Τι είναι το Libro Coro και από ποιους αποτελείται;

Η ομάδα δημιουργήθηκε το 2013 ad hock για τις ανάγκες επαναλειτουργίας του Δημοτικού θεάτρου Πειραιά και στη συνέχεια απέκτησε τη δική της αυτόνομη διαδρομή στο χώρο της μουσικής και των παραστατικών τεχνών. Είμαστε μια μουσική κολεκτίβα που ασχολείται με κάθε είδος μουσικής με βάση την αυθεντικότητα του και τις κοινωνικές και αισθητικές ανάγκες που αυτό υπηρετεί κάθε φορά. Η ανθρωπογεωγραφία των ανθρώπων που τη συγκροτούν. Κάνουμε τις δικές μας μουσικές παραγωγές και μέχρι τώρα είχαμε τη χαρά να φιλοξενηθούν αυτές οι δουλειές σε σημαντικότατα φεστιβάλ και παράλληλα οι παραστατικοί χώροι που μας φιλοξένησαν παρουσιάζουν μια ενδιαφέρουσα ποικιλία θέατρα , εκκλησίες, ιχθυόσκαλα, ΕΛΣ, Ηρώδειο....

Πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση που θα παρουσιάσετε την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026 στη Λαογραφική Στέγη Σαλαμίνας.

Το χορικό τραγούδι (ή χορικό) είναι ένα λυρικό ποίημα ή άσμα που ερμηνεύεται από χορό (ομάδα ατόμων) συνοδεία μουσικής και χορού, και αποτελεί βασικό στοιχείο της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, κωμωδίας και λυρικής ποίησης.

Στην παράσταση της Τετάρτης 30 Σεπτέμβρη-flash mob- τα χορικά θα παρουσιαστούν σε στατική μορφή μπροστά από τη Λαογραφική Στέγη στην οδό Λεμπέση. Θα χρησιμοποιήσουμε τον εξωτερικό χώρο ως φυσικό σκηνικό δηλώνοντας την αέναη ιστορική συνέχεια της λαϊκής τέχνης του θεάτρου αλλά και υποδηλώνοντας χωροταξικά την «ΕΥΡΙΠΙΔΕΙΑ ΓΗ» ως ζώσα .

«ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ ΓΗ» είναι ένας τίτλος που μοιάζει να συνδέει τον Ευριπίδη όχι μόνο με την αρχαιότητα, αλλά και με έναν τόπο, μια μνήμη και μια σύγχρονη ματιά. Ποια είναι, για εσάς, αυτή η «γη» του Ευριπίδη σήμερα;

Γεωγραφικά η γη του Ευριπίδη είναι η Σαλαμίνα η γενέτειρά του, αλλά θα μπορούσε να προστεθεί και η Μακεδονία ο τόπος αποδημίας του.

Στην προκειμένη περίπτωση η Λαογραφική Στέγη Σαλαμίνας, φύση και θέση Σαλαμίνια γη, με την καλή αύρα των ανθρώπων της, το εμβληματικό παλιό μπακάλικο που στεγάζεται, τον νυχτερινό ουρανό και τις μυρωδιές του φθινοπώρου θα είναι ο καμβάς που θα αραδιάσουμε λόγια και μουσικές.

Το αρχαίο δράμα έχει εμπνεύσει κορυφαίους συνθέτες να γράψουν μουσική για τη σκηνή. Τι αναζητάτε εσείς, ως μαέστρος και δασκάλα, μέσα σε αυτά τα έργα που δεν μπορεί να σας αποκαλύψει μόνο το κείμενο του αρχαίου δράματος;

Ο λυρικός λόγος υποστηριζόμενος από το μέλος και τη ρυθμική κίνηση ίσως να είναι μια ενδιαφέρουσα συνθήκη για να υποστηρίξει κανείς διδακτικά το αρχαίο δράμα. Εδώ όμως δεν θέλω να διδάξω. Θέλω να πάρω από το χέρι του ανθρώπους μου και να τους δείξω -ακόμα και ερήμην τους- πόσο κοντά τους βρίσκεται η αέναη ιστορική γραμμή του παραστατικού ομαδικού τραγουδιού.

