Συνέντευξη του Παναγιώτη Μπουγιούρη στο θέατρο.gr με αφορμή την παράσταση “Το Σύνδρομο της άδειας φωλιάς” στο θέατρο OLVIO

Πρωταγωνιστείτε στη παράσταση το Σύνδρομο της άδειας φωλιάς. Πείτε για την παράσταση αυτή.

Η συνεργασία αυτή ξεκίνησε πέρσι όταν η Ζαχαρούλα Χρόνη, που έχει γράψει το έργο, μαζί με την Κωνσταντίνα Καλλιβωκά, και υπογράφουν τη σκηνοθεσία, ήρθαν σε επαφή μαζί μου και μου πρότειναν να αναλάβω έναν από τους κεντρικούς ρόλους του έργου.

 Δεν σου κρύβω ότι ήμουν λίγο επιφυλακτικός στην αρχή, πίστευα ότι η έλλειψη εμπειρίας θα ήταν πρόβλημα. Από τα λεγόμενα τους όμως ενιωσα ότι αξίζει να τους δώσω μια ευκαιρία και ζήτησα να διαβάσω το έργο. Όταν μου είπαν ότι πρόκειται για μια ελεύθερη διασκευή του «Γυάλινου Κόσμου», του Τένεσι Ουίλιαμς, έγινα ακόμη πιο επιφυλακτικός. Όταν όμως το διάβασα, ήρθα προ μεγάλης εκπλήξεως, μιας και ήταν ένα κείμενο μεστό, πολύ όμορφο και ισορροπημένο  θεατρικά και η σχέση του με τον Γυάλινο Κόσμο ήταν σε πολύ σωστή ισορροπία. Δεν εκμοντέρνισαν το Γυάλινο Κόσμο, ούτε τον αποδόμησαν. Απλώς εμπνευσμένες από αυτούς τους  χαρακτήρες, κι από αυτό το κόσμο, δημιούργησαν ένα τελείως καινούργιο θεατρικό έργο, ελληνικό, με τη μόνη κοινή αναφορά να είναι μια δυσλειτουργική οικογένεια. Το κεντρικό πρόσωπο εδώ είναι ο πατέρας, ενώ στο Γυάλινο Κόσμο είναι η μητέρα, αλλά πάλι βλέπουμε τη σχέση με τη κόρη που έχει προβλήματα υγείας και ψυχολογικά, τη σχέση με το γιο που θέλει να κάνει την επανάσταση του και τον καλεσμένο που έρχεται, ύστερα από απαίτηση του πατέρα,  για να κοινωνικοποιήσει τη κόρη του. Ήταν σαν να το έχει γράψει ένας έμπειρος συγγραφέας, και μάλιστα με υψηλή συγγραφική αξία. Αυτό που συνέβαλε ακόμα περισσότερο για να γίνει αυτή η όμορφη συνεργασία ήταν η πρόταση αυτούς τους τέσσερις χαρακτήρες να τους υποδυθούν δύο ηθοποιοί, η Ηρώ Πεκτέση και εγώ, που το έκανε ακόμα πιο ενδιαφέρον.

 Το αποτέλεσμα αναδεικνύει μια άλλη θεατρική διάσταση, που συμβάλει στη αξία του έργου και όλα αυτά  επιβεβαιωθήκαν επί σκηνής και απο το ένστικτο μας αλλά και απο τα λεγόμενα των θεατών. 

Αισθανθήκαμε ότι αγγίξαμε μια πολύ όμορφη θεατρική στιγμή την οποία άξιζε να την επαναλάβουμε και φέτος. 

Η παράσταση ανεβαίνει στο θέατρο Olvio κάθε Τετάρτη και Πέμπτη. Νομίζω ότι πάλι θα μπορέσουμε να δώσουμε πολύ όμορφες εντυπώσεις και θα κερδίσουμε το κοινό! 

Είναι μια παράσταση που της αξίζει να την αγαπήσει ο κόσμος και το έργο αξίζει να σταδιοδρομήσει και μετά το δικό μας ανέβασμα. 

