Τι ήταν αυτό που σας κίνησε το ενδιαφέρον ώστε να δημιουργήσετε μια σύνθεση μονολόγων γύρω από την αυτοκτονία στα έργα του Ντοστογιέφσκι;

Προ πάντων ήταν το ενδιαφέρον μου ή μάλλον το ενδιαφέρον μας με τον Γιάννη (Τσότσο) για την φιλοσοφία, για την κριτική σκέψη, για τον φιλοσοφικό μηδενισμό και πώς μπορεί να διασωθεί το ανθρωπιστικό κοσμοείδωλο σε έναν κόσμο στον οποίο ο Θεός ήταν νεκρός κατά το Νιτσεϊκό πρόταγμα. Εκείνον τον καιρό στην νεότητα μου ήμουν φιλοσοφικά μηδενιστής, κάτι που σήμερα δεν πιστεύω και δεν ακολουθώ σε καμία περίπτωση. Διαβάζαμε Ντοστογιέφσκι, Αλμπέρ Καμύ, Σαρτρ, Νίτσε, και στην ουσία ο Ντοστογιέφσκι είναι ο πνευματικός πρόγονος όλων αυτών των ιδεών και μορφών....

Πώς επιλέξατε ποιες σκηνές ή ποιους χαρακτήρες από τα έργα του Ντοστογιέφσκι θα ενταχθούν στο τελικό κείμενο της παράστασης;

Επιλέξαμε με τον Γιάννη ήρωες που ήταν μηδενιστές, για τους οποίους η αυτοκτονία ή η καταστροφή ήταν η λογική συνέπεια της απουσίας νοήματος. Η αλήθεια όμως είναι ότι ο Γιάννης έκανε την τελική επιλογή, εγώ ήμουν απλά ο θεωρητικός νους, ο Γιάννης ήταν ο ηθογράφος, ηθοποιός και θεατρικός καλλιτέχνης που έκανε την θεωρία πράξη...

Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στην προσαρμογή τόσο πυκνών και φιλοσοφικών κειμένων στη σκηνική μορφή των μονολόγων;

Δεν είναι τόσο μεγάλη πρόκληση να κάνεις μια περίληψη των βασικών ιδεών που αντιπροσωπεύει ένας ήρωας και να τις δώσεις περιληπτικά στο κοινό! Είναι μεγαλύτερη πρόκληση θεωρώ για τους σημερινούς νέους να καθίσουν να διαβάσουν αυτά τα έργα παρά να μεταφέρουν μια σύντομη περίληψη αφού τα έχουν μελετήσει! Κι εδώ πρέπει να τονίσω, ήταν η κριτική δύναμη του Γιάννη που άφησε έξω ό,τι ήταν λιγότερο σημαντικό και επικεντρώθηκε στο ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ....

Με ποιον τρόπο συνδέσατε τη θεματική της αυτοκτονίας με τα σύγχρονα κοινωνικά και πολιτικά συμφραζόμενα που αγγίζει η παράσταση;

Είμαστε παιδιά του Δεκέμβρη του 2008, δεν εννοώ ότι συμμετείχαμε στα επεισόδια, εννοώ ότι ιδεολογικά τότε τα γεγονότα μας άγγιξαν. Συνεπώς για νεαρά παιδιά ήταν τότε εύκολο να συνδέσεις την μηδενιστική σκέψη με το κοινωνικό πλαίσιο και τα πολιτικά: όταν απορρίπτεις τον Θεό όπως οι ήρωες του Ντοστογιέφσκι, πολιτικά βρίσκεσαι επίσης στον μηδενισμό και την αναρχική σκέψη, καθώς δεν υπάρχει Αρχή νοηματοδότησης της ζωής και της κοινωνίας. Ήταν πράγματα που εξερευνούσαμε νοητικά και ιδεολογικά τότε και πρακτικά εφαρμόσαμε στο σανίδι...

Πόσο επεμβατική ήταν η δική σας παρουσία στην τελική μορφή του κειμένου; Επιλέξατε να παραμείνετε πιστός στο ύφος του Ντοστογιέφσκι ή επιδιώξατε μια νέα, σύγχρονη γλώσσα;

Η δική μου παρουσία δεν ήταν επεμβατική πάνω στο κείμενο της θεατρικής παράστασης! Ο Γιάννης έκανε αυτόν τον άθλο και έδωσε στο κοινό έναν Ντοστογιέφσκι κλασσικό και σύγχρονο συνάμα! Όπως είπα και στην απάντηση μου προηγουμένως, εγώ ήμουν ο θεωρητικός νους, φιλοσοφικός, ο Γιάννης ήταν ο ηθογραφικός, φιλολογικός και πρακτικός ως προς την θεατρική μετατροπή έργων δύσκολων για το σανίδι, όχι όμως ακατόρθωτων όπως απέδειξε....

Τι ελπίζετε να “πάρει μαζί του” ο θεατής φεύγοντας από μια παράσταση τόσο σκοτεινή, αλλά ταυτόχρονα ποιητική και υπαρξιακή;

Το είπατε στην ίδια την ερώτησή σας! Αναφέρατε σκοτεινιά, ποίηση, υπαρξισμό! Όλα αυτά! Κυρίως να κάνουμε τον θεατή να σκεφτεί φιλοσοφικά, υπαρξιακά και θεϊστικά ή αθεϊστικά, καθώς όπως αποδείχθηκε οι αθεϊστικές ιδεολογίες είναι ανεστραμμένες θεολογίες που διψούν για Θεό και νόημα! Αναζητούμε νόημα, την πηγή της Ηθικής και Νοήματος που καμία κοινωνική και πολιτική ιδεολογία δεν μπορεί να σχετικοποιήσει! Αν ο θεατής καταφέρει να προβληματιστεί πάνω σε αυτόν τον πυρήνα, εμείς θα έχουμε πέτυχει τον ύστερο σκοπό μας: της αναζήτησης και προβληματισμού πάνω σε αιώνια θέματα!

Πληροφορίες και εισιτήρια παράστασης https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/resital-dostoevsky/