Είδαμε την παράσταση «Στην κορυφή του κόσμου εκεί να με πας» στο θέατρο Αργώ.

...Και όντως βρεθήκαμε στην κορυφή του κόσμου για λίγο μαζί τους. Μια κορυφή στην οποία σταθήκαμε χωρίς να μας τρομάζει το ύψος, ή και ας μας τρομάζει λίγο δεν πειράζει, αυτό που μετράει είναι πως καταφέραμε και σταθήκαμε και αγναντέψαμε κάτω. Κάτω, πολύ κάτω από μας, σε όλα τα τραύματα που κείτονται γκρεμοτσακισμένα, εκλιπαρώντας να τους δώσουμε χείρα βοηθείας να ανέβουν, να σταθούν δίπλα μας στην κορυφή του κόσμου που μας τα επέφερε ή και του δικού μας που αναδημιουργούμε μετά από αυτά.

Η παράσταση κάνει ακριβώς αυτό, βοηθάει τις πληγές να αναρριχηθούν και να σταθούν μαζί μας στη κορυφή της υπέρβασης τους, τους δίνει κράτημα ένα πολύχρωμο σκοινί, με κόμπους από γέλια, εφηβικά τραγούδια, φίλες, τις φίλες που ίσως χάσαμε λίγο κάπου στη διαδρομή και στις επιλογές μας μα πάντα θα είναι οι φίλες της εφηβείας μας όσο διαφορετικές και αν είναι τώρα.

Πρόκειται για ένα έργο με αξιοθαύμαστη δομή, ροή και δράση, υπέροχους μονολόγους και ερμηνείες με απίστευτες διακυμάνσεις ματακυλίοντας με χαρακτηριστική άνεση από το ιλαρό στο τραγικό, από το κωμικό στο δραματικό. Μια απόλυτα εντυπωσιακή σύλληψη, ενδεχομένως με στοιχεία φουτουρισμού, μια πραγματικά άρτια και ολοκληρωμένη δημιουργία με συνοχή από την αρχή ως το τέλος μα με εντυπωσιακές ανατροπές στο συναίσθημα, στη δράση και διακλαδώσεις, αναταράξεις της πλοκής, η τέχνη σε όλη της τη διάσταση και τον σκοπό, να συγ-κινήσει, προβληματίσει, θεραπεύσει και το πιο σημαντικό ίσως, να επιτύχει τη πλήρη μέθεξη του κοινού.

Οι ηθοποιοί με ακαταμάχητη ενέργεια που συνεχώς εκτινάσσεται, δίνουν ζωή στις ηρωίδες τους, σε αυτές τις αλλόκοτες μα και τόσο οικείες υπάρξεις, σε χαρακτήρες εμφανώς μελετημένους και αψεγάδιαστα ερμηνευμένους χωρίς διάθεση κριτικής, μόνο αποδοχής και αγκαλιάς. Η ατμόσφαιρα πραγματικά one kind and only, μοναδική, υπέροχα κουστούμια και σκηνικά, υπέροχη σκηνοθεσία και κίνηση των ηρωίδων στον χώρο, μια αληθινή κοριτσίστικη βραδιά, η οποία ξεφεύγει απ´ τη απλή αναπαράσταση της και γίνεται βίωμα στη οποία όλα μπορούν να συμβούν ή και να μη συμβούν, φτάνει που είναι και οι πέντε τους και εμείς μαζί εκεί και τραγουδάμε τα πάλαι ποτέ αγαπημένα hits της πρώτης νιότης μας.
Εκεί «στα συντρίμμια της ζωής μας» μα και της ανέγερσης τους εκ νέου.

Και για λίγο πραγματικά γινόμαστε ξανά έφηβες, χωρίς μελανιές, χωρίς φοβίες, χωρίς συστήματα να μας εκμεταλλεύονται και να μας αμφισβητούν, χωρίς την μαμά μας που αλλάζει, όλο και αλλάζει και μας λείπει όταν ήμασταν παιδιά ή μπορεί και να μη μας λείπει τόσο ούτε και τότε.

Μια παράσταση που πραγματικά θα της άξιζε και εύχομαι σύντομα να την δούμε σε μια μεγαλύτερη σκηνή.

Κείμενο / Σκηνοθεσία : Ειρήνη Φαναριώτη
Σχεδιασμός φωτισμού : Ναυσικά Χριστοδουλάκου
Σκηνικά : Τίνα Τζόκα
Κοστούμια : Karavan Clothing
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση : Gary Salomon
Χορογραφίες : Αγγελική Τρομπούκη
Βοηθός Σκηνοθέτριας : Σοφία Μιχελινάκη
Φωτογραφίες : Βάσια Αναγνωστοπούλου
Αφίσα : Βασίλης Αντωνόπουλος
Παραγωγή : Terre de Semis AMKE
Παίζουν: Κάτια: Στέφη Πουλοπούλου, Μαρία: Αγγελική Πασπαλιάρη, Θανάσια: Χαρά Κυριαζή, Νέλλυ: Βίνα Σέργη, Γιάνι: Έλενα Χρηστίδη
Η παράσταση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.
Χορηγός Karavan Clothing
Ευχαριστούμε την εταιρεία υποδημάτων Dore shoes

Εισιτήρια :

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/stin-koryfi-tou-kosmou-ekei-na-me/