Συνέντευξη της Μπέτυς Σαράντη στο θεατρο.gr με αφορμή την παράσταση “Steel Magnolias” By Robert Harling στο Θέατρο Προσωρινός

 της Χρύσας Κοκκίνου 



1) Καλησπέρα σας, και καλωσορίσατε στην σελίδα μας. Όταν ακούτε τη λέξη θέατρο τι σας έρχεται πρώτο στο μυαλό; Πως σκιαγραφείτε τον ” εαυτό σας ως ηθοποιό” και τη σχέση του με τον κόσμο του θεάτρου; Ποια αφορμή σας γέννησε την επιθυμία της υποκριτικής; Τι σας συναρπάζει στο θέατρο ως «θεατή» και τι ως «ηθοποιό»;

1.Αλήθεια. Επικοινωνία. Επαφή. Αναζήτηση. Παρατήρηση.
Το θέατρο είναι συμπυκνωμένη εμπειρία ζωής. Για μένα το θέατρο σημαίνει να τολμάς να έρχεσαι αντιμέτωπος με την αλήθεια σου κάτω από τις δοσμένες συνθήκες του εκάστοτε θεατρικού κειμένου. Αυτή η ανάγκη για έκφραση νομίζω ήταν η πρώτη σπίθα που μου γέννησε την επιθυμία της υποκριτικής. Υποκρίνομαι δε σημαίνει ψεύδομαι. Είναι πολύ απελευθερωτικό να εκφράζεσαι μέσω ενός χαρακτήρα και θέλει γενναιότητα και ρίσκο, δύο συστατικά που ως θεατής μιας παράστασης μου προκαλούν θαυμασμό και ως ηθοποιός αποτελούν πρόκληση.

2) Φέτος συμπρωταγωνιστείτε στην παράσταση « Steel Magnolias By Robert Harling » στο Θέατρο Προσωρινός . Πείτε μας λίγα λόγια για το έργο. Βασίζεται σε πραγματική ιστορία;

2. Το έργο διαδραματίζεται σε ένα μικρό κομμωτήριο της Λουιζιάνα στο νότο της Αμερικής τη δεκαετία του ’80.Στο κομμωτήριο αυτό γεννιέται ένας γυναικείος μικρόκοσμος, που σιγά-σιγά ξεδιπλώνει την απεραντοσύνη του. Έξι πολύ διαφορετικές και ξεχωριστές γυναίκες με έντονες προσωπικότητες , συναντιούνται εκεί. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το μέρος αυτό είναι το σημείο αναφοράς τους. Ένα καταφύγιο.Είναι από την πρώτη στιγμή του έργου φανερό ότι τις συνδέει μία ειλικρινής φιλία, που γεφυρώνει τις διαφορές τους και τις οδηγεί να αντιμετωπίζουν τα πάντα ενωμένες – γάμους, γιορτές,χαρές, λύπες, χωρισμούς, αποχωρισμούς, το θάνατο αλλά και την ίδια τη ζωή. Είναι ένα έργο που εξυμνεί τη γυναικεία φύση εστιάζοντας κυρίως στην εσωτερική ομορφιά και στο μεγαλείο των έξι αυτών γυναικών. Βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα της ζωής του συγγραφέαRobert Harling και αφορά την ιστορία της αδερφής του η οποία έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1. Η υγεία της κλονίστηκε μετά τη γέννηση του γιου της και πέθανε από μία επιπλοκή μετά από αποτυχημένη μεταμόσχευση νεφρού του οποίου δότης ήταν η μητέρα της. Ο ίδιος ο Robert Harling θέλοντας να μη ξεχαστεί η ιστορία της αδερφής του αλλά θέλοντας και να δώσει ένα μήνυμα αισιοδοξίας ξεκινάει να γράφει αυτό το βαθιά ανθρώπινο έργο.


3) Tο  έργο έχει ως κεντρικό θέμα το θάνατο μιας γυναίκας από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1. Μιλήστε μας γι’ αυτό. Πόσο σας αγγίζει το θέμα αυτό και πως προσεγγίσατε το συγκεκριμένο έργο;

3. Οφείλω να ομολογήσω ότι πριν ασχοληθώ με το έργο δεν είχα ιδέα τι σημαίνει διαβήτης και ποιες οι διαστάσεις του και αυτό με λυπεί γιατί σαν κοινωνία δεν έχουμε πληροφόρηση, λείπει η εκπαίδευση. Οι πιο ευρέως γνωστοί τύποι διαβήτη είναι ο τύπου 1, από τον οποίο και νοσεί μία από τις έξι γυναίκες του έργου και ο τύπου 2. Ο τύπου 1 είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα, με τον ίδιο τον οργανισμό να επιτίθεται στα β’ κύτταρα του παγκρέατος που παράγουν την ινσουλίνη − έτσι δεν παράγεται καθόλου. Στον τύπου 2, που είναι κληρονομικός ως επί το πλείστον, σε συνδυασμό με κακή διατροφή και καθιστική ζωή, ο οργανισμός είτε συνηθίζει την παρουσία της ινσουλίνης και απλώς δεν την απορροφά είτε αδυνατεί να την παράγει, παρόλο που τα κύτταρα που παράγουν την ινσουλίνη υπάρχουν στο πάγκρεας.
Σαν ομάδα προσεγγίσαμε με μεγάλη ευαισθησία και σεβασμό τόσο την πάθηση του σακχαρώδους διαβήτη όσο και το ίδιο το έργο και τον συγγραφέα κι έτσι επικοινωνήσαμε με τον Σύλλογο Διαβητικών Αθήνας, συναντηθήκαμε με τη Γενική Γραμματέα του Συλλόγου κυρία Ελένη Μπαρμπαλιά, της οποίας η βοήθεια ήταν πολύτιμη, προκειμένου να ενημερωθούμε σωστά και εκ των βαθέων για μία νόσο με τεράστιες οικονομικές, κοινωνικές και ψυχικές διαστάσεις.


