Είδαμε “ΤΟ ΤΑΒΛΙ” του Δημήτρη Κεχαΐδη σε σκηνοθεσία Πέρη Μιχαηλίδη στο FAUST Bar-Theatre-Arts

Γράφει η Ντίνα Καρρά

«Το τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη ευτυχεί στα χέρια δύο γνήσιων, ακάματων παιχτών του ελληνικού θεάτρου, του Πέρη Μιχαηλίδη και του Φίλιππου Σοφιανού. Η παράσταση επιστρέφει στον ανερχόμενο πολυχώρο FAUST Bar-Theatre-Arts στο κέντρο της Αθήνας, αφού αγκαλιάστηκε ενθέρμως την προηγούμενη σεζόν από κοινό και κριτικούς τόσο στην πρωτεύουσα όσο και στα χωριά του Νομού Μεσσηνίας κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής της περιοδείας.

Το νεοελληνικό μονόπρακτο γραμμένο το 1971, πρωτοπαρουσιάζεται στο «Θέατρο Τέχνης» ένα χρόνο αργότερα, σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν με πρωταγωνιστές δύο υποκριτικά μεγαθήρια, τον Νικήτα Τσακίρογλου και τον Γιάννη Μόρτζο.

Είναι ο καθρέφτης που σατιρίζει την αλλοπρόσαλλη ελληνική νοοτροπία, μία «πικρή γελοιογραφία» της Ελλάδας η οποία αντικατοπτρίζεται μέσα από δύο ανδρικά, λαϊκά πρόσωπα, τον κομπιναδόρο, άνεργο Φώντα και τον παθητικό κουνιάδο του Κόλια, λαχειοπώλη και πρώην αντιστασιακό. Έργο προφητικό, διαχρονικό και επίκαιρο που σκιαγραφεί την ανατομία της ψυχοσύνθεσης του μέσου Έλληνα μικροαστού με τις αδυναμίες, τις εμμονές και τους φιλόδοξους στόχους του για οικονομική και κοινωνική ανέλιξη με θεμιτό ή αθέμιτο μέσο σε μια δύσκολη εποχή με νωπές μεταμφυλιακές μνήμες.

Όλη η μεταπολεμική νεοελληνική φιλοσοφία συμπυκνώνεται σε μια δεξιοτεχνική παρτίδα τάβλι με τυχαίες ζαριές, κουτοπονηριές, κίβδηλα όνειρα και αυτοσχεδιαστικό οίστρο.

Με φόντο τη γυμνή αυλή ενός μικρού αθηναϊκού φτωχόσπιτου, δύο ταβλαδόροι εν δράσει, παραδομένοι στην ανεργία και τη μιζέρια της φτωχολογιάς, επιδίδονται στο αγαπημένο τους παιχνίδι. Ανάμεσα στα ντόρτια, τις εξάρες και τα ασσόδυο, ο Φώντας και ο Κόλιας φλυαρούν και ονειρεύονται να «πιάσουν την καλή» σε μια αέναη φυγή από την πραγματικότητα. Ο Φώντας ανακοινώνει στον κουνιάδο του το μεγαλεπήβολο σχέδιο που έχει σκεφτεί και οργανώσει με κάθε λεπτομέρεια. Το μόνο μελανό σημείο της “κομπίνας του αιώνα” είναι η έλλειψη του αρχικού κεφαλαίου. Έτσι ξεκινά ένας σπαρταριστός διάλογος μεταξύ των δύο φτωχοδιαβόλων, που προκειμένου να βρουν διέξοδο στην τελματωμένη ζωή τους, δεν διστάζουν διόλου να γίνουν «λαθρέμποροι» άλλων δυστυχισμένων ψυχών και εκμεταλλευτές δικών τους ανθρώπων.

Η παράσταση αποτελεί υπόδειγμα απλότητας και εμβριθούς σκηνοθετικής ανάγνωσης της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας από τον Πέρη Μιχαηλίδη. Χωρίς ίχνος επιτήδευσης, σκηνοθετικά κόλπα και αχρείαστα ευρήματα, μεγεθύνει τις σημαντικές δραματουργικές αρετές του έργου και αναδεικνύει τη διαχρονικότητα και επικαιρότητά του με χιούμορ, οξεία κριτική και ρεαλιστική οπτική, καθιστώντας το κριτικό σχόλιο για τη σημερινή κοινωνία μας. Η καλοδουλεμένη, εύρυθμη, στρωτή σκηνοθετική του γραμμή απεικονίζει την ποιότητα των ηρώων σε μία ζεστή φέτα ζωής με πινελιές γλυκόπικρης γεύσης. Ο καθάριος κοινωνικός ρεαλισμός, η δραματουργική οικονομία στην πλοκή του κειμένου, η πληρότητα και αλήθεια των χαρακτήρων, η μεστή και άμεση γλώσσα είναι όλα εκείνα που χαρακτηρίζουν το έργο κλασικό διαμάντι στο πέρασμα των χρόνων.

