Είδαμε την παράσταση “Ο Πατέρας” σε σκηνοθεσία Βασίλη Μπισμπίκη στο θέατρο Αποθήκη

Γράφει η Ντίνα Καρρά

Σοκάρει και ξεβολεύει τον θεατή «Ο Πατέρας» στο θέατρο Αποθήκη. Το κλασικό αριστούργημα του Αύγουστου Στρίνμπεργκ, γραμμένο το 1887, γίνεται η αφορμή να διασκευαστεί πλήρως από τον Βασίλη Μπισμπίκη και να επανατοποθετηθεί στη σημερινή εποχή σε μία εξελληνισμένη εκδοχή του, φτάνοντας στο μεδούλι του έργου.

«Ο Πατέρας» του είναι ακραίος, σπαρακτικός, ρεαλιστικός χωρίς φτιασίδια και καθωσπρεπισμό. Μία παράσταση-δυναμίτης που καθρεφτίζει την ωμότητα, την ασχήμια και τη δυσοσμία της ελληνικής οικογένειας εν έτει 2019. Μία παράσταση, In-yer-face Theater, που σε αρπάζει από το λαιμό και σε ταρακουνάει μέχρι να πάρεις το μήνυμα χωρίς ανάσα. Ο λόγος προσβλητικός και χυδαίος μεταξύ δίποδων αγριμιών που διψούν για αίμα, ξεσκίζοντας ανελέητα τις σάρκες τους στο όνομα της αγίας ελληνικής οικογένειας με φόντο το κοινωνικοπολιτικό-οικονομικό τοπίο της Ελλάδας.

Βία και απροκάλυπτη ένταση στο σπιτικό του Τάσου και της Μαρίνας.Δύο σύζυγοι αναμετρούνται καθημερινά σ΄ένα ανελέητο παιχνίδι αλληλοεξόντωσης, παραλογισμού και αλληλοκαταστροφής μέχρι τελικής πτώσης. Ο πληγωμένος εγωισμός τους, τούς κατευθύνει σε ψυχικά γρονθοκοπήματα με σκοπό την υπονόμευση, την συρρίκνωση και την εξαφάνισή τους. Το σπίτι που κατοικούν είναι η εκούσια φυλακή τους και οι ίδιοι φαίνονται ανήμποροι να αποδράσουν από την τρισάθλια καθημερινότητά τους. Στα σαθρά θεμέλιά του, συγκεντρώνεται όλη η μοχθηρία και υποκρισία του κόσμου με τον αέρα να δηλητηριάζει κάθε ίχνος οξυγόνου. Ο θάνατός σου, η ζωή μου σ΄έναν αδυσώπητο πόλεμο με θύτες και θύματα. Ο ασκός του αιόλου η έφηβη κόρη τους που για χάρη της τραβούν το σκοινί μέχρι τέλους. Μέσα σε 24 ώρες, Παραμονή Πρωτοχρονιάς, η οικογένεια θα αποκαθηλωθεί, θα ξετιναχτεί και θα λυτρωθεί μ’ ένα συνταρακτικό φινάλε.

Ο πληθωρικός Βασίλης Μπισμπίκης παραδίδει για μία ακόμη φορά ένα ζοφερό μάθημα της ανθρώπινης φύσης με τρόπο βιωματικό, ακραία ρεαλιστικό και αιχμηρό. Αναλαμβάνει την διασκευή, την δραματουργική επεξεργασία, τη σκηνοθεσία και τους φωτισμούς της παράστασης με απόλυτη επιτυχία. Γνωρίζει από πρώτο χέρι πως να τρελαίνει το κοινό του. Παραβιάζει το ζωτικό χώρο του θεατή και τον εξαναγκάζει να γίνει μέρος μια θεατρικής πράξης σκανδαλωδώς ωμής, προκλητικής, δυσάρεστης. Δεν στέκεται στην αναπαράσταση των γεγονότων, μάς προ-καλεί να ταυτιστούμε, να βιώσουμε και να αισθανθούμε τα ακραία συναισθήματα των χαρακτήρων. Η ρεαλιστική και γεμάτη αληθοφάνεια σκηνοθετική του ματιά, διεισδύει στον ψυχικό κόσμο πέντε αυθεντικών, ετερόκλητων ανθρώπων που τους ενώνει η εναγώνια προσπάθεια να ορθοποδήσουν από το ζοφερό τους κόσμο και να παραμείνουν αλώβητοι. Δημιουργεί κλιμακωτές κωμικοτραγικές, παλλόμενες ατμόσφαιρες με εναλλασσόμενες σκηνικές θερμοκρασίες και σουρεαλιστικά στοιχεία, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή. Κινεί και απογυμνώνει τους πέντε ηθοποιούς στη θεατρική αρένα με άσβεστο πάθος, ένταση, ορμή και ψυχή, όπου πραγματικά συστέλλονται και διαστέλλονται συναισθηματικά. Αποκαθηλώνει την αγία οικογένεια καθ΄όλη τη διάρκεια του έργου με ευφυή σκηνοθετικά ευρήματα.