4) Τι συμβολίζουν οι Μανόλιες στο έργο; Και τι το μικρό κομμωτήριο της Λουϊζιάνα στον Αμερικάνικο Νότο;

4. Τα άνθη της Μανόλιας εκτιμούνται ιδιαίτερα για την όμορφη ανθοφορία και την ανθεκτικότητά τους. Κάθε μία από τις έξι αυτές γυναίκες ξεχωριστά και όλες μαζί, αναγεννάται, ανθίζει και αντέχει έχοντας τη δική της ιστορία και διαδρομή μέσα στο έργο. Ο τίτλος “Steel Magnolias”δεν είναι τυχαίος. Ερμηνεύει τη φύση των γυναικών αυτών. Ευαίσθητες και ντελικάτες όσο τα άνθη της Μανόλιας, αλλά ταυτόχρονα σκληρές και ανθεκτικές όσο το ατσάλι. Ο τόπος δράσης τους  είναι αυτό το μικρό κομμωτήριο της Λουιζιάνα στον Αμερικάνικο Νότο. Είναι το σπίτι τους. Είναι ο χώρος που φιλοξενεί τις χαρές, τις λύπες, τις γιορτές, τα άγχη, τις γκρίνιες, τις φωνές , το γέλιο, το κλάμα τους. Είναι το μέρος που για αυτές έχει νόημα.


5) Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο, το αγαπημένο σας τραγούδι και το αγαπημένο σας σημείο στη πόλη.

5. Έχω πολλά αγαπημένα βιβλία, θα αναφέρω σίγουρα το πρώτο που σκέφτηκα το οποίο είναι “Ο Σχοινοβάτης” του Ζαν Ζενέ. Θυμάμαι να αντιλαμβάνομαι αλλιώς τα πράγματα για το τι σημαίνει να είσαι καλλιτέχνης όταν το είχα πρωτοδιαβάσει πριν από πολλά χρόνια. Η τέχνη δε βρίσκεται μόνο σε ότι έχει να κάνει με το πολιτισμό της χώρας μας. Τέχνη είναι όταν αγαπάς κάτι και το υπηρετείς, όταν δίνεσαι ολοκληρωτικά σε αυτό, φέρεσαι με σεβασμό και ακολουθείς τους στόχους σου.
Αγαπημένο τραγούδι μπορεί να είναι ανά πάσα στιγμή οποιοδήποτε μου φέρνει στο μυαλό ένα αγαπημένο πρόσωπο ή μία όμορφη ανάμνηση.
Δεδομένου ότι δεν έχω κάποιο μεταφορικό μέσο, περπατάω συχνά όλο το κέντρο της Αθήνας και αυτό με ευχαριστεί.

6) Τι άλλα σχέδια έχετε για την φετινή σεζόν;

6. Καταρχάς θέλω να επισημάνω ότι η παράσταση “SteelMagnolias” που παίζεται κάθε Παρασκευή Σάββατο και Κυριακή στις 20:30 στο θέατρο Προσωρινός, φέρει πολύ προσωπική δουλειά, έγνοια και αγάπη από όλους τους συντελεστές και για αυτό το λόγο θέλουμε να συνεχίσουμε πέρα των προγραμματισμένων παραστάσεων που είχαμε πρωτίστως κατά νου. Επίσης, η ανταπόκριση του κοινού μας έχει συγκινήσει και μας έχει εμπνεύσει να κάνουμε αυτό το επόμενο βήμα όλες μαζί.
Όσον αφορά επόμενα σχέδια, ετοιμάζουμε με τη συνεργάτη μου και συμπρωταγωνίστρια στο έργο, Λίλιαν Αντωνίου, τη χοροθεατρική παράσταση Cosmos.0.1 η οποία ξεκίνησε σαν ένα workinprogressδύο χρόνια πριν και έλαβε μέρος στο 9ο Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών τα 12 Κουπέ στο Τρένο του Ρουφ το περασμένο Μάιο και στο 2οAdaptFestivalστο ΤempusVerumτον περασμένο Ιούνιο όπου κέρδισε το πρώτο βραβείο στο διαγωνιστικό τμήμα του χορού.

7) Θα θέλαμε να κλείσουμε με κάτι που θέλετε εσείς να πείτε για το Θεατρο.gr .

7. Θέλω να σας ευχαριστήσω για την ευκαιρία να μοιραστώ με τους αναγνώστες σας προσωπικές μου σκέψεις και να μιλήσω για τη παράστασή μας. Το siteσας αποτελεί ένα σημαντικό βήμα ώστε να μπορούν νέοι ηθοποιοί και καλλιτέχνες να προβάλουν την δουλειά τους και προσφέρει ενημέρωση για τα δρώμενα στον κόσμο του θεάτρου.

Πληροφορίες για την παράσταση θα βρείτε εδώ.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*