Θέλω να ξεκινήσω αυτό το κείμενο με μια πολύ προσωπική τοποθέτηση πάνω σε αυτή την παράσταση: αισθάνομαι ότι είναι από αυτές τις πολύ σπάνιες, πολύ μαγικές φορές πού όλοι οι πλανήτες (ή αν θέλετε όλοι οι Θεοί) του θέατρου ευθυγραμμίζονται , και το αποτέλεσμα είναι από κάθε άποψη, Θέατρο! Αυτό που θα έπρεπε πάντα να είναι το Θέατρο: ουσιαστικό, αληθινό, με λόγο ύπαρξης.

Από την είσοδο ακόμα στην αίθουσα, και πριν την ‘’επίσημη΄΄ έναρξη της παράστασης ,θα σας αρπάξει και θα σας βάλει στον σύμπαν του έργου ένας απρόσωπος, βουβός ρόλος που στην συζήτηση που ακολουθήσε μετά την παράσταση μάθαμε ότι δεν υπήρχε στο αρχικό κείμενο του συγγραφέα αλλά προστέθηκε από την ομάδα. Πρόκειται για τον ‘’ καθαριστή΄΄ η αλλιώς, τον ηθοποιό Γιώργο Γκιόκα, ο οποίος συν-σκηνοθετεί επίσης μαζί με τον Νίκο Μαρνά. Από την πρώτη στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να ανυπομονεί για την στιγμή της υπόκλισης που θα αποκαλυπτόταν ο ηθοποιός πίσω από την αντιασφυξιογόνο μάσκα. Η κίνηση και η ενέργεια του Γκιόκα είναι μάθημα για το πως μπορεί ένας ηθοποιός να ερμηνεύσει έναν ολόκληρο κόσμο μέσα από έναν ρολό χωρίς φωνή και πρόσωπο.

Επόμενο πλάνο Νίκος Στεργιώτης και Νίκος Μαρνάς, ο παλιός και ο νέος υπάλληλος σε ένα υπουργείο μιας όχι και τόσο παράλληλης πραγματικότητας, τόσο διαφορετικοί και τελικά τόσο ίδιοι, ξεκινούν από την ίδια πλευρά της ιστορίας ,( ο θεατής θα κρίνει αν είναι η σωστή ή η λάθος), για να καταλήξουν μέσα από ένα ξέφρενο πιγκ- πονγκ απέναντι. Η χημεία μεταξύ τους διάχυτη και ο ρυθμός τους καταιγιστικός, δύο εξαιρετικοί νέοι ηθοποιοί, δύο πολύ δυνατές ερμηνείες- καρδιογράφημα, γεμάτες αλήθεια. Συγκλονιστικός ο Στεργιώτης την στιγμή που ‘’σπάει’’, την στιγμή που δικαιώνεται ο τίτλος του έργου, συγκλονιστικός και ο Μαρνάς την στιγμή της επαναφοράς του όπου παραδίδεται στην πραγματικότητα.

Καταλύτης, και ταυτόχρονα πιόνι, στην πλοκή ο ΄΄διευθυντής’’ Λεωνίδας Μπακάλης, αεικίνητος, ανατριχιαστικός, απόλυτα αντιπαθής με αυτόν τον μοναδικό τρόπο που έχουν οι επίπλαστα συμπαθητικοί χαρακτήρες. Θα σας κάνει να γελάσετε, και να τρομάξετε με τον εαυτό σας που γελάσατε από το ένα δευτερόλεπτο στο άλλο, ένας ελαφρώς παραμορφωτικός καθρέφτης πραγματικών ανθρώπων που όλοι κάπου έχουμε συναντήσει. Θέλω ξανά να πω, ένας εξαιρετικός νέος ηθοποιός σε μία επίσης εξαιρετική ερμηνεία.

