Είδαμε το “Holy Boom” στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μετανάστευσης στην Αθήνα

Είδαμε το “Holy Boom” στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μετανάστευσης στην Αθήνα

ΕΙΔΑΜΕ Γράφτηκε από  Λουκία Σουγιά Ιανουάριος 18 2020 μέγεθος γραμματοσειράς μείωση του μεγέθους γραμματοσειράς αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς

Το κινηματογραφικό σκηνοθετικό ντεμπούτο της Μαρίας Λάφη έγινε την άνοιξη του 2018, είχε συγκρατημένη υποδοχή από κάποιους κριτικούς, σωρεία φεστιβαλικών διακρίσεων και ενθουσιώδη αποδοχή του κοινού. Θα συμφωνήσω με το δεύτερο.

Το «Holy Boom» είναι μια ταινία με θεματολογία σύγχρονη, σενάριο που καθηλώνει και ερμηνείες που δεν ξεχνιούνται ποτέ. Γυρισμένη σε μεγάλο αριθμό εξωτερικών χώρων, σε γειτονιές της Αθήνας από τις μη προνομιούχες, παρακολουθεί «βίους παράλληλους» μεταναστών δεύτερης γενιάς, που ο μέσος Αθηναίος βλέπει, αλλά δεν συναναστρέφεται, συναντά αλλά, στην πραγματικότητα, δεν γνωρίζει. Από τη δεκαετία του 1990, με το πρώτο μεγάλο κύμα μετανάστευσης προς την Ελλάδα, οι άνθρωποι αυτοί είναι πια φιγούρες οικείες και τα παιδιά τους μεγαλωμένα στη χώρα και σπουδασμένα στα σχολεία της –όχι όμως ακόμα κομμάτι ενταγμένο στη ζωή της και στη συνείδηση των κατοίκων. Στο μεταίχμιο ρατσισμού και αδιαφορίας, ένα μέρος του ξένου πληθυσμού σχεδόν «καταφεύγει» σε σοβαρές ή ελάσσονες πράξεις παρανομίας αντιδρώντας στη βία του αποκλεισμού ή προσπαθώντας «να πιάσει την καλή».

holy bom 2

Οι χαρακτήρες στο σενάριο της Μαρίας Λάφη και της Έλενας Δημητρακοπούλου δεν είναι αγιοποιημένες φιγούρες αναξιοπαθούντων. Δεν είναι νούμερα στατιστικών χωρίς ψυχή. Είναι τρισδιάστατοι χαρακτήρες ανθρώπων με φωτεινές και σκοτεινές πλευρές, όπως όλοι. Είναι η νεαρή γυναίκα από την Αλβανία, χωρίς δουλειά και χαρτιά, που χάνει τον άντρα της και μπλοκάρεται στα γρανάζια της ελληνικής γραφειοκρατίας και των ξένων κυκλωμάτων, που προφέρουν βοήθεια με ανταλλάγματα. Είναι το μικτό ζευγάρι ενός Αφρικανού και μιας Ελληνίδας, που εμπλέκεται σε παράνομη διακίνηση ναρκωτικών κινδυνεύοντας να πληρώσει τη νεανική απερισκεψία με τη ζωή του. Είναι ο έφηβος με γονείς από τις Φιλιππίνες, που χάνει στο τέλος πολύ περισσότερα από τη συμμαθήτρια που προσπαθεί άτσαλα να προσεγγίσει.

Συνδετικός κρίκος ανάμεσα στους χαρακτήρες, η φιγούρα που ενσαρκώνει η Νένα Μεντή: η μοναχική ηλικιωμένη που βλέπει με μισό μάτι τις κοσμογονικές αλλαγές που συντελούνται γύρω της, ενώ προσπαθεί επίμονα να διατηρήσει τον τρόπο ζωής, τις συνιστώσες και τις αρχές μιας καθημερινότητας όπως την ήξερε. Μόνο που η ζωή, ο κόσμος έχουν αλλάξει –και εισβάλλουν ορμητικά στον δικό της μικρόκοσμο απαιτώντας μια αντίδραση. Η ηλικιωμένη γυναίκα θα κληθεί να πάρει αποφάσεις, να επιλέξει έναν δρόμο αλλιώτικο. Ή να σωπάσει.

