Είδαμε την παράσταση “Ο φάρος” στο θέατρο Αθηνών

Γράφει η Μαριλένα Παππά

Τι παράσταση! Ο φάρος, το έργο του Κόνορ ΜακΦέρσον, είναι ίσως από τις καλύτερες παραστάσεις που έχουν ανέβει στην Αθηναϊκή σκηνή κι αυτό γιατί μία ομάδα κορυφαίων δημιούργησε τη συνθήκη για να αναδείξει το μοναδικό κείμενο του Ιρλανδού συγγραφέα. Ο Μακφέρσον, γνωστός για την εξαιρετική αποτύπωση της ανθρώπινης μη τελειότητας, τη δημιουργία ηρώων που συνήθως η κοινωνία του περιθωροποιεί (ή οι ίδιοι περιθωριοποιούνται) – άρα τη δημιουργία αντιηρώων – στον φάρο σκιαγραφεί τέσσερις τελείως διαφορετικές προσωπικότητες. Τέσσερις και άλλη μία που αγγίζει το μεταφυσικό, το απόκρυφο. Ο λογοτεχνικός κόσμος του συγγραφέα περιλαμβάνει ανθρώπους που αν τους συναντούσαμε λογικά θα τους περιφρονούσαμε κι όμως με έναν μαγικό τρόπο μας κάνει να τους συμπαθήσουμε, να τους καταλάβουμε. Ο Μακφέρσον ξέρει να δημιουργεί ιστορίες ανθρώπινες με τις σωστές αναλογίες λύπης και χιούμορ, ισορροπώντας τους ήρωές του στη μοίρα τους αλλά και στις δικές τους επιλογές.

Αυτό λοιπόν το απόλυτα ανθρώπινο πορτραίτο ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης κατάφερε να κορνιζάρει αριστουργηματικά με τη μοναδικη κινηματογραφική του σκηνοθεσία, καταφέρνοντας να μετατρέψει τη σκηνή του θεάτρου Αθηνών στην ξύλινη σοφίτα του σπιτιού δύο αδερφών που βρίσκονται σε μόνιμη ρήξη. Με συνεχείς εναλλαγές συγκίνησης, χαράς, γέλου, θλίψης στις σωστές δόσεις του, αναδεικνύεται προστατευτικά, σχεδόν μητρικά, το ανθρώπινο ελάττωμα. Σ’ αυτό το οποίο στηρίζεται το κακό μέσα μας για να μας οδηγήσει στην απόλυτη καταστροφή ή στη λύτρωση.

Είναι Παραμονή Χριστουγέννων, βρισκόμαστε στο υπόγειο ενός σπιτιού, σ’ έναν παραθαλλάσιο οικισμό στα βόρεια του Δουβλίνου. Έξω ξεσπά μία τρομερή καταιγίδα, ενώ μέσα τέσσερεις φίλοι κι ένας καλοντυμένος μυστηριώδης ξένος θα περάσουν τη νύχτα γιορτάζοντας με τον τρόπο που ξέρουν: με χαρτιά και άφθονο αλκόολ. Ο Σάρκυ έχει επιστρέψει μετά από καιρό, για να προσέχει τον Ρίτσαρντ, τον μεγαλύτερο αδελφό του, που τυφλώθηκε πρόσφατα. Στη γιορτινή βραδιά είναι μαζί τους ο Ιβάν κι ο Νίκυ, φίλοι αδελφικοί, στο ποτό και τις αποτυχίες της ζωής. Κι ένας ακόμη απρόσκλητος επισκέπτης, ο κύριος Λόκχαρτ, που κανείς δεν τον γνωρίζει, ενώ εκείνος μοιάζει να γνωρίζει πολλά. Η νύχτα προχωρά και η καταιγίδα μαίνεται, οι άντρες παίζουν μέχρι τελικής πτώσεως, ποντάροντας όσα έχουν (κι όσα δεν έχουν). Είναι μπροστά στην πιθανότητα να αλλάξουν τη μοίρα τους, να σώσουν την ψυχή τους.

Τι να γράψει κανείς για τους πέντε πρωταγωνιστές. Είναι όλοι τους υπέροχοι. Κάτι παραπάνω από υπέροχοι. Είναι συγκινητικοί. Ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, ως Σάρκυ είναι εκφραστικός, συγκινητικός, σκοτεινός και φωτεινός ταυτόχρονα. Καταφέρνει να αποδώσει μοναδικά τα χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου που ζει με τα λάθη του παρελθόντος του να τον στοιχειώνουν, που έχει μία ακόμα τελευταία ευκαιρία ίσως να ζήσει. Ενώ ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης είναι αστείος, είναι συγκινητικός, αυθεντικός. Κατακτά την σκηνή με τη μεγαθυμία του, αποδίδοντας τον αδελφό του Σάρκυ στην ολότητά του. Ο Νίκος Ψαρράς, ο πιο ανάλαφρος ρόλος της παράστασης, ο γκαφατζής Ιβάν, είναι φυσικός, άμεσος, μας κάνει να συμπαθήσουμε την αφέλειά του, την ελαφρότητα του ρόλου του. Ενώ ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος αποτυπώσει τέλεια και με απολύτη άνεση τον ρόλο του αλητάκου που διατηρεί κόντρας με τον Σάρκυ. Για το τέλος, άφησα τον πιο αγαπημένο μου ρόλο στο έργο. Αυτόν του Αιμίλιου Χειλάκη που εμφανίζεται σαν ένας ιλουστραρισμένος ξένος, ένας καλοβαλμένος άγνωστος με μία περίεργη σκοτεινή αύρα που ξέρει όλες τις σκειτονές πτυχές των ηρώων. Ο Αιμίλιος Χειλάκης, είναι ένας γοητευτικός διάβολος, αποδίδοντας όλη τη δραματικότητα του ρόλου του χωρίς υπερβολές. Ένα νεύμα, ένα σαρκαστικό χαμόγελο, η απόκοσμη βαριά φωνή του, το σκοτενό του βλέμμα και μία φυσική ευγένεια που διατηρεί σε όλοτο έργο είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά που αναδεικνύουν τον ρόλο του.

Ο φάρος είναι μία καλοδουλεμένη παράσταση, με τους καλύτερους που έχουμε. Δείτε την.

Ταυτότητα παράστασης:

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Μετάφραση: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης – Αθανασία Σμαραγδή
Σκηνικά: Αθανασία Σμαραγδή
Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος
Κοστούμια: Μαρία Κοντομηνά
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Βοηθοί σκηνοθέτη: Μανώλης Δούνιας – Έλενα Σκουλά
Θεατρικές επιχειρήσεις: Κάρολος Παυλάκης

Διανομή (με σειρά εμφάνισης):

Σάρκυ: Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος
Ρίτσαρντ: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Ιβάν: Νίκος Ψαρράς
Νίκυ: Προμηθέας Αλειφερόπουλος
Κύριος Λόκχαρτ: Αιμίλιος Χειλάκης

ΘΕΑΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ Βουκουρεστίου 10, 2103312343  Διάρκεια: 120 λεπτά

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*