Συνέντευξη της Φαίης Βέβη στο θεατρο.gr με αφορμή την παράσταση “550” στο Θέατρο Faust

της Χρύσας Κοκκίνου

1)Καλησπέρα σας κυρία Βέβη, και καλωσορίσατε στην σελίδα μας. Θα ήθελα να μας πείτε μερικά πράγματα για εσάς, για να σας γνωρίσουν καλύτερα οι αναγνώστες μας; Πως ξεκίνησε η πορεία σας στο θέατρο; Ποια είναι η συνολική σας εμπειρία από το ντεμπούτο σας στην τηλεόραση, στην καθημερινή σειρά του ΑΝΤ1 ”Παρθένα Ζωή”;

Για αρχή, καλησπέρα. Η ιδέα “σφηνώθηκε” στο μυαλό μου στην πρώτη Γυμνασίου. Χρειάστηκε να περάσω ακρόαση για παράσταση που θα ανεβάζαμε με το σχολείο στα πλαίσια ενός φεστιβάλ του Δήμου. Το έργο, Εκκλησιάζουσες. Ο ρόλος, Πραξαγόρα. Το φυζίκ μου, κόντρα. Το “θέλω” μου, σύμμαχος. Κέρδισα το ρόλο και έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να νιώσω έναν εξωπραγματικό συνδυασμό ρίγους και έκστασης όταν κάποιο καιρό μετά, με πρωταγωνιστικό ρόλο, σε ανοιχτό θέατρο της περιοχής, μπροστά σε γνωστούς και αγνώστους είπα την πρώτη ατάκα. Συναίσθημα που με οδήγησε κατευθείαν μετά το σχολείο στη δραματική και που είναι εκεί κάθε φορά που η αυλαία ανοίγει. Η τηλεόραση είναι ένας πολύ διαφορετικός κόσμος, με άλλες ταχύτητες, άλλη αμεσότητα, που με ιντριγκάρει. Βρέθηκα σε μια πολύ ωραία ομάδα που έκανε αυτή την εμπειρία αξιομνημόνευτη και σε συνδυασμό με την αγάπη μου για το φακό, κάτι που θα ήθελα να ξαναζήσω.

2)Φέτος σας βλέπουμε να συμπρωταγωνιστείτε στην παράσταση “550” του Σταμάτη Πακάκη στο Θέατρο Faust. Πώς ξεκίνησε αυτό το ταξίδι;

Με βιογραφικό, ακρόαση και “καλά νέα” .

3) Το “550” είναι μία κοινωνική κωμωδία. Πιο πολύ κοινωνικό έργο ή κωμωδία.

Πιστεύω πως είναι ένα έργο κοινωνικό με έντονα εναλλασσόμενα κωμικά στοιχεία για να μπορείς παράλληλα να περάσεις καλά και να μπεις στα παπούτσια του άλλου, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για τον καθένα.

4)Η Ελένη στην οποία δίνετε ζωή, διαβάζουμε ήδη από το δελτίο τύπου της παράστασης πως έχει τον ιό HIV και έχει έρθει σε επαφή με τα ναρκωτικά. Ήταν δύσκολο για εσάς να προσεγγίσετε τον συγκεκριμένο ρόλο;

Είναι ένας ρόλος που δύσκολα αφήνεσαι στην αλήθεια του. Θέλει μελέτη, ενσυναίσθηση και γερό στομάχι. Το ζήτημα είναι να φανεί η Ελένη κι όχι μια ακόμα ναρκομανής οροθετική φιγούρα όπως θα μας ερχόταν στο μυαλό. Να δούμε την ποικιλία της προσωπικότητάς της, των συναισθημάτων της, των φόβων της και ταυτόχρονα την ελπίδα που φωτίζει τη ζωή της. Οπότε ναι, δεν ήταν εύκολο αλλά θέλω πάρα πολύ να μιλήσω εκ μέρους της…

5)Βρήκατε κοινά στοιχεία στον ρόλο σας και στην Φαίη;

Ναι και όχι. Αν και κατά κύριο λόγο δεν μοιράζομαι κοινές εμπειρίες ζωής με το χαρακτήρα που υποδύομαι, μπορώ να δω στοιχεία μου όσον αφορά τον τρόπο που επιλέγει να αντιμετωπίζει χωρίς μιζέρια και με ελπίδα τη ζωή ακόμα κι όταν όλα δείχνουν δυσοίωνα. Με το κομμάτι της ζωγραφικής ως κοινό μας “όπλο”.

