Συνέντευξη συντελεστών της παράστασης “Η άφεση”

της Χρύσας Κοκκίνου

Πήραν μέρος: Δημήτρης Ξένος, Ειρήνη Λουκίσα, Μίνα Καθέρη, Δημήτρης Ξωξάκος, Σάντρα Σταμούλη

Καλησπέρα σας και καλωσορίσατε στη σελίδα μας. Θα ήθελα να ξεκινήσουμε με ένα παιχνίδι. Να διαλέξει ο καθένας σας, έναν από εσάς και να τον συστήσει με όποιον τρόπο θέλει σε εμάς. (Π.χ. Eλένη, θα μας πεις λίγα λόγια για τη Σάντρα; Κ εσύ Σάντρα για κάποιον άλλον; Και πάει λέγοντας)

Μίνα: Λαμπρινή, Ρομπέρτα, Σάντρα. Τρία ονόματα αντί για ένα, γιατί σ’ αυτή τη σκηνή (Ζηλοφθονία) τέσσερις διαφορετικές προσωπικότητες έγιναν ένα με την ίδια συνέπεια, πειθαρχία, σοβαρότητα και σεβασμό στη διαδικασία. Ένα βλέμμα, μία κίνηση, μία ανάσα. Υπέροχες, εκφραστικές και καθηλωτικές.

Σάντρα: Θα σας μιλήσω για την Ειρήνη. Παρόλο που γκρίνιαζε συνέχεια, τα κατάφερε και μας έπεισε ότι είναι η «Καλή συνείδηση». Όσοι την ξέρουν καλά, βέβαια, κρατούν μια επιφύλαξη για αυτό. Κατά τα άλλα, πέρα από ηθοποιός, είναι ένα γλυκό πλάσμα, αξιαγάπητο, νορμάλ βέβαια δεν τη λες την τυροψωμού.

Φέτος σας βλέπουμε να συμπρωταγωνιστείτε στην παράσταση “Η άφεση” στο Θέατρο Βαφείο. Θα μας πείτε λίγα λόγια για την παράσταση; Ποιοι είναι οι ρόλοι σας;

Δημήτρης Ξένος: Ναι, είναι μία παράσταση με ένα βαθύτερο νόημα όσον αφορά τα επτά αμαρτήματα ή μάλλον καλύτερα ένα διαφορετικό νόημα για τα συγκεκριμένα αμαρτήματα. Θέλω να πω ότι το έργο προσπαθεί να παρουσιάσει κάποια θετική πλευρά των επτά θανάσιμων αμαρτημάτων ή καλύτερα προσπαθεί να παρουσιάσει το πως βιώνει το χαρακτηριστικό ο πομπός που φέρει το αμάρτημα και όχι ο δέκτης που συνήθως ήταν η κοινωνία ή κοντινά πρόσωπα στο πομπό. Γενικά, οι κοινωνίες και οι θεσμοί τους (πχ οικογένεια) μας έμαθαν να αποφεύγουμε αυτά τα χαρακτηριστικά είτε σε τρίτους είτε να μην τα παρουσιάζουμε στον εαυτό μας. Είναι λοιπόν μια παράσταση που οι πρωταγωνιστές της όχι μόνο έχουν το χαρακτηριστικό αλλά το υποστηρίζουν κιόλας, δεν θέλουν να το διορθώσουν, με λίγα λόγια το αγαπάνε και κατ’επέκταση αγαπάνε τον εαυτό τους. Αυτό λοιπόν είναι το κύριο χαρακτηριστικό που ενώνει όλους τους πρωταγωνιστές, η αγάπη τους για το αμάρτημα που ενσαρκώνεται μέσω του χαρακτήρα του Δικηγόρου. Ο ρόλος μου λοιπόν είναι να είμαι Οκνηρός και πίστεψε με, τον τρόπο που υποδύομαι τον Οκνηρό θα ήθελα πάρα πολύ να τον κρατήσω και στην πραγματική μου ζωή.

Γιατί επιλέξατε να ανεβάσετε το συγκεκριμένο έργο; Ποιο είναι το δίδαγμα (επιμύθιο) της παράστασης σας; Την αφιερώνετε κάπου (την παράσταση);

Δημήτρης Ξένος: Η επιλογή του έργου νομίζω είναι αυτό που περιέγραψα και πιο πάνω, δηλαδή στη διαφορετική οπτική κάποιων τόσο δεδομένων αξιών θα έλεγα που σπάνια τολμάμε να δούμε και την άλλη πλευρά τους. Και αν το σκεφτείς καλύτερα αυτό ισχύει, για παράδειγμα κάθετε ποτέ κανείς να ακούσει τι έχει να πει ο δολοφόνος, όχι ποτέ, σε όλους αρκεί η πράξη για να τον καταδικάσουν, το ίδιο και εδώ, σκέφτηκε ποτέ κάνει τι δημιουργεί την οκνηρία; Το άτομο που φέρει το χαρακτηριστικό; Οι γύρω κοινωνικές-ατομικές συνθήκες που βιώνει ή ο συνδυασμός όλων αυτών. Όποτε ο θεατής έχει την ευκαιρία να επιλέξει μέσω του συγκεκριμένου έργου τι και ποιος δημιουργεί τέτοια χαρακτηριστικά. Οπότε δεν μπορεί παρά μοιραία να αφιερώσω την παράσταση σε όλα τα άτομα που φέρουν ένα από τα εφτά χαρακτηριστικά και παλεύουν με τον εαυτό τους αλλά και με άλλες υπέρτατες δυνάμεις για το ποιος ή τι φταίει και το έχουν.