Ολόγυρα, το ανοιξιάτικο, γκρίζο μέσα στη μεγαλούπολη, ελληνικό Πάσχα. Οι πιστοί που συρρέουν στις εκκλησίες. Η περιφορά του επιταφίου. Η κατάνυξη. Ποιος θα σωθεί μέσα απ’αυτή την Εβδομάδα των Παθών;

Στο «Holy Boom» της Μαρίας Λάφη ο «αμνός του Θεού» είναι κυρίως οι «ξένοι», οι επίφοβοι «άλλοι», αυτοί που όλοι υποπτεύονται, ειρωνεύονται ή περιφρονούν. Η ταινία φωτίζει την ακροβασία αυτών των ανθρώπων, που παραμένουν απροστάτευτοι στις κακοτοπιές ή στις μεγάλες δοκιμασίες της ζωής.

holy boom 3

Συγκλονιστική, σπαρακτική η ερμηνεία της Λούλι Μπίτρι στον ρόλο της Άντια, πηγαία και αυθεντική η Νένα Μεντή. Αλησμόνητη η σκηνή του επιταφίου, με την ίδια να ακολουθεί κρατώντας στα χέρια της ένα μικρό παιδί –ευθεία παραπομπή στην εικόνα της Έλλης Λαμπέτη στο «Τελευταίο Ψέμα» του Κακογιάννη. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί (και μη), που πλαισιώνουν, αξιοθαύμαστης φυσικότητας. Αποτελεσματική η σκηνογραφία της Ανδρομάχης Αρβανίτη, καθώς και η φωτογραφία του Ηλία Αδάμη, σφιχτός ο σκηνοθετικός ρυθμός, που υπηρετείται από τη σημαντική δουλειά του μοντάζ (ειδική μνεία στους Γιώργο Πατεράκη και Kenan Akkawi).

holyboom4

Μια ταινία βγαλμένη από τα σπλάχνα μιας πόλης που ωρίμασε βίαια, απότομα, που φτύνει το ξένο στοιχείο της αντί να το αγκαλιάσει –όπως απωθεί και το ντόπιο, που δεν αγκάλιασε ποτέ. Η ξενοφοβία γεννάει βία και περιθωριοποίηση, που οδηγούν στην παρανομία. Τα καταπιεσμένα θύματα μετατρέπονται σε θύτες. Ξένοι ή όχι, το ίδιο ανυπεράσπιστοι τελικά όλοι, μέσα στη δίνη γεγονότων που τους ξεπερνούν. Εκτός ...

Εκτός αν απλώσουν το χέρι. Αν ξεπεράσουν τον εμμονικό φόβο για τον Άλλο. Εκτός αν ο δρόμος που επιλέξουν είναι η ευσπλαχνία, η κατανόηση, η αλληλεγγύη. Η μεγάλη αγκαλιά προς τον «ξένο», που είναι τόσο, μα τόσο όμοιος –σαν μωρό που κρατάς στην περιφορά ενός επιταφίου...

krisi 2

Ταυτότητα ταινίας: Δράμα, Ελλάδα, 2018

Παραγωγή: Λιλέτ Μπόταση | Σκηνοθεσία: Μαρία Λάφη | Σενάριο: Μαρία Λάφη, Ελενα Δημητρακοπούλου | Φωτογραφία: Ηλίας Αδάμης | Μοντάζ: Γιώργος Πατεράκης, Κινάν Ακαουί | Μουσική: Λάκης Χαλκιόπουλος Πρωταγωνιστούν: Νένα Μεντή, Λούλι Μπίτρι, Αναστασία-Ραφαέλα Κονίδη, Σαμουήλ Ακίνολα, Σπύρος Μπαλλεστέρος

Διάρκεια: 99 λεπτά

Επιλέξτε Θέατρο

Θέατρο

Επιλέξτε Παράσταση

Παράσταση

Σύνθετη Αναζήτηση

Είδος

Ημέρα

Περιοχή

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

« Φεβρουάριος 2020 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29  

ΘΕΑΤΡΟ.GR Τα πάντα για το Θέατρο

Θέατρο Παραστάσεις: Όλος ο κόσμος του Θεάτρου στην οθόνη σου! Παραστάσεις, κριτικές, συνέντευξεις, διαγωνισμοί κ.α.

O ιστότοπος μας χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.