Είδαμε “Το τέλος του έρωτα” στο Θέατρο “Δεκατέσσερα”

Γράφει η Λουκία Σουγιά

Το Θέατρο «Δεκατέσσερα» είναι μια καινούργια θεατρική σκηνή της πόλης. Μια νέα της «πόρτα». Χώρος μικρός, με αύρα νεανική. Νεανικό και το κοινό που γέμισε εκείνη την Παρασκευή τις ξύλινες εξέδρες της αίθουσας. Σκηνικό ελάχιστο, με φωτισμούς που δίνουν την εντύπωση ότι «παρεμβαίνουν» στη ροή της παράστασης όταν και όσο χρειάζεται. Εκείνο που αφήνεται να κυριαρχήσει είναι ο λόγος και η έλλειψή του: η σιωπή.

Ένα έργο λόγου, λοιπόν. Με συνθήκη πρωτότυπη: ο θεατής γνωρίζει από την αρχή ότι οι ήρωες έχουν συναντηθεί …για να μην συναντηθούν ξανά. Να τερματίσουν τη σχέση τους. Να δηλώσουν επισήμως το τέλος του έρωτα, να βιώσουν αυτή την οδυνηρή στιγμή. Στιγμή οργής, απολογισμού, μετέωρου βήματος.

Στο έργο του Πασκάλ Ραμπέρ ο Σταν και η Ώντρεϋ, το αγόρι και το κορίτσι του ζευγαριού, θέλουν αυτό να το κάνουν ειλικρινά, απόλυτα. Θέλουν να κοιταχτούν κατάματα και να πουν την αλήθεια –ο καθένας τη δικιά του. Στέκουν απέναντι στον άλλο -δυο σώματα, δυο σκέψεις, δυο λόγοι σε αντιπαράθεση- και μονολογούν με λόγο που αναμοχλεύει, αποκαλύπτει, πληγώνει. Δυο μονομάχοι με όπλα τις λέξεις τους. Με σύμμαχο την αλήθεια.

Κι αυτός ο λόγος δεν σταματάει πουθενά, ρέει και χύνεται, εκτοξεύεται και φονεύει (το σώμα του άλλου και μαζί το σώμα του έρωτα), παραληρεί και ψιθυρίζει, αποκαθηλώνει, ασθμαίνει και αγκομαχά -με τον ρόγχο του τέλους της σχέσης… Η προσωπική τους τραγωδία, μεγεθυσμένη επί σκηνής, γίνεται μία σύγχρονη τραγωδία της πόλης, ένα δράμα που όλοι βιώσαμε, η απώλεια που κάτι θυμίζει.

Ο θεατής ταυτίζεται. Ξανά και ξανά. Με τον λόγο του άντρα και τη σιωπή της γυναίκας. Με τον δικό της μονόλογο και τη δική του σιωπή αμέσως μετά:

«Όχι, Ώντρεϋ, ο κόσμος δεν είναι άσχημος. Το παραμύθι μέσα στο οποίο τον κλείνουμε τον κάνει άσχημο», κραυγάζει ο Σταν. Κραδαίνει την έλλειψη της επιθυμίας του και τη χτυπάει μ’ αυτήν σαν να κρατούσε ένα όπλο παιδικό, που όμως σκοτώνει. Εκείνη απαντάει καυστικά, εξοργισμένη, εκμηδενίζοντας τη δική του αγωνία:

«Και όχι, ναι, έχεις δίκιο, τη νέα σου ζωή θα τη ζήσεις αλλού, όχι σε ένα πανέρι φράουλες. Μα πού τις βρίσκεις αυτές τις εκφράσεις;»

Η σκληρότητα του πόνου και της ματαίωσης. Η τρυφερότητα των παλιών αγγιγμάτων. Η απόκοσμη λάμψη των χτυπημάτων και η γλυκιά μουσική των αναμνήσεων. Ο πόθος που σβήνει παρασύροντας τη μαγεία.

Ο Σταν και η Ώντρεϋ κάνουν μαζί την τελευταία τους κίνηση: ξεκρεμούν το πορτρέτο-τοτέμ του Τζον Λένον-Έρωτα, σύμβολο και φυλαχτό, ξεκινώντας μια ζωή χωριστά, χωρίς να ξέρουν ακόμα πώς θα υπάρξουν, πώς θα πενθήσουν αυτό που απέρχεται ή αν θα γιορτάσουν ό,τι ακολουθεί. Μετέωροι, συμφιλιώνονται μόνο με τη λήξη. Η έναρξη μένει να αποκαλυφθεί.

Ο Θωμάς Καζάσης και η Φένια Σχοινά υπηρετούν με προσήλωση ένα κείμενο που αφήνει ηθοποιούς και κοινό χωρίς ανάσα. Με εγκεφαλικότητα ο πρώτος, με εφηβική (αλλά και πόσο σοφά γυναικεία στη συνέχεια) θηλυκότητα η δεύτερη. Οι κραυγαλέες εκρήξεις του άντρα οδηγούν στον συμβολικό φόνο του κορμιού της ερωμένης του, για να ακολουθήσει -έργω και λόγω- το δικό του ξεγύμνωμα. Η παράσταση του Ανδρέα Κανελλόπουλου βρίθει συμβολισμών, που όμως έχουν βασικό στόχο την υπηρεσία του έργου, του κειμένου του.  Ένα σοφά ισορροπημένο σκηνοθετικό άγγιγμα, χωρίς κομπλεξισμούς και τάσεις αυτοπροβολής. Την παράσταση χαλαρώνει,  απογειώνει και «ταξιδεύει» η live μελωδία και το τραγούδι του Mou Bones επί σκηνής -αναπόσπαστο μέρος και βασικό θετικό της στοιχείο.

Φεύγεις μ’ ένα δάκρυ στην άκρη των ματιών κι ένα σφίξιμο στην καρδιά. Η μοίρα του έρωτα είναι να τελειώνει. Η μοίρα των ερωτευμένων να καίγονται και να πυρπολούν. Η μοίρα της μνήμης του, άσβεστη.

Βίωμα και παράσταση που δεν τα ξεχνάς.

Ταυτότητα παράστασης:

Σκηνοθεσία: Ανδρέας Καννελόπουλος
Σκηνικά-Κοστούμια: Μάριος Ράμμος
Μουσική Επιμέλεια και Live Επί Σκηνής : Moa Bones
Φωτισμοί: Τζάνος Μάζης
Φωτογραφίες: Ανδρέας Κανελλόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ζωή Κατσαμάνη, Νεφέλη Τουλιάτου
Δημόσιες Σχέσεις / Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη

Διανομή:

Σταν Θωμάς Καζάσης
Ώντρεϋ: Φένια Σχοινά

Ημέρες & ώρες παραστάσεων:

Πέμπτη & Παρασκευή: 9:15 μ.μ. | Διάρκεια: 80 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Τιμές εισιτηρίων:

Γενική είσοδος: 12€ | Μειωμένο: 8€ | Ατέλειες: 5€ (Προπώληση εισιτηρίων: Viva.gr)

Θέατρο «Δεκατέσσερα»

Καλιρρόης 10, Αθήνα | Τηλ.: 693 2195393

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*