίχνος τους. Είμαστε όλοι φτιαγμένοι από υλικά ονείρων· και η ασήμαντη ζωή μας περιβάλλεται από ύπνο»

Δεν θα μπορούσα να περιγράψω καλύτερα, τι σημαίνει για εμένα το Θέατρο. Όταν ανεβαίνω στη σκηνή είμαι εκείνο το 6χρονο κορίτσι, που έπαιρνε την μικρή της αδελφή, την έντυνε, την έβαφε και της έλεγε «τώρα θα παίξουμε». Μία φορά την εβδομάδα παρουσίαζα στους γονείς μας και στη γιαγιά μου μία παράσταση! Με τα όλα της! Χαχαχα! Κοστούμια, σκηνικά, μουσικές! Είμαι ευγνώμων που ήταν εκεί. Που δεν σταμάτησαν ποτέ την τάση μου αυτή, παρά την αυστηρότητα του πατέρα μου και την κρυφή του επιθυμία, να μη γίνω ποτέ ηθοποιός! Χαχαχαχα!

2) Φέτος σας βλέπουμε να συμμετέχετε στην παράσταση ”Ιστορία Έρωτα και Αναρχίας ” που παίζεται στο bios. Ποια είναι η υπόθεση” της παράστασης ;

Πρόκειται για τη διασκευή της ομότιτλης, θρυλικής ταινίας της Λίνα Βερτμίλερ. Βρισκόμαστε στην Ιταλία, λίγο πριν ξεσπάσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο Τουνίν, ένα απλό αγροτόπαιδο, μαθαίνει ότι ο αναρχικός αδερφικός του φίλος και μέντοράς του, εκτελέστηκε από το φασιστικό καθεστώς μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα να δολοφονήσει τον Μπενίτο Μουσολίνι. Παρόλο που είναι εντελώς άπειρος και απροετοίμαστος, αποφασίζει να αναλάβει αυτός την ημιτελή αποστολή και να πάει στην Ρώμη για να δολοφονήσει,ο ίδιος, τον Μουσολίνι. Ο Τουνίν αφήνει πίσω την απλή ζωή του και κρύβεται σ’ έναν γνωστό οίκο ανοχής στη Ρώμη, που διευθύνει η Μαντάμ Αΐντα. Εκεί καταστρώνει τα σχέδια της δολοφονίας του δικτάτορα με τη βοήθεια μιας ιερόδουλης, της Σαλώμης, η οποία επίσης δραστηριοποιείται στο χώρο της αναρχίας. Ο νέος κόσμος με τον οποίο έρχεται σε επαφή ο Τουνίν και ο έρωτάς του για μία νεαρή ιερόδουλη θα περιπλέξει τα πράγματα…

3) Ποιος είναι ο ρόλος σας;

Υποδύομαι την Μαλίτσια. Την «βαρόνη» του μπουρδέλου, όπως περιπαικτικά με φωνάζουν οι υπόλοιπες… Πρόκειται για μία νεαρή ιερόδουλη, με πολύ έντονη προσωπικότητα, η οποία πίσω από το προσωπείο της μεγάλης ντίβας κρύβει ένα κορίτσι που μεγάλωσε γρήγορα και απότομα. Είναι απόλυτα συνειδητοποιημένη για αυτό που κάνει. Άλλωστε, στη φασιστική Ιταλία μία ιερόδουλη που εργαζόταν σε οίκο ανοχής απολάμβανε περισσότερα προνόμια από μία γυναίκα που επιθυμούσε να δουλέψει σε ένα εργοστάσιο. Το καθεστώς του Μουσολίνι είχε δημιουργήσει σημαντικά αντικίνητρα στη γυναικεία εργασία.

Τόσο η Μαλίτσια όσο και και τα υπόλοιπα πρόσωπα του έργου ζωντανεύουν μέσα από τη ματιά του Τουνίν, ο οποίος λειτουργεί σαν μία σύγχρονη και τραγική Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων. Έχουμε, λοιπόν, τη μορφή και τη διάσταση που μας δίνει ο ίδιος.