Το χορικό τραγούδι είναι λαϊκή μορφή έκφρασης, είναι γραφή λαού πάνω στα γεγονότα, είναι ακόμα και μια η αποτύπωση της λαϊκής κοινής γνώμης... Μορφολογικά όσο και αισθητικά οι σκηνικές μουσικές-τραγούδια που έχουν επιλεγεί για αυτή την παρουσίαση κοινό χαρακτηριστικό τους έχουν τον σεβασμό των συνθετών τόσο στο ποιητικό περιεχόμενο, όσο και στην αυθεντικότητα επιλογής της μουσικής φόρμας με την οποία ο καθένας τους το υποστηρίζει.

Στο αρχαίο θέατρο ο Χορός δεν ήταν απλώς ένα μουσικό ή σκηνικό σύνολο. Ήταν μια συλλογική «φωνή». Πώς μπορεί μια σύγχρονη χορωδία να ξαναβρεί αυτή τη δύναμη της κοινής φωνής χωρίς να μιμηθεί απλώς το αρχαίο πρότυπο;

Προσδιοριζόμαστε ως φωνητικό σύνολο. Εξ ορισμού υπηρετούμε αρχικά το ομαδικό τραγούδι όπως και τον συλλογικό ανθρώπινο ήχο. Με αυτή την αφετηρία αναπλάθουμε μουσικές ανακαλύπτοντας παράλληλα τις συγκλονιστικές εκλεκτικές συγγένειες που μας συνδέει με το παρελθόν. Το παρελθόν για εμάς δεν ορίζεται ως εγκλωβισμός ούτε ως σύμβαση. Σκύβουμε επάνω του με σεβασμό και ανακαλύπτουμε , μαθαίνουμε από αυτό και συνεχίζουμε μπολιάζοντάς το με τις δικές μας αισθητικές διαστάσεις. Άλλωστε η τέχνη , δεν είναι για να αναπαράγει αλλά για να μεγενθύνει, να φωτίζει...

Ένας χορωδός τραγουδά σήμερα λόγια που γράφτηκαν πριν από περίπου δυόμισι χιλιάδες χρόνια. Πώς δουλεύετε ώστε αυτά τα λόγια να πάψουν να ακούγονται ως «αρχαία» και να αποκτήσουν ξανά προσωπικό και συναισθηματικό βάρος;

Αρχικά γίνεται γνωριμία με τα πως και τα γιατί του κάθε μουσικού έργου ή ενότητας που έχουμε κάθε φορά να «δουλέψουμε». Στην προκειμένη περίπτωση οι συνεργάτες μου γνωρίζουν τη υπόθεση του κάθε δράματος , την προσέγγιση του συνθέτη που μελοποίησε τα χορικά και βέβαια το «σθένος» των λόγων που πρόκειται με τη φωνή τους να υποστηρίξουν.

Η μεταφορά του αρχαίου λόγου στο σήμερα είναι πολύ σπουδαία δουλειά για να αφεθεί στα χέρια μόνο ιδεοληπτικά πληττόμενων επιστημόνων.

Έτσι λοιπόν σύντομα, συνεκτικά και εύστοχα (ελπίζουμε) θα τραγουδήσουμε τον χορικό λόγο.

Επιλέξατε να παρουσιάσετε σκηνικές μουσικές και χορικά που γράφτηκαν για διαφορετικές παραστάσεις και από διαφορετικούς συνθέτες. Ποιος είναι ο κοινός υπόγειος δεσμός που, κατά τη γνώμη σας, ενώνει όλα αυτά τα διαφορετικά μουσικά σύμπαντα

Το ξάφνιασμα, η έκπληξη, η παραδοξότητα είναι στοιχεία που διατρέχουν την παράστασή μας. Οι συνθέτες , των οποίων μελοποιήσεις θα παρουσιάσουμε, συνδέονται με τη χρυσή κλωστή της αυθεντικότητας και της εξαιρετικής μελέτης και αγάπης με την οποία προσέγγισαν τα κείμενα. Υφολογικά υπάρχει πολύ μεγάλη ποικιλία στην απόδοσή τους και χρονολογικά ξεκινούν από την αρχαιότητα μέχρι -στην κυριολεξία- και σήμερα.....

Αν μπορούσατε να φέρετε έναν θεατή που δεν έχει καμία προηγούμενη σχέση ούτε με την αρχαία τραγωδία ούτε με τη χορωδιακή μουσική στη «ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ ΓΗ», ποια αλλαγή θα θέλατε να έχει συμβεί μέσα του όταν φύγει από τη Λαογραφική Στέγη Σαλαμίνας;

Σε αυτό δεν θα σας απαντήσω. Σας περιμένουμε με χαρά να μας ακούσετε και να περιγράψετε εσείς ανατροφοδοτώντας μας το «μετά».