Συνέντευξη της Ευτυχίας Αργυροπούλου, στο θεατρο.gr με αφορμή την παράσταση "Μαντώ η Ηρωίδα της Μυκόνου" στη Πάρο και στη Νάξο.

Συνέντευξη της Ευτυχίας Αργυροπούλου, στο θεατρο.gr με αφορμή την παράσταση "Μαντώ η Ηρωίδα της Μυκόνου" στη Πάρο και στη Νάξο.

Συνέντευξη της Ευτυχίας Αργυροπούλου, στο θεατρο.gr, με αφορμή την παράσταση "Μαντώ η Ηρωίδα της Μυκόνου" στην Πάρο και στη Νάξο.

IMG 20220325 024626

Καλησπέρα σας και καλωσορίσατε στη σελίδα μας.
α) Θα θέλατε να μας πείτε λίγα πράγματα για εσάς, ώστε να σας γνωρίσουν καλύτερα οι αναγνώστες μας; Πως προέκυψε το θέατρο στη ζωή σας; β) Θα μας πείτε 5 πράγματα για τον εαυτό σας, που ξέρουν κυρίως οι πολύ αγαπημένοι σας;

Καλησπέρα και από εμένα! Τόσο με το θεατρο.gr όσο και με εσάς προσωπικά γνωριζόμαστε από παλιά. Και βέβαια δεν μπορώ παρά να σας ευχαριστήσω για την έμπρακτη στήριξή σας, όλο αυτά τα χρόνια, σε κάθε μου καλλιτεχνικό βήμα!


Σχετικά με το ερώτημα σας, το θέατρο έχει μπει στη ζωή μου από την ηλικία των 12 ετών. Ανήκω σε αυτούς που ένας εκπαιδευτικός, ένας καθηγητής, ένας δάσκαλος, τους άλλαξε τη ζωή. Στη δική μου περίπτωση ήταν ο Καθηγητής Γαλλικών στο Γυμνάσιο, ένας απόφοιτος της Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, με μεγάλη αγάπη για την τέχνη και το θέατρο. Ο κύριος Κωνσταντίνου, λοιπόν, δημιούργησε μια θεατρική ομάδα, στην οποία ανεβάζαμε νεοελληνικό θέατρο και το παρουσιάζαμε σε σχολεία και ΚΑΠΗ (τις "Λέσχες Φιλίας" του σήμερα). Ανακάλυψα λοιπόν το Θέατρο μαζί με τη ζωή! Συνεπώς, για εμένα το θέατρο ήταν πάντα μέρος της ζωής μου, ήταν η ίδια η ζωή μου. Αν και ανέκαθεν ασχολούμουν με πολλά πράγματα και κινούμουν σε διαφορετικά πεδία, το Θέατρο αποτελούσε πάντοτε μια δεδομένη σταθερά. Και για να περάσω και στο επόμενο ερώτημά σας, σπούδασα Οικονομικά, φοίτησα στην Καλών Τεχνών, δίδαξα στην μεταλυκειακή εκπαίδευση, έγραψα παραμύθια, δημιούργησα τη δική μου σχολή τεχνών, και πολλά άλλα έχοντας πάντοτε ως παράλληλη δράση–ενασχόληση το θέατρο, είτε ως ηθοποιός, είτε ως σκηνοθέτης.

