Ανταπόκριση από το CIFF

1ο Cynergo International Film Festival

Phalaenopsis Alba (2018)

Δράμα, 16’ 55’’

Συζητώντας για ταινίες…

Q & A Δευτέρας, 24/6/2019

Λουκία Σουγιά – www.θέατρο.gr

Η δεύτερη -πρώτη ολοκληρωμένη- ταινία της Γεωργίας Σωτήρχου έχει σαν τίτλο της το όνομα μιας λευκής ορχιδέας. Σε λευκά και υπόλευκα, γήινα και απαλά γκρίζα χρώματα κυμαίνεται και η χρωματική παλέτα της ταινίας. Μοναδική εξαίρεση το έντονο κόκκινο μιας σκηνής, σε δυο ποτήρια κρασί. Όχι τυχαία..

Η ηρωίδα, μια καλοβαλμένη γυναίκα μέσης ηλικίας, εγκλωβισμένη σ’ έναν απρόσωπο γάμο, βλέπει τις μέρες της να κυλούν στη σιωπή και την ερημία ενός άδειου σπιτιού. Το κάδρο στενεύει συχνά εστιάζοντας στο πρόσωπο και το σώμα της, σε επαναλαμβανόμενες καθημερινές ασχολίες. Το επάγγελμα διεκπεραίωση. Οι σχέσεις με τους οικείους αποστεωμένες. Τα στενεμένα κάδρα της ταινίας τονίζουν ένα πιεστικό, ασφυκτικό «κάδρο» ζωής.

Η κάμερα της Γεωργίας Σωτήρχου οριοθετεί τους ήρωες μέσα σε ευθείες, κάθετες και οριζόντιες γραμμές. Ακόμα και σε στιγμές συνάντησης με άλλους ανθρώπους, τίποτα δεν ευνοεί κάποιο σχήμα πραγματικής εγγύτητας, συνεύρεσης. Καμία καμπύλη, κανένας κύκλος δεν περικλείει τα σώματα, δεν βοηθά στο πλησίασμά τους. Τα κορμιά αντικρίζουν χωρίς να αγγίζουν το ένα το άλλο. Το κόκκινο κρασί στα ποτήρια χάνει την ευκαιρία να φέρει τους ήρωες κοντά. Παραμένει σχεδόν αδοκίμαστο, μάταιο τέχνασμα αναθέρμανσης μιας για πάντα χαμένης ικανότητας σύνδεσης.

Η σκηνοθέτης ακουμπά στο γραφιστικό παρελθόν της και αξιοποιεί μια γραμμική απεικόνιση της πραγματικότητας, φυλακίζοντας θα ‘λεγες την ηρωίδα της σ’ ένα άχρωμο, αυστηρά οριοθετημένο σύμπαν. Εργαλείο και όπλο το λεπταίσθητα εκφραστικό πρόσωπο της πρωταγωνίστριας, Έλενας Τοπαλίδου, που συνέβαλε στη διαμόρφωση της πλοκής.

Μια ιστορία μοναξιάς, ένα κλαμπ ενοικίασης φίλων (!), η δημιουργία ενός Υπουργείου Μοναξιάς, που αποτελεί πραγματικότητα σε μια από τις αναπτυγμένες χώρες, μια προσωπική απώλεια, αποτελούν τα συνειδητά και ασυνείδητα εναύσματα της ταινίας. Το σενάριο ακολουθεί την ιστορία της ηρωίδας, σαν να το οδηγεί η ίδια η φιγούρα της στην τελική του διαμόρφωση. Με σαφές το στοιχείο του «weird wave», μιας ιδιαίτερης, μ’ άλλα λόγια, αφήγησης με στοιχεία ανεξήγητου, η «Phalaenopsis Alba» σε γοητεύει πλάνο το πλάνο, παρασύροντάς σε σ’ ένα ταξίδι ενσυναίσθησης για το πρόσωπο που άθελά του φυλακίζεται σε μια απρόσωπη, σχεδόν απάνθρωπη συνθήκη. Η τελική σκηνή της απόσυρσης αναδύει αίσθηση τέλους, ίσως θανάτου… Σωματικού ή ψυχικού, λίγη σημασία έχει.

Μια ιστορία των καιρών μας.  

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Σενάριο-Σκηνοθεσία-Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Γεωργία Σωτήρχου

Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώργος Κορακιανίτης, Μαρία Έλενα Μητροδήμα

Ερμηνευτές: Έλενα Τοπαλίδου, Ελεάνα Σταυροδήμου, Κώστας Λάσκος, Σεραφίτα Γρηγοριάδου

Ήχος: Βασίλης Ηπειρώτης

Σχεδιασμός ήχου: Χρήστος Γούσιος

Μουσική: Θεόδωρος Παπαδημητρίου

Σκηνικά: Λία Αντωνέλλη, Ειρήνη Μπιρμπίλη

Φωτογραφία: Φανούριος Καζάκης

Μοντάζ: Χρήστος Γιαννακόπουλος

Μιξάζ: Κώστας Βαρυμποπιώτης, Echo Studio

VFX: Άγγελος Ροδιτάκης

Color grading: Γρηγόρης Αρβανίτης, Γιάννης Ζαχαρογιάννης, GRAAL

Μακιγιάζ: Μαρία Χατζηιωάννου

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*