Είδαμε το “Terror” στο Θέατρο Αθηνών

Γράφει η Λουκία Σουγιά

Ένα αεροπλάνο με 164 επιβάτες στα χέρια ενός τρομοκράτη, η απειλή για τη ζωή χιλιάδων θεατών σ’ ένα γήπεδο της Γερμανίας, ένας αξιωματικός της πολεμικής αεροπορίας που παίρνει τον νόμο στα χέρια του, μια ρουκέτα που εκτοξεύεται χωρίς άνωθεν εντολή, μια χούφτα διλήμματα, ο απόλυτος τρόμος: Terror.

Ο τρόμος της απόφασης από την οποία εξαρτώνται ανθρώπινες ζωές. Ο τρόμος των αμείλικτων ερωτημάτων: Ποιος μπορεί να «ζυγιάσει» τη ζωή; Αποτιμώνται  σε νούμερα οι ανθρώπινες υπάρξεις; Ποιος -και υπό ποια δικαιοδοσία- αποφασίζει ότι «το μη χείρον βέλτιστον»; Και ο αστάθμητος παράγοντας; Η έξωθεν ανατροπή που δεν επιτρέψαμε να υπάρξει; Θα ήταν, άραγε, ίδια η απόφαση αν ο θυσιαζόμενος ήταν κάποιος που γνωρίζεις ή αγαπάς;

Στο έργο του Φέρντιναντ φον Σίραχ -μια παγκόσμια επιτυχία- τα ερωτήματα διαδέχονται το ένα το άλλο και η ένταση κλιμακώνεται. Κάθε νέο πρόσωπο, που καταθέτει σ’ αυτή την εικονική δίκη επί σκηνής, φέρει στο προσκήνιο μια ακόμα όψη του θέματος, μια επιπλέον παράμετρο που δεν είχες υπολογίσει. Ο θεατής καλείται να πάρει θέση, να βγει από τον ρόλο του αμέτοχου παρατηρητή και να συν-διαμορφώσει την ετυμηγορία του τέλους. Αθώος ή ένοχος αυτός που επεμβαίνει στη ροή των γεγονότων χωρίς εντολή; Αθώος ή ένοχος αυτός που αξιολογεί ζωές σε αριθμούς; Αθώος ή ένοχος αυτός που σκοτώνει για να σώσει;

To «Terror» είναι ένα σημαντικό θεατρικό κείμενο γιατί υπενθυμίζει, αφυπνίζει χωρίς να χαρίζεται. Αμφισβητεί παγιωμένες αντιλήψεις: την ψυχρά μαθηματική αντιμετώπιση βαθιά ανθρώπινων καταστάσεων, τον κοινωνικό αυτοματισμό της εποχής μας. Τίποτα δεν εξυπακούεται, απόλυτα σωστό ή λάθος δεν υπάρχει, οι έννοιες «δίκαιο», «ηθικό», «νόμιμο», «ανθρώπινο» τίθενται σε διαρκή αναθεώρηση στη διάρκεια του έργου.

Έτσι, ο σχετικά χαλαρός σκηνοθετικός ρυθμός που επέλεξε ο Γιώργος Οικονόμου υπερκαλύπτεται από τη δραματικότητα του θεατρικού κειμένου, ενώ από τις ερμηνείες της παράστασης ξεχωρίζουν η -με απόλυτη αίσθηση του μέτρου- εισαγγελέας της Βάσως Καβαλιεράτου και ο βουβός λυγμός της Κας Μάιζερ στο παίξιμο της Νάνσυς Μπούκλη. Σωστό, ακόμα, το «στήσιμο» του Στέλιου Δημόπουλου, παρά την εμφανή ταραχή του και οι καλές στιγμές του κύριου Λάουτερμπαχ από τον πειστικό Κώστα Ανταλόπουλο.

Πρωταγωνιστής, στη συγκεκριμένη περίπτωση, και ο υπέροχος χώρος του Θεάτρου Αθηνών, μιας από τις ιστορικές σκηνές της πόλης, χτισμένης στη δεκαετία του 1930. Το θέατρο, που δημιούργησε ο Γιώργος Βέμπος μετά τον πόλεμο, στέγασε τον Βασίλη Λογοθετίδη με την Ίλυα Λιβυκού, τον Δημήτρη Χορν με την Έλλη Λαμπέτη, τον Δημήτρη Μυράτ με τη Βούλα Ζουμπουλάκη. Στις σκάλες, στους καθρέφτες, στην υπέροχη οροφή κουρνιάζει και καθρεφτίζεται ένα μέρος της θεατρικής ιστορίας του τόπου.

Ταιριαστός χώρος για να παρασταθεί ένα έργο που πραγματεύεται αιώνιες αξίες…

Ταυτότητα παράστασης:

Σκηνοθεσία Γιώργος Οικονόμου
Μετάφραση: Ευαγγελία A. Νάνου
Διασκευή: Μιρέλλα Παπαοικονόμου
Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Κοστούμια: Νίκος Χαρλαύτης
Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Γιώτα Δημητριάδη
Βοηθός Παραγωγής: Αλεξάνδρα Ξυδά
Επικοινωνία: Άρης Ασπρούλης

Διανομή:

Πρόεδρος Δικαστηρίου: Βασίλης Παλαιολόγος
Μπίγκλερ – συνήγορος Υπεράσπισης: Γιάννης Στεφόπουλος
Λαρς Κοχ – κατηγορούμενος: Στέλιος Δημόπουλος
Κα Νέλσον – εισαγγελέας: Βάσω Καβαλιεράτου
Λάουτερμπαχ – μάρτυρας Υπεράσπισης: Κώστας Ανταλόπουλος
Μάιζερ – μάρτυρας κατηγορίας: Νάνσυ Μπούκλη

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτέρα & Τρίτη: 9:00 μ.μ. | Διάρκεια: 110 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Τιμές εισιτηρίων:Γενική είσοδος: €18 | Φοιτητικό & άνω των 65 ετών:  €15 | Ανέργων & ΑμεΑ: €12

Θέατρο Αθηνών –Βουκουρεστίου 10, Αθήνα (στάση μετρό «Σύνταγμα»), Τηλ.: 210 3312343

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*