Συνέντευξη της ομάδας Galactica στο θεατρο.gr με αφορμή την παράσταση «Όνομα Project: mars1|Μοναξιά στη ΓΗ»

της Χ. Κοκκίνου

1) Καλησπέρα σας, και καλωσορίσατε στην σελίδα μας. Φέτος σας βλέπουμε να συμπρωταγωνιστείτε στην παράσταση «Όνομα Project: mars1|Μοναξιά στη ΓΗ» . Θα μας πείτε λίγα λόγια για την παράσταση ;

Το πρότζεκτ mars1: Μοναξιά στη ΓΗ, μπαίνει στο 5ο έτος του. Μετά από 3 πετυχημένες χρονιές και 1 χρονιά ανάπαυσης, βάζει πάλι τις μηχανές μπροστά και στοχεύει πολύ πιο ψηλά απ’ ότι στο παρελθόν.

Είναι μια παράσταση που αφορμή της παίρνει την πρώτη επανδρωμένη (κάπως οξύμωρη λέξη αφού 4-5 ηθοποιοί είναι γυναίκες) αποστολή στον Άρη και μας ταξιδεύει στην μοναξιά και την απομόνωση του σημερινού ανθρώπου. Το διαστημικό ταξίδι είναι η αφορμή για να βάλουμε στο μικροσκόπιο τον εαυτό μας και πως κάνουμε τις επιλογές μας.

Το σενάριο είναι πρωτότυπο, η σκηνοθεσία είναι κινηματογραφική και υπάρχει καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης οπτικοακουστικό υλικό που δίνει στους θεατές την ευκαιρία να βουτήξουν μέσα στην ιστορία των ηρώων.

2) Ποιοι είναι οι ρόλοι σας;

Κάθυ Πετρόπουλος [Νάντια Ανθοπούλου]

Η Κάθυ Πετρόπουλος είναι η αρχηγός της αποστολής του mars1. Το πραγματικό της επάγγελμα είναι εξωβιολόγος και ερευνήτρια, γι’ αυτό η ανάγκη της για την ανακάλυψη και εξερεύνηση της εξωγήινης ύπαρξης, είναι ο σκοπός της ζωής της! Ως χαρακτήρας είναι συμπαγής προσωπικότητα με όραμα και φιλοδοξίες που τίποτα δε μπορεί να μπει εμπόδιο στους στόχους και τα όνειρα της, αφού το συναίσθημα έρχεται σε δεύτερη μοίρα! Είναι πειθαρχημένη, συνεπής, οργανωτική, εγωίστρια, με ηγετικές τάσεις και αποκομμένη από το συναίσθημα ή έστω αυτό δείχνει προς τα έξω! Επίσης, θεωρεί ότι το χιούμορ είναι κάτι εντελώς περιττό και ανόητο κατά τα δικά της δεδομένα και το υποτιμά ευθαρσώς!

Σαν Νάντια υπάρχουν πολλα κοινά και πολλές διαφορές με την Κάθυ, αλλά ακόμα και αν δεν υπήρχαν, θα ήταν μια υπέροχα μεγάλη πρόκληση ώστε να δημιουργήσω! Όμως, παρόλο που υπάρχουν αρκετά κοινά στοιχεία, η Καθυ είναι ένας ρόλος που διαρκώς με εκπλήσσει και ανακαλύπτω νέες πτυχές, αλλά και του ίδιου μου εαυτού!

Suzanne Flingelstoffel [Κωνσταντίνα Σδράλη]

Η Suzanne είναι πολύ δυναμικό και φιλόδοξο άτομο,που θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να πετύχει τον στόχο της. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η αναμέτρησή μου με τον συγκεκριμένο χαρακτήρα λόγω του ότι σε εμένα τα παραπάνω χαρακτηριστικά δεν είναι τόσο έντονα (σίγουρα τα φέρω,αλλά όχι στον ίδιο βαθμό που τα φέρει η Susanne). Για μένα,είναι σημαντικό να διερευνήσω αρχικά, σωματικά τη Susanne… πώς συμπεριφέρεται μία γυναίκα που δεν έχει αφήσει ποτέ το σώμα της ελεύθερο να εκφραστεί όπως αυτό θέλει;

Ίριδα [Γαρυφαλιά Μπάκουλα]

