1. Πώς προέκυψε η συνεργασία σας στο "Φως του Γκαζιού"; Τι σας τράβηξε σε αυτό το έργο;

Είχαμε συνεργαστεί με τον σκηνοθέτη του έργου Γιάννη Παπαδογιάννη και στην προηγούμενη παράστασή μας, «Οι Αρουραίοι» όπως επίσης και με τον μεταφραστή μας, τον Αλέξανδρο Κοέν και είχαμε άριστη συνεργασία, οπότε θέλαμε πολύ να ξανασυνεργαστούμε. Μόλις διαβάσαμε αυτό το έργο μας κέντρισε αμέσως το ενδιαφέρον και θέλαμε πάρα πολύ να το κάνουμε. Είναι ένα έργο με τρομερή πλοκή, πολλές κορυφώσεις, πολύ ενδιαφέροντες και ολοκληρωμένους χαρακτήρες και πραγματεύεται ένα δυστυχώς πολύ επίκαιρο θέμα, το “gaslighting” οπότε θέλαμε να θίξουμε αυτό το τόσο σύγχρονο και σημερινό θέμα.

2. Ποιος είναι ο ρόλος σας;

Ενσαρκώνω τη Μπέλλα Μάννινγκαμ, σύζυγο του Τζακ. Είναι μια πολύ ευαίσθητη και πονεμένη γυναίκα, καλής κοινωνίας που έχει χάσει και την θεία της, αλλά και τη μητέρα της, η οποία μάλιστα πέθανε ούσα τρελή και πολύ νέα. Επομένως από την αρχή του έργου βρίσκεται σε μια πολύ εύθραυστη ψυχολογική κατάσταση και την παρατηρούμε συνεχώς να έχει πολύ μεγάλη ανάγκη για υποστήριξη, ενδιαφέρον και τρυφερότητα.

Ακούει παράξενους θορύβους τα βράδια που λείπει ο σύζυγός της, χάνει συνεχώς πράγματα, τα οποία μετά εμφανίζονται ξαφνικά και παρατηρεί μια περίεργη αυξομείωση στο φως του γκαζιού. Δεν ξέρουμε όμως αν όλα αυτά ισχύουν πράγματι ή αν έχει τρελαθεί όπως η μητέρα της και είναι όλα στη φαντασία της ή αν κάποιος άλλος της τα προκαλεί.

Γενικότερα, η ηρωίδα μου περνάει από πολύ δύσκολες καταστάσεις και έχει πολύ γρήγορες και απότομες εναλλαγές στον ψυχισμό της. Είναι ένας χαρακτήρας που έχει τρομερό ενδιαφέρον, μεγάλη ευαισθησία και τον αγάπησα πάρα πολύ από την πρώτη στιγμή. Αυτός ο ρόλος είναι πολύ απαιτητικός και με περνάει από όλο το φάσμα του ανθρώπινου ψυχισμού.

3. Ποιες είναι οι βασικές θεματικές του έργου;

Το κεντρικό θέμα του έργου είναι το φαινόμενο του “gaslighting”, είναι ένας ψυχολογικός όρος που προήλθε από το έργο αυτό του Πάτρικ Χάμιλτον και περιγράφει μια μορφή άσκησης ψυχολογικής βίας και χειραγώγησης πολύ ύπουλης και υποχθόνιας, τόσο που το θύμα δεν μπορεί να το αντιληφθεί σε πολλές περιπτώσεις ότι του συμβαίνει και μπορεί να του προκαλέσει ακόμα και νευρικό κλονισμό.

Μέσα από αυτό το κεντρικό θέμα το έργο θίγει το κατά πόσο μπορούμε να εμπιστευτούμε έναν άλλον άνθρωπο την στιγμή που ακόμα και τον ίδιο μας τον εαυτό δεν μπορούμε πολλές φορές να εμπιστευθούμε. Μιλάει επίσης για την εκμετάλλευση των φερόμενων ως δυνατών απέναντι στους αδύνατους και το πως εμείς οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη από ασφάλεια και από έναν άνθρωπο να ακουμπήσουμε πάνω του.

4. Ποιες είναι οι αντιδράσεις του κοινού για το έργο μέχρι τώρα; Υπάρχουν κάποιες ξεχωριστές στιγμές που θυμάστε;

Το κοινό έχει ανταποκριθεί με ενθουσιασμό στην παράστασή μας και βεβαίως αυτό μας χαροποιεί ιδιαιτέρως. Τα σχόλια του κόσμου είναι πάρα πολύ όμορφα και ενθαρρυντικά και είναι πολύ ωραίο το γεγονός ότι αντιλαμβανόμαστε όταν είμαστε πάνω στη σκηνή το πως ο κόσμος παρακολουθεί με ενδιαφέρον την ιστορία και προσπαθεί να ξεδιαλύνει το μυστήριο.

Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά μια κυρία που μας είπε ότι την ώρα που παρακολουθούσε το έργο αναγνώριζε στοιχεία και καταστάσεις “gaslighting” που της είχαν συμβεί στη δική της ζωή. Την είχε αγγίξει πολύ το έργο και μας εκμυστηρεύτηκε ότι τη βοήθησε να καταλάβει τον τρόπο με τον οποίο της συνέβη αυτό. Ήταν πολύ συγκινητικό!

5. Υπάρχουν μελλοντικά σχέδια ή παραστάσεις που ετοιμάζετε και θέλετε να μοιραστείτε με τους αναγνώστες;

Θα πρωταγωνιστώ σε ένα άπαιχτο παγκοσμίως έργο, ένα κοινωνικοπολιτικό θρίλερ, πολύ έντονο και επίκαιρο που μου κέντρισε αφάνταστα το ενδιαφέρον από τη νέα σεζόν. Αλλά προς το παρόν δεν μπορώ να πω κάτι παραπάνω. Θα το μάθετε σύντομα...

6. Πώς η καλλιτεχνική σας πορεία έχει εξελιχθεί μέσα από το θέατρο, και ποιο είναι το πιο σημαντικό μάθημα που έχετε αποκομίσει;

Νιώθω πως εξελίσσομαι διαρκώς μέσα από το θέατρο αναλύοντας τον ψυχισμό των ηρώων και των πολύ σημαντικών θεμάτων με τα οποία καταπιάνονται οι σπουδαίοι θεατρικοί συγγραφείς. Μέσα από αυτήν τη διαδικασία νομίζω ότι πλέον παρατηρώ τον κόσμο με άλλο μάτι, γιατί το θέατρο σου δίνει την ευκαιρία να αναλογιστείς τα βαθύτερα αίτια των πράξεων του κάθε ανθρώπου και να αντιληφθείς το πως και από που οδηγείται σε αυτές.

Το πιο σημαντικό μάθημα που έχω πάρει από το θέατρο είναι το ότι ο κάθε ένας από εμάς έχει τους δικούς του δόκιμους (κατά τον ίδιο) λόγους που καθορίζουν το πώς θα κινηθεί στη ζωή του και δεν πρέπει να κρίνουμε κάποιον αν δεν γνωρίζουμε το παρελθόν και την ψυχοσύνθεσή του.

Πληροφορίες και Εισιτήρια Παράστασης

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/gaslight-1/