Η Μαρία Καραθάνου αποτυπώνει εύστοχα το σκηνικό τοπίο όπου χάνεται κάθε ίχνος λογικής και αξιοπρέπειας. Ένα ασφυκτικά μικρομεσαίο, νεοελληνικό σπίτι που μετατρέπεται σε πεδίο μάχης, οχετό και ταφικό μνημείο εν τέλει. Η ίδια επιμελείται και τα κοστούμια των ηθοποιών με συνέπεια. Η Αγγέλα Πατσέλη αναλαμβάνει τη δονούσα κίνηση των ερμηνευτών με ακρίβεια.  

Οι ηθοποιοί λειτουργούν σαν μια γροθιά και είναι μέλη μιας αριστοτεχνικά δομημένης ομάδας, οι οποίοι πλαστουργούν ήρωες αληθινούς, γνήσιους, σάρκινους, ανθρώπινους, θύματα και θύτες που αλληλοσπαράσσονται και αλληλοαγαπιούνται επί σκηνής με εμφανή τη σκηνική τους χημεία, το ολόψυχο δέσιμο και ολοκληρωτικό δόσιμο τους. Άλλοτε σε κάνουν να γελάς, άλλοτε σε στροβιλίζουν στον αίολο των αποκαλύψεων, άλλοτε σε γρονθοκοπούν με την αλήθεια τους και άλλοτε σε συνθλίβουν δίχως έλεος.

Δυναμίτες ερμηνευτικά και ψυχογραφημένοι σοκαριστικά, ξεγυμνώνονται ψυχοσωματικά επί σκηνής, φανερώνοντας τις ανοιχτές πληγές του παρελθόντος που ακόμα αιμορραγούν και τους κατατρώνε τα σωθικά.

Διακατέχονται από αδιαμφισβήτητο ταλέντο, περίσσιο φλογερό πάθος, έντονη αποφασιστικότητα, αξιοθαύμαστη ακρίβεια, γνήσια αυθεντικότητα και αναμφισβήτητη αμεσότητα που δεν υποδύονται απλά τους χαρακτήρες, αλλά είναι οι ίδιοι οι χαρακτήρες. Όσο ο πόλεμος καλά κρατεί και το πινγκ-πονγκ του αιχμηρού λόγου χτυπάει κόκκινο, οι θεατές αποσβολωμένοι παρακολουθούν την δράση των πρωταγωνιστών με κομμένη ανάσα και μ΄ όλες τις αισθήσεις τους στο έπακρον. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ήρωες φέρουν τα ονόματα των πραγματικών ηθοποιών της παράστασης και αυτό τους καθιστά ακόμα πιο ρεαλιστικούς.

Ο Τάσος Ιορδανίδης είναι ο σύζυγος, «Ο Πατέρας», ο γιος, ο φίλος. Στην φθαρμένη πολυθρόνα του σπιτιού του σχεδιάζει επί τρεις μήνες τη νέα του επιχειρηματική κίνηση στο χώρο της εστίασης αδιαφορώντας “φαινομενικά” για την οικογένειά του. Έχει φτάσει στον πάτο του βαρελιού οικονομικά, συναισθηματικά και προσπαθεί απεγνωσμένα να επιπλεύσει. Νιώθει μόνος και αντιμέτωπος με όλα τα θηρία του σπιτιού του. Όταν το μαχαίρι φτάνει στο κόκκαλο, κάνει σπασμωδικές αντεπιθέσεις που καταλήγουν σε όλεθρο. Είναι σπουδαίος ηθοποιός ο Ιορδανίδης. Συγκλονίζει στο ρόλο του πατέρα με αξιοθαύμαστη υποκριτική αξιοσύνη και όσο τον ανακαλύπτω, τόσο γοητεύομαι από την αδιάκοπη αφοσίωση και εξέλιξη στη δουλειά του.