5 πράγματα για εμένα που γνωρίζουν μόνο οι δικοί μου άνθρωποι;
1. Έχω 3 γάτες, τη Sushi, τη Gigi και τον Neymar. Στην πραγματικότητα, αγαπούσα ιδιαίτερα τους σκύλους, ενώ σχεδόν αντιπαθούσα τις γάτες. Όχι πλέον!
2. Λατρεύω τον κινηματογράφο αλλά δεν μπορώ να βλέπω μια ταινία στο Cinema ή στην τηλεόραση παρέα με άλλους! Η εξήγηση είναι απλή, ανέκαθεν ζούσα τη ζωή μου μέσα από τις ταινίες και δεν αντέχω να με επαναφέρει κάποιος στην πραγματικότητα του τώρα με την παρουσία του. Πόσω μάλλον αν αυτός ο άλλος μιλάει κιόλας κατά τη διάρκεια της ταινίας.
3. Δικαιολογώ τους πάντες! Δεν θυμώνω σχεδόν με τίποτα και κανέναν, και αν κάποιος υποπέσει σε κάποιο θανάσιμο αμάρτημα, θα ψάξω να βρω τι δεν πάει καλά στη ζωή του και πώς μπορώ να τον βοηθήσω. Ναι, κάνω ψυχανάλυση για να το ξεπεράσω!
4. Έχω μια κόρη στην εφηβεία και μέχρι σήμερα δεν της έχω επιβάλλει ποτέ τίποτα. Αντιθέτως, αυτή δεν είναι τόσο δημοκρατική μαζί μου! Χα!Χα!
5. Ασχολούμαι ενεργά με την πολιτική, από πολύ μικρή!

Ευτυχία Αργυροπούλου

 

Φέτος συμμετέχετε στην παράσταση "Μαντώ η Ηρωίδα της Μυκόνου" του Δρ.Γεώργιου Κοζυράκη, σε σκηνοθεσία Μενέλαου Τζαβέλλα. Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για τον συγγραφέα, την παράσταση και τον ρόλο σας;

