Είδαμε την παράσταση Top Girls στο θέατρο Πόρτα

Είδαμε την παράσταση Top Girls στο θέατρο Πόρτα

ΕΙΔΑΜΕ Γράφτηκε από  Βάλια Μιχάλη Φεβρουάριος 24 2020 μέγεθος γραμματοσειράς μείωση του μεγέθους γραμματοσειράς αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς

Όσο πιο χαμηλά είναι τοποθετημένοι οι άνθρωποι στην ιεραρχία της κοινωνικής ζωής τόσο μεγαλύτερη είναι και η προσπάθεια που πρέπει να καταβάλουν για να ανέλθουν. Ωστόσο, οι παραχωρήσεις , οι στερήσεις, οι αποχωρισμοί, οι απώλειες, τα ρίσκα και οι θυσίες συνιστούν το υψηλό κόστος του κομίστρου του προορισμού προς την κοινωνική και οικονομική ανέλιξη. Οι παραδοχές αυτές αποτελούν κεντρική βάση του θεατρικού έργουTopGirls (1982). ΗCarylChurchill, η συγγραφέας του έργου, ζει και βιώνει τις οικονομικές και πολιτικές συνέπιες των σκληρών νεοφιλελεύθερων πολιτικών που φέρει ο ερχομός της Μάργκαρετ Θάτσερ στην πρωθυπουργική θέση.

Οι πολιτικές οι οποίες εφαρμόζονται στην Αγγλία κατά τη διάρκεια της δεκαετία του ’80, την ίδια στιγμή που προκαλούν οδυνηρές επιπτώσεις στους ανθρώπους των κατώτερων τάξεων, υπηρετούν τη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία πραγματώνοντας ισότητα στο επίπεδο των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Άλλωστε, η Μάργκαρετ Θάτσερ ήταν η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός. Στην θεμελίωση όμως των φιλελεύθερων πολιτικών εντοπίζεται μια κεντρική αντίφαση. Παρόλο που από τη μια μεριά, φαινομενικά διαπνέονται από το κλίμα της ισότητας -στο επίπεδο των ανθρώπινων δικαιωμάτων- και το πρόταγμα της ατομικής ελευθερίας, από την άλλη η εντεταμένη βία, φτώχια και αδικία έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με το ανθρωπιστικό πνεύμα, ακυρώνοντάς το.

Σταματά η πατριαρχία εκεί που ξεκινά η παραχώρηση ίσων δικαιωμάτων; Η πρόσβαση των γυναικών στην εξουσία και στην ηγεσία αποτελεί ένδειξη έμφυλης ισότητας; Η εξουσία μπορεί να είναι απαλλαγμένη από τις ποιότητες της ανδρικής υπεροχής; Η χειραφέτηση, με όποιους όρους και αν επιτυγχάνεται, είναι λυτρωτική, η μπορεί να εμπεριέχει παγίδες και αγκυλώσεις που μεταφέρουν τον πόνο και την ταλαιπωρία της καταπίεσης μέσα από καινούργιες μορφές και πρακτικές;

Απ’ την άλλη όμως αξίζει να περάσεις μια ζωή για τους άλλους, αποξενωμένη από τις δικές σου ανάγκες και επιθυμίες, δυσφορώντας μέσα στην οικογενειακή παθογένεια;

Πόνος και συναισθηματική απονέκρωση εμφανίζεται και στις δύο περιπτώσεις μέσα στον κριτικό πεσιμισμό της CarylChurchill, η οποία ζει, παρατηρεί και σχολιάζει τις αιχμές και τα ‘’σκοτεινά σημεία’’ της γυναικείας χειραφέτησης με τους όρους που αυτή προκύπτει. Η φεμινιστική προβληματική που διακατέχει το έργο της συνίσταται σε παραδοχές και ερωτήματα. Ο πυρήνας αυτής συνθέτεται από προβληματισμούς που αφορούν την εξουσία και την ισότητα, την εργασία και τις ποιότητες της γυναικείας χειραφέτησης.

Η Μαρία Καβογιάννη, η Βίκυ Βολιώτη, η Αλεξία Καλτσίκη, η Αλεξάνδρα Αϊδίνη, η Ευδοκία Ρουμελιώτη, η Σίσσυ Τουμάση και η Ειρήνη Μακρή είναι οι επτά πρωταγωνίστριες στο «Top girls» της Κάρυλ Τσέρτσιλ, που θα σκηνοθετεί ο Θωμάς Μοσχόπουλος.

