1. «Οι Αόρατες» αποτελεί ένα σύγχρονο ελληνικό έργο. Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για την παράσταση και για όσα πραγματεύεται;

Η υπόθεση έχει ,εν συντομία,ως εξής:Σε ένα κλειστό, ασφυκτικό σαλόνι, τρεις γυναίκες – η
Λήδα, η Μυρτώ και η Μαρίνα – πασχίζουν να επιβιώσουν κάτω από την κυριαρχία ενός
αόρατου αλλά πανταχού παρόντος κακοποιητικού «Κυρίου». Η σιωπή είναι η μόνιμη
κατάστασή τους, ο φόβος η καθημερινότητά τους. Όταν η Μυρτώ σπάει τη σιωπή με μια
ωμή ομολογία βιασμού, οι τρεις γυναίκες ξεκινούν μια πορεία αφύπνισης. Η Μαρίνα, η πιο
σταθερή, γίνεται ο πυλώνας της αντίστασης. Στην κορύφωση, σηκώνει το κεφάλι απέναντι
στον Κύριο.

2. Θα θέλατε να μας παρουσιάσετε τον χαρακτήρα που υποδύεστε;Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του και ποια θέση έχει μέσα
στην ιστορία;

Εγώ υποδύομαι τον «Κύριο».Ο Κύριος δεν έχει όνομα. Η εξουσία του στηρίζεται
αποκλειστικά στον φόβο των γυναικών. Είναι μια θέση εξουσίας, όχι ένα πρόσωπο. Δεν
ξέρουμε την ηλικία του, το παρελθόν του, την επαγγελματική του κατάσταση, ή τη σχέση
του με τις γυναίκες.Θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε άνδρας που ασκεί βία. Είναι
ταυτόχρονα πραγματικό πρόσωπο (ο βιαστής, ο κακοποιητής) και σύμβολο (η πατριαρχική
δομή, η εσωτερικευμένη φωνή της αυτο-υποτίμησης).

Η κίνησή του στο έργο είναι αργή, βαριά, μετρημένη. Δεν βιάζεται ποτέ. Δεν ζητάει άδεια.
Μπαίνει στο κέντρο του χώρου, καταλαμβάνει τον χώρο σαν να του ανήκει. Το βήμα του
ακούγεται σαν διαταγή. Όταν αγγίζει τις γυναίκες, το κάνει με σιγουριά – άλλοτε με
υποτιμητική τρυφερότητα (στη Λήδα), άλλοτε με ερωτική απειλή (στη Μυρτώ), άλλοτε με
κατακτητική δύναμη (στη Μαρίνα). Η μοναδική φορά που υποχωρεί είναι όταν η Μαρίνα
σηκώνει το κεφάλι .Τότε κάνει μισό βήμα πίσω- η πρώτη και μοναδική ρωγμή στην
πανοπλία του.

Η γλώσσα του είναι χειριστική, επαναλαμβανόμενη και ψυχολογικά καταστροφική.
Χρησιμοποιεί τρία βασικά όπλα:
· Ψυχολογική χειραγώγηση-διαστρέβλωση της πραγματικότητας (victim blaming).
· Υποτίμηση
· Ιδιοκτησιακή γλώσσα (παρουσιάζει την κακοποίηση ως σχέση κτήσης). Ποτέ δεν παίρνει
την ευθύνη. Η βία του είναι πάντα αντίδραση – σαν να φταίει το θύμα.
Ο Κύριος συμβολίζει:
· Τη βία που εσωτερικεύεται – η φωνή του μπαίνει μέσα στις γυναίκες και γίνεται δική τους
φωνή αυτο-υποτίμησης.
· Την πατριαρχική δομή – ένα σύστημα που δε χρειάζεται καν να ασκεί βία, γιατί η ίδια του
η ύπαρξη αρκεί.
· Το τέρας που τρέφεται από τον φόβο – όταν οι γυναίκες σταματούν να τον φοβούνται,
εκείνος χάνει τη δύναμή του.
Με δύο λέξεις: Ο Κύριος είναι το αόρατο τέρας που ζει όσο τον φοβόμαστε. Και πεθαίνει
όταν αποφασίζουμε να τον κοιτάξουμε κατάματα.

3. Βρίσκετε ότι έχετε κοινά στοιχεία με τον χαρακτήρα αυτό; Υπάρχει κάτι σε εκείνον που αναγνωρίζετε στον εαυτό σας ή,
αντίθετα, κάτι που σας είναι εντελώς ξένο;

Χαχα...!Ευτυχώς δεν έχω κανένα κοινό στοιχείο με τον «Κύριο». Όλα τα στοιχεία που τον
χαρακτηρίζουν είναι εντελώς ξένα προς εμένα και εξ αυτού καλούμαι να υποδυθώ έναν
χαρακτήρα που είναι -όπως λέμε-«κόντρα ρόλος».Αυτό όμως ενέχει και την μαγεία του να
προσπαθήσω να τον προσεγγίσω όσο γίνεται πιο πειστικά και με επάρκεια.Είναι μια
εξαιρετική πρόκληση για μένα!