Για να βρω το ρόλο μου στην παράσταση παρατήρησα τι κάνω ρομποτικά καθημερινά. Προφανώς και έχω τέτοια στοιχεία ρομπότ τεχνικής νοημοσύνης γιατί είμαι παρθένος.. Με βοήθησε η ρουτίνα και ο ψυχαναγγασμός του τέλειου. Πράγμα που δεν υφίσταται στον ανθρώπινο κόσμο δεν υπάρχει το τέλειο, αλλά το όμορφο. Η Ίριδα, ενώ στην ουσία προσπάθει να συνδεθεί με τον άνθρωπο μέσα στις πιο ακατάλληλες συνθήκες, αυτή η προσπάθεια την κάνει όλο και πιο ανθρώπινη. Στην κατάσταση που ζει το πλήρωμα,οι αστροναύτες έχουνλησμονήσειτην ανθρωπιά τους, και εκείνη μέσωτης αφέλειας της, τους τη θυμίζει. Είναι το παιδί μιας πλούσιας οικογένειας θα έλεγα, που αν πάθει κάτι εννοείται θα τρέξουν όλοι, αλλά παράλληλα γίνεται και λίγο εκνευρίστική, γιατί έχουμε και “δουλειές να κανουμε”. Εγώ, ή Γαρύφαλια Αγλαΐα, κάθε φορά που παίζω την Ίριδα βρίσκω κομμάτια του ευατού μου εγκλωβισμένα και τα αφήνω να εμφανιστούν στην σκηνή. Ο εγκλωβισμός των Ηρώων, είναι η ελευθερία της Ιριδας γιατί επιτέλους βρήκε μια οικογένεια…

Cloe Wilson [Εύα Ζουμπουνέλλη]

Η Cloe είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα προσωπικότητα. Είναι μια κοπέλα που έχει βιώσει 2-3 γεγονότα που την έχουν κάνει να κλειστεί ακόμα παραπάνω στον εαυτό της. Ειναι αρκετά συναισθηματικο άτομο κάτι που δεν το μοιράζεται εύκολα με τους γύρω της. Έχει έντονη συστολή και προτιμάει να περνά απαρατήρητη. Προτιμά να μιλά με τη δουλειά της και τα αποτελέσματα αυτής. Νιώθει μεγαλύτερη αισθηματική ασφάλεια με τα ρομπότ πάρα με τους ανθρώπους. Η αλήθεια είναι ότι με την Cloe δεν έχω πολλά κοινά χαρακτηριστικά γι αυτό και με τράβηξε από την πρώτη στιγμή. Αρχικά δεν έχω την παραμικρή ιδέα από όλες τις γνώσεις που έχει η ίδια. Σε δεύτερη ανάγνωση έχω κι εγώ μια απομακρυνση εσωτερική από τον κόσμο γύρω μου, μου αρέσει να κλεινομαι σε μενα όπως η Cloe αλλά συνήθως εγώ το εκδηλωνω με άλλο τρόπο.

Γιούρι “Γκαγκάριν” Βοστόκ [Γιώργος Στυλ]

Ο ρόλος μου είναι ο Γιούρι “Γκαγκάριν” Βοστόκ. Ένας πιλότος που έχει περάσει αρκετά ως τώρα και ψάχνει κάτι διαφορετικό, κάτι ενδιαφέρον στη ζωή του. Όλες οι συγκινήσεις που του δίνει η Γη τον αφήνουν πια αδιάφορο και θέλει κάτι συνταρακτικό για να ξανανιώσει.

Πάντα υπάρχουν κοινά σημεία επαφής με το ρόλο σου, γιατί όλοι τα’χουμε όλα μέσα μας. Απλά τα κρύβουμε διαφορετικά ή τα’χουμε σε διαφορετική μορφή ή ένταση. Η αλήθεια είναι πως κάποτε ήθελα να γίνω πιλότος και το να το καταφέρω να το κάνω έστω και στο θέατρο, μου φέρνει ένα μεγάλο χαμόγελο. Χωρίς να ’χω περάσει αντίστοιχα πράγματα όπως ο Γιούρι, μπορώ να καταλάβω πολύ καλά για ποιο λόγο κάνει κάθε τι. Είναι ένας άντρας αντισυμβατικός, με την έννοια πως εκτός του μοτίβου του σκληρού άντρα που προσπαθεί μερικές φορές να παρουσιάσει στους γύρω του, κρύβει μια ευαισθησία που μου ταιριάζει και με βοηθάει να τον πάω παραπέρα. Θα μπορούσα να’μαι ο Γιούρι σε μια κάπως διαφορετική ζωή και βέβαια και αν είχα γεννηθεί στην Ουκρανία.



