Συνέντευξη των Ginger Creepers με αφορμή την παράσταση “Έγκλημα και Τιμωρία” στο Faust

Οι Ginger Creepers, δηλαδή ο Γρηγόρης Χατζάκης και ο Χρήστος Καπενής, μιλούν στην Ελπινίκη Νίνου.

Συναντηθήκαμε στο όμορφο γραφειάκι τους στο κέντρο της Αθήνας, όπου είχα τη χαρά να μιλήσω μαζί τους. Παραθέτω μερικά αποσπάσματα, αλλά και τα ηχητικά ντοκουμέντα, αφού τα παιδιά τα λένε υπέροχα!

Για την μπάντα τους, οι Ginger Creepers λένε:

Χρ. Καπενής: “Θέλαμε ουσιαστικά να μην μπαίνει σε νόρμες, να είναι λίγο πιο αυθόρμητο. Ξεκινήσαμε χωρίς να έχουμε κάτι συγκεκριμένο και λέγαμε ότι το ωραίο θα ήταν να υπάρξει στο θέατρο κάτι όπως είναι μια μπάντα που ταξιδεύει ή παίζει μαζί και πειραματίζεται. Μας άρεσε η λειτουργία μιας μπάντας πιο πολύ. Έχουμε συνδυάσει τις θεατρικές ομάδες – δεν το λέω καλά ή κακά – με κάτι συγκεκριμένο, έχουν μια ταυτότητα και στο πώς λειτουργούν, παρόλο που κάθε ομάδα λειτουργεί τελείως διαφορετικά σε σχέση με την άλλη.”

Γρ. Χατζάκης: “Ξεκίνησε η ιδέα αυτή ως να μην ορίσουμε μια συγκεκριμένη ταυτότητα, ότι δηλαδή είναι μια ομάδα που συνήθως ασχολείται με το τάδε θέατρο, και έτσι να μπορούμε να έχουμε μια ελευθερία κυρίως μεταξύ μας, όχι κατ’ ανάγκη πώς το βλέπει ο κόσμος, στο πώς δοκιμάζουμε πράγματα που μπορεί να μην είναι για να διατηρήσουμε μια φόρμα συγκεκριμένη, αλλά για να παίξουμε μεταξύ μας και για να δοκιμάσουμε πράγματα που να μας προχωράνε κι εμάς και να μας ιντριγκάρουν.”

Ο Χρήστος Καπενής και ο Γρηγόρης Χατζάκης

Για τις σταθερές συνεργασίες των Ginger Creepers, ο Γρ. Χατζάκης αναφέρει: “Γίνονται σταθερές επειδή κάτι ταιριάζει, άρα εστιάζεις αυτομάτως σε αυτό που ταιριάζει και νομίζω ότι είναι πολύ πιο ομαλό και κοινό. Και σαφώς πολύ σημαντικό είναι η αισθητική, δηλαδή ότι μπορείς να επικοινωνήσεις αισθητικά με τον άλλον, οπότε είναι πολύ πιο απλά τα πράγματα. Και ο Χρ. Καπενής: Νομίζω ότι σε όλες τις συνεργασίες παντού (οκ, μπορεί να σέβεσαι και να σου αρέσει η δουλειά του άλλου), το πρώτο είναι οι σχέσεις.”

Ακούστε τα παραπάνω, αλλά και πώς προέκυψε το όνομα και το logo της μπάντας:

GCTB part I

Ο Χρ. Καπενής για τον Γρηγόρη Χατζάκη: “Στον Γρηγόρη, υπάρχει μια αστείρευτη ελευθερία και όλη η διαδικασία – νομίζω και στο ανθρώπινο πλαίσιο – μας μεγαλώνει και μας φορτώνει πολύ πάνω σε αυτό που έχουμε σκοπό να κάνουμε. Και αυτό ξεκινάει από τη διαπροσωπική σχέση, και από τη φιλική σχέση που έχουμε, αλλά και από το χαρακτήρα και την προσωπικότητα που έχει (ο Γρηγόρης) και είναι πάρα πολύ ανοιχτός. Μην τον βλέπεις τώρα πώς είναι… (γέλια).”