Στο πρώτο μέρος, η Μαρλίν, μια φιλόδοξη επαγγελματίας γιορτάζει την προαγωγή της δειπνώντας με πέντε ακόμα υπαρκτά η μυθοπλαστικά πρόσωπα από το παρελθόν : η κυρία Νίτζο, παλλακίδα του Ιάπωνα αυτοκράτορα τον 13ο αιώνα, η Ιζαμπέλα Μπερντ, Βικτωριανή ταξιδιώτισσα και ερευνήτρια, η Πάπισσα Ιωάννα, μεσαιωνική μυθική μορφή, η χαζο-Γκρέτα, πρόσωπο που απεικόνισε στο έργο του ο Φλαμανδός ζωγράφος Μπρέγκελ και η Γκιζέλντα, που ενέπνευσε τον Τσόσερ, τον Βοκάκιο και τον Πετράρχη. Τις προσωπικότητες αυτές ενώνει το μοίρασμα ιστοριών που διέπονται από κοινά χαρακτηριστικά καθώς η αξία και η πορεία των ζωών των γυναικών καθορίστηκε από την πατριαρχία. Οι γυναίκες καθισμένες γύρω από ένα τραπέζι πολυτελούς εστιατορίου πίνουν για να ξεχάσουν, να ξεκουραστούν και να ανακουφιστούν απ’ τις βαναυσότητες που υπέστησαν.

Η ανάγκη τους να μοιραστούν τις ιστορίες τους και να ακουστούν είναι πηγαία και ακατάπαυστη. Παρόλο που η μία μιλάει πάνω στην άλλη, συνεννοούνται και συμμερίζονται τις αφηγήσεις εκατέρωθεν. Οι ηρωίδες δεν παρουσιάζονται ως παθητικές και κατανοητικές ακροάτριες, αλλά ως ομιλήτριες και ενεργά ακροάτριες.   Ο ευρηματικός αυτός τρόπος αλληλοδιαδοχής των ερμηνειών, φωτίζει τις έμφυλες ποιότητες που συνδέουν τις ιστορίες των γυναικών. Ευχάριστο είναι το ότι η διαμόρφωση μιας συνθήκης φλυαρίας αποτελεί σχόλιο στον αντίποδα των πατριαρχικών αφηγήσεων που χαρακτηρίζουν τις ομιλητικές γυναίκες φλύαρες.

Η δεύτερη σκηνή λαμβάνει χώρα σε ένα γραφείο ευρέσεως εργασίας στο Λονδίνου του ’80. Προϋπόθεση της εκπλήρωσης των προσωπικών επιθυμιών αποτελεί η οικονομική ανεξαρτησία. Σε μια κοινωνία λοιπόν, φαινομενικά ίσων ευκαιριών βλέπουμε τις γυναίκες να προσπαθούν πρωτίστως να αυτονομηθούν οικονομικά και να ανεξαρτητοποιηθούν, έτσι ώστε να απαλλαγούν απ’ τις έμφυλες παγιωμένες συμβάσεις του να είσαι μητέρα σύζυγος και νοικοκυρά. Η Μάρλιν έχει αφήσει πίσω της την οικογενειακή ζωή της επαρχίας και πλέον εργάζεται στην θέση της διευθύντριας του γραφείου. Αφιερώνει την καριέρα της στην κοινωνική ανέλιξη των γυναικών, εκείνη και οι υφιστάμενές της φροντίζουν να εντάξουν τις ομόφυλές τους στην αγορά εργασίας.

Στο τρίτο μέρος του κολάζ, η Μάρλιν επισκέπτεται την αδερφή της και την κόρη της στην επαρχία, έπειτα από ένα γράμμα που δέχτηκε. Οι συναισθηματικές αντιστάσεις υποχωρούν και μέσα απ τις αφηγήσεις που ενσαρκώνονται άρτια από τις Μαρία Καβογιάννη και Αλεξία Καλτσίκη, θέτονται στο προσκήνιο οι κατακερματισμένες ψυχολογίες τους. Μέσα από την συνδιαλλαγή των δύο αφηγήσεων, φαίνεται η ατομική απελευθέρωση και η εκπλήρωση των προσωπικών φιλοδοξιών να συγγενεύουν με το ανικανοποίητο και τη συναισθηματική απονέκρωση -αν μας επιτραπεί να πούμε- που φέρει η καταναγκαστική εκπλήρωση της έμφυλης παραδοσιακής σύμβασης της θυσίας της ίδιας της ζωής για την οικογένεια.

