Είδαμε την παράσταση "Ο ξεπεσμένος δερβίσης" στο θέατρο Μπέλλος
Ο Παπαδιαμάντης σε μια αισθαντική έκσταση επί σκηνής. Μπλεγμένοι ήχοι με αισθήματα. Ένα μαύρο αριστούργημα, μέσα στην ανάσα της σκηνής στο μισοσκόταδο. Ταξιδεμένο στις ακτές του αγνώστου και στον κυματισμό του ήχου, λες και τα θαλασσινά κύματα της Σκιάθου έφτασαν στο Θησείο στην Αθήνα. Μια μουσική σύνδεση με το παρελθόν, του τότε κέντρου και την ιστορία ενός απόκληρου Δερβίση. Η μαυροντυμένη Φένια Παπαδόδημα σ’ ένα μουσικό-ερμηνευτικό αμανέ χαϊδεύει μέσα από την καθαρή αφήγηση της, την σκέψη των θεατών. Έπειτα χαϊδεύοντας τα πλήκτρα, πλαισιώνει με πρωτότυπες ανατολίτικες ή μη μελωδίες, ως σαγηνευτικός καπνός, το έργο του Παπαδιαμάντη. Γίνεται χρήση γνήσιας γλώσσας από το κείμενο. Οι Φένια, Παναγιώτης και Γιώργος, πλήκτρο, μπάσο, τύμπανα κι αρχαΐζουσα γλώσσα, ενοποιημένοι σε μια μουσική περφόρμανς. «Αὐτὸς ὁ κόσμος εἶναι σφαῖρα καὶ γυρίζει.» Ασάλευτο το κύμα. Απλή, άμεση, ταξιδιάρικη, κοσμοπολίτικη κι underground. Σαν μουσική παντομίμα. Ίσως μουσικοί υπότιτλοι στο διήγημα. Αν ο Παπαδιαμάντης ήταν εκεί θα χόρευε, θα’ λεγε ένα γεια μας ή θα χτυπούσε ρυθμικά το πόδι.
Ίσως και να γελούσε ή να ψιθύριζε τις φράσεις....
«Χαρὰ σ' ἐκεῖνον ποὺ ξέρει νὰ τὸν γυρίζῃ, τὸν κόσμον αὐτόν.»
«Τὸ Ναὶ τὸ ἥμερον, τὸ ταπεινόν, τὸ πρᾷον, τὸ Ναὶ τὸ φιλάνθρωπον.»
Προτάσεις: η παράσταση θα μπορούσε να’ ναι συντομότερη κι η Φένια να’ ναι μόνο στα πλήκτρα-τραγούδι και να κάνει άλλος την αφήγηση.
https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/o-ksepesmenos-derbisis/