4. Πώς προσεγγίζετε έναν νέο χαρακτήρα; Υπάρχουν κάποια «tips» ή προσωπικές τεχνικές που σας βοηθούν στο χτίσιμο ενός ρόλου;

Κατ΄ αρχάς χρειάζεται βαθιά ανάλυση ,παρατήρηση και πειραματισμός πάνω στο
ρόλο.Συγκεκριμμένα,είναι απαραίτητο το προσεκτικό διάβασμα του έργου ,η ιδιαίτερη
προσοχή στα λόγια του χαρακτήρα και στο πως τον βλέπουν οι άλλοι ήρωες και φυσικά στις
σημειώσεις του συγγραφέα.Επίσης μπορεί να χρειαστεί να δημιουργήσω μια φανταστική
βιογραφία για την παρελθούσα ζωή του,την κοινωνική του θέση καθώς και τον τρόπο
σύνδεσης με τους άλλους χαρακτήρες.Βεβαίως βοηθούν πολύ στην προσέγγιση του ρόλου
και τυχόν παρόμοια προσωπικά βιώματα που μπορεί να έχω ή και η απάντηση στο
ερώτημα «πως θα αντιδρούσα εγώ αν βρισκόμουν κάτω από τις ίδιες συνθήκες».

5. «Γυναίκες στο περιθώριο». Πόσο απέχει, κατά τη γνώμη σας, η ιστορία του έργου από την πραγματικότητα;

Δυστυχώς η ιστορία του έργου «ΟΙ ΑΟΡΑΤΕΣ» δεν απέχει καθόλου από την σημερινή
πραγματικότητα!Καθημερινά σχεδόν ακούμε για περιπτώσεις κακοποίησης γυναικών με
ακραία μορφή της τις γυναικοκτονίες.Τα τελευταία χρόνια,η έμφυλη και η
ενδοοικογενειακή βία παρουσιάζουν μια σοκαριστική έξαρση κάτι που δείχνει ότι το
πρόβλημα είναι συστημικό,καθημερινό και βαθειά ριζωμένο.Η σημερινή πραγματικότητα
περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα κακοποίησης ,το οποίο ξεκινά πολύ πριν τη σωματική
βία.Υπάρχει η ψυχολογική και λεκτική βία (μειωτικά σχόλια,χειραγώγηση και συνεχής
υποτίμηση) ,ο συναισθηματικός εκβιασμός και η απομόνωση (σταδιακή αποκοπή του
θύματος από το οικογενειακό και φιλικό της περιβάλλον) για να μην επεκταθώ και σε άλλες
μορφές βίας,Η τέχνη δεν υπερβάλλει ,απλώς καθρεφτίζει την κοινωνία!

6. Θα θέλατε να μας συστήσετε τους υπόλοιπους συντελεστές τηςπαράστασης; Και φυσικά, να ενημερώσετε τους αναγνώστες μας για
τις ημέρες και τις ώρες των παραστάσεων ;

Βεβαίως!Η καλιτεχνική μας ομάδα έχει ως εξής :
• Σκηνοθεσία: Παύλος Βησσαρίων Φαλούτσος
• Κείμενο / Δραματουργία: Παύλος Βησσαρίων Φαλούτσος
• Ερμηνεύουν: Γιάννης Γκανάς, Αθηνά Παπαδημητρίου, Εύη Ντίνου, Μάρω Ασλανίδου
• Σκηνικά-Κοστούμια: Σοφία Λεγάτου
• Μουσική / Ηχητικός σχεδιασμός: Παύλος Βησσαρίων Φαλούτσος
Θα μας βρείτε από την Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026 και κάθε Κυριακή ,για 13 -τουλάχιστον
παραστάσεις ,στο Γκάζι και συγκεκριμμένα στο θέατρο «Λύχνος Τέχνης & Πολιτισμού»
(Χαλκιδικής 83 , Αθήνα 11855 , Τηλ.2110121686).
‘Εναρξη παραστάσεων: 09.00’ μμ

7. Υπάρχουν άλλα σχέδια ή επόμενα βήματα που θα μπορούσατε να μοιραστείτε μαζί μας;

‘Εχω αποδεχθεί πρόταση από τον διακεκριμμένο και βραβευμένο σκηνοθέτη Κώστα
Χαραλάμπους για συμμετοχή μου σε νέα του ταινία ,τα γυρίσματα της οποίας θα αρχίσουν
τον προσεχή Νοέμβριο και παράλληλα αρχίζουμε πρόβες με το θεατρικό σχήμα
«ΟΙ...ΚΙΜΩΛΙΑ» με το οποίο θα ξεκινήσουμε παραστάσεις μετά το Πάσχα του 2027.

8. Κλείνοντας, θα θέλατε να στείλετε ένα μήνυμα ή μια ευχή στους φίλους και αναγνώστες της σελίδας μας;

Με αφορμή την επικείμενη παράστασή μας «ΟΙ ΑΟΡΑΤΕΣ» εύχομαι από τα βάθη της ψυχής
μου να ξημερώσει μια μέρα που η κακοποίηση και ο αποκλεισμός των γυναικών να
ανήκουν μόνο στα κείμενα των τραγωδιών και ποτέ ξανά στην αληθινή ζωή!Να μην
μείνουμε απλοί θεατές στην αδικία ,αλλά να γίνουμε η κραυγή που θα σπάσει τη σιωπή!Να
πέσει επιτέλους η αυλαία στο φόβο ,στη φίμωση και την κάθε μορφή
κακοποίησης,σωματικής ,λεκτικής ή ψυχολογικής.Ας δεσμευτούμε όλοι για μια κοινωνία
μηδενικής ανοχής μέσα από την ενσυναίσθηση,την αφύπνιση,την αλληλεγγύη και την
διεκδίκηση των αυτονόητων!

Σας ευχαριστούμε θερμά για τον χρόνο σας και σας ευχόμαστε ολόψυχα καλή επιτυχία στην παράσταση «Οι Αόρατες».