Σας δυσκόλεψε η εναλλαγή των ρόλων; 

Όχι πολύ γιατί αυτό το εγχείρημα το είχα κάνει και παλιότερα στο θέατρο, το 2011, όταν με τον Κρατερό Κατσούλη, σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη,  ανεβάσαμε στο θέατρο Μουσούρη, το έργο «Πέτρες στις τσέπες του», όπου πάλι είναι ένα έργο , που είναι γραμμένο για δύο ηθοποιούς που υποδύονται δεκατέσσερις ρόλους. Οπότε τώρα μου ήταν πολύ πιο εύκολο και πρότεινα και λύσεις στο ανέβασμα  βάσει αυτής μου της εμπειρίας. Κυρίαρχο στοιχείο που λειτούργησε για αυτή την παράσταση ήταν η «χημεία» μου με την Ηρώ Πεκτέση. Θεωρώ ότι είναι από τις λίγες στιγμές που έχω νιώσει τόσο καλή χημεία με συνάδελφο και είναι στοιχείο απαραιτητο για τη συγκεκριμένη παράσταση, βασίζεται στη καλή συνεργασία, στην  ανταλλαγή ρευστών μεταξύ των ηθοποιών και χαίρομαι που υπάρχει αυτή η  δημιουργική αλληλοπλήρωση.

Ο κύριος Σμιθ ανοίγει τη πόρτα του φέτος στο θέατρο Γκλόρια. Πείτε μας για αυτή τη παράσταση.

Είναι μια παράσταση που παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη  στο θέατρο Γκλόρια μικρό. Είναι μια μια μαύρη κωμωδία του Σάκη Σερέφα. 

Είναι μια απολαυστική συνεργασία και το θέμα της είναι ο ερχομός του θανάτου. 

Ο κύριος Σμιθ είναι ένας κύριος χαλαρός, εως και καλοπερασάκιας, που βρισκεται στο διαμέρισμά του και ξαφνικά χτυπάει το κουδούνι. Ανοίγει την πόρτα και βλέπει έναν διανομέα πίτσας, ο οποίος του παραδίδει μια πίτσα που δεν παρήγγειλε ποτέ αλλά μέσα στο κουτί δεν υπάρχει πίτσα αλλά ένα κηδειόχαρτο, το οποίο γράφει το όνομα του. Ο διανομέας του αναγγέλει ότι «ήρθε η ώρα του» και ότι είναι ο  χάρος που ήρθε να τον πάρει.  Ετσι ξεκινάει ένα κωμικό παιχνίδι διαπραγμάτευσης ανάμεσα στους δύο χαρακτήρες. Ο κύριος Σμιθ προσπαθεί να κατανοήσει, να συλλάβει γιατί αυτό, γιατί τώρα. Περνάει από όλες τις φάσεις, της αμφισβήτησης, της άρνησης, της επιθετικότητας, της αμφιβολίας και δεν μπορεί να πιστέψει ότι αυτός ο άνθρωπος του λέει την αλήθεια. Νομίζω αν το δει κανείς θα γελασει πολύ και θα σκεφτεί αρκετά τη σχέση του με το θάνατο και πόσο συμφιλιωμένοι είμαστε με αυτόν. 

Φέτος θα πρωταγωνιστήσετε και σε τρίτη παράσταση από το νέο έτος. Πείτε μας δύο λόγια για αυτή τη παράσταση.

Και τρίτη παράσταση φέτος ,από Γενάρη θα ανεβεί στο Altera Pars! Είναι είναι σουηδικό, υπαρξιακό δράμα και λέγεται «Δόκτωρ Γκλας» του Γιάλμαρ Σέντερμπεργκ.

 Κλασικό μυθιστόρημα, το οποίο έχει μεταφερθεί σε πολλά θέατρα στο εξωτερικό! Στην Ελλάδα δεν έχει ξανανέβει, θα είναι πρώτο ανέβασμα για Ελλάδα και Κύπρο.  Την σκηνοθεσία υπογράφει ο Στρατής Πανούριος.  Συμμετέχουμε η Αγγέλα Σιδηροπούλου και εγώ, όπου έχω τον ομώνυμο ρόλο του Δόκτορος Γκλας και η Αγγέλα υποδύεται την νεαρή όμορφη Χέλγκα, το αντικείμενο του πόθου του γιατρού Γκλας. 

Κάπου εκεί περιπλέκονται τα πράγματα γιατί ουσιαστικά παντρεύτηκε χωρίς να το έχει συνειδητοποιήσει, τον πολύ μεγαλύτερο της ηλικιωμένο πάστορα Γκρεγκόριους.