Τον Δρ. Κοζυράκη τον γνώρισα κατά η διαδικασία των προβών. Υπήρξε μια διακριτική παρουσία, που ενώ είχε την αγωνία του συγγραφέα για το πώς ακριβώς θα ζωντανέψει το κείμενό του στη σκηνή, δεν παρενέβει ποτέ στο έργο του σκηνοθέτη, Μενέλαου Τζαβέλλα. Τον θαυμάζω απεριόριστα γιατί πέρα από το γεγονός ότι ήταν πάντα εκεί για εμάς τους ηθοποιούς και σκηνοθέτη, να απαντά σε όλες μας τις ιστορικές απορίες, είναι ένας άνθρωπος που έχει απεριόριστες γνώσεις πάνω στην ιστορία του ελληνικού έθνους από την αρχαιότητα έως σήμερα. Κάθε φορά που τον συναντάω, τον βομβαρδίζω ερωτήσεις και προσπαθώ να ρουφήξω όσο το δυνατόν περισσότερες από τις γνώσεις του.
Μου αρέσει να συναναστρέφομαι με ανθρώπους που με κάνουνε σοφότερη ή καλύτερο άνθρωπο! Ο Δρ. Κοζυράκης τα πετυχαίνει και τα δύο!
Γενικότερα αυτή η συνεργασία αποτέλεσε μια ευτυχή συγκυρία για εμένα. Συναντήθηκα καλλιτεχνικά με έναν παλιό μου φίλο, το Σκηνοθέτη Μενέλαο Τζαβέλλα και γνώρισα από κοντά έναν άνθρωπο που παρατηρούσα από απόσταση και ανέκαθεν θαύμαζα, τον Μαυρίκιο Μαυρικίου. Επίσης, θέλω να πιστεύω ότι μέσα από αυτήν την παράσταση έκανα νέους φίλους, τη Νικολέττα, τον Πολυδεύκη, την Ελευθερία, την Αρετή, τη Μέλπω, τον Κλεάνθη, τον Χοβίκ. Τέλος, αποτελεί ευτυχές γεγονός ότι σε αυτή, τη νέα εκδοχή – διανομή της παράστασης συνεργάζομαι με την Άννα Μωραϊτου, με την οποία έχουμε βρεθεί και στο παρελθόν σε μια παράσταση που μας χάρισε δυνατές συγκινήσεις, αλλά και ότι συνεργάζομαι για άλλη μια φορά με τον καρδιακό μου φίλο Κωνσταντίνο Νιάρχο. Ο Κωνσταντίνος, πέρα από την προσωπική μας σχέση, συνοδοιπόροι από παιδιά, αποτελεί και ένα από τα πιο ταλαντούχα πλάσματα που διαθέτει το ελληνικό θέατρο, με στόφα «παλιού καλού ηθοποιού», ένας σύγχρονος «Λογοθετίδης».
Σχετικά τώρα με την παράσταση και το ρόλο μου.
Θα έλεγε κανείς ότι μια ιστορία ενός ανθρώπου που έζησε και έδρασε 200 χρόνια πίσω, δεν αφορά τον σύγχρονο θεατή και πολύ περισσότερο δεν αφορά την Τέχνη. Και ενώ εμείς οι δημιουργοί ψάχνουμε νέα θέματα για πρωτοπορία, έρχεται η ζωή και σου δίνει μια «σφαλιάρα» βγαλμένη από το σκοτεινό παρελθόν της ανθρώπινης ιστορίας. Αναφέρομαι βεβαίως στον πόλεμο στην Ουκρανία. Έναν τόσο άδικο πόλεμο που μας θυμίζει ότι εν έτη 2022, οι άνθρωποι συνεχίζουν να είναι ανίσχυροι και έρμαια στα συμφέροντα των «Δυνατών». Οι ομοιότητες του τότε με το σήμερα είναι αρκετές, ντόπιοι ήρωες, φιλέλληνες – φιλοουκρανοί που δίνουν τη δική τους μάχη, και θύματα, πολλά θύματα! Αναγνωρίζω πολλές «Μαντώ» μέσα σε αυτόν τον πόλεμο και χαίρομαι που μέσα σε όλη αυτή τη δυστυχία, υπάρχει η φλόγα της ανθρωπιάς, της δημοκρατίας, της ελευθερίας!
Επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε μια τέτοια περίπτωση. Κάτω από το σπίτι μου μένει στο ενοίκιο, μια οικογένεια Ρώσων που τα χρόνια που βρίσκονται στην Ελλάδα και μεγαλώνουν τα 6 τους παιδιά, χτίζουν με αργούς ρυθμούς το δικό τους σπίτι. Μόλις οι στρατιωτικές δυνάμεις του καθεστώτος του Πούτιν εισέβαλαν στη Μαριούπολη, μια οικογένεια Ουκρανών με 8 παιδιά, εκ των οποίων 2 μωρά, ταξίδεψε από τον τόπο κατοικία τους στην Ελλάδα και κατέφθασαν φιλοξενούμενοι στο σπίτι των Ρώσων γειτόνων μου. Αφού τους παραχωρήθηκε ένα δωμάτιο, ένα πιάτο φαΐ και πολλή αγάπη, έμαθα ότι οι Ρώσοι πολύτεκνοι γείτονες, τους παραχώρησαν για όσο χρόνο χρειαστεί το σπίτι που έχτιζαν εκείνοι. Όταν δίνεις το σπίτι σου σε αυτόν που κάποιοι προσπαθούν να σε πείσουν ότι είναι εχθρός σου, τότε εσύ γίνεσαι η σπίθα που θα φωτίσει τη φλόγα που κρατάει ζωντανό και όρθιο το ανθρώπινο γένος!
Ο κάθε ένας από εμάς μπορεί να κάνει τη διαφορά, μπορεί να αλλάξει τον κόσμο! Ανέκαθεν πίστευα στη δύναμη της μονάδας! Η Μαντώ Μαυρογένη είναι η απόδειξη. Μια νεαρή γυναίκα, μόνη της, με μόνο όπλο το πάθος της και την προίκα της, έκανε τη διαφορά. Ξεσήκωσε την οικουμένη υπέρ της Ελλάδος, προμήθευσε με όπλα, κανόνια και καράβια την Ελληνική Επανάσταση, πολέμησε η ίδια και τέλος κατάφερε να πάρει στρατιωτικό τίτλο, σε μια εποχή που οι γυναίκες ήταν προορισμένες μόνο για μάνες.
Κάπου εδώ έρχεται και ο δικός μου ρόλος ως μάνα της Μαντώ.
Η Ζαχαράτη Μπατή Μαυρογένη δεν ήταν μια συνηθισμένη γυναίκα. Μεγαλωμένη σε μεγάλα σαλόνια και βασιλικές αυλές, κοσμογυρισμένη με γνώσεις ξένων γλωσσών και όχι μόνο, έγινε μια γυναίκα επιχειρηματίας – έμπορος, που διαφέντευε έναν υπερβολικά μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων. Κατάφερε να φτιάξει και να συντηρήσει μια τεράστια περιουσία, παρά τις δυστυχίες στην προσωπική της ζωή.
Μπορώ να ταυτιστώ αρκετά με το δραστήριο κομμάτι αυτής της γυναίκας. Αυτό που δεν μπορώ να ενστερνιστώ, αν και αντιλαμβάνομαι, λόγω της εποχής είναι η επιμονή της στο να παντρέψει την κόρη της. Πάντως, όσο και αν δεν φαίνεται, σε πρώτη ανάγνωση, η φεμινίστρια Μαντώ, προήλθε από μια άκρως δυναμική, εξίσου φεμινίστρια μάνα.
Εύχομαι στη ζωή μου, να καταφέρω να εμπνεύσω και στη βιολογική μου κόρη, τις αρχές που η Ζαχαράτη ενέπνευσε στη δική της!
Επιτρέψτε μου άλλη μια προσωπική ιστορία. Όταν κυοφορούσα, έτυχε να δω στην τηλεόραση ένα ντοκυμαντέρ με έναν Γάλλο ορνιθολόγο, που είχε επισκεφτεί τη χώρα μας, για να μελετήσει τα ταξίδι σπάνιων αποδημητικών πουλιών. Μόλις τον άκουσα να μιλάει με τόσο πάθος για αυτό που κάνει, ευχήθηκα το παιδί που θα γεννηθεί να αφιερωθεί στη ζωή του με το ίδιο πάθος, σε έναν ανώτερο σκοπό, στο ταξίδι των δικών της πουλιών. Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι δεν θα έχει στην τσέπη της ούτε ένα ευρώ. Ακόμα κι αν χρειαστεί, σαν τη Μαντώ, να πουλήσει ότι έχει και δεν έχει, τουλάχιστον θα ξέρω ότι ζει μια ζωή με νόημα και όχι μια συμβιβασμένη και φοβισμένη ζωή.

