Είδαμε την παράσταση “Της Ελλάδας Θεατρίνοι” στην Εστία της Νέας Σμύρνης

Μια παράσταση που μύρισε Ελλάδα

Πρόσφατα διάβαζα ότι η Νέα Σμύρνη έχει ψηφιστεί ως ένας από τους καλύτερους δήμους για να ζει κανείς στην Αθήνα. Η παράσταση “Της Ελλάδας Θεατρίνοι” είναι ένας από τους λόγους που θα τη ψήφιζα και εγώ. Πρόκειται για το αποτέλεσμα της δουλειάς του Θεατρικού Εργαστηρίου της Εστίας Νέας Σμύρνης “Κάρολος Κουν” το οποίο ιδρύθηκε το 1973 και διανύει την 49η θεατρική του περίοδο. Είναι ανοικτό σε όλους τους ερασιτέχνες ηθοποιούς και δίνει τις παραστάσεις του δωρεάν με ελεύθερη είσοδο και χωρίς κράτηση θέσεων. Φέτος, παρακολουθήσαμε την παράσταση “Της Ελλάδας Θεατρίνοι” στη μεγαλοπρεπή σκηνή της Εστίας Νέας Σμύρνης σε σκηνοθεσία Ντίνας Αβαγιανού.

Πρόκειται για ένα έργο που χρησιμοποιεί τη τεχνική της εγκιβωτισμένης αφήγησης προκειμένου να ακολουθήσει την πορεία του ελληνικού θεάτρου από τη στιγμή της σύστασης του ελληνικού κράτους μέχρι τη μεταπολίτευση. Έτσι, ο θεατής μέσα από την περιοδεία ενός θεατρικού μπουλουκιού στην ελληνική επαρχία έρχεται σε επαφή με μια πληθώρα θεατρικών έργων τα οποία βρίσκονται σε συνεχή διάλογο με την ελληνική ιστορία. Πράγματι, δε θα μπορούσαμε να βρούμε καλύτερο όρο από αυτόν του “θεατρικού μπουλουκιού” που παραπέμπει στους περιπλανώμενους διονυσιακούς θιάσους της αρχαιότητας, αφού πάνω στην σκηνή της Εστίας έλαβε χώρα ο εορτασμός της ελληνικότητας, μέσα από την παρέλαση ηχηρών ονομάτων όπως είναι αυτά του Καμπανέλλη, του Ξενόπουλου, του Κεχαϊδη, του Σακελλάριου, του Μάτεσι, του Παπαδιαμάντη και άλλων σπουδαίων Ελλήνων συγγραφέων.

Μέσα από μια σκηνοθεσία απλή και ατμοσφαιρική και με κοστούμια που απέπνεαν τον αέρα της δεκαετίας του ’30, η Ντίνα Αβαγιανού ξεκίνησε ένα νοσταλγικό ταξίδι γεμάτο γέλιο και συγκίνηση, προκαλώντας τους ηθοποιούς της να χρησιμοποιήσουν όλα τα εκφραστικά τους μέσα. Πρόζα, μουσική, χορός και σωματικότητα, όλα είχαν τη θέση που τους αναλογούσε πάνω στη σκηνή, ενώ οι ερμηνείες του πολυπληθούς θιάσου εντυπωσίασαν. Καλοκουρδισμένοι και πλήρως συντονισμένοι οι ηθοποιοί αναλάμβαναν ο ένας μετά τον άλλο να παρουσιάσουν αποσπάσματα θεατρικών έργων, λογοτεχνικών κειμένων και ποιημάτων. Ωστόσο, η παρουσία τους πάνω στη σκηνή και η διαδοχή των έργων δεν χαρακτηριζόνταν από αποσπασματικότητα, ούτε έμοιαζαν με σκετς. Αντίθετα, αποκρυστάλλωναν ένα γενικότερο όλον, δημιουργώντας την αίσθηση της ιστορικής συνέχειας.