6) Γιατί επιλέξατε να συμμετέχετε στο συγκεκριμένο έργο; Πως ένα λεωφορείο σημαδεύει τις ζωές όλων αυτών των ανθρώπων; Τι συμβολίζει το 550 για εσάς ως ηθοποιό αλλά και τι για την ηρωίδα που υποδύεστε;

Αρχικά χρησιμοποιώ, τουλάχιστον 9 χρόνια πια, σε καθημερινή βάση τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Διαβάζοντας λοιπόν την ανακοίνωση της ακρόασης μου φάνηκε μια πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα. Αργότερα στην ακρόαση, ένιωσα τόσο όμορφα και άνετα με τους παρευρισκόμενους συντελεστές που με έκανε να θέλω ακόμα περισσότερο να είμαι μέρος αυτής της δουλειάς. Γνωρίζοντας μετά καλύτερα το κείμενο και την ομάδα ήμουν πια σίγουρη και χαρούμενη για την επιλογή μου. Ένα λεωφορείο είναι ένας καθρέφτης της κοινωνίας στην οποία ζούμε. Καθημερινά μικρά ή μεγάλα περιστατικά που μπορεί για κάποιους να περάσουν απαρατήρητα, για άλλους μπορεί να είναι κομβικά. Μέσα στο λεωφορείο μπορεί να πάρεις μια μεγάλη απόφαση, μπορεί να αποκτήσεις εχθρούς ή φίλους, μπορεί να γνωρίσεις τον έρωτα της ζωής σου. Σίγουρα δεν μπορείς να ξέρεις τι σου κρύβει κάθε διαδρομή. Το 550 λοιπόν το βλέπω σαν ένα κοινωνικό πείραμα όπου τόσοι και τόσο διαφορετικοί χαρακτήρες συναντιούνται και αλληλεπιδρούν. Σε λιγότερο «συμβολικό» επίπεδο, για την ηρωίδα είναι από «μέσο διαφυγής» μέχρι αιτία κρίσης πανικού.

7) Πείτε μου τρία πράγματα που σας κάνουν ευτυχισμένη καθώς και τρία πράγματα που κάνουν την “Ελένη” χαρούμενη.

Για μένα η ευτυχία κρύβεται σε στιγμές. Σε μια αγκαλιά, στην επίτευξη ενός δύσκολου στόχου, σε μια δημιουργική ιδέα. Η Ελένη πιστεύω είναι χαρούμενη που είναι ζωντανή, που παίρνει αγάπη και που κάνει αυτό που τη γεμίζει.

8) Θα θέλαμε να κλείσουμε με κάτι που θέλετε εσείς να πείτε στο θεατρο.gr.

Θα ήθελα να μιλήσω και εκ μέρους της Ελένης και να πω πως όποιο “φορτίο” κι αν κουβαλάμε, ας αποφασίσουμε να έρθουμε αντιμέτωποι και να πάρουμε πίσω τον έλεγχο της ζωής μας.

«550»

του Σταμάτη Πακάκη

Από τις 09 Οκτωβρίου 2019

κάθε Τετάρτη στις 20:30

για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

Trailer της παράστασης εδώ

About elpinickie 29 Articles
Είμαι υποψήφια διδάκτωρ νευροβιολογίας και παθιασμένη λάτρης του θεάτρου. Μου αρέσουν οι βόλτες, ο χορός, τα ηλιοβασιλέματα, η θάλασσα, τα παγωτά και το τζιν τόνικ.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*