Είδαμε την παράσταση “Η θέληση” στο Ξενοδοχείο Μπάγκειον

Γράφει η Μαριλένα Παππά

Συγκινητική, λυρική, αφυπνιστική ήταν “Η θέληση” του Σεζάρ Μπρι που παρακολουθήσαμε στο Ξενοδοχείο Μπάγκειον. Η ζωή κάθε ανθρώπου έχει μία ιστορία να σου πει και πόσο μάλλον αυτή της Γαλλίδας φιλοσόφου και ακτιβίστριας Σιμόν Βέιλ. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Αλμπέρ Καμύ τη χαρακτήρισε ως “το μοναδικό μεγάλο πνεύμα” της εποχής του.

Βρισκόμαστε στο έτος 1943, τη βλέπουμε σ’ ένα δωμάτιο νοσοκομείου στο Άσφορντ, να θυμάται. Την παιδική της ηλικία κατά τη διάρκεια του α’ παγκοσμίου πολέμου. Ήταν πέντε και στη σχολική της τσάντα κουβαλούσε το βάρος του πολέμου. Κι έπειτα η Σιμόν μεγάλωσε με ανησυχίες, με σκέψεις, δοκίμασε τον εαυτό της για να γνωρίσει καλύτερα την ανθρώπινη φύση. Κι ένας δεύτερος πόλεμος ξεσπά. Η Σιμόν μιλάει στον Κάρλο, φίλο και νοσοκόμο της. Και μπροστά μας ζωντανεύουν σκηνές και άνθρωποι.

Η Σιμόν καταθέτει τις απόψεις της για το εργατικό κίνημα, τον Μαρξισμό, τη θρησκεία. Μιλάει για την άσκηση βίας και πώς αυτή επιδρά στην ψυχή ενός ανθρώπου. Πώς η επιβολή αδειάζει το πνεύμα και το μετατρέπει σε ένα περίγραμμα αδειανό. Μας μιλάει με αγάπη, με αλήθεια, μιλάει για ένα όραμα. Το ανήσυχο πνεύμα της στοχάζεται, διαβάζει τις ρίζες των κοινωνικών δομών και σταματά πια να ενδιαφέρεται για το σώμα της. Νιώθει μόνη. Η ευφυΐα της που την κατευθύνει στην αλήθεια, είναι εκείνη που εμποδίζει την αλήθεια να γίνει κατανοητή από τους υπόλοιπους. Σταματά να τρώει. Αρνείται να ζει άλλο μέσα σ’ αυτόν τον παραλογισμό.

Με μία υποδειγματική σκηνοθεσία από τον συγγραφέα του έργου Σεζάρ Μπρι, παρακολουθούμε δύο πολλά υποσχόμενους ηθοποιούς, την Αγγελική Πασπαλιάρη και τον Δημήτρη Παπαβασιλείου να μας μεταφέρουν στις τελευταίες ώρες αυτής της σπουδαίας προσωπικότητας. Η χρήση ενός απλού μαυροπίνακα που μεταλλάσσεται σε φιγούρες στρατιωτών, σε συνθήματα, σε ταφόπλακες, σε αστέρια και οι φωτισμοί που μετατρέπουν τη μέρα σε νύχτα είναι κάποια από τα εξαιρετικά ευρήματα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας και σκηνοθέτης προκειμένου να αξιοποιήσει τον ιστορικό χώρο του ξενοδοχείου Μπάγκειον. Η επιλογή του ίδιου του χώρου για να διαδραματιστεί η συγκεκριμένη παράσταση είναι ευφυής, καθώς το κτίριο που ανοίγει τις πόρτες του μετά από τόσα χρόνια θυμίζει το ίδιο το πνεύμα της Σιμόν Βέιλ. Όσες φθορές κι αν έχει υποστεί, αντιλαμβάνεσαι ότι μέσα σε αυτό υπάρχει αίγλη, μεγαλοπρέπεια, σπουδαιότητα.

Η Αγγελική Πασπαλιάρη, ως Σιμόν, είναι λιτή, συγκινητική, αληθινή. Καταφέρνει να σε οδηγήσει στην ψυχή της Γαλλίδας φιλοσόφου και να σε μαγέψει με το μεγαλείο της. Είναι εύθραυστη, αλλά ταυτόχρονα ισχυρή. Ενώ ο Δημήτρης Παπαβασιλείου, ως Κάρλος, αλλά και ως όλες αυτές οι εμβληματικές προσωπικότητες που γνώρισε η Σιμόν στη ζωή της και τις βλέπουμε να ζωντανεύουν μπροστά μας, είναι δωρικός και ταυτόχρονα λυρικός. Για κάθε μία διαφορετική προσωπικότητα που καλείται να αποδώσει, γίνεται αυτόματα κάποιος άλλος. Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο έργο παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα με την υπoστήριξη της Πρεσβείας της Αργεντινής.

Ταυτότητα παράστασης

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Cesar Brie | Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ | Ερμηνεύουν: Αγγελική Πασπαλιάρη, Δημήτρης Παπαβασιλείου | Διδασκαλία κίνησης: Σώζων Σγούρος | Σχεδιασμός φωτισμού: Αλέξανδρος Πολιτάκης |Βοηθός Σκηνοθέτη: Αθηνά Παπαδάκη | Φωτογραφίες: Κώστας Γκιόκας |
Artwork: Πέτρος Παράσχης |Τρέιλερ: Δημήτρης Αθανασιάδης

Από 23 Ιανουαρίου έως 7 Μαρτίου | Κάθε Tετάρτη & Πέμπτη 21.15

Τιμή εισιτηρίου: 12 € & 5 € (μειωμένο)

Τηλέφωνο κρατήσεων: 6943912100

Ξενοδοχείο Μπάγκειον | Πλατεία Ομονοίας 18 (στάση μετρό Ομόνοια)

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*