Ανταπόκριση από το CIFF

1ο CInergo International Film Festival
 
Honor Crimes (2018)
14’ 32’’

   
Συζητώντας για ταινίες…
Q & A Τετάρτης, 26/6/2019
Λουκία Σουγιά – www.θέατρο.gr
 
 
Ο Χάρης Γεωργιάδης θέλησε να μιλήσει για κακοποίηση. Θέλησε να το κάνει με τρόπο που το μήνυμα να φτάσει σε όλους. Κι αυτούς που ακούν κι αυτούς που δεν μπορούν. Κι αυτούς που δεν βλέπουν ακόμα… Είναι τόσο ισχυρό το θέμα του, ο χειρισμός τόσο ολιστικός, τόσο προσεκτικός ο ειδικός υποτιτλισμός της ταινίας, που λέω πως ακόμα και άνθρωποι με τα παραπάνω εμπόδια -έλλειψη όρασης, έλλειψη ακοής- εύκολα θα επηρεαστούν απ’ όσα συντάραξαν τον δημιουργό του «Honor Crimes».
 
Αλλά τί ορίζεται εδώ ως «έγκλημα τιμής»; Είναι αυτό που συνήθως σκεφτόμαστε, όταν ακούμε τον χαρακτηρισμό; Όχι ακριβώς. Σε χώρες όπως το Πακιστάν, για παράδειγμα, έγκλημα τιμής μπορεί να είναι το να περιχύσεις μια γυναίκα που σε αρνείται με οξύ, να την παραμορφώσεις για πάντα… Σε άλλα σημεία του κόσμου η κακοποίηση -γιατί περί αυτού πρόκειται- παίρνει άλλες μορφές: εγκλεισμός γυναικών για σεξουαλική εκμετάλλευση, οικογενειακή βία, εκπόρνευση, εξαναγκασμός σε συναίνεση με όσα η οικογένεια ή η κοινωνία προστάζουν, με σωματικά ή ψυχικά βασανιστήρια. Κι ο κατάλογος συνεχίζεται. Κάποιες φορές επεκτείνεται και στους άνδρες. Με bullying. Με βασανισμούς. Με θανάτους…
 
Όλα αυτά περνούν μπροστά από τα μάτια του θεατή στο «Honor Crimes» μέσα απ’ το βλέμμα και την εσωτερική φωνή μιας έγκλειστης, άλαλης γυναίκας, που ο τρόπος της κακοποίησής της -χωρίς να ορίζεται ρητά- καλύπτει όλες τις πιθανές μορφές που μπορεί να πάρει ο βασανισμός ανθρώπου από άνθρωπο εξαιτίας του φύλου. Και είναι ακριβώς αυτή η ηθελημένη «αοριστία», η μαυρόασπρη εικόνα, η γενίκευση στον λόγο, ο υπαινιγμός στην πλοκή, που κάνουν την ιστορία ακόμα πιο προσωπική, την ατμόσφαιρα της ταινίας πιο απειλητική. Τη συναισθηματική εμπλοκή του θεατή πιο βαθειά και αναπόδραστη.
 
Μέχρι την εισβολή του πρώτου -και μοναδικού- πλάνου με χρώματα. Μέχρι την απόφαση της ηρωίδας. Μέχρι το «όχι» της. Μέχρι την κραυγή ελευθερίας.
 
Ως τότε, τις σκηνές εισάγει ένας αλησμόνητος ήχος κόρνου, σαν κραυγή ζώου, σαν χθόνιο βογγητό βγαλμένο απ’ τα σωθικά όσων υπέφεραν επειδή γεννήθηκαν για να είναι το φύλο τους… Η λιτή αλλά γεμάτη εσωτερική δύναμη ερμηνεία της Κατερίνας Καστάνη, το εύγλωττο βλέμμα της, η φωτογραφία του έργου, η εξαιρετική κάμερα, η μουσική του υπόκρουση, όλα συντείνουν στο κλειστοφοβικό αποτέλεσμα. Οργή, θλίψη, αγωνία, αίσθηση πνιγμού και συμπόνια εναλλάσσονται.
 
Δύσκολο στοίχημα, σκέφτομαι, το να χειριστείς ένα τέτοιο θέμα χωρίς ηδονοβλεπτικές, δημοσιογραφικές ή μελό πινελιές. Να το προσεγγίσεις εκ των έσω, μέσα από το βίωμα και το βλέμμα του πάσχοντα -και να συμπαρασύρεις για να αφυπνίσεις, όχι για να κεντρίσεις την περιέργεια ή τον οίκτο, αλλά την αντίδραση και την αλλαγή. Την ψυχική μετατόπιση του κατατρεγμένου. Την καταγγελία ενός σιωπηλού μάρτυρα.
 
Συγκινημένος ο σκηνοθέτης θυμάται πόσοι άνθρωποι -γυναίκες και άντρες- μοιράστηκαν, αφού είχαν δει την ταινία, ανάλογα προσωπικά βιώματα μαζί του. Πόσο μεγάλος ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν καταστάσεις ανάλογες με τη φυλακισμένη ζωή της ηρωίδας. Πόσο σημαντικό τού ήταν να αφουγκραστεί όλους αυτούς, να μιλήσει για όσα υποφέρουν, να καλέσει, με την ταινία του -να ωθήσει στο να ακουστεί- το δικό τους καταπνιγμένο «όχι».
 
Έργα σαν αυτό, σκέφτομαι, λειτουργούν σαν τις φωτογραφίες του Γιάννη Μπεχράκη: Μετά, δεν μπορείς ποτέ πια να πεις: «Δεν ήξερα τί συμβαίνει».
 
Καλή συνέχεια, κύριε Γεωργιάδη…
 
 

 
 
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
 
Σενάριο (βασισμένο στο έργο «Πες ναι στο ‘όχι’» της Μαρίας N. Κίτρα): Χάρης Γεωργιάδης
Σκηνοθεσία: Χάρης Γεωργιάδης
Ερμηνεία: Κατερίνα Καστάνη
Κομπάρσοι (στον ρόλο του στρατιώτη): Μαριλένα Μέλη, Χάρης Γεωργιάδης
 
Ενδυματολόγος-Σκηνογράφος: Μαριλένα Μέλη
Φωτογραφία-Κάμεραμαν: Danny Κουμνιώτης
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Αλέξανδρος Μεταλλινός
 
Μοντάζ-Μιξάζ-Υποτιτλισμός : Χάρης Γεωργιάδης
Μακιγιάζ: ‘Το καμαρίνι’ | Έλενα, Μάρα & Μαρίλια
Διδασκαλία Νοηματικής Γλώσσας: Γαρυφαλλιά Σπύρου, Παρή Κωνσταντινίδη
Επίλογος Ήχου/Λόγου: Μαρία Μαλταμπέ
Προσαρμογή σεναρίου & Μετάφραση (από τα Ελληνικά στα Αγγλικά): Δημήτρης Κατσιδονιώτης
 
Διευθυντής παραγωγής:  Ανδρέας Βουγιούκας | ‘A WORLD movies’
Συμπαραγωγή: Γεωργία Τσικούρη | ‘The ark of our dreams, Χάρης Γεωργιάδης | ‘Διάθεση Τέχνης’
 
 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*