Καλωσορίσατε στη σελίδα μας.Θα μας πείτε λίγα πράγματα για εσάς ώστε να σας γνωρίσουν οι αναγνώστες μας; Τι σας ώθησε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Το να ασχοληθώ με τη γραφή ήταν ένα από τα όνειρα που έκανα ως παιδί. Η εισαγωγή μου στο Τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο να θυμηθώ αυτό το παιδικό όνειρο, καθώς μέσα από τα μαθήματα έκανα μια βαθιά βουτιά στον κόσμο της Λογοτεχνίας. Γοητεύτηκα από εκείνο τον κόσμο κι έτσι αποφάσισα να αφοσιωθώ σε αυτόν. Συνέχισα με σπουδές στην Αμερικανική Λογοτεχνία, ένα ημιτελές διδακτορικό στο Θέατρο της Αγγλικής Παλινόρθωσης και πολλά σεμινάρια/εργαστήρια γραφής. Συγγραφικά άρχισα με την ποίηση, εστίασα στο χαϊκού και πειραματίστηκα με άλλα λογοτεχνικά είδη. Κάποια στιγμή είχα τη τύχη να γνωρίσω τον Θανάση Τριαρίδη. Εκείνος είδε σε μένα πάθος για τη γραφή κι έναν ενδιαφέρον κατά τη γνώμη του συγγραφικό κόσμο κι έτσι με ενθάρρυνε να ασχοληθώ συστηματικά με τη θεατρική γραφή.

Διδάσκετε θεατρική γραφή στη Σχολή Πυροδότησης Θεατρικής Γραφής στο Ίδρυμα Κακογιάννη. Θα μας πείτε λίγα πράγματα για τη σχολή; Πώς μπορεί κάποιος να συμμετέχει;

Η Σχολή ιδρύθηκε το 2019 από τον Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη και τον Θανάση Τριαρίδη, δυο υπέροχους συγγραφείς και δασκάλους. Τα πρώτα πέντε χρόνια λειτουργίας της φιλοξενήθηκε στο Θέατρο Πορεία. Από φέτος η Σχολή έχει μεταφερθεί στη Σχολή Τεχνών Εκατό στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης με διδάσκοντες τον Στρατή Πασχάλη, τον Βασίλη Κατσικονούρη, την Ανθή Τσιρούκη, την Κατερίνα Λουκίδου κι εμένα. Είναι ένα πρόγραμμα δύο ετήσιων κύκλων, οι οποίοι περιλαμβάνουν συγγραφή πρωτότυπου έργου, διασκευή, καθώς και θεωρία θεατρικής γραφής, ασκήσεις γραφής και μελέτη θεατρικών έργων. Είμαστε χαρούμενοι που αυτά τα πέντε χρόνια έχουν γραφτεί πάνω από 200 έργα, αρκετά από τα οποία έχουν ήδη ανέβει στη σκηνή. Επίσης, γιατί έχουν βγει από τη Σχολή συγγραφείς που διαγράφουν ήδη εξαιρετική πορεία και κυρίως επειδή έχουν χτιστεί σημαντικές σχέσεις ανθρώπων. Καθώς είχα τη τύχη να είμαι παρόν από την πρώτη χρονιά λειτουργίας της, μπορώ να σας πω ότι βασική αρχή μας όλο αυτό τον καιρό είναι το νοιάξιμο για τους σπουδαστές, να βλέπουμε τη δουλειά τους σαν δική μας δουλειά. Για όποιον ενδιαφέρεται, κάθε καλοκαίρι γίνεται δημόσιο κάλεσμα, όπου μέσα από μια διαδικασία επιλογής σχηματίζεται ο Πρώτος Κύκλος του επόμενου έτους.

