Είδαμε το "Ο τραπεζίτης κερδίζει πάντα δύο φορές" στο θέατρο Αλκμήνη
Σε μια εποχή, όπου για πολλοστή φορά η οικονομική επικαιρότητα παρουσιάζεται ως μία επαναλαμβανόμενη φάρσα από τα ΜΜΕ, το έργο των Ιγνάθιο ντελ Μοράλ και Ερνέστο Καμπαγιέρο «Ο τραπεζίτης κερδίζει πάντα δύο φορές», μοιάζει να λειτουργεί ως ο οδυνηρός καθρέφτης. Γραμμένο το 2014 καταμεσίς της ισπανικής (και όχι μόνο) κρίσης, ανεβαίνει στο Θέατρο Αλκμήνη για να μας θυμίσει ότι τα «θύματα» της αδηφάγου τραπεζικής μέγγενης, όπως ένα νέο ζευγάρι με όνειρα που δεν το βάζει κάτω, δεν είναι τελικά μόνο δύο ήρωες μιας μαύρης κωμωδίας, αλλά κατά βάθος εμείς οι ίδιοι. Η παράσταση, σε σκηνοθεσία Θάνου Περιστέρη, επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην πολιτική αλληγορία και την κωμωδία καταστάσεων, ένα στοίχημα που δεν κερδίζεται πάντα εύκολα.
Η παραγωγή του Αλκμήνη στήνει ένα σύμπαν οικείο, με το ζευγάρι και τους «δορυφόρους» του να κινούνται μεταξύ απόγνωσης και γελοιότητας. Ωστόσο, η παράσταση συναντά μια αισθητή δυσκολία σε ένα σημείο που μοιάζει σχεδόν δομικό «ελάττωμα» του ίδιου του κειμένου: τη μετάβαση από την διαπραγμάτευση στην πράξη. Αυτή είναι και η «κοιλιά» που δύσκολα αποφεύγεται. Το έργο μιλά για την «αμηχανία των ανθρώπων μπροστά σε ένα ισχυρό οικονομικό σύστημα». Ο κίνδυνος είναι διττός: είτε η σκηνή θα καταντήσει μια διδακτική διάλεξη που αποκλιμακώνει την αρχική ένταση, είτε θα παραμείνει τόσο επιφανειακή που ο τραπεζίτης θα μετατραπεί σε ακίνδυνη καρικατούρα, ακυρώνοντας ως ένα βαθμό τη σκοτεινή «γοητεία» της εξουσίας του. Είναι η λεπτή εκείνη ακριβώς γραμμή όπου η πολιτική σάτιρα οφείλει να «δαγκώνει» χωρίς να γίνεται φυλλάδιο προς εσωτερική κατανάλωση.
Για τον λόγο αυτό ακριβώς, όλη η ομάδα των ηθοποιών βοηθά ενεργά στην ανάκαμψη, όταν όλα επιστρέφουν στην ανθρώπινη κλίμακα. Το δίδυμο των απαγωγέων δίνει τον τόνο της καθημερινής απόγνωσης, και εκεί ακριβώς είναι που το έργο βρίσκει την πραγματική του δύναμη. Γιατί ως γνωστόν, μπορεί οι τραπεζίτες να κερδίζουν την παρτίδα σκάκι με πιόνια δανειολήπτες, βαρναλικούς «μοιραίους» κ.ο.κ, για αυτό και η τέχνη του θεάτρου πετυχαίνει τους σκοπούς της μόνο όταν μας κάνει να δούμε το είδωλό μας στους εκάστοτε «ηττημένους».
https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/o-trapezitis-kerdizei-panta-dyo-fores/