Ο Γρ. Χατζάκης για τον Χρήστο Καπενή: “Αυτό που είναι πολύ σημαντικό στο κομμάτι της συνεργασίας, αυτό που βλέπω και που είναι σπάνιο και εντυπωσιακό, είναι ότι ενώ υπάρχει από τη μία ένα πολύ ωραίο υλικό υποκριτικά και υπάρχει η τόλμη να δοκιμάσει πράγματα και να μην εφησυχάζει στις ευκολίες – παρ΄ ότι εφησυχάζει στις ευκολίες, αλλά πολύ περισσότερο θέλει να το σπάει αυτό παρά να το διατηρεί- το σημαντικό είναι ότι υπάρχει και ένα άλλο πλαίσιο, το οποίο είναι πολύ σπάνιο σε ηθοποιούς, που δίνει τη δυναμική στη συνολικότερη σύμπραξη. Είναι ένα γενικότερο αισθητικό κομμάτι πολύ ανοιχτών ιδεών και προτάσεων που δεν το συναντάς εύκολα. Οι ηθοποιοί συνήθως σε πράγματα που θα προτείνουν ας πούμε για μια παράσταση, ακόμα και να μην το κάνουν επί τούτου, είναι πράγματα που κατά βάση εξυπηρετούν εκείνους εκείνη τη στιγμή και όχι αυτό που εξυπηρετεί το σύνολο της παράστασης. Αυτό είναι κάτι που (ο Χρήστος) το προσπερνάει με πολύ μεγάλη ευκολία. Αλλά και το γενικότερο αισθητικό κομμάτι, δηλαδή σχεδόν ποτέ δεν θα έδινα παραπάνω credits στη γνώμη ενός ηθοποιού για την εξέλιξη της παράστασης – βέβαια δεν υπήρχε ομάδα αλλά και υπάρχει ομάδα ακριβώς για αυτόν το λόγο – ενώ αντίθετα στη δική μας λειτουργία, το ζητάω από τον Χρήστο.”

Ακούστε τους Ginger Creepers να μιλούν ο ένας για τον άλλον και ανακαλύψτε τι κάνει μια ομάδα λειτουργική και πετυχημένη:

GCTB part II

Για το πώς επιλέγουν τα έργα τους, ο Γρ. Χατζάκης είπε: “Ενώ υπάρχει το κομμάτι της σοβαρής δουλειάς, έρευνας και αναζήτησης, στο 90% αν όχι στο 100% αυτών που έχουμε κάνει ή στοχεύουμε, (τα έργα) έχουν προκύψει σε μπύρες. Το λέω με την έννοια ότι δεν είναι πως καθόμαστε και λέμε «τι να κάνουμε;». Συνήθως στις φάσεις που θα χαλαρώσουμε από το «κάνουμε δουλειά», εκεί αρχίζουν και έρχονται σκέψεις, κάτι μας φέρνει μια ιδέα, μπορεί να έχει προκύψει και από κάτι που δουλεύουμε και συνειρμικά μας έρχεται μια σκέψη.”

Ενώ για τις επιτυχημένες παραστάσεις που έχει ήδη στο ενεργητικό της η μπάντα, ο Γρ. Χατζάκης αναφέρει: “Αυτό που έχουν κοινό (οι τρεις πρώτες παραστάσεις που ανέβασαν οι Ginger Creepers) είναι ότι και στα τρία, υπάρχει η λογική της πιο στατικής περιπέτειας, της πιο εσωτερικής περιπέτειας […] Νομίζω ότι υπάρχει αυτό, ότι είναι μέσα μας η περιπέτεια και οι κόσμοι που θέλουμε να φτιάξουμε και ότι, όπως στο θέατρο συμβαίνει σε ένα συγκεκριμένο χώρο και κάποια συγκεκριμένη ώρα, έτσι και αυτό είναι κομμάτι που συμβαίνει μέσα μας συνέχεια.”

Και τον συμπληρώνει ο Χρ. Καπενής: “Σίγουρα έχουμε ως άξονες την αναζήτηση, και στο πιο ανθρωπιστικό επίπεδο, και το χρόνο. Νομίζω ότι στην πορεία το βρήκαμε ότι μας απασχολεί η σχέση μας με το χρόνο που έχει πάλι να κάνει με το ανθρωπιστικό – φιλοσοφικό πλαίσιο. Όπως λέει και ο Γρηγόρης, και για την περιπέτεια και για το ταξίδι εννοείται, και για τους ήρωες τους ίδιους και για το ότι φτιάχνουμε κόσμους, νομίζω πάντα ισορροπούμε στο τι είναι αλήθεια και τι είναι οι ήρωες. Δηλαδή και μέσα στο έργο, οι ίδιοι οι ήρωες λένε ψέματα ή κάνουν άλλους ήρωες.”