Αν νιώθετε ότι επαναλαμβάνομαι είναι γιατί συνολικά στην παράσταση δεν αξίζει τίποτα λιγότερο από αυτούς ακριβώς τους χαρακτηρισμούς: εξαιρετική και συγκλονιστική! Το ίδιο ισχύει και για το κείμενο του κυρίου Τριαριδη που αποτέλεσε την αφετηρία της ομάδας να χτίσει αυτή την παράσταση.

Ο κόσμος που περιγράφει το κείμενο μοιάζει σχεδόν δυστοπικός, κι όμως εφάπτεται στα όρια της πραγματικότητας με χειρουργική ακρίβεια. Κουβαλάει συμβολισμούς, τόσο όσο πρέπει, είναι ποιητικό, τόσο όσο επιτρέπει η θεματική, και ταυτόχρονα σκληρό , τόσο όσο επιβάλει η πραγματικότητα. Ένα γενναίο κείμενο, καθώς όπως αναφέρει και ο ίδιος ο κύριος Τριαρίδης στο συγγραφικό του σημείωμα ‘’ το θέατρο (και η τέχνη) πρέπει να έχει τον χαρακτήρα του επείγοντος: Να μιλάει για τα εγκλήματα την ώρα που γίνονται – να μην περιμένει να περάσουν οι δεκαετίες για να τοποθετηθεί εκ του ασφαλούς.’’

Ένα κείμενο που μας καλεί να γίνουμε ο αυτόπτης μάρτυρας που θα αλλάξει την ροή, που θα σπάσει τον φαύλο κύκλο, και η ομάδα το έχει προσεγγίσει με την ίδια γενναιότητα και σεβασμό τόσο σκηνοθετικά όσο και ερμηνευτικά.

Να σημειώσω τέλος ότι σκηνικά, κοστούμια, μουσική και φωτισμός έρχονται να ΄΄κουμπώσουν’’ αριστοτεχνικά συμβάλλοντας στην δημιουργία μιας ατμόσφαιρας που κόβεται με το μαχαίρι.

Ειλικρινά, αυτή την παράσταση πρέπει να την βάλετε στην λίστα σας, και" Ίσως κάποιος από κείνους που θα καθαρίσουν τα αίματα να θυμάται κάτι από όλα αυτά."

Συντελεστές

Κείμενο: Θανάσης Τριαρίδης

Σκηνοθεσία: Νίκος Μαρνάς - Γιώργος Γκιόκας

Σκηνικά - Κοστούμια: Ηρώ Παρδαβέλλα

Μουσική: Οδυσσέας Τσούβαλης

Σχεδιασμός φωτισμού: Κατερίνα Μαρία Σαλταούρα

Φωτογραφίες - video: Φίλιππος Μέμος

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Γκιόκας, Νίκος Μαρνάς, Λεωνίδας Μπακάλης, Νίκος Στεργιώτης

https://www.more.com/Site/images/icons/EventPage/datepicker.svg 

17 Οκτ - 28 Νοε , κάθε Πέμπτη στο sudio Μαυρομιχάλη

Εισιτήρια

https://www.more.com/theater/sfyrigma-trenou/ 

Σημείωμα συγγραφέα:

"Σκέφτομαι συνέχεια τα παιδιά και τις μανάδες τους που πνίγονται όταν οι λιμενοφύλακες της πολιτισμένης Ευρώπης αναποδογυρίζουν τις βάρκες τους ή βουλιάζουν τα πλοία τους. Σκέφτομαι τον τρόμο τους, την απελπισία τους, τις κραυγές και τα κλάματά τους, το επιθανάτιο παράπονό τους."

"Πιστεύω πως το θέατρο (και η τέχνη) πρέπει να έχει τον χαρακτήρα του επείγοντος: Να μιλάει για τα εγκλήματα την ώρα που γίνονται – να μην περιμένει να περάσουν οι δεκαετίες για να τοποθετηθεί εκ του ασφαλούς."

" Ίσως κάποιος από κείνους που θα καθαρίσουν τα αίματα να θυμάται κάτι από όλα αυτά."

Θανάσης Τριαρίδης, τέλη Ιουνίου του 2023