IMG 20220325 024242

 

Ποια ήταν η Μαντώ Μαυρογένους;

Νομίζω ότι απάντησα ήδη σε αυτό. Όσο μπορεί να απαντήσει κάποιος σε μια τέτοια ερώτηση. Η Μαντώ ήταν απλά ένας άνθρωπος! Ένας άνθρωπος που ξεπέρασε την εποχή της, το φύλλο της, την ηλικία της, το φόβο της και έζησε!!! Η Μαντώ έγινε σύμβολο και μακάρι να γίνει και συνήθεια. Αν ζήσουμε όλοι με το πάθος και την αυτοθυσία της Μαντώ, θα δημιουργήσουμε έναν καλύτερο κόσμο!

 

Τί πρέπει να κρατήσουμε ως παράδειγμα από τους ήρωες του ’21;

Οι ήρωες του 21΄ ήταν και αυτοί άνθρωποι, διαφορετικοί! Ένα από τα πράγματα που απορρίπτω είναι οι γενικεύσεις. Ο Ανδρούτσος, ο Καραϊσκάκης, ο Κολοκοτρώνης, ο Ρήγας Φερραίος Βελεστινλής, η Λασκαράτη Μπουμπουλίνα, και κάθε άντρας ή γυναίκα, Σουλιώτης, Μεσολογγίτης, Χιώτης, Τριπολιτσιώτης, που έζησαν την εποχή της ελληνικής επανάστασης, κάθε ένας από αυτούς ήταν μια ξεχωριστή προσωπικότητα. Αυτό που τους συνδέει στο σήμερα, είτε πέρασαν στην ιστορία είτε όχι είναι ότι πρόσφεραν τον εαυτό τους, την ενέργειά τους, τα υπάρχοντά τους, τη ζωή τους σε μια ιδέα! Ας κρατήσουμε λοιπόν το πάθος, την αυτοθυσία και την πίστη στο αδύνατο! Έχουμε μέσα μας τη δύναμη για να φτιάξουμε τον κόσμο που ονειρευόμαστε, ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί! Ας διώξουμε τις συστολές, ας πάψουμε να χρησιμοποιούμε δικαιολογίες, ας πάψουμε να κατηγορούμε το σύστημα και να νιώθουμε ανίσχυροι, ας σταματήσουμε να περιμένουμε από τους άλλους να μας σώσουν! Ας δράσουμε τώρα! Ο κάθε ένας από εμάς είναι ένας Ήρωας! Ας φερθούμε ως τέτοιος!

 

Σας έχει μείνει κάποια φράση ή στιγμιότυπο από την παράσταση;

Τα χαστούκια που δίνω! Χα!Χα! Υπάρχουν πολλά στιγμιότυπα από την παράσταση που διαθέτουν μεγάλη δύναμη και αγγίζουν τον κάθε θεατή ξεχωριστά. Μια και ανέφερα τα χαστούκια που δίνει η Ζαχαράτη, θα ήθελα να επισημάνω ότι σε μια εποχή που η βία είναι επιτέλους κατακριτέα σε όλες τις περιπτώσεις και σε μία εποχή που επιτέλους ενθαρρύνονται τα θύματα να επικοινωνήσουν τις τραυματικές τους εμπειρίες και να αναζητήσουν δικαίωση, σε μια τέτοια εποχή τα χαστούκια επί σκηνής αποκτούν άλλη βαρύτητα. Ταυτίζονται με τη βία και προκαλούν αποστροφή. Σε αυτή την παράσταση είμαι ο θύτης και ως θύτης έχω να σας πω ότι τα χαστούκια, η βία που ασκεί η Ζαχαράτη, αποτελεί έκφραση του φόβου της. Όταν αυτή η δυνατή γυναίκα αισθάνεται ότι χάνει τον έλεγχο, ασκεί βία σχεδόν αντανακλαστικά. Ναι, η βία είναι η μεγαλύτερη παραδοχή αδυναμίας! Μόνο κάποιος που είναι λίγος, μικρός, αδύναμος προσπαθεί να επιβληθεί με τη βία. Αυτός που έχει πραγματικά δύναμη στην ψυχή του, βλ. Μαντώ, προχωράει και με την αξία των πράξεων ή των λόγων του παρασύρει και τους άλλους στο δρόμο του!
Ως ηθοποιός που αγαπάει το αρχαίο δράμα θα ήθελα να επισημάνω και άλλη μια δυνατή στιγμή του έργου, έναν μονόλογο που η μάνα θεωρώντας ότι έχει χάσει το παιδί της απευθύνεται στην Παναγία, την «υπέρτατη μάνα» και με όρους αττικού δράματος, θρηνεί! Είναι μια από τις πιο έντονες στιγμές του έργου που πετυχαίνεται αυτή η διονυσιακή έκσταση – σύνδεση με το μεταφυσικό, που τόσο αναζητάμε εμείς οι ηθοποιοί!
Και επειδή ζητήσατε μια φράση, θα σας πω ότι μέρος αυτού του μονολόγου αποτελεί η φράση: «Εσύ, Παναγιά μου, πώς άντεξες να κηδέψεις το παιδί σου;!». Μια φράση που ανεξάρτητα με το θέμα της πίστης, δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο.

