Είδαμε την παράσταση Γυνή Πλέουσα στην Εταιρεία Φίλων Παναγιώτη Κανελλοπούλου στην Πλάκα.

Γράφει η Λένα Σάββα

Σ' ένα διατηρητέο αρχοντικό στην Πλάκα, παρακολουθήσαμε το θαυμάσιο έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, από την θεατρική ομάδα "Αγγελοπετριά" σε σκηνοθεσία Αρκαδίας Ψάλτη.

"Εις τον μικρόν λιμένα της ωραίας νήσου, όλες τις χρονιές, συνήθως τον Οκτώβριον, κατέπλεε επιστρέφων από τα ταξίδια με τη σκούνα του, ο καπετάν Γιάννης ο Καραντής, ο επονομαζόμενος και Καραβοκύρης. Αφού εξησφάλιζεν καλώς το πλοίον, εκάθητο να περάσει χρυσόν Χειμώνα εις την εστίαν του, με την Καραβοκυρού, την νεαράν γυναίκα του και τα δύο αγόρια τους."

Μπαίνοντας στο προαύλιο με χτύπησε μυρωδιά θάλασσας και παλιάς εποχής. Οι δύο ηθοποιοί Στεφανία Γώγου και Μαρίνα Πολυμέρη, με τις παραδοσιακές φορεσιές τους και με τεράστια χαμόγελα καρδιάς από φιλόξενες οικοδέσποινες, μας φίλεψαν λικέρ μαστίχας, γυρίζοντάς μας πίσω μέσω της συλλογικής μνήμης, σε χρόνια που ήταν δύσκολα αλλά δέσποζε η ανθρωπιά και η αγνότητα.

Βρισκόμαστε στα 1902 σ' ένα άγονο ελληνικό νησί. Οι άντρες στη θάλασσα οι περισσότεροι και οι γυναίκες μόνες τους να παλεύουν με τα δικά τους κύματα. Παιδιά, ανάγκες ανικανοποίητες, μοναξιά.

Μ' ένα παραδοσιακό τραγούδι αρχίζει η εξαιρετική δουλειά της ομάδας " Αγγελοπετριά" και μας βάζει για τα καλά πλέον μέσα στο κλίμα της εποχής και του έργου.

"Αμυγδαλάκι τσάκισα
και μέσα σε ζωγράφισα
ο μισεμός είναι καημός
το έχει γεια είναι ζάλη".

Η Καραβοκυρού της ιστορίας, για να γλυκάνει τον καημό της, άρχισε να πίνει μερικά ποτηράκια κι αρκετές είναι οι ιστορίες που διηγούνται οι γυναίκες του χωριού για τις γκάφες της όταν ήταν υπό την επήρεια του αλκοόλ.
Το έργο του Παπαδιαμάντη διερευνά μια περίπτωση εθισμού, αντιμετωπίζοντάς την με την δέουσα σοβαρότητα αλλά και με καυστικό χιούμορ. Ένα χιούμορ που δείχνει την αφοπλιστική απλότητα και την αυθεντικότητα των ανθρώπων της παλιάς εποχής.

Συγκινητικός κι άξιος θαυμασμού είναι ο σεβασμός και η ευαισθησία με την οποία η Αρκαδία Ψάλτη σκηνοθέτησε το έργο του μεγάλου Παπαδιαμάντη. Αποτύπωσε ανάγλυφα την ατμόσφαιρά του μέσα στο θεατρικό περιβάλλον, φέρνοντάς την κοντά μας σε απόσταση αναπνοής. Η μυσταγωγική διάσταση της σκηνοθεσίας της, μας τύλιξε σ' ένα δίχτυ μαγείας.
Η αυλή του σπιτιού της Πλάκας αξιοποιήθηκε έτσι, ώστε αγαπήσαμε κάθε γωνιά, κάθε σκαλοπάτι και κάθε μπαλκόνι, χάρη στην δημιουργική έμπνευση της Ψάλτη.
Οι ηθοποιοί βημάτιζαν συνέχεια από άκρη σ' άκρη και ξαφνικά είχα την αίσθηση ότι γίναν πολλές, χιλιάδες γυναίκες, χιλιάδες ιστορίες, χιλιάδες καημοί μέσα στα χρόνια, ώσπου τελικά εκμηδενίστηκε κι ο ίδιος ο χρόνος και οι γυναίκες ήμουνα εγώ, εσύ, η άλλη, μια κοινή ιστορία όλες μας.
Μέσα από την Καραβοκυρού, ταξιδέψαμε στο 1900 και στις συνθήκες επιβίωσης που επικρατούσαν, καθώς και στον ψυχισμό των ανθρώπων της εποχής και ιδίως των γυναικών.
Ο Παπαδιαμάντης αγάπησε τις γυναίκες και πρόβαλλε μέσα από το έργο του μεγάλα γυναικεία δυναμικά που πήγαν χαμένα ή που εκφράστηκαν με αρρωστημένο τρόπο.