3) Πως δημιουργήθηκε η ομάδα Galactica;

H ομάδα Galactica δημιουργήθηκε απ’το μεράκι να παρουσιαστούν κάποιες παραστάσεις sci-fi. Η πρώτη – και μοναδική ως τώρα – δουλειά της είναι το mars1. Υπάρχουνε φυσικά πλάνα για το mars2 (ναι σωστά, sequel και στο θέατρο) και για κάποια παράσταση παιδική που θα’χει να κάνει με το διάστημα. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε να τα φέρουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται επί σκηνής για όσους αγαπήσανε και θα αγαπήσουνε τη δουλειά μας.

4) Είπατε ότι το mars1|Μοναξιά στη ΓΗ» είναι παράσταση εμπειρία. Τι ακριβώς να περιμένει ο θεατής από αυτό το project;

Σίγουρα κάτι διαφορετικό. Εμπειρία θα’ναι ο χώρος και το πως έχει δεθεί η παράσταση με τον υπάρχων χώρο. Εμπειρία θα’ναι μια παράσταση που σου δίνει την αίσθηση πως πραγματικά ταξιδεύεις μαζί με τους αστροναύτες. Εμπειρία θα’ναι η συμμετοχή κάποια χρόνια πριν την πραγματική αποστολή στον Άρη, σ’ αυτή τη μοναδική στιγμή θάρρους και αντοχής των 4 αστροναυτών/ ηρώων. Εμπειρία επειδή δεν ξέρεις που ακριβώς θα γίνει η παράσταση, αν και αυτό που μπορούμε ν’αποκαλύψουμε είναι πως ο χώρος είναι αντισυμβατικός. Τι μπορεί να περιμένει, λοιπόν, κανείς; Μια καλομελετημένη μεταφορά του σ’ ένα δύσκολο θεατρικό εγχείρημα όπως είναι ένα διαστημικό ταξίδι, μια παράσταση μελετημένη στη λεπτομέρεια με πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό, ένα κινηματογραφικό δομημένο και μεταφερμένο σενάριο και μια μεγάλη ανατροπή στο τέλος… 

5) Η τέχνη λένε ότι είναι ζωντανή , όταν μοιράζεται και γεννά συναισθήματα, ιδέες. Εσάς τι σας εμπνέει στην δική σας τέχνη και σας δίνει δύναμη να συνεχίζετε παρά τις αντιξοότητες της εποχής μας; Και πόσο εμπιστεύεστε το ένστικτο του θεατή; Kαι τελικά ο κόσμος μας είναι όντως ”χωρίς αύριο ”;

Yoryos Styl – Αυτό που εμπνέει την ομάδα, είναι ένα όραμα. Ακούγεται κάπως κλισέ, αλλά υπάρχει λόγος γιατί κάτι γίνεται κλισέ. Είναι όταν κάτι είναι αποδεκτό απ’τους περισσότερούς. Το όραμα-κλισέ ενός καλύτερου κόσμου. Ενός κόσμου με λιγότερη μοναξιά, με περισσότερη ανθρωπιά, με πιο συνειδητοποιημένες επιλογές, με ειλικρίνεια και ανεκτικότητα. Οι αντιξοότητες ξεπερνιούνται όταν οι ίδιοι καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τα προσωπικά μας εμπόδια και βρούμε τον δικό μας τρόπο να υπάρχουμε στο σημερινό σκληρό κόσμο. Ο θεατής μιας παράστασης, σε ένα μεγάλο ποσοστό δρα ενστικτωδώς και μπορεί ν’ αντιληφθεί πολλά περισσότερα απ’ όσα το μυαλό του καταλαβαίνει. Είναι πιο ελεύθερο και ανεξέλεγκτο απ’τη σκέψη, κάτι που μπορεί να συνδράμει στην κατανόηση αυτού που θέλει να περάσει μια παράσταση. Εμείς το εμπιστευόμαστε. Λειτουργεί. Αν πίστευε ο ομάδα πως ο κόσμος είναι χωρίς αύριο, θα’κανε άλλη δουλειά… Ακριβώς επειδή εμείς ήμαστε ο κόσμος, και υπάρχει αύριο και έχουμε τη μεγάλη ευθύνη και απόλαυση να τον χτίσουμε όπως πρέπει να είναι, και όχι όπως μας τον παρέδωσαν. Στο χέρι μας είναι.

Νάντια Ανθοπούλου -Η τέχνη είναι ο λόγος της ύπαρξής μου, η έμπνευση μου, μέσα από αυτήν ολοκληρώνομαι ανακαλύπτοντας τον εαυτό μου αλλά και τον κόσμο, είναι το μυστικό της ζωής, ο λαβύρινθος μου αλλά και η άκρη της κλωστής. Σκοπός μου είναι η αφύπνιση του κοινού αλλά και η εξέλιξή του!

