Είδαμε το ΤΕΡΑΣ στο Θέατρο Δρόμος

Το πρώτο θεατρικό έργο του ηθοποιού και σκηνοθέτη Μιχάλη Καλιότσου, με τίτλο ΤΕΡΑΣ ανεβαίνει στο Θέατρο Δρόμος, σε σκηνοθεσία του ιδίου, σε μια προσπάθεια να μιλήσει για όλα αυτά τα στοιχεία της ερωτικής (ή μη) ταυτότητας ενός προσώπου που τον θέτουν στο περιθώριο, κοινωνικό και προσωπικό.

Με την πραγματικότητα από τη φαντασία να χωρίζονται από μία λεπτή, σχεδόν αδιόρατη γραμμή, το κοινό γίνεται μάρτυρας των τελευταίων, ισχυρών εντάσεων και συναισθημάτων της ζωής του Άρη, ενός τριαντάχρονου άνδρα, σε τέσσερις πράξεις. Σε ένα τρυφερό και ποιητικό κείμενο που θυμίζει πότε εξομολογητικό γράμμα και πότε ημερολόγιο σκέψεων, παρακολουθούμε αρχικά τον χωρισμό του από τον Κρις, ένα αγαπημένο πρόσωπο που δεν επιθυμεί πλέον να τον ξαναδεί, τον ίδιο στη σκιά αυτού του χωρισμού, μια επίσκεψη από τη μητέρα-φάντασμα του παρελθόντος και του παρόντος, ξανά τον ίδιο να υπομένει το τραύμα που τα δύο πρόσωπα του έχουν αφήσει. Αν και οι διάλογοι εξελίσσονται σε πραγματικό χρόνο, οι επισκέψεις στο υγρό υπόγειο που κατοικεί ο ήρωας, μοιάζουν περισσότερο με αναδρομή. Μοναδικός σύντροφος στην αναδρομή αυτή είναι το τέρας με τα πολλά πρόσωπα. Πότε μοιάζει με ενοχή, πότε με φόβο, πότε είναι ο ίδιος ο έρωτας, το σπίτι, όλοι οι άλλοι. Ο ήρωας έχει μια εξαρτητική σχέση με αυτό, το φοβάται, ωστόσο συμβιώνει μαζί του, το παρατηρεί και το καταλαβαίνει.

Εξαιρετικός ο Αλέξανδρος Μαράκης, αποτυπώνει με φυσικότητα τη συναισθηματική φόρτιση του ήρωα και τις ψυχικές του διακυμάνσεις. Η σωματική κίνηση και η εκφραστικότητα του προσώπου του καθιστούν τον ίδιο πρόσωπο που παρουσιάζει μια πραγματικά βιωμένη κατάσταση, με την ταύτιση να μοιάζει αναπόφευκτη. Ο Νεκτάριος Παπαλεξίου, με μια μεστή και άμεση ερμηνεία τόσο του Κρις, όσο και της μητέρας, λειτουργεί εξισορροπιστικά στην ένταση του κεντρικού ήρωα. Διαθέτοντας ένα επιβλητικό παρουσιαστικό και ξεχωριστή φωνή, αποτελεί πολύ καλή επιλογή για την παρουσίαση των δύο αυτών ηρώων-εννοιών, που διέπονται από μια πληγωτική απολυτότητα, καθοριστική για τον Άρη και τη μετέπειτα ζωή του. Επιπλέον, καθώς οι ήρωες αυτοί (ο Κρις και η μητέρα) χειραγωγούν και αγαπούν με παρόμοιο τρόπο, ανεξαρτήτως ταυτότητας, θεωρείται εύστοχη επιλογή του Μιχάλη Καλιότσου να ενσαρκωθουν από το ίδιο πρόσωπο.

Ο μικρός χώρος της σκηνής αξιοποιείται πλήρως από τους δύο ηθοποιούς, τα σκηνικά είναι απλά, με κάθε αντικείμενο στο χώρο να έχει σημασία. Δυνατός, τέλος, ο καταληκτικός μονόλογος, σαν ενδυναμωτική αποτίμηση της εμπειρίας, του εαυτού, των άλλων και της ίδιας της ζωής. Σε μια επιβαρυμένη συναισθηματικά στιγμή του ήρωα και σε μια -αντικειμενικά- δυσμενή κοινωνική συνθήκη, το τελικό μήνυμα μοιάζει αισιόδοξο: Για να είναι κανείς πραγματικά ελεύθερος, το πρώτο που πρέπει να σκοτώσει, είναι το Τέρας μέσα του.

Συντελεστές

Κείμενο-Σκηνοθεσία: Μιχάλης Καλιότσος
Παίζουν: Αλέξανδρος Μαράκης & Νεκτάριος Παπαλεξίου
Σκηνικό/κουστούμια/ Φωτογραφίες: Νάρκισσος Σκαρλάφτης
Ηχητικό περιβάλλον: Κώστας Στεργιου (STER)
Σχεδιασμός φωτισμού: Μανώλης Σιγάλας
Κινηση: Μάνια Καραβασίλη
Δημιουργία αφίσας: Γιώργος Βαχάρης
Σκηνοθέτης Trailer: Εμμανουήλ Γ. Μαύρος
Video Post Production Trailer: Μανώλης Πετρής
Εκτέλεση Παραγωγής: Medea Pictures
Επικοινωνία παράστασης: Χρύσα Ματσαγκάνη

Θέατρο Δρόμος
Αγίου Μελετίου – 25 & Κυκλάδων
Κυψέλη – Αθήνα
Τ.Κ. 11361
email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Τηλ: +30 210 88 18 906

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00, για 6 ακόμα παραστάσεις.