Υπό το πρίσμα της γυναικείας γραφής της σπουδαίας συγγραφέως CarylChurchill σχολιάζονται τα χαρακτηριστικά και οι όρους της γυναικείας χειραφέτησης. Επαρκέστατη είναι η προσπάθεια των συντελεστών/ριών να μας καθοδηγούν σε ένα χωροχρονικό ταξίδι που φωτίζονται αφενός οι πτυχές και οι επιπτώσεις της έμφυλης εξουσίας στις ζωές των γυναικών, και αφετέρου τα χαρακτηριστικά εκδοχών των αντιστάσεων τους στην πατριαρχία. Μέσα από το χιούμορ, τη κριτική ματιά, τη πρωτότυπη μη γραμμική δομή, την ιστορικότητα, τη φεμινιστική προβληματική, συζητιέται έντονα η διάσταση του φύλου σε σχέση με την οικονομία, και την εργασία. Το ταίριασμα των γυναικών ηθοποιών από διαφορετικές καλλιτεχνικές πορείες και διάφορες ηλικίες ανταποκρίνεται επαρκώς στην ποικιλομορφία χαρακτήρων που απαιτεί το κείμενο. Η ροή των ερμηνειών συνεπαίρνει από την αρχή ως το τέλος, με αποκορύφωμα της πρωταγωνίστριας Αλεξίας Καλτσίκη που καταφέρνει να ξεχωρίσει.

Το έργο συνεχίζεται έως την 1η Μαρτίου στο θέατρο ΠΟΡΤΑ.

CarylChurchill

«H πολυβραβευμένη Κάρυλ Τσέρτσιλ είναι μία από τις σπουδαιότερες συγγραφείς του μεταπολεμικού βρετανικού θεάτρου. Το πολυποίκιλο έργο της, μακριά από τις συμβάσεις της ρεαλιστικής δραματουργίας, έχει σαν άξονα  την κριτική των αξιών στις σύγχρονες κοινωνίες, τις καταχρήσεις της εξουσίας, τη θέση των γυναικών σ’ έναν κόσμο που κυριαρχείται από τους άντρες. Βασική εκπρόσωπος του «Νέου Κύματος» της γενιάς του 1950, η Τσέρτσιλ θεωρείται μεγάλη αμφισβητίας  τόσο του κατεστημένου δραματικού τοπίου όσο και της καθιερωμένης θεατρικής γλώσσας. Κάθε έργο της αποτελεί και μία πρόταση για ένα διαφορετικό θεατρικό είδος και μια άλλη θεατρική φόρμα, ανοίγοντας νέους δρόμους για τη θεατρική έκφραση. Η πολυβραβευμένη βρετανίδα θεατρική συγγραφέας Κάριλ Τσέρτσιλ (1988 Λόρενς Ολίβιε/BBC, 2010 American Theater Hall of Fame) χρησιμοποιεί μη νατουραλιστικές τεχνικές ενώ με τη γραφή της συνέβαλε στην ανανέωση της θεατρικής φόρμας. Με τις γυναίκες να βρίσκονται στο επίκεντρο της εργογραφίας της και επηρεασμένη από το επικό θέατρο του Μπρεχτ και το θέατρο της σκληρότητας του Αρτό, εξελίχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες εκπροσώπους της σύγχρονης αγγλικής λογοτεχνίας.»

(Πηγή: https://www.n-t.gr/el/events/repertory/Love_and_Information)

Το TOP GIRLS

«Το TOP GIRLS έκανε πρεμιέρα στη Μεγάλη Βρετανία το 1982 απ’ το RoyalCourtTheatre. Παρουσιάζεται την περίοδο αυτή στο Εθνικό Θέατρο του Λονδίνου (2019), ενώ παλαιότερα ανεβάσματά του έχουν πραγματοποιηθεί στο WatfordPalaceTheatre(2006), το GreenwichTheatre(2006), το New York's PublicTheatreκαι το Broadway(2007-2008) και σε πολλά ακόμη σημαντικά θέατρα του κόσμου. Στην Ελλάδα παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 1983 απ’ το Εθνικό Θέατρο. Στην Ελλάδα το «Top Girls» πρώτη φορά ανέβηκε το 1983 από τη Μαριέτα Ριάλδη (Νέα Σκηνή Εθνικού Θεάτρου) με τον τίτλο «Πετυχημένες γυναίκες»

(Πηγή: https://www.porta-theatre.gr/index.php/theatro-plays/277-top-girls)

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος       
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ    
Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού      
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Ρωμανός Μαρούδης

ΠΑΙΖΟΥΝ

Μαρία Καβογιάννη, Βίκυ Βολιώτη, Αλεξία Καλτσίκη, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Ευδοκία Ρουμελιώτη, Άλκηστις  Πολυχρόνη, Ειρήνη Μακρή

Επιλέξτε Θέατρο

Θέατρο

Επιλέξτε Παράσταση

Παράσταση

Σύνθετη Αναζήτηση

Είδος

Ημέρα

Περιοχή

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

« Ιούλιος 2021 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

ΘΕΑΤΡΟ.GR Τα πάντα για το Θέατρο

Θέατρο Παραστάσεις: Όλος ο κόσμος του Θεάτρου στην οθόνη σου! Παραστάσεις, κριτικές, συνέντευξεις, διαγωνισμοί κ.α.

O ιστότοπος μας χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.