IMG 20220325 024548

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο, το αγαπημένο σας τραγούδι και το αγαπημένο σας σημείο στη πόλη;

Αγαπώ τα βιβλία γιατί όπως και οι ταινίες, με ταξιδεύουν! Με μεταφέρουν σε άλλους κόσμους και με βοηθάνε να ζω πολλές, διαφορετικές ζωές. Ως βιβλίο που έχει χαραχτεί μέσα μου από την πρώτη φορά που το διάβασα έως και σήμερα, είναι: «Ο Γλάρος, Ιωνάθαν». Αγαπώ τόσο πολύ αυτό το βιβλίο και το πνεύμα του, την εσωτερική δύναμη-ανάγκη για ελευθερία, που ήθελα να κάνω ένα tattoo κάπου στο σώμα μου, αυτόν τον τόσο γενναίο Γλάρο, για να μου θυμίζει να χαράζω τον προσωπικό μου δρόμο, να συνεχίζω να ακολουθώ τα όνειρά μου ακόμα και όταν τσακίζομαι πάνω στα βράχια!
Εννοείται βέβαια ότι σε όποιον με ρωτάει, προτείνω το βιβλίο του (θα μπορούσε να ήμουν εγώ) Λεό Μπουσκάλια: «Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις». Η αισιοδοξία που αποπνέει αυτό το βιβλίο, αποτελεί πιστό οδηγό της ζωής μου και ελπίζω και της ζωής και άλλων ανθρώπων. Έχουμε ανάγκη από φως!
Στα τραγούδια πάλι, επιλέγω μελαγχολικές μελωδίες και στίχους που με κάνουν να δακρύζω. Τα τραγούδια πρέπει να έχουν νόημα, να αγγίζουν την ψυχή, να μιλάνε στην περίσταση. Το ίδιο και στη ζωγραφική ή το θέατρο. Στην τέχνη επιλέγω τη συγκίνηση, γιατί με κάνει να νιώθω ζωντανή, με κάνει να νιώθω άνθρωπος!
Στη ζωή επιλέγω το γέλιο απλά γιατί είναι μεταδοτικό, μπορεί να γίνει κύμα, να γεμίσει τον κόσμο χρώμα. Και μου αρέσει ο κόσμος να έχει χρώμα! Λατρεύω την πολυμορφία σε ανθρώπους, ιδέες, όνειρα...
Αγαπημένο σημείο! Θα σας πω αυτό που λένε όλοι όσοι αγαπάνε την Αθήνα. Αυτή η πόλη έχει πολλά όμορφα σημεία. Η Ακρόπολη, η Πλάκα - Αναφιώτικα, η Πανεπιστημίου – Ακαδημία Αθηνών, ο Λυκαβηττός, ο λόφος του Στρέφη, οι δρόμοι στου Ψυρρή, το Παναθηναϊκό Στάδιο, το Μοναστηράκι, το Ωδείο Ηρώδου Αττικού, Λόφος Φιλοπάππου, Μουσείο της Ακρόπολης, Φυλακή του Σωκράτη – Θησείο, Ζάππειο, Μονή Δαφνίου, Στοά του Αττάλου, Άλσος της Ελευθερίας, Γκάζι, Ξενοδοχείο Μεγάλης Βρετάνιας, Μουσεία, Γκαλερί, Καφενεδάκια, Θέατρα, Βιβλιοθήκες κλπ Αυτή η πόλη μπορεί να κουβαλάει μεγάλη ασχήμια αλλά διαθέτει και κρυμμένους θησαυρούς. Επίσης, όταν νυχτώνει, ως δια μαγείας, ομορφαίνει, σαν να φοράει τα καλά της και μεταμορφώνεται.
Ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου αποτελεί η Εθνική Βιβλιοθήκη στην Οδό Πανεπιστημίου. Πρέπει να είμαι από τους λίγους που στεναχωρήθηκαν τόσο όταν μεταφέρθηκε η Βιβλιοθήκη στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Για εμένα το κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης αποτελούσε φαντασίωση! Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου, επισκεπτόμουνα το κτίριο, δανειζόμουνα σπάνια θεατρικά έργα, όπως αυτά της Γαλάτεια Καζαντζάκη (εκεί την πρωτοσυνάντησα) και μέσα από το προσεχτικό ξεφύλλισμα, τη μυρωδιά του πολυκαιρισμένου βιβλίου και της επιβλητικής ατμόσφαιρας, έκανα τα καλύτερα ταξίδια αισθήσεων και φαντασίας. Αχ, μου λείπουν αυτά τα ταξίδια!