Οι τρεις γυναίκες ηθοποιοί είναι ρόλοι κι αφήγηση μαζί και οι ερμηνείες τους είναι εκφραστικότατα γοητευτικές. Θα τολμούσα να πω σαγηνευτικές. Καθαρά πρόσωπα, καθαρά μάτια, λαμπερά βλέμματα, η εγγενής αθωότητα μιας εποχής που έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
Η Στεφανία Γώγου, σαν χωρική, σαν το μικρό αγόρι της Καραβοκυρούς σαν Καραντής και σαν Χρυσώ, σε μια υποδειγματική ερμηνεία σκηνοθετημένη άψογα ως προς το βλέμμα την κίνηση και την έκφραση, δείχνει μια νεαρή ηθοποιό πολλά υποσχόμενη.
Η Μαρίνα Πολυμέρη με την ίδια υποκριτική δεινότητα -σαν φτασμένη ηθοποιός- και με μια ερμηνεία που έρρεε κατευθείαν από την καρδιά της, πρόσθεσε την δική της γοητευτικά αισθαντική πινελιά.

"Αίφνης ήκουσε μέγαν τριγμόν και βήμα τόσο σιγανόν, ώστε μόνο αυτή και τα αφάνταστα σερπετά και ζούζουλα της νυχτός ησθάνθησαν μες την σιγήν την άκραν. Η Χρυσή εξαφνίσθη, ανεπήδησεν. Επρόλαβε να είδει μόνο λευκήν σκιάν, μίαν άκραν από γυναικείαν εσθήτα, να κρύπτεται όπισθεν της γωνίας του δρομίσκου, διευθυνόμενη προς τα ανατολικά του λιμένος, προς τον αιγιαλόν."

Η Αρκαδία Ψάλτη ερμηνεύει την Καραβοκυρού με ευαισθησία και την αθωότητα μιας γυναίκας εθισμένης, με ενοχές, αμηχανία και φόβο αποκάλυψης. Ζωντανή ερμηνεία κι εκφραστικός λόγος, συνοδεύουν το χαμένο βλέμμα της αμαρτωλής αγνότητας.

Η Γυνή Πλέουσα είναι μια συγκινητική χειροποίητη παράσταση- ταξίδι στην εποχή της αθωότητας η οποία παρ' όλα τα λάθη, πλαισιώνεται από ένα δυνατό ηθικό υπόβαθρο.
Ένα μάθημα ανθρωπιάς κι αλληλεγγύης από τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και μια αισθαντική, γνήσια θεατρική εμπειρία από την Αρκαδία Ψάλτη και την ομάδα "Αγγελοπετριά".

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Αρκαδία Ψάλτη

Ενδυματολόγος: Αφροδίτη Αναστοπούλου

Φωτογραφίες: Μάρω Κουρή

Παραγωγή: ΑΜΚΕ ''Αγγελοπετριά''

Ερμηνεύουν:

Στεφανία Γώγου, Μαρίνα Πολυμέρη, Αρκαδία Ψάλτη

Από την Κυριακή 11 Ιουνίου μέχρι την Κυριακή 23 Ιουλίου

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Πέμπτη στις 20:00

Παρασκευή στις 20:00

Σάββατο στις 20:00

Κυριακή στις 20:00

Προπώληση εισιτηρίων:

https://www.ticketservices.gr/event/gyni-pleousa/

Διάρκεια παράστασης: 60 λεπτά

Πληροφορίες: 6972313738