Είδαμε την παράσταση “Σχόλιο για την Ηλέκτρα” στο θέατρο Θησείον

γράφει η Ελπινίκη Νίνου

Από την πρώτη στιγμή που μπήκα στο θέατρο, μαγνητίστηκα. Και δεν φταίει μόνο το θέατρο Θησείον για αυτό, αν και είναι από τους πιο αγαπημένους μου θεατρικούς χώρους της Αθήνας.

Το “clean cut”, απόλυτα μίνιμαλ κατάλευκο σκηνικό μου τράβηξε αμέσως το ενδιαφέρον, και στη συνέχεια, τα εντυπωσιακά πρόσωπα και το εκτόπισμα των ηθοποιών που κάνουν την έναρξη, δηλαδή του Κωνσταντίνου Γιουρνά και του Φώτη Κουτρουβίδη, με άφησαν άφωνη. Όταν πια εμφανίστηκε και ο Γιώργος Ματζιάρης, είχαμε μπροστά μας μια αποκάλυψη.

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Έχουμε μια από τις σκληρότερες και πιο αιματοβαμμένες αρχαίες τραγωδίες, την Ηλέκτρα του Σοφοκλή, σε μία πάρα πολύ επιτυχημένη διασκευή. Το έργο είναι κατά βάση πολιτικό, γραμμένο στη δύσκολη περίοδο του Πελοποννησιακού πολέμου. Η Ηλέκτρα, απόγονος της καταραμένης γενιάς των Ατρειδών, θρηνεί ακόμα τον φόνο του πατέρα της Αγαμέμνονα από τη μητέρα της Κλυταιμνήστρα και ζητά εκδίκηση – όχι δικαιοσύνη. Λύτρωση της φέρνει ο αδερφός της Ορέστης, ο οποίος θα γίνει μητροκτόνος και εκδικητής. Όπως γράφει και ο C. P. Segal, “η Ηλέκτρα έχει να κάνει με την καταστροφή μιας προσωπικότητας, που κάποτε ήταν ικανή να αγαπήσει, με μια εκδίκηση που πήγε στραβά σε έναν αντιηρωικό κόσμο που ξεχειλίζει από πικρία, με την απάτη και την παρεξηγήση ανάμεσα σε ανθρώπους που αγαπούν και πρέπει να αγαπούν ο ένας τον άλλον, και με την αμφισημία της αλήθειας και της ψευδαίσθησης σε συνθήκες δύσκολης επικοινωνίας και με δεδομένη την απατηλότητα της γλώσσας”. Το έργο λοιπόν, είναι πολύ δυνατό, ίσως και οδυνηρό, “ένα πολυδιάστατο σύμπαν μοναξιάς, μνήμης, εμμονής, μίσους και αγάπης”, όπως αναφέρει και ο σκηνοθέτης Γ. Ματζιάρης.

Και πάνω σε αυτό το κείμενο, οικοδομήθηκε μια εξίσου δυνατή παράσταση. Η σκηνοθεσία δεν είχε τίποτα περιττό, ήταν ουσιαστική, με μεγάλη έγνοια για το κείμενο και τους χαρακτήρες, λίγο “επική” (ας μου επιτραπεί ο όρος) στα κατάλληλα σημεία, δυναμική και ισορροπημένη. Μαζί με τα σκηνικά, τα επιβλητικά κοστούμια, τη μουσική (ειδικά εύσημα για το παραδοσιακό τραγούδι στο θρήνο της Ηλέκτρας εν είδει μοιρολογιού) και τον εξαιρετικό φωτισμό, έφτιαξαν μια παράσταση που τοποθετώ σίγουρα μέσα στις καλύτερες που είδα φέτος.

Κάτι τέτοιο βέβαια δεν θα ήταν δυνατό χωρίς τους καταπληκτικούς ηθοποιούς: Κ. Γιουρνάς, Φ. Κουτρουβίδης, Γ. Ματζιάρης. Με φωνές βαθιές, εκφραστικά πρόσωπα, κίνηση, λόγο και παρουσία με νόημα και ουσία, ερμήνευσαν όλους τους χαρακτήρες της τραγωδίας και ας ήταν μόνο τρεις. Και άντρες, κάτι το οποίο ίσως κάνει πιο έντονη την σκληρότητα τόσο της Ηλέκτρας όσο και της Κλυταιμνήστρας.

Χίλια μπράβο σε όλους τους συντελεστές και ελπίζω πραγματικά να πάρει παράταση για να έχουν περισσότεροι τη χαρά να απολαύσουν αυτό το έργο.

Tip: Ίσως δεν καταφέρω ποτέ να ξεχάσω τη σκηνή του θρήνου της Ηλέκτρας για τον Ορέστη…

Συντελεστές

Απόδοση – Δραματουργική Επεξεργασία: Γιώργος Ματζιάρης, Φώτης Κουτρουβίδης
Σκηνοθεσία: Γιώργος Ματζιάρης
Σκηνικά: ΛΙΚΝΟ Architecture and Design Studio
Κοστούμια: Χριστίνα Τσουτσουλίγα
Μουσική: Γιώργος Πούλιος
Κίνηση: Φαίδρα Σούτου
Φωτισμοί: Βασίλης Κολοβός, Χάρης Βασιλόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Άντα Πουράνη
Φωτογραφίες: Ελένη Αϊβαλή
Video: Σταύρος Σβήγκος
Επικοινωνία – Δημόσιες σχέσεις: Χρύσα Ματσαγκάνη
Διεύθυνση Παραγωγής: Λαμπρίνα Καραγιαννίδου
Παραγωγή: Ομάδα μήνυμαL.

Ερμηνεία: Κωνσταντίνος Γιουρνάς, Φώτης Κουτρουβίδης, Γιώργος Ματζιάρης

Θέατρο Θησείον, για άλλες πέντε παραστάσεις.

Περισσότερες πληροφορίες, εδώ

About elpinickie 28 Articles
Είμαι υποψήφια διδάκτωρ νευροβιολογίας και παθιασμένη λάτρης του θεάτρου. Μου αρέσουν οι βόλτες, ο χορός, τα ηλιοβασιλέματα, η θάλασσα, τα παγωτά και το τζιν τόνικ.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*