Είδαμε την παράσταση «Έξοδος» στο Θέατρο Ελέρ.

«Χτυπάω όπως η νυχτερίδα τα χαλάσματα. Έχασα τον αδερφό μου, τον άνθρωπο που πέθανε ξαφνικά. Τον θάψαν κάπου στον Ειρηνικό. Τον συλλογίζομαι και έχω τη εντύπωση πως ζει..» Η παράσταση ξεκινά και γρήγορα διαπιστώνουμε πως είναι ένας εξαίσιος και άκρως επιτυχημένος συνδυασμός διαφορετικών ιστορικών πηγών. Αποσπάσματα από το οδοιπορικό του μεγάλου ποιητή Γιώργου Σεφέρη συνυπάρχουν με την αλληλογραφία του με τον Ζήσιμο Λορεντζάτο. Επίσης στο πολυποίκιλο σώμα της παράστασης ανευρίσκουμε αναφορές στο ημερολόγιο «Μνήμες Καππαδοκίας» της Σόφης Μανουσάκη Αναστασιάδη καθώς και αληθινές μαρτυρίες από τη έκδοση «Έξοδος» του Κέντρου Μικρασιατικών σπουδών. Η ερμηνεία και παρουσία στη σκηνή του Γεράσιμου Γεννατά λιτή και καθηλωτική συνάμα ισορροπεί μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας. Περιδιαβαίνει με χαρακτηριστική άνεση τα μυστικά μονοπάτια του χθες καταφέρνοντας να φτάσει σε απρόσμενα φυσικές διακλαδώσεις με το σήμερα. Όλο το ιστορικό παρελθόν συμπυκνώνεται και επεκτείνεται μπρος στο κοινό που καλείται να προβληματιστεί και να οδηγηθεί στη εύρεση διαχρονικών απαντήσεων. «Η αβεβαιότητα τώρα είναι απόλυτη όπως ταιριάζει στου καιρού τον τόπο μας!» Η κινησιολογία μαγνητίζει το βλέμμα καθώς ο ηθοποιός μοιάζει να ίπταται πάνω από τον κόσμο, να στριφογυρνάει και να σηκώνει όλους τους καιρούς της χώρας που οδήγησαν στο σήμερα. Το τραγούδι της Φένια Παπαδόδημα συγκινητικά μυσταγωγικό, μοιάζει να μας μυεί και ταξιδεύει σε χαμένες πολιτείες, συνήθειες, γεύσεις και εποχές. Καταφέρνει να αναβιώσει όλη τη νοσταλγικά χαμένη αίγλη των περασμένων καιρών, όσων ο χρόνος ρούφηξε και ξέβρασε σε μακρινές στεριές.
«Θα σε φιλούν τα κύματα, Θα σου μιλούν τα αστέρια και το αεράκι το γλυκό θα σε κρυφό αγκαλιάζει..» Τα μουσικά όργανα επί σκηνής, η άρπα της Γωγώς Ξαγαρά, το τσέλο της Ήβης Παπαθανασίου και το ούτι του Θωμά Μελετέα μια τέλεια συγχρονισμένη ορχήστρα πάνω στο κατάστρωμα που καταπλέει σε απόμερα νησιά ψάχνοντας για ίχνη ναυαγών του χθες και του σήμερα, του τότε και του τώρα. Η σκηνοθεσία της Φένιας Παπαδοδημα και οι φωτισμοί της Στέβης Κουτσοθανάση συντελούν καθοριστικά στη συνολική μαγεία του θεάματος. Πράσινα και γαλάζια νερά αναδεύονται και πλημμυρίζουν την οθόνη καθώς φιγούρες ανθρώπων σκιτσάρονται θαρρείς στην άμμο αφού μετά από λίγο τις σκεπάζει και πνίγει το κύμα. Όλα αυτά χάρη στη ψηφιακή ζωγραφική του Γιώργου Κόρδη.Στρατιές προσφύγων στο δρόμο αντάμωσης του στέρεου με το ρευστό, του τετελεσμένου με το αβέβαιο. «Ποιός θυμάται σήμερα τη γενοκτονία των Αρμενίων και των χριστιανών Ελλήνων της Μικράς Ασίας;» ορθώνεται η απορία μπροστά στο επικείμενο ολοκαύτωμα των Εβραίων. Η θλιβερή διαπίστωση: «Δεν έχουμε τα μέσα για να ζήσουμε στον τόπο μας». Και το χρέος «να παραβάλλουμε και να κοιτάξουμε τι χάθηκε ανεπανόρθωτα και τι μένει στον θεό ενός σβησμένου κόσμου. Να κοιτάξουμε τι χρωστάμε και τι δεν χρωστάμε. Το μικρό και λησμονημένο μπορεί να έχει ίση αξία με τα μεγάλα έργα τέχνης.» Η μελωδία παρηγορεί, ιαίνει τις πληγές του κοινωνικού σώματος, της λησμονημένης μα και επίμονα παρούσας ιστορίας. Της σταδιακής εξάλειψης του προσώπου ως σύνδεσμου αγαπητικού. Η διαχρονική, πάντα επίκαιρη αποανθρωποποίηση του ανθρώπου.«Η αστοργία του κράτους θα μου μείνει αλησμόνητη.», «Όπου και αν ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει..».

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Φένια Παπαδόδημα: Επιλογή κειμένων – Δραματουργία, Πρωτότυπη μουσική, Σκηνοθεσία- Ερμηνεία- Φωνή
Γεράσιμος Γεννατάς: Ερμηνεία
Ελένη Ποζατζίδου: Eρμηνεία- φωνή
Θωμάς Μελετέας: Ούτι
Γωγώ Ξαγαρά: Άρπα
Ήβη Παπαθανασίου: Τσέλο
Καλλιόπη Σωτηρίου: Βοηθός σκηνοθέτη
Στέβη Κουτσοθανάση: Φωτισμοί

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη: 5/6, 12/13,19/20, 26/27 Δεκεμβρίου στις 21:00
Διάρκεια: 75 λεπτά
Τιμές εισιτηρίων: Γενική Είσοδος 15€, Μειωμένο/Ανέργων 12€, Ατέλειες 5€

Ελέρ
Φρυνίχου 10
Τηλέφωνο: 2117353928