Οι δύο πρωταγωνιστές πραγματικά κόβουν και ράβουν στο σανίδι με απέριττη νατουραλιστική δεινότητα, εκφραστική διαφάνεια, σεβασμό και ακεραιότητα. Ένα δίδυμο σαρωτικό, ζωντανό, ισορροπημένο με στιβαρή ερμηνευτική παιδεία και πλούσια εφόδια υποκριτικής εμπειρίας που γνωρίζει από πρώτο χέρι πως να κινεί τα νήματα μιας ολοκληρωμένης ερμηνείας και να αγγίζει τα όρια της τελειότητας.

Ο Πέρης Μιχαηλίδης, εκτός από τη σκηνοθετική του μπαγκέτα, ενδύεται το ρόλο του Φώντα με αυτοσαρκασμό, σκηνική ευσυνειδησία, αυθεντικότητα και ευστοχία. Ο Φώντας, άνθρωπος της πιάτσας, κομπιναδόρος, αδίστακτος, αλλά και αφελής, γι’ αυτό αιωνίως αποτυχημένος σκαρφίζεται το μεγάλο σχέδιο για να ζήσει επιτέλους τα κλέη μύθων και προγόνων. Με ταχύτητα και πονηριά, μυεί στο κόλπο τον αφελή κουνιάδο του και ονειρεύεται να γίνει μέγας και τρανός. Εξαιρετική ερμηνεία!

Στην αντίπερα όχθη, ο παθητικός Κόλιας του Φίλιππου Σοφιανού. Ένας ευκολόπιστος ήρωας που προσπαθεί να γράψει την ανύπαρκτη «αντιστασιακή» του δράση και πέφτει θύμα στον ιστό της αράχνης που έχει υφάνει επιμελώς ο Φώντας. Εύπλαστος, καίριος, ικανός ο ηθοποιός ζωγραφίζει το ρόλο του με ακρίβεια, αλήθεια και δεξιοτεχνία αποδεικνύοντας τη διαχρονική του αξια. Σπουδαία ερμηνεία!

Εν κατακλείδι, δύο ηθοποιοί χωρίς σκηνικά ευρήματα, αποδεικνύονται εξαιρετικοί παίχτες πάνω σε μία παρτίδα δεξιοτεχνίας με αλήθεια, ζωντάνια, ρυθμό, δυναμική, αιχμηρό χιούμορ και παιγνιώδεις διαλόγους, οι οποίοι κινούνται στην κόψη του ξυραφιού φωτίζοντας χαρακτηριστικές κινήσεις και συμπεριφορές Νεοελλήνων με όνειρα πλασμένα από ευτελή υλικά. Πρόκειται για ένα ρεαλιστικό μονόπρακτο, ένα γνήσιο διαμαντάκι που συνεχίζει ακάθεκτο την πετυχημένη πορεία του μέχρι να ακυρωθεί τελικά το «όνειρο». Σπουδαίο θέατρο. Σπεύσατε!

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:

Σκηνοθεσία: Πέρης Μιχαηλίδης

Παίζουν:

Κόλιας: Φίλιππος Σοφιανός

Φώντας: Πέρης Μιχαηλίδης

Φωτογράφιση: Κατερίνα Αρβανίτη

Προβολή-επικοινωνία: Νατάσα Παππά

Διάρκεια παράστασης: 60 λεπτά


Τιμές εισιτηρίων

Γενική Είσοδος: 10 ευρώ

Προπώληση εισιτηρίωνViva.gr: https://www.viva.gr/tickets/theatre/faust/to-tavli/

About Ntina Karra 21 Articles
Ονομάζομαι Ντίνα Καρρά. Είμαι άτομο εξωστρεφές, κοινωνικό, αισιόδοξο, ενθουσιώδες (κριός στο ζώδιο) και πολύ δημιουργικό! Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να αποτυπώνει πάνω στο χαρτί συναισθήματα και σκέψεις. Έτσι και με το θέατρο νιώθω ότι ξαναγεννιέμαι και γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Επίσης αγαπώ τη γυμναστική γιατί "νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ". Χαμόγελα και θετική σκέψη κατακλύζουν πάντα τη ζωή μου και συνεχώς λέω ότι τα καλύτερα έρχονται όταν δεν τα περιμένεις!

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*