Ο θεατής ειναι ο καθρέφτης μας η αντανάκλαση μας πάνω στη σκηνή, στα καλά και στα κακά, χωρίς τον θεατή δεν υπάρχει τέχνη.

Το αύριο υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει με διάφορες μορφές, αναλόγως την δεδομένη χρονική στιγμή, ανά τα χρόνια έχουν υπάρξει εποχές πολέμου, περιβαλλοντικών καταστροφών, εμφύλιοι και πολλές άλλες τέτοιες μορφές, σήμερα ζούμε έναν πόλεμο, οχι απλά οικονομικό, αλλά έναν πόλεμο εσωτερικής διαμάχης και ηθικών αξιών. Μέσα από αντιξοότητες, τριβές, επαναστάσεις γεννάται η τέχνη και η δημιουργικότητα αλλά και η ανακάλυψη νέων στοιχείων του εαυτού μας και των δυνατοτήτων μας, αυτή είναι η πρόκληση εξάλλου, «αυτό είναι το αύριο…»

Γαρυφαλιά Μπάκουλα -Ο θεατής περνάει καλά όταν ο ηθοποιός περνάει καλά… η αλήθεια σε απελευθερώνει. Χαίρομαι όταν παίζω γιατί δε μπορώ να κάνω κάτι άλλο, αργά ή γρήγορα αν κρυφτώ από την ψυχή μου αυτή θα έρθει να με βρει και να με αφυπνίσει και κάθε φορά θα είναι πιο σκληρή απέναντι μου. Δεν παίζω για κανένα μόνο για μένα γιατί έτσι θα δώσω. Όπως με το φαγητό μαγειρεύεις για να τραφείς και αν τραφείς θα πάρεις ενέργεια και αν πάρεις ενέργεια θα περπατήσεις, θα εργαστείς, θα πας βόλτα, θα χορέψεις και μέσα από σένα θα δημιουργήσεις σχέσεις με τους γύρω σου και όλα αυτά καταλήγουν στο Ένα. Δεν υπάρχει θεατής και ηθοποιός, ήμαστε ένα σε μια επιλογή και αυτή μόνο είναι η απόσταση μας. Παίζω να θρέψω την ψυχή μου. Όλοι μας ήμαστε μοναδικοί, ένας ηθοποιός καταγραφεί κάθε άνθρωπο που βλέπει, η τουλάχιστον εγώ αυτό κάνω και μετά διαβάζω το κείμενο και λέω:αυτός θα μπορούσε να είναι εκείνος τότε που… Η έμπνευση είναι ο ίδιος ο άνθρωπος και κατά πόσο θα πας βαθιά σε σένα να βρεις το ρομπότ τον δολοφόνο το ξωτικό το οτιδήποτε σου δοθεί. Να βρεις ποιότητες που ήδη έχεις μέσα σου για να δώσεις την αλήθεια προς τα έξω. Για μένα το θέατρο είναι η ευκαιρία μου να δείξω αν μπορώ να γίνω άνθρωπος η τουλάχιστον να τον ακουμπήσω.

Εύα Ζουμπουνέλλη – Αρχικά δεν θα προσδιόριζα ποτέ αυτό που κάνω ως “τέχνη”ή τουλάχιστον δεν το αντιμετωπίζω εγώ έτσι με τον τρόπο που έχω διδαχθεί να δουλεύω. Είναι ένα επάγγελμα-επιστήμη καθώς αν θες να είσαι σωστός σε αυτό που κάνεις πρέπει συνεχώς να μελετάς, να ψάχνεις, να ερευνάς, να πειραματίζεσαι.Σε αυτό που κάνω λοιπόν εμένα με εμπνέει ακριβώς αυτό, η μελέτη της εποχής του κάθε έργου, της καθημερινότητας ενός ανθρώπου διαφορετικού από μένα, των συνθηκών μέσα στις οποίες ζει. Όταν φτάνω στο σημείο να καταλάβω πόσο ανθρώπινος είναι ο κάθε χαρακτήρας σε κάθε έργο και όταν καταφέρω να τον φέρω κοντά μου είναι μια μαγική στιγμή που δεν θα την άλλαζα με τίποτα! Ο θεατής όπως και ο ηθοποιός εκπαιδεύεται. Εμείς οι ηθοποιοί οφείλουμε να εκπαιδεύσουμε τον θεατή στο θέατρο. Ο θεατής με το ένστικτό  του θα αγαπήσει ή όχι μια δουλειά που έχει κάτι να του πει σε προσωπικό επίπεδο και που θα τον κάνει να πιστέψει ό,τι γίνεται πάνω στην σκηνή. Τώρα “όσον αφορά τον κόσμο χωρίς αύριο”διαφωνώ κάθετα με αυτή τη δήλωση. Είναι πολύ πεσιμιστική και αυτό είναι κάτι που δεν ταιριάζει στον χαρακτήρα μου. Όσο υπάρχουν “όμορφοι”άνθρωποι, με ωραίες σκέψεις και ωραία ψυχή υπάρχει πάντα φως!