Από το “Ο Τζόαν Παντάν και οι θλιμμένοι τροπικοί”

Για τους ήρωες των έργων τους, λένε: “Υπάρχει ένα παιχνίδι, σε κάποιες περιπτώσεις και παραστάσεις γίνεται πολύ εμφανές.. Το κατά πόσο ταυτιζόμαστε με αυτούς, πόσο είμαστε και εμείς αυτοί και πόσο λένε πράγματα δικά μας, όπου τους χρησιμοποιούμε σαν κάψουλες.”

Για το «Έγκλημα και Τιμωρία», την παράσταση που ανεβάζουν τώρα στο Faust: “Είναι ολόκληρο ταξίδι μέσα στην ψυχολογία ενός ανθρώπου και μάλιστα δεν στεκόμαστε μόνο στου Ρασκόλνικοφ τις ψυχολογικές διακυμάνσεις, αλλά έχουμε βάλει και δικές μας σκέψεις και αναγωγές.”

Ακούστε εδώ περισσότερα για τον τρόπο που δουλεύουν οι Ginger Creepers, για τους άξονες των παραστάσεών τους και για το «Έγκλημα και Τιμωρία»:

GCTB part III

Ο Γρ. Χατζάκης αναφέρει για τα ηλεκτρονικά μέσα που χρησιμοποιούνται στις παραστάσεις τους: “Τα χρησιμοποιούμε επειδή για εμάς είναι τελείως απενοχοποιημένα. Και στους δύο δεν μας αρέσει η χρήση projection κλπ, όταν αυτό γίνεται για εντυπωσιασμό. Δηλαδή, αν χρειάζεσαι το βίντεο για να το κάνεις, γιατί κάνεις θέατρο; Αλλά η χρήση του laptop, του ipad ή οποιουδήποτε μέσου χρησιμοποιούμε που είναι μέσα στην απόλυτη καθημερινότητά μας και μέσα σε αυτήν την καθημερινότητα χρησιμοποιείται μέσα στην παράσταση για να συνδέσει κάποιο άλλο πράγμα, ένα δεύτερο επίπεδο σκέψεων, ναι – γιατί όχι;”

Για τον καινούργιο χώρο 14: “Από το Σεπτέμβριο, αναλαμβάνουμε την καλλιτεχνική διεύθυνση του καινούργιου ουσιαστικά χώρου που θα λέγεται «14». Είναι το πρώην «14η μέρα» της Μαρίας Αγγέλου, με την οποία τώρα συνεργαζόμαστε για να κάνουμε αυτόν το νέο χώρο, όπου θα λειτουργεί αμιγώς θεατρικά, γιατί ως «14η μέρα» είχε ένα πιο ανοιχτό πρόγραμμα. Τώρα θα έχει μια στροφή καθαρά στο θέατρο και κυρίως προς το ερευνητικό θέατρο. Θα έχουμε κάποιες βασικές παραστάσεις εμείς και από τη σελίδα μας και από το site του 14 που ανοίγει τώρα, θα υπάρχει φόρμα προτάσεων από άλλες ομάδες για να συμμετέχουν.”

Ο Χρ. Καπενής παρουσιάζει τα μελλοντικά σχέδια της μπάντας και την παράσταση που έρχεται: “Θα λέγεται MR LEONARD και είναι βασισμένη στον Cohen, εμπνευσμένη από τα τραγούδια και τη ζωή του. Ακόμα την χτίζουμε, αλλά θα έχει ως βάση τον Leonard Cohen.”

Ενώ αποκαλύπτει και μια παράσταση που είδε πρόσφατα και του άρεσε: “Εγώ πρόσφατα είδα την παράσταση χορού του Μανταφούνη στη Στέγη. Ήταν πάρα πολύ ωραίο και συγκινητικό. Ουσιαστικά είναι η τελευταία του ως χορευτής. Ήταν πολύ εσωτερικό και πολύ δικό του.”