Μίνα: Μπορούμε να περνάμε καλά τόσο με τις αρετές μας όσο και με τις αδυναμίες μας. Η αμαρτία είναι προσωπική υπόθεση. Δεν μπορεί να στη «φορέσει» κανένας άλλος εκτός από τον εαυτό σου. Γι’ αυτό εμείς επιλέγουμε να «παίζουμε» με αυτές με ανάλαφρο ή πιο σκοτεινό τρόπο.

Σάντρα: Μας αρέσει να παίζουμε με το κοινό και να το βάζουμε σε σκέψεις. Την αφιερώνω σε όλες τις «αμαρτωλές υπάρξεις».

Ειρήνη: Το επιλέξαμε γιατί ήταν πολύ ενδιαφέρον το εγχείρημα να βρεθούν θετικά στοιχεία στα 7 θανάσιμα αμαρτήματα που επιβλήθηκαν από την Καθολική Εκκλησία ως μέσο ελέγχου των πιστών. Το δίδαγμα, για μένα, είναι ότι δεν πρέπει να είμαστε απόλυτοι γιατί η ζωή δεν είναι άσπρο-μαύρο. Την αφιερώνω στη μαμά μου, που δεν είναι κοντά μας, και θα της άρεσε πολύ.

Δημήτρης Ξωξ: Επειδή είναι μια ομαδική δουλειά από το πρώτο λιθαράκι της..

Πώς θεωρείτε ότι είναι τα θεατρικά πράγματα στην Αθήνα του 2019;

Μίνα: Εντυπωσιακά πολλά και συγκινητικά ετερόκλητα και πρωτοποριακά.

Ειρήνη: Θεωρώ ότι υπάρχουν πολλές επιλογές κι αξιόλογες παραστάσεις, παρά τη δύσκολη εποχή, και αυτό είναι πολύ ευχάριστο και ελπιδοφόρο.

Μετά το τέλος κάποιας παράστασης, σας έχει πλησιάσει ποτέ κάποιος θεατής λέγοντάς σας κάτι που σας συγκίνησε πολύ; Αν ναι, τι είχε μοιραστεί μαζί σας;

Δημήτρης Ξωξ: Αρκετοί που ταυτίζονται με τον υπάλληλό μου στην Οργή, και θέλουν να με πλακώσουν στο ξύλο..

Σάντρα: Είχα συναντήσει μια κοπέλα στο λεωφορείο και μου είπε ότι δεν μπορούσε να ξεχάσει το βλέμμα μου.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας απόφθεγμα, βιβλίο, ταινία, τραγούδι και το αγαπημένο σας σημείο στη πόλη.

Μίνα: Εμείς «Τα εννιά πρόσωπα του Χριστού». Μπορεί ο τίτλος και η ιστορία να μιλάει για το συγκεκριμένο θρησκευτικό πρόσωπο αλλά στην πραγματικότητα αναφέρεται στον κάθε άνθρωπο με τις αδυναμίες, τα πάθη, τις φωτεινές και σκοτεινές στιγμές του. Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο δεν έχει χαρακτήρα θρησκευτικό. Όπως άλλωστε και η «Άφεση».

Ειρήνη: Βιβλίο: Μικρός Πρίγκιπας. Ταινία: The Fountain. Τραγούδι: Again των Archive. Αγαπημένο μέρος: Αναφιώτικα

Σάντρα: Απόφθεγμα: I can’t go back to yesterday because I was a different person then. Βιβλίο: Alice in Wonderland, Ταινία: Τα Φτερά του Έρωτα, Τραγούδι: The Ship Song, Αγαπημένο σημείο: Λυκαβηττός

Τι άλλα σχέδια έχετε για την φετινή σεζόν;

Μίνα: Τα μεγαλύτερα όπως κάθε χρόνο.

Θα θέλαμε να κλείσουμε με κάτι που θέλετε εσείς να πείτε για το Θεατρο.gr .

Δημήτρης Ξ: Το μόνο που έχω να πω είναι να συνεχίσετε με αυτή την απίστευτη ένταση και αγάπη να γράφετε και να ασχολείστε με τα θεατρικά δρώμενα. Να είστε καλά, δυνατοί ώστε όλοι μας να μαθαίνουμε και να διαπαιδαγωγούμαστε για το θέατρο μέσω της σελίδας σας. Σας ευχαριστώ πολύ.

Μίνα: Μια συμπληρωματική κουβέντα πάνω στη φράση της Πίνα Μπάους: «Χορέψτε! Χορέψτε γιατί χανόμαστε» «Χορέψτε και Παίξτε γιατί χανόμαστε».

“Η άφεση” στο θέατρο Βαφείο.
30 & 31/03 – 06 & 07/04 – 13 & 14/04 – 20 & 21 /04
Σάββατο 20:15 / Κυριακή 19:45

Περισσότερες πληροφορίες εδώ.


About elpinickie 25 Articles
Είμαι υποψήφια διδάκτωρ νευροβιολογίας και παθιασμένη λάτρης του θεάτρου. Μου αρέσουν οι βόλτες, ο χορός, τα ηλιοβασιλέματα, η θάλασσα, τα παγωτά και το τζιν τόνικ.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*