1. Πείτε μας λίγα λόγια για τον ρόλο σας στην παράσταση «Βρικόλακες». Ποια είναι η ιδιαιτερότητά του και πώς τον προσεγγίσατε σκηνικά;

Στην παράσταση έχω τον ρόλο του Όσβαλντ, του νεαρού γιου της οικογένειας Άλβινγκ, που έχει μεγαλώσει μακριά από το σπίτι του, σε μια προσπάθεια της μητέρας του να τον απομακρύνει από το νοσηρό οικογενειακό περιβάλλον και το αρνητικό πατρικό πρότυπο. Γυρνώντας πλέον άρρωστος στο σπίτι του, αναβιώνουν όλες οι κακοδαιμονίες του παρελθόντος, που εν αγνοία του κουβαλάει. Έτσι βλέπουμε ένα άτομο σημαδεμένο από το διαγενεακό τραύμα, που δεν μπορεί να ζήσει τα όσα ονειρευόταν και θεωρεί αποκλειστικά υπεύθυνο τον εαυτό του για την κατάστασή του. Στο έργο ο ήρωας παρουσιάζεται σε μια πολύ ευάλωτη στιγμή του, εφόσον ξέρει πως είναι σοβαρά άρρωστος, πως δεν μπορεί να εργαστεί και να πραγματώσει τις επιθυμίες του και αναζητά ένα πρόσωπο που θα τον βοηθήσει στις επώδυνες τελευταίες στιγμές του. Στην προσέγγισή μου ως ηθοποιός αρχικά βοηθήθηκα από το απολύτως τεκμηριωμένο ψυχολογικά κείμενο του Ίψεν, που είναι τόσο βαθύ και σύγχρονο, αν και γραμμένο το 1881, φωτίζοντας τα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής, έτσι ώστε τα πράγματα που έχεις να ψάξεις από μόνος σου έχουν ήδη φωτιστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Και βέβαια οφείλω πολλά στη σκηνοθετική ματιά της Αναστασίας Παπαστάθη, η οποία έχει κάνει και την απόδοση του έργου, που με βοήθησε να αναπτύξω τον ρόλο και έστησε μια παράσταση απολύτως πιστή στο ιψενικό πνεύμα και συγχρόνως σύγχρονη.

2. Ποιες είναι οι βασικές θεματικές του έργου και πώς τις εκφράζει η ερμηνεία σας;

Βασικές θεματικές είναι ο ρόλος και η λειτουργία της οικογένειας, η κοινωνική υποκρισία και το πώς αυτή διαπερνά κάθε ανθρώπινη εκδήλωση, έτσι που δεν αφήνει τα άτομα να αναπτυχθούν ελεύθερα και να ζήσουν σε αρμονία με τον εαυτό τους. Επίσης παρουσιάζονται και τα έμφυλα πρότυπα και η θέση της γυναίκας, που ασφυκτιά κάτω από το βάρος των καθηκόντων της, αλλά και ο ρόλος της Εκκλησίας, που υπερασπίζεται όλα τα παραπάνω καταπιεστικά πρότυπα. Ενσαρκώνω τον ήρωα που αντιπροσωπεύει τη νέα γενιά και κάνει την επανάστασή του, αλλά οι κληροδοτημένες συνθήκες δεν του επιτρέπουν να αναπτυχθεί και να γίνει ο απελευθερωμένος εαυτός του.

3. Τι προκλήσεις αντιμετωπίζετε στην ερμηνεία ενός τέτοιου χαρακτήρα;

Πρώτα απ’ όλα υπάρχει η πρόκληση ενός τέτοιου ρόλου σε ένα κλασικό έργο, που μετά από 143 χρόνια μιλάει με σύγχρονο τρόπο στην ψυχή του σημερινού θεατή. Ο Όσβαλντ είναι ένας θετικός ρόλος, ένας νέος επαναστατημένος άνθρωπος, που όμως ασθενεί και γνωρίζει ότι τον περιμένει ένα μη αξιοπρεπές τέλος. Ήταν πρόκληση λοιπόν να αποτυπώσω την απελπισία αλλά και την περηφάνια αυτού του ανθρώπου έτσι όπως βαδίζει προς το αναπότρεπτο τέλος.

4. Η παράσταση «Βρικόλακες» έχει έντονα δραματικά και συναισθηματικά στοιχεία. Πώς ισορροπείτε την ένταση του χαρακτήρα σας με τα υπόλοιπα στοιχεία της παράστασης;

Νομίζω πως αυτό γίνεται από μόνο του, ακολουθώντας υποκριτικά και σκηνοθετικά το ιψενικό έργο. Ήδη από την πρώτη σκηνή υπάρχει ένα υπόγειο νήμα που συνδέει τον Όσβαλντ που έχει φύγει από το σπίτι του με όνειρα και ιδανικά με τον καταπτοημένο ήρωα και τον παραληρηματικό λόγο του στο τέλος του έργου. Μέσα από μικρές παλινδρομήσεις, αποσιωπήσεις, εξάρσεις και κύκλους, φτάνουμε στον διαλυμένο ήρωα της τελευταίας σκηνής που μάταια και σπαρακτικά ζητάει λίγο φως στη ζωή του.

5. Σχέδια για το μέλλον;

Να είμαι καλλιτεχνικά ανήσυχος και παρών. Υπάρχουν δύο θεατρικά σχέδια για την επόμενη χρονιά, που όμως δεν είναι ακόμα ανακοινώσιμα.

Πληροφορίες και εισιτήρια παράστασης:

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/brikolakes/