Είστε συνδημιουργός της σελίδας https://play-ground.gr/. Θα μας πείτε τι περιλαμβάνει ο ιστότοπος αυτός, πότε και πώς δημιουργήθηκε και από ποιους αποτελείται η ομάδα των διαχειριστών;

To PlayGRound είναι μια βιβλιοθήκη σύγχρονων ελληνικών θεατρικών έργων. Δημιουργήθηκε το 2020 από τη θεατρική συγγραφέα Κατερίνα Λουκίδου κι εμένα. Ακούγαμε συχνά θεατρικές ομάδες και σκηνοθέτες να λένε πως δεν βρίσκουν σύγχρονα ελληνικά θεατρικά έργα. Παράλληλα, όμως, γνωρίζαμε πως υπήρχε μια νέα γενιά θεατρικών συγγραφέων με σημαντικά, κατά τη γνώμη μας έργα, οι οποίοι δεν μπορούσαν εύκολα να δείξουν τη δουλειά τους. Οπότε σκεφτήκαμε πως μια πλατφόρμα όπου τα έργα θα ήταν ελεύθερα για να ανάγνωση θα βοηθούσε ώστε εκείνα τα έργα να έχουν περισσότερες ευκαιρίες να τα προσέξει κάποιος και να ανέβουν στη σκηνή. Αυτή τη στιγμή έχουν δημοσιευτεί 101 έργα από 58 θεατρικούς συγγραφείς ενώ αρκετά έργα είναι σε αναμονή ανεβάσματος. Από φέτος ο συγγραφέας Λεωνίδας Βουρδονικόλας έχει προστεθεί στους διαχειριστές δίνοντας νέα ζωή στην πλατφόρμα, η οποία είχε κάπως βαλτώσει τη τελευταία διετία λόγω των πολλών υποχρεώσεων που είχαν προκύψει τόσο σε εμένα όσο και στην Κατερίνα Λουκίδου.

Οι Θεές είναι το νέο σας βιβλίο που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2024 από την Κάππα Εκδοτική. Τι σας ενέπνευσε να γράψετε το συγκεκριμένο βιβλίο; Ποιο είναι το βασικό μήνυμα που θέλετε να περάσετε στους αναγνώστες σας;

Το έργο αναφέρεται σε τέσσερις κοπέλες που στήνουν ένα σύνδεσμο οπαδών γυναικών του Ο.Φ.Η. Θεώρησα πως θα είχε ενδιαφέρον να εντάξω τον οπαδικό κόσμο σε ένα θεατρικό κείμενο. Είναι ένας κόσμος που θα μου επέτρεπε να δημιουργήσω ρεαλιστικούς χαρακτήρες με αντιφάσεις και εσωτερικές/εξωτερικές συγκρούσεις και ταυτόχρονα να μιλήσω για θέματα που με απασχολούν. Για παράδειγμα, θέματα ταυτότητας, ρατσισμού, σεξισμού, πένθους αλλά και για την κοινωνική διάσταση του ποδοσφαίρου. Ήθελα, επίσης, να γράψω ένα έργο φόρο τιμής στην παιδική μου ηλικία και στον αγνό τρόπο που έβλεπα το ποδόσφαιρο τότε. Αυτή η αγνή αγάπη για την ομάδα δίνει δύναμη και στις τέσσερις κοπέλες του έργου και ρίχνει ένα φως ελπίδας στη σκοτεινή, πένθιμη ατμόσφαιρα του θεατρικού. Στόχος μου σε κάθε μου έργο δεν είναι τόσο να περάσω ένα μήνυμα, όσο να θέσω ερωτήματα που ο αναγνώστης/θεατής θα θελήσει να εξερευνήσει την προσωπική του απάντηση σε αυτά.

Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο γεγονός ή προσωπική εμπειρία που επηρέασε την πλοκή;

Δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο γεγονός, όπως ένα περιστατικό οπαδικής βίας ή μια γυναικοκτονία, που να επηρέασε την πλοκή. Μονάχα η γενικότερη αίσθηση που αποκομίζω παρακολουθώντας από απόσταση εκείνα τα γεγονότα. Δεν υπάρχει, επίσης, κάποια προσωπική εμπειρία που να επηρέασε την πλοκή. Ωστόσο, προσωπικές αναμνήσεις έχουν διανθίσει την κατασκευή των προσώπων. Για παράδειγμα, ο πρώτος αγώνας που παρακολούθησε η Στεφ, είναι η όποια ανάμνηση έχω από την πρώτη μου φορά στο γήπεδο. Ή η αναφορά στο «πέσιμο» που έκαναν στη Τόνια, σχετίζεται με τις μνήμες που έχω από τη μοναδική φορά που κάποιοι μου επιτέθηκαν γιατί φορούσα μπλούζα της ομάδας μου. Και πολλές άλλες μνήμες όπως το ποδόσφαιρο με τα κουτάκια, με τα οποία παίζαμε στις πρώτες τάξεις του δημοτικού ή το να ακούω τον Ό.Φ.Η. στο ραδιόφωνο όπως η Άρια.

