Η «Αποσύμπλεξη» έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο Nous σε σκηνοθεσία Βασίλη Τριανταφύλλου κι εμείς ήμασταν εκεί για να απολαύσουμε αυτή την φαντασμαγορική και τολμηρή προσέγγιση του αριστουργήματος του Rémi De Vos, μια παράσταση που γεμίζει την θεατρική αίθουσα με ελπίδα για ένα μέλλον ομαδικότητας και όχι ατομικισμού.

Ο Rémi De Vos είναι ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους θεατρικούς συγγραφείς των τελευταίων ετών, με τα έργα του να αποτελούν μια εξωτερική και εσωτερική καταβύθιση στην σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα σε όλες τις προεκτάσεις της. Η «Αποσύμπλεξη», το πρώτο του θεατρικό κείμενο που γράφτηκε στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, είναι το έργο που καθόρισε και καθορίζει την πορεία του στο θέατρο, αλλά και την εξέλιξη του γαλλικού θεάτρου στον 21ο αιώνα.

Παρ’ ότι μετρά τριάντα χρόνια ζωής, η πρώτη αυτή απόπειρα του De Vos έχει γνωρίσει αναρίθμητες διασκευές στην Γαλλία, στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες και είναι ένα από τα πιο σύγχρονα και δυστυχώς επίκαιρα έργα του καιρού μας. Η καυστική επικριτική στάση του συγγραφέα απέναντι στον κρατικό σχεδιασμό και μηχανισμό, σε παραλληλισμό και με το Πανοπτικόν (το κτίριο-φυλακή που σχεδίασε ο Άγγλος φιλόσοφος και κοινωνιολόγος Jeremy Bentham το 1785), αποδεικνύει την παρατηρητικότητα και την διορατικότητά του για την εξέλιξη της εργασιακής καθημερινότητας στο σύγχρονο αστικό περιβάλλον, αλλά και την τόλμη του να αναμετρηθεί με τον κυνισμό και την αναισθησία του σύγχρονου κόσμου.

Στην σκηνή εμφανίζονται πολλοί διαφορετικοί, αλλά και τόσο ίδιοι χαρακτήρες σε χώρους δημόσιους και ιδιωτικούς, σε καταστάσεις κρίσιμες απ’ τις οποίες κρίνεται μια σχέση, μια θέση, μια ζωή, ένα κομμάτι ψωμί. Σε γυμναστήρια, μικρά γραφεία-κελιά πολυεθνικών εταιρειών, θεατρικές ακροάσεις, τραπεζαρίες, στο μετρό, στην πολύβουη, μοναχική και στεγνή πόλη, συναντούν υπαλλήλους, διευθυντές, σκηνοθέτες, φιλοσοφημένα fitness icon, εραστές. Τα πλάνα εναλλάσονται, το φόντο αλλάζει, μα οι κινήσεις, οι λέξεις, οι εκφράσεις, οι σκέψεις μοιάζουν τόσο οικείες και τόσο αληθινές κάθε φορά, που σχεδόν τρομάζουν τον θεατή με την ρεαλιστικότητά τους.

Οι ηθοποιοί Αλέξανδρος Δαβίλας, Αλέξανδρος Θεοδωρόπουλος, Ευαγγελία Καλογιάννη, Εμμανουέλα Καρυτινού, Νίκη Κουτελιέρη, Μαρία Μπατή και Βασίλης Τριανταφύλλου, προσεγγίζουν τόσο άρτια και θεαματικά τις τόσες διαφορετικές προσωπικότητες του έργου με αξιοθαύμαστη φυσικότητα, εναλλάσοντας εξαίσια την τραγική φιγούρα τους με την κωμικότητα που αποπνέουν εν τέλει ακόμα και οι πιο θλιβερές και αξιολύπητες πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης. Καταφέρνουν να φέρουν κοντά τους τον θεατή από την πρώτη στιγμή, να τον ταρακουνήσουν βάζοντάς τον στην σκληρή και άβολη θέση να θέσει ερωτήματα για τον ίδιο του τον εαυτό, να αντικρίσει κατάματα την αλήθεια που φοβάται να παραδεχτεί. Τον κοιτούν στα μάτια, τον βομβαρδίζουν με ερωτήσεις που δε έχουν απάντηση, κι όταν χρειαστεί τον χαϊδεύουν, τον παρηγορούν, του δείχνουν το σθένος που έχουμε όλοι μέσα μας, την ομορφιά που κάποιοι άλλοι έθαψαν βαθιά στη μνήμη μας. Μας παρακινούν στο μαζί, στο τώρα, στη δράση.

Η μουσική του Nikolas Gale σε συνδυασμό με τους φωτισμούς του Γιώργου Αγιαννίτη, δημιουργούν την κατάλληλη ατμόσφαιρα για να εισέλθει ο θεατής στα πιο σκοτεινά βάθη του έργου. Το ίδιο και οι κινησιολογικές υποδείξεις της Χριστίνας Βασιλοπούλου, που από τις πιο έντονες συναισθηματικές εξάρσεις μέχρι τις ρομποτικές κινήσεις των βουβών προσώπων έχει δέσει παραδειγματικά ο αιχμηρός λόγος με την επιβολή της συνήθειας στο σώμα.

Η σκηνοθετική προσέγγιση του Βασίλη Τριανταφύλλου εισέρχεται μέσα από την μαγεία για να αφεθεί ολοκληρωτικά στο κενό της ανθρώπινης υπόστασης στο οποίο στοχεύει και το θεατρικό κείμενο. Ζωντανεύει με τη σωστή δόση υπερβολής τις σκέψεις, τους προβληματισμούς, τα συναισθήματα, τον παραλογισμό του σύγχρονου ανθρώπου, τονίζοντας την τραγική ειρωνεία, την ματαιότητα του αέναου κυνηγητού με την σκιά του, την ανυπόφορη μοναξιά που έχει τις ρίζες της στο πλήθος, στην πολυκοσμία. Μας δείχνει όλο το γκρίζο τοπίο του ορίζοντα που ανοίγεται μπροστά μας και μας χαρίζει στο τέλος την παλέτα και τα πινέλα για να επινοήσουμε εμείς τα χρώματα με τα οποία θα πορευτούμε – κάνοντας έτσι την δική μας επανάσταση.

Η «Αποσύμπλεξη» παίζεται κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στο Θέατρο Nous και σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα να την δείτε.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Συγγραφέας: ΡΕΜΙ ΝΤΕ ΒΟΣ

Μετάφραση: Έρση Βασιλικιώτη

Σκηνοθεσία: Βασίλης Τριανταφύλλου

Βοηθός σκηνοθέτη: Λουκία Μεϊδάνη

Κινησιολογία: Χριστίνα Βασιλοπούλου

Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Αγιαννίτης

Φωτογραφίες/ Trailer: Αλέξανδρος Λαγκαδινός

Σχεδιασμός αφίσας/ Γραφιστικά: Βαγγέλης Ευαγγελίου