Ανάμεσα στις ερμηνείες ξεχώρισαν η πηγαία φρεσκάδα και η αθωότητα της Γεωργίας Αρβανίτη που ερχόταν σε εναλλαγή με την περηφάνια και το σνομπισμό, το κωμικό ταπεραμέντο του Διογένη Βαλάση και της Ειρήνης Παντελεμίδου, η αρχοντιά και η σκηνική παρουσία της Κάρεν Γλυκή, που έμοιαζε με παλιά χολυγουντιανή ντίβα, η σπαραχτική δραματικότητα της Τούλας Μωραϊτου που έκανε το κοινό να χειροκροτεί εν μέσω της παράστασης, η αρρενωπότητα και η ταξιδιάρικη διάθεση του Θεμιστοκλή Μιχαλάκου, η εμβληματική αφήγηση της Ιωάννας Παλαιορούτη, η γοητεία της Έλλης Μπίζιου, καθώς και η μουσική δεξιοτεχνία του Μάνου Χελιουδάκη, της Διονυσίας Κούβαρη και της Σύλιας Τριανταφυλλοπούλου, που έμοιαζε με πραγματική νεράιδα επί σκηνής. Τέλος, ανάμεσα στους ηθοποιούς που απέκτησαν ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μας ήταν και ο Γεράσιμος Τσουλουχάς, που μέσα από την πρόζα και την γνήσια κωμική του ερμηνεία μας χάρισε ιδιαίτερες στιγμές γέλιου, θυμίζοντας πρωταγωνιστές του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.

Από τα παραπάνω γίνεται εμφανές ότι η παράσταση “Της Ελλάδας Θεατρίνοι”, ενώ δουλεύτηκε από ερασιτέχνες ηθοποιούς, μόνο ερασιτεχνική δεν ήταν. Αντίθετα, όλοι οι συντελεστές φάνηκε να παραδίδουν κάτι από την ψυχή τους πάνω στη σκηνή, ενώ ο σεβασμός με τον οποίο αντιμετώπισαν στολίδια της ελληνικής δραματουργίας κρίθηκε ομολογουμένως συγκινητικός. Ως εκ τούτου, ιδιαίτερα εύσημα αξίζουν στην σκηνοθέτιδα Ντίνα Αβαγιανού που κατάφερε να παρουσιάσει ένα αποτέλεσμα αντάξιο -ακόμα και καλύτερο -πολλών επαγγελματικών παραστάσεων. Πολύ περισσότερο, κατάφερε να συνοψίσει σε 120′ όλα αυτά τα στοιχεία που απαρτίζουν την ελληνικότητα. Σε αυτή την αίσθηση συνέβαλε και ο ιδιαίτερος χώρος της Εστίας, με τον υπέροχο πίνακα της Σμύρνης να φλέγεται να δημιουργεί ανάμεικτα συναισθήματα και να ξυπνάει μνήμες που υπήρχαν μέσα μας πριν ακόμα καλά καλά γεννηθούμε.

ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ (Κων/νου Παλαιολόγου 1, Νέα Σμύρνη)

Σκηνοθεσία: Ντίνα Αβαγιαννού

Επιμέλεια κίνησης: Μαριάνθη Κυρίου

Σκηνικά -κοστούμια: Ντίνα Αβαγιανού

Μουσική επιμέλεια -ηχητικά: Ντίνα Αβαγιανού

Παίζουν:

Αρβανίτη Γεωργία, Αργυρίου Νάσος, Βαλάσης Διογένης, Γλυκή Κάρεν, Δημάκη Μαρία, Διαμαντής Γαβριήλ, Ζαφειρίου Ρεγγίνα, Ιωαννίδου Ελένη, Κούβαρη Διονυσία, Κυμπαροπούλου Φωτεινή, Μάρκου Ηλίας, Μιχαλάκος Θεμιστοκλής, Μπίζιου Έλλη, Μυριανθοπούλου Άννυ, Μωραϊτου Τούλα, Παλαιορούτη Ιωάννα, Παντελεμίδου Ειρήνη, Παπαγεωργίου Θοδωρής, Σπυριάδη Μαρία, Στούπα Κατερίνα, Ταβλαδωράκης Κωνσταντίνος, Τακουλίδης Παναγιώτης, Τριανταφυλλοπούλου Σύλια, Τσουλουχάς Γεράσιμο, Χάλαρης Αντώνης, Χελιουδάκης Μάνος, Ψυλλάκη Τόνια

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*