Είδαμε την παράσταση “H Κυρά της Ρω” με την Φωτεινή Μπαξεβάνη στο Θησείον, ένα θέατρο για τις Τέχνες

Γράφει η Ντίνα Καρρά

…” Έχω κρατήσει μερικά κομμάτια από υφάσματα. Ρούχα όσων έφυγαν. Τραπεζομάντιλα από κάτι Κυριακές που αναπαύτηκαν. Προικιά, δώρα, κληρονομιές – η ζωή μου στον κόσμο των ανθρώπων. Γι΄αυτό τα κράταω. Θέλω αντί για ίχνη, να αφήσω μία σημαία. Του ασήμαντου ανθρώπου, της περασμένης Κυριακής, της αρχαίας χαράς…”

Συναρπάζει η Κυρά της Ρω στο Θησείον, ένα θέατρο για τις Tέχνες. Φαντάζει επιβλητική και υπερήφανη με καθαρό μυαλό, βροντερή φωνή και αγέρωχο βλέμμα που χωράει τα μεγάλα κομμάτια της ζωής της. Ντυμένη στα μαύρα περπατάει αργά και σταθερά πάνω στα άγρια βράχια του νησιού της. Οι αγαπημένοι της ήχοι ακούγονται ζωντανά από το τσέλο. Η θάλασσα και οι γλάροι…το μπλε…αυτό το μπλε…η δύναμή της! Μιλάει απλά και γλυκά για τα ήθη και τα έθιμα του τόπου της. Όλη της η ζωή ξεδιπλώνεται κινηματογραφικά μέσα σε λίγη ώρα και ένας πολύχρωμος κόσμος ζωντανεύει μπροστά στα μάτια μας.

Είναι η εμβληματική ελληνική φιγούρα, η γυναίκα σύμβολο που έμεινε στην ιστορία επειδή ανεβοκατέβαζε καθημερινά επί σαράντα χρόνια την ελληνική σημαία στο ακριτικό νησί της Ρω, αψηφώντας τον κίνδυνο κάτω από αντίξοες συνθήκες. Όμως η Δέσποινα Αχλαδιώτη, όπως λέγεται πραγματικά, δεν είναι μόνο αυτό. Η ζωή της χαρακτηρίζεται από τόλμη, θάρρος, πυγμή, πάθος, εμμονή, αποφασιστικότητα, αισιοδοξία, ανεξαρτησία, ελευθερία, αγάπη αλλά και ατελείωτη μοναξιά.

…” Δεν τη φοβάμαι την ερημιά. Ποτέ δεν τη φοβήθηκα. Υπήρχαν χρόνια που αυτό εδώ το νησάκι, η Ρω, έμοιαζε με βασίλειο. Αυτός ήταν ο θρόνος μας. Μια ξεραμένη λεμονόφλουδα και γύρω της το μπλε. Ήμασταν εγώ, ο άντρας μου και το γαλάζιο. Αυτός ήταν ο λαός μας. Μπορεί να μην είχε φωνή, άλλαζε όμως αποχρώσεις, αμέτρητες αποχρώσεις και πρόσωπα, ανάλογα με τις εποχές και τις μέρες…”

Κοιτάζει τον κόσμο των άλλων και τον πονάει σαν να είναι δικός της. Της αρκεί μόνο ένα μικρό κομμάτι γης για να δημιουργήσει το δικό της τεράστιο κόσμο. Αψηφεί τη θέληση των γονιών της και παντρεύεται τον αγαπημένο της, τον Κώστα, επειδή τούτο είναι το δίκαιο και το σωστό. Η αγάπη της για κείνον είναι τόσο μεγάλη, που τον μεταφέρει ολομόναχη στο Καστελλόριζο για να τον σώσει από του χάρου τα δόντια, τραβώντας κουπί όλο το βράδυ. Η εξυπνάδα της είναι τέτοια, ώστε να κρύβει Έλληνες στρατιώτες στο εκκλησάκι του Άη Γιώργη χωρίς να παίρνουν οι εχθροί χαμπάρι. Η πίστη της για ζωή είναι αξιοθαύμαστη, αφού καταφέρνει να επιβιώσει στο βασίλειό της με μόνη συντροφιά τους ήχους του νησιού της, τις σκέψεις της, τα συναισθήματά της, τη θάλασσά της, τα βράχια της, τις φώκιες της, τα ζωντανά της και τους πολέμους να περνούν ξυστά απ΄ το κεφάλι της.