4) Είναι ο έρωτας η απόλυτη πηγή ζωής;

Πηγή ζωής, για εμένα, είναι η αγάπη. Η αγάπη, η οποία σε όλες τις μορφές της αποπνέει ζωή.

5) Τι θέλατε να πετύχετε με αυτή την παράσταση;

Κατά την προσωπική μου άποψη, η παράστασή μας θα έχει πετύχει, αν ο θεατής βγει από την αίθουσα και αισθανθεί σαν να έχει ξυπνήσει από όνειρο. Αν καταφέρει να ταυτιστεί με τη σύγχυση που υπάρχει μέσα στο μυαλό του κεντρικού ήρωα.

Καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με πράγματα περίεργα, με εικόνες που μας ξεπερνούν, με προσωπικότητες και γεγονότα που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε απόλυτα και τα χαρακτηρίζουμε αλλόκοτα. Πώς λοιπόν αποφασίζουμε να δράσουμε; Πώς λαμβάνουμε τις μεγάλες μας αποφάσεις; Ποια είναι τα κίνητρά μας; Πότε αισθανόμαστε ότι είμαστε χρήσιμοι… ότι πετύχαμε ή αποτύχαμε; Σηκώνουμε το ανάστημά μας στα μεγάλα γεγονότα; Είμαστε έρμαιο παθών και αισθήσεων; Μήπως, τελικά, πρέπει να απολαμβάνουμε απλά τη ζωή και τίποτα παραπάνω; Αν καταφέρουμε ο θεατής να θέσει τέτοια ερωτήματα στον εαυτό του, τότε προσωπικά εγώ θα είμαι ικανοποιημένη.

Εμπιστεύομαι απόλυτα την αισθητική του σκηνοθέτη μας Γιάννη Λασπιά και της κινησιολόγου μας Άλκηστης Πολυχρόνη και είμαι ιδιαίτερα περήφανη που αποτελώ μέρος αυτής της δουλειάς. Το ηχητικό περιβάλλον της παράστασης, το οποίο επιμελείται μία σπουδαία μουσικός, η Ειρήνη Τηνιακού, η οποία βρίσκεται μαζί μας επί σκηνής, πλαισιώνει το έργο με απόλυτη αρμονία.

Τέλος, νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη που συνεργάζομαι με ταλαντούχους και υπέροχους ανθρώπους. Εύχομαι ο κόσμος να αγκαλιάσει την προσπάθεια αυτή.


6)Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο, το αγαπημένο σας τραγούδι και το αγαπημένο σας σημείο στη πόλη.

Μμμμμ. Δεν είμαι άνθρωπος που έχει «αγαπημένα». Μπορώ με το ίδιο πάθος και ενθουσιασμό, να σου μιλήσω για το «Περηφάνια και Προκατάληψη» της  Αusten, για το «Όταν έκλαψε ο Νίτσε» του Yalom, για το «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται» του Καζαντζάκη και πολλά ακόμα.

Το ίδιο μου συμβαίνει και με τα τραγούδια. Ένα που μου έρχεται τώρα στο μυαλό είναι το «child in time» των Deep Purple. Αν μου δώσεις 5 λεπτά θα σου έχω φτιάξει λίστα με τα 100 αγαπημένα μου.

Για το πιο αγαπημένο μου σημείο στην πόλη, όμως, η απάντηση είναι μία και συγκεκριμένη. Είναι το σπίτι μου!!

7) Τι άλλα σχέδια έχετε για την φετινή σεζόν;

Να ξεκουραστώ και να περάσω χρόνο με τους αγαπημένους μου ανθρώπους που μου λείπουν πολύ!


Θα θέλαμε να κλείσουμε με κάτι που θέλετε εσείς να πείτε για το Θεατρο.gr.

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για τον χώρο έκφρασης που δίνετε στους καλλιτέχνες και για την αγάπη σας για το Θέατρο. Το Θέατρο χρειάζεται πολλή αγάπη για να υπάρχει. Αυτό πρέπει να το καταλάβουμε όλοι όσοι ασχολούμαστε με αυτό καθ’ οιονδήποτε τρόπο. Συνεχίστε δυναμικά!

Πληροφορίες για την παράσταση θα βρείτε εδώ

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*