Ευτυχία Αργυροπούλου 5

 

Πέρα από την παράσταση αυτή, υπάρχουν και άλλα άμεσα σχέδια για την φετινή σεζόν;

Ναι!!!! Στις 2 Απριλίου βγαίνει στους Κινηματογράφους η πρώτη μου Ταινία Μεγάλου Μήκους με τίτλο: «Η τυχερή σου μέρα...» σε σενάριο Χριστόφορου Μουδούρη και σκηνοθεσία δική μου και του Χριστόφορου. Η ταινία είναι αφιερωμένη στον Κώστα Λάσκο, έναν υπέροχο άνθρωπο και ταλαντούχο ηθοποιό που χάσαμε πρόσφατα. Παίζουν επίσης: Γωγώ Ατζολετάκη, Ζαχαρίας Ρόχας, Ευτυχία Φαναριώτη, Φιλίτσα Καλογεράκου, Δημήτρης Δρακόπουλος, Κωνσταντίνος Νιάρχος, Ελένη Θανάση, Μάνος Γερωνυμάκης, κ.α.
Αυτή η ταινία (μουσική κωμωδία) ξεκίνησε ως πείραμα, την περίοδο της Καραντίνας, που δεν μπορούσαμε να κάνουμε θέατρο και σήμερα που πλέον ολοκληρώθηκε και είναι έτοιμη για το ταξίδι της, αποτελεί για μας την αρχή ενός νέου κόσμου που αγαπώ πολύ, του Κινηματογραφικού κόσμου. Ετοιμαζόμαστε ήδη για την επόμενη ταινία και για έναν πιλότο μιας σειράς, ψυχολογικό θρίλερ, για γνωστή πλατφόρμα.
Θεατρικά, ετοιμάζουμε με τον αγαπημένο μου Παραγωγό Μαυρίκιο Μαυρικίου και με τον Σκηνοθέτη μου Μενέλαο Τζαβέλλα, ένα έργο μνήμης για την Καταστροφή της Σμύρνης. Το κείμενο είναι αρκετά δυνατό και το υπογράφει ο Θανάσης Σταυρόπουλος. Υπάρχει μια δυνατή ομάδα αλλά δεν είμαι σίγουρη εάν μπορώ να σας πω περισσότερα. Οπότε ας φυλάξουμε τις λεπτομέρειες για την επόμενη συνάντησή μας.

IMG 20220325 024603

 

Θα θέλαμε να κλείσουμε με κάτι που θέλετε εσείς να πείτε για το Θεατρο.gr.

Χαίρομαι που φιλοξενούμαι για άλλη μια φορά στη σελίδα σας και αφού σας ευχαριστήσω για αυτή μας τη συνάντηση, θα ήθελα να σας αποχαιρετήσω με μια ευχή, «να σταματήσει ο πόλεμος, ένας πόλεμος που πρέπει να είναι ο τελευταίος που βιώνει η ανθρωπότητα». Ας βοηθήσουμε όλοι μαζί να επουλωθούν οι πληγές και ας ατενίσουμε το μέλλον με αγάπη στον άλλο και σεβασμό στη διαφορετικότητα που κάνει τον κάθε έναν από εμάς πραγματικά μοναδικό!

 

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση θα βρείτε εδώ.

Επιλέξτε Θέατρο

Θέατρο

Επιλέξτε Παράσταση

Παράσταση

Σύνθετη Αναζήτηση

Είδος

Ημέρα

Περιοχή

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

« Αύγουστος 2022 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

ΘΕΑΤΡΟ.GR Τα πάντα για το Θέατρο

Θέατρο Παραστάσεις: Όλος ο κόσμος του Θεάτρου στην οθόνη σου! Παραστάσεις, κριτικές, συνέντευξεις, διαγωνισμοί κ.α.

O ιστότοπος μας χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.