 Στις υπαρξιακές αναζητήσεις που έχει ο Δόκτωρ Γκλας σε σχέση με τον άνθρωπο, τη ζωή, τον έρωτα και υπό το πρίσμα της ιδιότητάς του ως γιατρού που έρχεται αντιμέτωπος με τον θάνατο, το πόνο, την ασχήμια της ζωής, φαντάζει στο μυαλό του σαν σκοπός ζωής να λυτρώσει αυτή τη γυναίκα με κάθε τρόπο και κάθε τίμημα.

 Κορύφωση του δράματος είναι όταν ο Δόκτωρ Γκλας αποφασίζει πως η μόνη λύση και η μόνη λύτρωση είναι να δολοφονήσει τον πάστορα.

 Είναι ένα παρα πολύ σημαντικό έργο,  όχι μόνο δραματουργικά αλλά και χάρη στις φιλοσοφικές έννοιες που πραγματεύεται.

Φέτος, πέραν από τις θεατρικές παραστάσεις, πρωταγωνιστείτε και στο σίριαλ «Μη Ψαρώνεις» στο ρόλο του Τίμου Λινάρδου, ενός γοητευτικού άντρα.  

Ο Τίμος είναι γοητευτικός λόγω της  ιδιότητας του ως life coach. Είναι σύμβουλος αυτοβελτίωσης, ενδυνάμωσης και μέσα σε όλα ψυχολόγος και εξομολογητής και αυτό δημιουργεί όσο να ναι  μια γοητεία. Όταν αισθάνεσαι ότι έχεις ένα παντογνώστη δίπλα σου, που μπορεί να σου ανοίξει τα μάτια και να σε κατευθύνει σε όλα σου τα διλλήματα και να σου λύσει όλα σου τα προβλήματα αυτό δημιουργεί γοητεία. 

Είναι ένας ρόλος με πολύ ψαχνό, που απολαμβάνω πολύ και ευχαριστώ την παραγωγή και τον Αnt1, που επέμεναν να είμαι σε αυτή τη σειρά καθώς η αρχική μου απάντηση ήταν αρνητική λόγω των υπολοίπων υποχρεώσεων μου! Είμαι αναμεμιγμένος σε τρεις θεατρικές παραγωγες και δεν είχα χρόνο για γυρίσματα αλλά επέμειναν και χαίρομαι γι αυτό!

Ο Τίμος θα καταφέρει να είναι μαζί με τη Σάντυ (Μαρία Λεκάκη);

Αυτό είναι κάτι που θα το δούμε, βέβαια δεν είναι όλα τα πράγματα όπως φαίνονται. Στόχος δεν είναι να δούμε αυτούς τους δύο μαζί, όσο να δούμε το πόσο πολύ την επηρεάζει και πόσο εξαρτημένη μπορεί να γίνει απο αυτόν τον άνθρωπο. Δεν φαίνεται να υπάρχει κάτι ερωτικό ακόμα. Ενδιαφέρον υπάρχει, απλά νομίζω ότι υπάρχει για να ερεθίσει τους υπόλοιπους χαρακτήρες. 

Εσείς θα επισκεπτόσασταν κάποιο life coach; 

Δύσκολα. Είμαι πολύ εσωστρεφής άνθρωπος και κρυψίνους θα έλεγα. Δεν νομίζω ότι εύκολα θα μπορούσα να ανοιχτώ στο βαθμό που θα απαιτούσε μια τέτοια συνάντηση. Δεν θα μπορούσα να εκμυστηρευτώ πολύ προσωπικές σκέψεις και πολύ προσωπικά διλλήματα για να δεχτώ τη καθοδήγησή του. 

Μιας που πιάσαμε  τα τηλεοπτικά, θα παρουσιάζατε κάποια εκπομπή; Είχατε παρουσιάσει παλιότερα την εκπομπή στα «Τραγούδια λέμε ναι».

Δύσκολα θα το ξαναέκανα. Τη συγκεκριμένη εκπομπή δέχτηκα να την κάνω λόγω των συνεργατών , της συμπαρουσιαστριας  μου και του περιεχομένου της εκπομπής, που αφορούσε τα ελληνικά τραγούδια. 