Πώς εξελίχθηκε ε η διαδικασία  συγγραφής για εσάς; Ακολουθείτε συγκεκριμένη ρουτίνα;

Η ιδέα να γράψω για ένα σύνδεσμο φιλάθλων γυναικών υπήρχε στο μυαλό μου εδώ και χρόνια. Είχαν γίνει κάποιοι ημιτελείς πειραματισμοί ώσπου μετά το Φίλεμα αποφάσισα να ασχοληθώ πιο εντατικά, ακολουθώντας τη μεθοδολογία που προτείνω στους σπουδαστές μου για τα έργα τους. Έκτισα τα βιογραφικά των ηρώων μου και τη δομή του έργου ενώ παράλληλα πειραματιζόμουν με τους διαλόγους στις σκηνές που ήδη υπήρχαν. Σιγά σιγά τα πρόσωπα του έργου και οι μεταξύ τους σχέσεις και συγκρούσεις έφεραν τις αναγκαίες μετατοπίσεις και το έργο πήρε την πρώτη τελική του μορφή. Η πρώτη γραφή του ολοκληρώθηκε πρόπερσι το καλοκαίρι. Το διάβασαν δυο αγαπημένοι φίλοι, ο συγγραφέας Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης και η θεατρολόγος Κατερίνα Θεοδωράτου. Το έργο τους άρεσε, μου έκαναν προτάσεις, και έτσι άρχισε η διαδικασία της επιμέλειας. Μια διαδικασία που κράτησε μέχρι η Σωτηρία Αποστολάκη, η εξαιρετική επιμελήτρια της Κάπα Εκδοτικής, να μου πει πως το έργο είναι έτοιμο να πάει για τύπωμα.

Τα περισσότερα θεατρικά σας εργα μπορούν να διαβαστούν  ελεύθερα στην προσωπική σας ιστοσελίδα. Πώς πήρατε την απόφαση να τα αφήσετε ελεύθερα;

Είναι η λογική με την οποία δημιουργήθηκε το PlayGRound. Να γίνει ένα ελεύθερο μοίρασμα της δουλειάς μου με την ελπίδα τα έργα μου να μπορέσουν να φτάσουν σε περισσότερο κόσμο. Σίγουρα μεγάλο ρόλο έπαιξαν και οι συζητήσεις με τον Θανάση Τριαρίδη, ο οποίος ήταν από τους πρωτοπόρους που μοίρασε ελεύθερα τη δουλειά του στο διαδίκτυο στηρίζοντας μια ιδεολογία περί ελεύθερου μοιράσματος των πνευματικών έργων της ανθρωπότητας. Ωστόσο, καθώς ήθελα και την εμπειρία του τυπωμένου βιβλίου το Φίλεμα και οι Θεές εκδόθηκαν από την Κάπα Εκδοτική.

Ξεχωρίζετε κάποιο από τα έργα σας;

Κάθε έργο είναι ξεχωριστό καθώς όταν γραφόταν εκπροσωπούσε κάποιο κομμάτι του τότε εαυτού μου και είχε τη συμβολή του στη δημιουργία του συγγραφικού μου κόσμου. Η ελπίδα μου είναι πως με τα χρόνια, τη συγγραφική εμπειρία και τη συνεχόμενη δουλειά κάθε νέο μου έργο θα είναι καλύτερο από το προηγούμενο. Θα ήθελα, για παράδειγμα, να λέτε πως oi Θεές είναι καλύτερο έργο από τα πρώτα μου έργα, όπως το The Guevara Show. Τώρα αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιο θα ήταν μάλλον το Φίλεμα και οι Θεές για καθαρά συναισθηματικούς λόγους. Το Φίλεμα έχεις τις ρίζες του στις αφηγήσεις του παππού μου από τη Γερμανική Κατοχή και μου έχει δώσει πολλές χαρές ως συγγραφέα. Οι Θεές πάλι συνδέονται με την ομάδα που υποστηρίζω από παιδί. Οπότε ήταν μια ευκαιρία να γυρίσω πίσω στα παιδικά μου χρόνια και να θυμηθώ, όπως προανέφερα, την αγνή ματιά με την οποία έβλεπα το ποδόσφαιρο.