Αυτή είναι η περίφημη Κυρά της Ρω! Ο άνθρωπος και όχι ο ήρωας. Γιατί η ζωή της είναι τέτοια. Δεν είναι αυτοσκοπός της να σηκώνει ανάστημα, έτσι είναι φτιαγμένη η ίδια. Η ανύψωση της ελληνικής σημαίας είναι φυσικό επακόλουθο της ζωής της. Έμαθε να αντλεί δύναμη από το τίποτα με μοναδικά εφόδια την αλήθεια και την αγνότητά της. Ένας απλός, ασήμαντος άνθρωπος καταφέρνει να μπει στο πάνθεον της αιωνιότητας επειδή αυτός είναι ο τρόπος ζωής του. Μία ζωή γεμάτη από αγάπη, πίστη, επιβίωση, ελπίδα. Μία ζωή σμιλεμένη από το απέραντο μπλε της θάλασσας και του ουρανού.

…”Aυτό είσαι σκεφτόμουν, αυτό το μπλε. Και, αντί για καρδιά, έχεις μια γραμμή. Όποτε θέλει, χωρίζει τον κόσμο στα δυο και, όποτε θέλει σε βάζει στη μέση να τον βαστάς…”

Ο χαρισματικός συγγραφέας Γιάννης Σκαραγκάς έχει γράψει ένα μυθοπλαστικό κείμενο συνδυάζοντας την ιστορική γραμμή της ζωής της κυρά Δέσποινας με τον τρόπο σκέψης και την κίνηση της ψυχής της. Είναι ένας παλλόμενος, απόλυτα ποιητικός μονόλογος με τρυφερότητα, ανθρωπιά, χιούμορ, αλήθεια που τιμά τον άνθρωπο και το σύμβολο, φωτίζοντας τη γήινη πλευρά της ηρωίδας. Μιλάει κατευθείαν στην καρδιά μας με τρόπο λυτρωτικό και σπαραχτικό.

Η ταλαντούχα Κατερίνα Μπερδέκα ακολουθεί μία στρωτή, εύρυθμη, ατμοσφαιρική σκηνοθετική γραμμή, η οποία αναδεικνύει την ποιότητα του κειμένου με τέτοιο τρόπο ώστε καταφέρνει να εκμαιεύσει μια πλούσια συναισθηματική παλέτα. Αποτυπώνει τα ποιητικά λόγια του συγγραφέα στο σανίδι λέξη προς λέξη, βλέμμα προς βλέμμα απλά, λιτά και όμορφα με σεβασμό και αγάπη, όπως άλλωστε αρμόζει σ΄αυτή τη γυναίκα. Τοποθετεί την ηθοποιό πάνω στο ευφάνταστο και λειτουργικό σκηνικό από μαύρες εξέδρες του Γιώργου Γαβαλά που άλλοτε φαντάζουν σαν βράχια και άλλοτε σαν μανιασμένα κύματα. Το νερό είναι πρωταρχικό στοιχείο στη ζωή της Κυράς τη Ρω. Πλένει τα χέρια της, πίνει και δροσίζεται, βρέχει το κουρασμένο της μέτωπο, εξαγνιάζει το κακό.

Στο έξοχο αποτέλεσμα συνεπικουρούν οι εύστοχοι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου που υπογραμμίζουν κάθε κίνηση, κάθε σκέψη, κάθε βλέμμα, κάθε ανάσα της ηθοποιού.

Η αγαπημένη Φωτεινή Μπαξεβάνη αποδεικνύει ότι είναι σπουδαία ηθοποιός και μαγεύει το κοινό της. Γνωρίζει πολύ καλά να χρωματίζει τα ευαίσθητα νήματα μιας ολοκληρωμένης ερμηνείας με τις κατάλληλες θεατρικές αποχρώσεις. Δωρική, άμεση, μεστή, συγκινητική, ανθρώπινη βουτάει στα βαθιά του ρόλου της με υποκριτική σφοδρότητα, λυρισμό, ερμηνευτικό οίστρο και εσωτερικότητα. Με λίγα λόγια, είναι καθηλωτική σ’ ένα ρόλο ζωής που θα κουβαλάει για πολλά χρόνια στη βαλίτσα της και στην ψυχή της.

