Είδαμε την παράσταση ”Ένας αληθινός καουμπόι” στο θέατρο Μικρό Χορν

Γράφει η Λένα Σάββα

Στο μικρό Χορν είδαμε το βραβευμένο έργο της Μαρίλια Σαμπέρ σε μετάφραση Μαρίας Χατζηεμμανουήλ και σκηνοθεσία Ελένης Γκασούκα.
Το έργο έχει κερδίσει το βραβείο της πόλης της Βαλένθια και το κρατικό βραβείο δραματουργίας Carlos Carvalho στη Βραζιλία.
Ένας ηλικιωμένος άντρας μένει μόνος μετά το θάνατο της γυναίκας του.Η κόρη του….”έχω κι εγώ τη ζωή μου μπαμπά. Έχω πολλά να κάνω εκτός από το να σε προσέχω”.
-εγώ σε πρόσεχα πολλά χρόνια….
Μοναξιά κι αμηχανία….”η μητέρα σου πάντα μου μαγείρευε.Εγώ δε ξέρω”.
Απελπισία και θυμός…..”και τι σε νοιάζει εσένα αν έπαθα τίποτα. Όλη μέρα μόνος μου εδώ μέσα.Σε περίμενα όλο το πρωί”.
Η μουσική του Πάνου Σουρούνη είναι σαν να μετράει τις στιγμές της μοναξιάς και να τις βρίσκει αβάσταχτα πολλές, αβάσταχτα οδυνηρές. Ώσπου έρχεται το όνειρο και τ’ αλλάζει όλα. Ποιός είπε ότι το όνειρο δεν είναι αληθινό;
”Δεν είναι καθόλου εύκολο να γερνάς.Σου πέφτουν τα δόντια τα μαλλιά, το ηθικό, όλα.Ο κόσμος σε βλέπει σαν ένα γεροντάκι και ξεχνάει πως είσαι άντρας.Ξέρεις κάτι; Εμένα ακόμα μ’ αρέσουν οι γυναίκες”.
Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να έρθει το όνειρο.Κι έρχεται με τη μορφή ενός νεαρού καουμπόι, ενός υποστηρικτικού φίλου. Μπορεί να γέρασε αλλά η φλόγα μέσα του παραμένει άσβεστη, ζωντανή, γεμάτη επιθυμίες.Αυτή η φλόγα λοιπόν μετατρέπεται στον νεαρό καουμπόι.Το αγέραστο κομμάτι της ψυχής ενός άντρα.Είναι ο Τζον Γουέιν η ενσάρκωση του αρρενωπού άντρα, το πρότυπό του.
”Ένας αληθινός καουμπόι δεν παραδίδεται ποτέ”.
”Ένας αληθινός καουμπόι προτιμάει τα δυνατά ποτά χωρίς ζάχαρη”.
Σ’ αυτό το ονειρικό δημιούργημα, ο ηλικιωμένος άντρας βρίσκει ένα φίλο που θα τον συντροφέψει στις άδειες ώρες του με όμορφα πράγματα. Ένα τσιγαράκι απαγορευμένο, μια καλή παρτίδα πόκερ, να δούμε μια όμορφη γυναίκα από το παράθυρο. Είναι η φλόγα μέσα του που δεν μπορεί ν’ αναγνωρίσει το γήρας.
Ωστόσο……οι ινδιάνοι στην άγρια Δύση λένε ότι οι γέροι είναι σοφοί γιατί γνωρίζουν το παρελθόν κι έτσι μπορούν να δουν το μέλλον.
Ο Γιάννης Φέρτης έδωσε με ΑΚΡΙΒΕΙΑ τον παραιτημένο ηλικιωμένο άντρα της διπλανής πόρτας.
Έχω πολλές φορές αναφερθεί στην αγάπη μου γι αυτούς τους μύθους του παλιού ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου. Αυτούς τους μεγάλους θεατρίνους που ένας τους είναι κι ο Φέρτης.Τόσο αληθινή ερμηνεία, τόσο μέσα στο ΕΙΜΑΙ κι όχι στο ΚΑΝΩ που στεκόταν ακίνητος κάποιες στιγμές κι όλα έρεαν. Και η αύρα του μας τύλιγε με την αθροιστική γοητεία των ατελείωτων χρόνων θεάτρου.
