Παρακολουθήσαμε στο σινεμά τις ταινίες Arctic, Αδέλφια Εξ Αίματος και Χήρα και σχολιάζουμε…

Του Θοδωρή Λινάρδου

Ανάμεσα στα παγόβουνα…

Εν αρχή, ξεκινώντας από το Arctic, οφείλουμε να πούμε πως καθετί που εμπεριέχει λιγότερη κόπια, όχι πολλά εφέ, ίσα ίσα τα βασικά και προσεγγίζει κατά το δυνατόν περισσότερο πειστικά την πραγματικότητα, κερδίζει και μια παραπάνω ψήφο εμπιστοσύνης. Και η ταινία με τον Μίκελσεν παίρνει λοιπόν ένα περισσότερο βραβείο πάνω στην κεντρική της ιδέα να μαγνητίσει, να προσελκύσει, να δώσει κάτι το διαφορετικό. Σχεδόν μόνος του κρατά ο ηθοποιός το έργο, με την πινελιά μιας συμπρωταγωνίστριας, αλλά κυρίως σε ρόλο κομπάρσου και απλώς 1-2 προσώπων, που επίσης εμφανίζονται, αλλά μόνο για μερικές ενδεικτικές εικόνες…

Ο αλτρουϊσμός, η ανάγκη να προσφέρεις στον συνάνθρωπό σου βοήθεια, να πάρεις από αυτόν κι εσύ μια σταλιά από δύναμη, από ενέργεια, για την συνέχιση ενός δύσκολου αγώνα. Του αγώνα για επιβίωση κι αναζήτηση της δικής σου όασης. Όταν ο ανθρώπινος νους, το σώμα, τα βάζουν με κάθε εχθρό, με κάθε αντιξοότητα, παλεύοντας για την σωτηρία, για να βγει φως από το παγωμένο αδιέξοδο. Ένα απροσπέλαστο βουνό με τόνους χιόνι και πολλά εμπόδια, κακουχίες, δεν μπορούν όλα αυτά μαζί να αντιπαραταχθούν απέναντι στην ανθρώπινη θέληση για ζωή. Με ένα ανοιχτό τέλος που θα εμπλουτίσει μπόλικη τροφή για σκέψη, η περιπέτεια θα καθηλώσει, θα αφήσει με το στόμα ανοιχτό πολλούς…

Η κάτω βόλτα…

Για το ιταλικό Αδέλφια Εξ Αίματος, προφανώς μίλησε η γκανγκστερική επίδραση και η εξάπλωση της μαφίας, στην γειτονική χώρα. Οι δύο κολλητοί θα έρθουν κοντά, θα απομακρυνθούν, το ίδιο θα συμβεί και με τους ίδιους και τις οικογένειές τους, αντίστοιχα. Κανείς δεν επιθυμεί εμπλοκή και μπερδέματα με τον νόμο. Η μήπως όχι κανείς; Το τίμημα θα είναι πολύ βαρύ. Η αποπληρωμή «οφειλομένων» θα έχει μεγάλο κόστος και συνεχή μπλεξίματα με παρανομίες. Ακόμη και με την ίδια την ζωή των ηρώων.

Όταν οι σκοτεινές υποθέσεις, αποπροσανατολίζουν, το προσωρινό κέρδος, αποφέρει μελλοντική καθίζηση, παρακμή, μαρασμό, ξεπεσμό, χάσιμο κάθε ελέγχου. Όταν η αποστροφή προς καθετί που σχετίζεται με την κοινωνία, την προσωπικότητα, αποξενώνει, περιθωριοποιεί, διχάζει, φέρνει την κάτω βόλτα και την αλληλοεξόντωση. Τότε ακολουθεί και η νέμεσις. Με τον πιο σκληρό κι οδυνηρό τρόπο. Οι δύο πρωταγωνιστές συνθέτουν ένα ταιριαστό δίδυμο, εναλλαγής καταστάσεων, συναισθημάτων, παίζοντάς τα όλα κορώνα γράμματα, σε μια παρτίδα, σε μια ζαριά με τον θάνατο. Το δράμα που περνά επί της οθόνης, μέσα από την κοινωνικότητα της σύγχρονης εποχής, θα επηρεάσει και θα κάνει κλικ, αν και σε πολλές στιγμές του, θα κόψει και την ανάσα με τα διλήμματα και τις καταιγιστικές εξελίξεις…

Παράνοια…

Είναι της μόδας, αφού και στα αθλητικά γεγονότα (στα ντέρμπι) υπήρξε έντονα το άκουσμα της λέξης Παράνοια, από ένα γνωστό τραγούδι. Μόνο που αυτή η λέξη ξεκάθαρα ανήκει και στο έργο Χήρα, με πρωταγωνίστρια την Ιζαμπέλ Ιπέρ.

Η βετεράνος Γαλλίδα το έκανε κι αυτό. Και με την ερμηνεία της, μαζί φυσικά με το υπόλοιπο καστ, φτιάχνουν ένα ιδιαίτερο παζλ, έως και πρωτότυπο, αλλά πάντως με τις αλλεπάλληλες υπερβολές του. Ακραίες αντιδράσεις από μια ψυχικά διαταραγμένη γυναίκα, που δεν σταματά να παρενοχλεί τους γύρω, ψάχνοντας βίαια να βρει αυτό που της λείπει. Αγάπη, συντροφιά. Η εκδίκηση, η απογοήτευση, η εμμονή, η δεύτερη ευκαιρία, το πόσο ευκολόπιστος μπορεί κάποιος να χαρακτηριστεί. Οι έννοιες θα παίξουν με τις προτάσεις, οι λέξεις θα προσδιοριστούν με τις εικόνες. Η φιλία, η σύνδεση, η ρεβάνς και στην μέση ένα γκρουπ ανθρώπων που αναζητούν την αλήθεια, στην άκρη του νήματος. Το ψέμα, ο δισταγμός, το ένστικτο. Στην κοινωνία του τώρα, που κάθε μέτρο χάνεται, ενδεχομένως πολλά από αυτά που αποτυπώνει το κινηματογραφικό πανί, να είναι και πραγματικότητες. Και όχι μύθοι. Αλήθειες και μάλιστα πικρές, όπως μας μεταφέρει το κοινωνικό δράμα, με τα στοιχεία του εναλλακτικού θρίλερ…

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*