Για την Αθήνα, ο Γρ. Χατζάκης λέει κάτι πολύ όμορφο και ελπιδοφόρο: “Εμένα με γοητεύει πάρα πολύ αυτό το μεταίχμιο που βρίσκεται αυτή τη στιγμή η Αθήνα, το ότι υπάρχει μια αίσθηση συνεχούς αλλαγής με πολλά καλά, με πολλά κακά, αλλά κάτι βράζει. Βλέπεις ότι δεν είναι μια στάσιμη πόλη αυτή τη στιγμή, που πριν από κάποια χρόνια ήταν πιο βαλτωμένη. Τώρα υπάρχει κίνηση, βλέπεις τον κόσμο απ’ έξω να έρχεται να ζήσει εδώ πέρα, με καλά και κακά πάλι και αυτό. Υπάρχει μία αναζήτηση καλλιτεχνικά, κυρίως από τον κόσμο που έρχεται απ’ έξω. Υπάρχει μια ζωή και ότι κάτι ετοιμάζεται, κάτι έρχεται. Και είναι μία ωραία αίσθηση ότι δοκιμάζονται καινούργια πράγματα. Θα έπρεπε να είναι λίγο πιο τολμηρά αυτά που γίνονται, πιστεύω. Δηλαδή ότι είναι μια περίοδος που θα έπρεπε να τολμάμε παραπάνω. Αλλά, όπως και να έχει, υπάρχει μία δυναμική που βγάζει μια γοητεία μεγάλη.”

Ακούστε το τελευταίο μέρος της συνέντευξης των Ginger Creepers, τα σχέδιά τους, τη σχέση τους με τα social media, τον καινούργιο χώρο 14 και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα:

GCTB part IV

Είχα την τύχη να τους γνωρίσω λίγο καλύτερα. Εσείς μπορείτε να τους απολαύσετε Παρασκευή και Σάββατο στο Faust, στην παράσταση «Έγκλημα και Τιμωρία», την οποία προσωπικά βρήκα εξαιρετική.

Δείτε επίσης το εξαιρετικό site των Ginger Creepers, τη σελίδα τους στο fb και το site του χώρου 14 .

Ο Γρηγόρης Χατζάκης

Γνωστός για τις αντισυμβατικές του αναγνώσεις και τις πειραματικές προσεγγίσεις του, ο Γρηγόρης Χατζάκης ασχολείται με τη σκηνοθεσία, την υποκριτική και τη συγγραφή τα τελευταία 12 χρόνια. Από τα on the road «Φτερά του Έρωτα» σε αστικό λεωφορείο, έχει σκηνοθετήσει μέχρι σήμερα πάνω από 25 θεατρικές παραστάσεις με πιο πρόσφατες το «Ρίτα & Ντύλαν & Φαίδρος & Φάμκε» -διασκευή και σκηνοθεσία στο νέο ακυκλοφόρητο έργο του Αύγουστου Κορτώ-, τη «Μηχανή Άμλετ», τον «Πατέρα», τη «Rebeeecca», ενώ έχει κινηματογραφήσει και μουσικά video clip των Γιάννη Ζουγανέλη, Ησαΐα Ματιάμπα, Ραλλία Χριστίδου, Γιώργο Μαργαρίτη, κ.ά. Τέλος, έχει κυκλοφορήσει το πρώτο του μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Όστρια, με τίτλο «Το Βρήκα». Eίναι απόφοιτος του International Baccalaureate της Σχολής Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου και της Σχολής του Νέου Ελληνικού Θεάτρου του Γ. Αρμένη. https://www.grigorishatzakis.com/

Ο Χρήστος Καπενής

Γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Από το 2010 εργάζεται ως ηθοποιός-performer, στον χώρο του θεάτρου, του χορού και του κινηματογράφου. Έχει συνεργαστεί με Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες, χορογράφους και εικαστικούς. Έχει εργαστεί για το Εθνικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, το Θέατρο Τέχνης, το Θέατρο του Νέου Κόσμου, το Θέατρο Ακροπόλ, το Σύγχρονο Θέατρο, το Θέατρο επί Κολωνώ, το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων κ.ά.

About elpinickie 25 Articles
Είμαι υποψήφια διδάκτωρ νευροβιολογίας και παθιασμένη λάτρης του θεάτρου. Μου αρέσουν οι βόλτες, ο χορός, τα ηλιοβασιλέματα, η θάλασσα, τα παγωτά και το τζιν τόνικ.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*