Η Ιωάννα Μαυρέα έδωσε πολύ καλά το ρόλο της θυμωμένης κόρης που γίνεται σκληρή με τον πατέρα της επειδή κατά βάθος νοιώθει ευάλωτη και διαθέσιμη να του επιτρέψει να διαταράξει τη ζωή της. Έντονη όσο πρέπει, υποτονική εκεί που χρειάζεται αλλά κι αισθησιακή και μπριόζα στο ρόλο της Μέρυλιν Μονρόε. Ενα κράμα γυναίκας και κόρης, μια πτυχή του οιδιπόδειου συμπλέγματος, ένα από τα πιο ευφυή σημεία του έργου.
Η σκηνοθεσία της Ελένης Γκασούκα φαίνεται ρεαλιστική φαίνεται ωμά πραγματική.Κι εκεί που πας να σπάσεις από την πολλή πραγματικότητα, η Γκασούκα αφήνει μια χαραμάδα για να τρυπώσει το όνειρο.Μια σκηνοθεσία προσεγμένη λεπτομερειακή, ακριβοδίκαια μοιρασμένη ανάμεσα στις εναλλαγές της πραγματικότητας του έργου, με απόλυτο σεβασμό στις ευαισθησίες του κειμένου.
Τα σκηνικά της Ηλένιας Δουλαδίρη κινούνται πάνω στη σκηνοθετική γραμμή της λιτής εικόνας, έτσι ώστε οι φωτισμοί της Ζωής Μολυβδά Φαμέλη να μπορούν να ανοίγουν χαραμάδες στο ονειρικό πεδίο.
Στο ρόλο του καουμπόι ο Βασίλης Μαυρογεωργίου είναι ονειρικός, λυρικός, ποιητικός, μας μάγεψε.Το καπέλο η κιθάρα οι μπότες [Ηλένια Δουλαδίρη-κοστούμια] σε μεταφέρουν κατευθείαν στην άγρια Δύση και στις ταινίες γουέστερν.
Εδώ βέβαια ο καουμπόι παίζει και το ρόλο του ψυχοπομπού που οδηγεί τον ηλικιωμένο άντρα στη μετάβασή του προς την ελευθερία.
Η παράσταση ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΚΑΟΥΜΠΟΙ είναι μια σπουδαία παράσταση που έχει να μας πει πολλά και σημαντικά.Θίγει το θέμα της μοναξιάς και της εγκατάλειψης της τρίτης ηλικίας, το θέμα της ενσυναίσθησης, το θέμα της απώλειας, το θέμα του φόβου και τησ αδυναμίας μπροστα στο θάνατο.Η συγκίνηση διαδέχεται το γέλιο με επισφράγισμα το όνειρο.Το όνειρο σαν μέρος αναπόσπαστο της πραγματικότητας.Ποιός είπε ότι δεν ειναι αληθινό;

Συντελεστές:
Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ
Σκηνοθεσία: Ελένη Γκασούκα
Σκηνικά-Κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη
Φωτισμοί: Ζωή Μολυβδά Φαμέλη
Επιμέλεια μουσικής : Πάνος Σουρούνης 
Βοηθός Σκηνοθέτη:Καίτη Ιωαννίδου
Φωτογραφίες παράστασης : Ελίνα Γιουνανλή
Πρωταγωνιστούν: Γιάννης Φέρτης, Ιωάννα Μαυρέα, Βασίλης Μαυρογεωργίου
Παραγωγή: ΑΘΗΝΑΪΚΑ ΘΕΑΤΡΑ

Ημέρες & Ώρες Παραστάσεων: Τετάρτη, Κυριακή: 20:00, Πέμπτη & Παρασκευή: 21:00, Σάββατο: 18:00 & 21:00

Διάρκεια παράστασης: 80’

Εισιτήρια: Από 15  ευρώ

Θέατρο : Μικρό Χόρν,  Αμερικής 10 Aθήνα

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*