Η Μαρίνα Ασλάνογλου υποδύεται τη σύζυγο του Τάσου με συνέπεια και πιστότητα. Είναι η σαραντάχρονη μητέρα ενός έφηβου κοριτσιού, πρώην ηθοποιός με πολλά απωθημένα που ζει μια ζωή διαφορετική από εκείνη που είχε ονειρευτεί. Κινείται σαν ταύρος εν υαλοπωλείω έτοιμη να γκρεμίσει και να κατασπαράξει τον άντρα της και ό,τι καλό βρεθεί μπροστά της. Συναισθηματικά απόμακρη, νευρική και επιθετική κλεισμένη στον μικρόκοσμό της και αποφασισμένη να υπερισχύσει στο ζήτημα της ανατροφής του παιδιού της με όποιο κόστος. Εξαιρετική.

Ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης σκιαγραφεί με ευθυβολία και αμεσότητα τον ευνουχισμένο αδερφό της Μαρίνας και τον κολλητό φίλο-συνεργάτη του Τάσου, έναν κλασικό Έλληνα, ωραιοπαθή και αιώνιο κυνηγό του γυναικείου φύλου. Ο Σήφης βρίσκεται ανάμεσα σε δύο στρατόπεδα και αηδιάζει με τη σάπια ατμόσφαιρα που επικρατεί αποχωρώντας μια και καλή από το πεδίο της μάχης. Υπέροχος.

Συγκινητική η σημαντική Γιάννα Σταυράκη στο ρόλο της γιαγιάς, η οποία ζει βυθισμένη στο σκοτάδι του μυαλού της λόγω της ασθένειάς της. Ζωγραφίζει με τις κατάλληλες αποχρώσεις την ηρωίδα που υποδύεται, χωρίς να φοβάται να τσαλακωθεί αποδεικνύοντας τον ψυχικό της πλούτο και την διαχρονική της αξία. Εκπληκτική.

Η φέρελπις Νικολέτα Χαρατζόγλου ενσαρκώνει το μήλο της έριδος ικανοποιητικά. Είναι η έφηβη κόρη, η επαναστάτρια που αντιδρά στα σχέδια του πατέρα της για σπουδές στο Λονδίνο. Διαλαλεί το μότο της “Κλαρίνο, καύλα και επανάσταση” και παρακολουθεί ως άβουλη θεατής τις υβριστικές αντιπαραθέσεις των γονιών της.

Είδα μία παράσταση-εμπειρία. Μία παράσταση-ουρλιαχτό. Μία παράσταση για γερά στομάχια. Μία παράσταση που την σκέφτομαι μέρες μετά. Μία παράσταση που ξεκλειδώνει όλες τις ερμητικά κλειστές πόρτες. Μία παράσταση που αναδίδει εν τέλει ένα λυτρωτικό, ανακουφιστικό άρωμα ανθρωπιάς. Μία παράσταση που δεν πρέπει να χάσετε με τίποτα φέτος. Σπεύσατε!

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:

Συγγραφέας:Αύγουστος Στρίντμπεργκ

Σκηνοθεσία:Βασίλης Μπισμπίκης

Σκηνικά:Μαρία Καραθάνου

Κοστούμια:Μαρία Καραθάνου

Φωτισμοί:Βασίλης Μπισμπίκης

Χορογραφία:Αγγέλα Πατσέλη

Παίζουν:Μαρίνα Ασλάνογλου, Τάσος Ιορδανίδης, Ιωσήφ Ιωσηφίδης, Γιάννα Σταυράκη, Νικολέτα Χαρατζόγλου

Διάρκεια Παραστάσεων:Από 2 Οκτωβρίου έως 30 Νοεμβρίου 2019

Πληροφορίες:Προπώληση εισιτηρίων: viva.gr

Παραστάσεις: Τετάρτη & Κυριακή : 20:00, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο : 21:00, Σάββατο απογευματινή : 18:00

Φωτογραφίες:Ελίνα Γιουνανλή


ΑΠΟΘΗΚΗ

Από 02/10/2019 έως 30/11/2019

Σαρρή 40

Τετάρτη/Κυριακή: 20:00

Πέμπτη/Παρασκευή/Σάββατο: 21:00

Σάββατο: 18:00

About Ntina Karra 66 Articles
Ονομάζομαι Ντίνα Καρρά. Είμαι άτομο εξωστρεφές, κοινωνικό, αισιόδοξο, ενθουσιώδες (κριός στο ζώδιο) και πολύ δημιουργικό! Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να αποτυπώνει πάνω στο χαρτί συναισθήματα και σκέψεις. Έτσι και με το θέατρο νιώθω ότι ξαναγεννιέμαι και γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Επίσης αγαπώ τη γυμναστική γιατί "νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ". Χαμόγελα και θετική σκέψη κατακλύζουν πάντα τη ζωή μου και συνεχώς λέω ότι τα καλύτερα έρχονται όταν δεν τα περιμένεις!

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*