Κωνσταντίνα Σδράλη – Εμπνέομαι από κάθε τι γύρω μου για να δημιουργώ.Αυτό κάνω και με το θέατρο.Οι αντιξοότητες αποτελούν κι αυτές έμπνευση για μένα.

Είναι σημαντικό να λαμβάνει κανείς υπόψιν το ένστικτο του κοινού.Βγαίνουν θετικά από αυτήν τη σχέση που βοηθούν και τον εκάστοτε ηθοποιό ή σκηνοθέτη να εξελίξει τη δουλειά του.

Ίσως αυτό το “χωρίς αύριο”να μας πυροδοτεί.Επειδή δεν θα υπάρξει αύριο-και το ξέρουμε- προσπαθούμε να παρατείνουμε το τώρα.

6) Ποιο είναι το αγαπημένο σας απόφθεγμα, βιβλίο, τραγούδι και το αγαπημένο σας σημείο στη πόλη.

Νάντια Ανθοπούλου:

Απόφθεγμα:        «Η κόλαση μας είναι οι άλλοι»

Βιβλίο:                «Έγκλημα και τιμώρια»

Τραγούδι:           «Temptation»

Σημείο:                «Μεταξουργείο»

Γιώργος Στυλ:

Απόφθεγμα:        «Something always work out»

Βιβλίο:                «Solaris»

Τραγούδι:           «Space Oddity»

Σημείο:                «Κεραμεικός»

Γαρυφαλιά Μπάκουλα

Απόφθεγμα:        «Όπως όλοι ξέρουμε τον ήλιο αποφεύγουμε, ακολουθούμε το σκοτάδι σαν υπνωτισμένοι γιατί εκεί νιώθουμε ήσυχοι κι ευτυχισμένοι»

Βιβλίο:                «Χανσελ και Γκρέτελ»

Τραγούδι:           «Synapson – All in you»

Σημείο:                «Καστέλα»

Εύα Ζουμπουνέλλη

Σαν άνθρωπος δεν έχω “αγαπημένα”τραγούδια, βιβλία, φαγητά κλπ. Δεν έχω δηλαδή από κάθε είδος ένα που να ξεχωρίζω.

Απόφθεγμα επίσης δεν έχω κάποιο που να με αντιπροσωπεύει αλλά έχω σαν τρόπο ζωής και σκέψης το να χαμογελάμε πάντα σε όλα και σε όλους, γιατί κάνει και την δική μας ζωή και των άλλων καλύτερη.

Κωνσταντίνα Σδράλη

Απόφθεγμα:        «Tι να είναι αυτό που κουρδίζει,για ποιο παιγνίδι τη ζωή μου περιορίζει.»

Βιβλίο:                «O αφρός των ημερών – boris vian»

Τραγούδι:           «She’s a rainbow»

Σημείο:                « H ταράτσα μιάς φίλης μου»

7) Τι άλλα σχέδια έχετε για την φετινή σεζόν;

Η ομάδα προσπαθεί να ολοκληρώσει τις incognito παραστάσεις στο Venus και υπάρχουνε σχέδια για συνέχεια σε φεστιβάλ του εσωτερικού και του εξωτερικού, καθώς και σε διάφορες μεριές της Ελλάδας. Είναι ένα stand-alone project, που σημαίνει ό,τι μπορεί να στηθεί και να παιχτεί κυριολεκτικά οπουδήποτε.

8) Θα θέλαμε να κλείσουμε με κάτι που θέλετε εσείς να πείτε για το Θεατρο.gr .

Το θεατρο.gr  είναι πάντα κοντά στο θέατρο εδώ και χρόνια. Υποστηρίζει θεατρικές παραγωγές ανεξαρτήτως μεγέθους. Με αγάπη και φροντίδα. Ευχαριστούμε πολύ για όλα! Και συνεχίστε να βοηθάτε το θέατρο. Το χρειαζόμαστε. Και οι καλλιτέχνες και οι θεατές.

Περισσότερα για την παράσταση μπορείτε να διαβάσετε εδώ

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*