Εν γένει, δεν είναι κάτι που με ενδιαφέρει, δεν έχει να κάνει με εμένα, ούτε με τη δουλειά μου ούτε με τις αναζητήσεις μου ως καλλιτέχνη! 

Μέσα από την πορεία σας μέχρι τώρα έχετε ξεχωρίσει κάποιο ρόλο;

Όλους τους ρόλους μου τους έχω αγαπήσει. Σίγουρα δυσκολεύομαι μέχρι να δεχτώ μια πρόταση, να επιλέξω ένα ρόλο, έχω αρνηθεί πολλά πράγματα. Όταν όμως  δεχτώ ένα ρόλο σημαίνει ότι αισθάνομαι ότι κάτι μας συνδέει. 

Σινεμά έχετε κάνει την ταινία κράτησε με και τη ταινία μικρού μήκους η «μεγάλη κομπίνα». Δεν είχατε άλλες προτάσεις;

Έχω κάνει και την ταινία «τι είναι αυτό» που επικεντρώνεται στη σχέση  πατέρα, γιου και ενός σπουργιτιού, όπου στο youtube έχει αγγίξει τα 3,5 εκ. views.

Επιπλέον, έχω κάνει και άλλη μία ταινία μικρού μήκους λέγεται «Μέρες Βροχής» του Αλεσάντρο Σπηλιωτόπουλου. Το θέμα της ταινίας είναι  οι νεοάστεγοι της Αθήνας μετά την οικονομική κρίση. Είναι μία ταινία με πολύ ενδιαφέρον καλλιτεχνικό και ελπίζω να βρεθεί τρόπος για να την δει ο κόσμος.  

Πέραν αυτών, είχα προτάσεις αλλά δεν είχαν κάτι δελεαστικό καλλιτεχνικά για το δικό μου γούστο οπότε δεν προέκυψε κάποια άλλη συνεργασία.

Θα πηγαίνατε στο εξωτερικό για ένα καλύτερο επαγγελματικό μέλλον;

Θεωρώ ότι τα πράγματα στη ζωή έρχονται από μόνα τους, οπότε δεν έχει σημασία να πω αν θα έφευγα ή όχι. Αν με ρωτάς, αν θα είχα τη διάθεση και ερχότανε κάτι στο δρόμο μου, ναι φυσικά θα το έκανα. Το να κάνεις ένα τέτοιο βήμα στο εξωτερικό σημαίνει ότι πρέπει να επενδύσεις πολύ ενέργεια, χρόνο, χρήμα ώστε να δημιουργήσεις πάλι μια νέα εικόνα για τον εαυτό σου και σε ένα καινούργιο κοινό και να αντιμετωπίσεις καινούργιες προκλήσεις. Κάτι τέτοιο θα  αφαιρούσε δύναμη και ενέργεια που ένα ηθοποιός καθώς μεγαλώνει και προχωράει πρέπει να επενδύει στη δουλειά του και να βαθαίνει του ρόλους που αναλαμβάνει και να αντιμετωπίζει τη δουλειά του με μεγαλύτερο βάθος καλλιτεχνικό. 

Μια τέτοια κίνηση πιο πολλά εμπόδια θα έφερνε, παρά εφόδια. Παρόλα αυτά αν συνέβαινε κάτι τέτοιο στη καριέρα μου αλλά ερχότανε από μόνο του, θα το καλοδεχόμουνα!

Εσείς έχετε δει την ταινία Joker;

Ναι την είδα. Θεωρώ ότι είναι μια εξαιρετικά καλογυρισμένη ταινία που δεν έχει να πει τίποτα. Είναι αυτό που λέει και ο Σαίξπηρ «πολύ κακό για το τίποτα», δηλαδή θεωρώ  ότι είναι εξαιρετική σκηνοθεσία, εξαιρετική  φωτογραφία, πολύ ωραία ατμόσφαιρα, εξαιρετικός ο Φοίνιξ, σεμιναριακή η ερμηνεία του αλλά μια ταινία που δεν έχει να πει τίποτα και που δεν χρήζει καμίας αξίας για εμένα. Και φυσικά δεν αφορά νεανικό κοινό, δεν είναι για ανήλικα παιδιά και καλώς έκαναν και έβγαλαν τα παιδιά από τις αίθουσες καθώς μιλάμε για μία βίαιη ταινία

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*