…”Δεν θα μάθουν ότι στη δική μου χώρα, με αυτή την έρημη σημαία, ένα πράγμα κάναμε σωστό. Καταφέραμε να γιορτάσουμε τη ζωή. Και μπορεί να μην είναι αρκετό, το κάναμε όμως σεμνά, αλλά και αμετανόητα…”

Ένας φωτεινός, αδαμάντινος μονόλογος για τον απλό, αμετανόητο, ασυμβίβαστο άνθρωπο που αφήνει ανεξίτηλο το σημάδι του και ανασαίνει μέχρι το τελευταίο λεπτό. Μία ωδή στην ελληνική ψυχή που δεν παύει να ανθίζει κόντρα στην πραγματικότητα. Δεύτερη σεζόν για την Κυρά της Ρω και μόνο δάκρυα χαράς, ευγνωμοσύνης και υπερηφάνειας στα μάτια μας. Έντονα συναισθήματα αναβλύζουν, γιατί τελικά η Τέχνη μοιράζει αξίες όταν είναι αληθινή. Μην τη χάσετε για κανένα λόγο.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:

Ερμηνεύει η Φωτεινή Μπαξεβάνη
Κείμενο: Γιάννης Σκαραγκάς
Σκηνοθεσία: Κατερίνα Μπερδέκα
Σκηνικά-Κοστούμια: Γιώργος Γαβαλάς
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Τσέλο: Τάσος Μισυρλής, Γιώργος Ταμιωλάκης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαριάνθη Μπαϊρακτάρη
Bοηθός σκηνογράφου: Μιχάλης Σαπλαούρας
Κατασκευή κοστουμιού: Χάρης Σουλιώτης
Σχεδιασμός οπτικής ταυτότητας: Σάκης Στριτσίδης
Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή
Προβολή -Επικοινωνία: Brainco
Μια συμπαραγωγή της ΜΥΘΩΔΙΑΣ με την «Λυκόφως», Γιώργος Λυκιαρδόπουλος

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

Παραστάσεις από 6 Μαρτίου-21 Απριλίου 2019
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη 19:00 Σάββατο 19:00 Κυριακή 19:00
Διάρκεια: 80 λεπτά
Τιμές εισιτηρίων:Κανονικό: 15 ευρώΜειωμένο: 12 ευρώ | Ανέργων: 10 ευρώ | Ατέλεια: 5 ευρώΠροπώληση: 12 ευρώ Για γκρουπ άνω 30 ατόμων 10 ευρώ

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ- στο ticketservices.gr – στο tickets.public.gr – σε όλα τα καταστήματα PUBLIC – τηλεφωνικά στο 210.7234567 – Εκδοτήριο Ticket Services: Πανεπιστημίου 39 – Στοά Πεσμαζόγλου – Από το ταμείο του θεάτρου:«θησείον, ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ»Τουρναβίτου 7, Αθήνα (Ψυρρή)Τηλεφωνικές κρατήσεις: 210.32.55.444(Δευτέρα – Παρασκευή 10:00 – 17:00)Προπώληση/πώληση εισιτηρίων:ώρες ταμείου 18:00-21:00(ανοικτό μόνο τις ημέρες των παραστάσεων)
Πρόσβαση«θησείον – ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ»Τουρναβίτου 7, Αθήνα (Ψυρρή)Ηλεκτρικός Σιδηρόδρομος: Σταθμός ΘησείοΜετρό: Γραμμή 3, Μοναστηράκι

About Ntina Karra 29 Articles
Ονομάζομαι Ντίνα Καρρά. Είμαι άτομο εξωστρεφές, κοινωνικό, αισιόδοξο, ενθουσιώδες (κριός στο ζώδιο) και πολύ δημιουργικό! Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να αποτυπώνει πάνω στο χαρτί συναισθήματα και σκέψεις. Έτσι και με το θέατρο νιώθω ότι ξαναγεννιέμαι και γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Επίσης αγαπώ τη γυμναστική γιατί "νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ". Χαμόγελα και θετική σκέψη κατακλύζουν πάντα τη ζωή μου και συνεχώς λέω ότι τα καλύτερα έρχονται όταν δεν τα περιμένεις!

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*