Η έκδοση του θεατρικού έργου Φίλεμα αποτελεί το αθλοθετημένο Α' βραβείο  του νικητή του πρώτου Πανελληνίου Διαγωνισμού Πρωτοεμφανιζόμενου Θεατρικού Συγγραφέα πού οργάνωσε το 6ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμου Μονεμβασίας το 2022. Πώς αισθάνεστε για τη διάκριση αυτή;

Συχνά λέω στους μαθητές μου πως κάθε διάκριση σε ένα διαγωνισμό αφορά το υποκειμενικό κριτήριο μιας επιτροπής. Οπότε, ούτε πρέπει να θεωρήσεις πως έγινες σπουδαίος συγγραφέας αν διακριθείς, ούτε να νιώσεις αποτυχημένος αν το έργο απορριφθεί. Έχω δει έργα να μην διακρίνονται σε ένα διαγωνισμό μικρής εμβέλειας και να βραβεύονται σε ένα διαγωνισμό μεγαλύτερης, Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως στην περίπτωση βράβευσης, δεν πρέπει κανείς να χαρεί που κάποιοι καταξιωμένοι στο χώρο άνθρωποι έκριναν πως το έργο του έχει αρετές.
Όσον αφορά το Φίλεμα, για μένα το πιο σημαντικό είναι οι δρόμοι που άνοιξε το βραβείο. Γνώρισα υπέροχους ανθρώπους, παρακολούθησα ένα υπέροχο φεστιβάλ ερασιτεχνικού θεάτρου και μέσα από την έκδοση του βιβλίου το έργο πήρε μια υπέροχη πορεία: το πρώτο του ανέβασμα, συμμετοχή στο Φεστιβάλ Σύγχρονου Ελληνικού Έργου Praxis 9 της Οξφόρδης, άλλες διακρίσεις. Φέτος ετοιμάζονται τρεις ξεχωριστές παραγωγές σε Αθήνα, Κρήτη και Πάρο από υπέροχους ανθρώπους του θεάτρου. Έτσι η καθημερινότητά μου έχει γεμίσει με όμορφες συζητήσεις για το έργο. Όλα αυτά πιθανότατα δεν θα είχαν συμβεί αν το έργο δεν είχε βραβευτεί. Οπότε είμαι ευγνώμων τόσο στους ανθρώπους του Φεστιβάλ Μονεμβασιάς όσο και στην επιτροπή που το επέλεξε.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα στην καριέρα σας; Έχετε σχέδια για νέο βιβλίο;

Σχέδια πάντα υπάρχουν. Αυτή τη στιγμή παλεύω να ολοκληρώσω τη διπλωματική μου στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, η οποία είναι μια αποκατάσταση ενός αποσπασματικά σωζόμενου έργου του Ευριπίδη. Είναι οι Κρήτες, στους οποίους ο Ευριπίδης αναφέρεται στον μύθο της Πασιφάης και του Μινώταυρου. Παράλληλα, αρχίζω να δουλέυω ένα θεατρικό έργο για την ιστορία του Μιχάλη Μαραγκάκη, του πρώτου αντιρρησία συνείδησης στην Ελλάδα. Ένα δύσκολο εγχείρημα το οποίο ελπίζω να ολοκληρωθεί και να οδηγήσει στη συγγραφή ενός έργου αντάξιου της στάσης ζωής.

Αν μπορούσατε να δώσετε μια συμβουλή σε ανερχόμενους συγγραφείς, ποια θα ήταν αυτή;

Είναι πολλά που θα μπορούσα να πω. Καθώς πρέπει να επιλέξω, θα χρησιμοποιήσω μια συμβουλή που έδινε σε μένα ο Θανάσης Τριαρίδης. Υπομονή, επιμονή και συνέχιση της δουλειάς. Είναι εύκολο κάποιος να απογοητευτεί όταν τα πρώτα χρόνια συγγραφικής εργασίας δεν υπάρχει ανταπόκριση. Κάποια στιγμή, όμως, αν συνεχίσεις να προσπαθείς και να βελτιώνεσαι θα υπάρξουν ευκαιρίες. Επίσης, πως σημασία δεν έχουν τόσο οι μεγάλες σκηνές και οι ακριβές παραγωγές, όσο το έργο σου να πέσει σε χέρια ανθρώπων που θα το αγαπήσουν.