Είδαμε το παιχνίδια στη σοφίτα στο θέατρο Χυτήριο.
ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΗ ΣΟΦΙΤΑ
Στο θέατρο ΧΥΤΗΡΙΟ-σημείο Πολιτισμού είδαμε το έργο της Λίλλιαν Χέλλμαν σε μετάφραση και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Κοέν.
Η πρώτη ευχάριστη εντύπωση είναι τα ατμοσφαιρικά
σκηνικά σε χρώματα υπέροχα του Φθινοπώρου, χρώματα γήινα, με πλατανόφυλλα σκορπισμένα στο δάπεδο [Γιάννης Μετζικώφ]. Οι φωτισμοί της Κατερίνας Μαραγκουδάκη μιλώντας την ίδια γλώσσα, εντείνουν το αποτέλεσμα ταιριάζοντας απόλυτα με τα σκηνικά και τα χρώματα.Όμορφες εικόνες ζεστασιάς που θα βοηθήσουν στη δύσκολη συνέχεια.
Η παράσταση αρχίζει με τις δύο αδελφές Κάρρι και Άννα, σφιγμένες και κουρδισμένες σαν καρτούν, σ' ένα τυπικό διάλογο. Τυπικά συναισθήματα,τυπικά δώρα, ευγενική ειρωνεία και πικρόχολη συνάμα.Το θέμα συζήτησης και το σημείο αναφοράς τους είναι ο μικρότερος αδελφός τους Τζούλιαν, παντρεμένος με τη Λίλλυ.
Δεύτερο σημείο αναφοράς ένα ταξίδι στην Ευρώπη που συνεχώς αναβάλλεται, γιατί προέχει η οικονομική βοήθεια στον Τζούλιαν.
''Δεν γίνεται να μπλεκόμαστε στη ζωή του Τζούλιαν και της Λίλλυ.
Η εξάρτηση αντικαθιστά την αγάπη, η προσκόλληση αντικαθιστά την ελευθερία, οι υπόγειες τάσεις αιμομιξίας αντικαθιστούν τον αληθινό έρωτα, οι αυταπάτες και οι ψευδαισθήσεις παίρνουν τη θέση της αλήθειας μιας υγιούς πραγματικότητας.
''Δεν υπάρχει άλλος τρόπος στη ζωή παρά μόνο η αλήθεια.Δεν υπάρχει άλλη οδός.''
Όσο κι αν οι ήρωες παλεύουν απεγνωσμένα γι αυτή την αλήθεια, οι παγιωμένες πεποιθήσεις και συμπεριφορές μιας ολόκληρης ζωής, έχουν πια τη δική τους δύναμη να μην επιτρέπουν τις αλλαγές
.Το περιβάλλον αρχίζει να γίνεται ζοφερό και η μουσική επιλογή του Κοέν εδώ, θυμίζει ταινία τρόμου και μυστηρίου.Πίσω από το ζόφο η σκληρότητα κι ο φόβος πατούν πάνω στα κατακερματισμένα συναισθήματα.
Εμφανίζεται ο Τζούλιαν που πεισματικά σαν παιδί πιστεύει ότι θα κάνει την αλλαγή προσφέροντας την ευτυχία στις αδελφές του.
Όμως το παρελθόν που έχει απλωθεί σαν αράχνη σ' αυτό το σπίτι και στους ανθρώπους του, λειτουργεί απωθητικά σε οποιαδήποτε αλλαγή.
''Η πολλή χαρά τους έφερε δυστυχία.Τρόμαξαν.''
Το μυστηριακό ατμοσφαιρικό και συγκινησιακό περιβάλλον εντείνεται με την υπέροχη μουσική του Μπιζέ ''οι αλιείς των μαργαριταριών'' ταιριάζοντας τόσο όμορφα με τα πορτοκαλοκόκκινα χρώματα των σκηνικών.
Και συ περιμένεις κάτι να συμβεί, που δεν συμβαίνει γιατί όλα ανακυκλώνονται μεταξύ τους και το παιχνίδι των ''μικρών παιδιών'' συνεχίζεται.Όμως χωρίς απώλειες;
Η σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Κοέν είναι μια φωτεινή γραμμή, μέσα στο λαβύρινθο των άλυτων συναισθημάτων και συγκρούσεων.Προσεκτικά δομημένη, αναδεικνύει τους χαρακτήρες των προσώπων, ξεγυμνώνοντας τους και βγάζοντας στη φόρα τα μυστικά τους, πράγμα που πολλές φορές τους φέρνει σε αμηχανία.Είναι αριστοτεχνικός ο τρόπος που κινεί τους ηθοποιούς πάνω στη σκηνή, έτσι ώστε να αναδυθούν όλα αυτά που κρύβονται πίσω από τα λόγια.
Εξαιρετικές οι ερμηνείες των Θεοδώρας Σιάρκου και Τζούλης Σούμα.Η Σούμα εκρηκτική κι ευάλωτη μέσα στη δύναμή της, αποπνέει μητρικά συναισθήματα.Η Θεοδώρα Σιάρκου με εσωτερική ερμηνεία, είναι η ''αδύναμη'' αδελφή που όμως έχει τη δύναμη να κινεί υπόγεια τα νήματα και να είναι εκείνη τελικά που σηματοδοτεί τη συνέχεια στις ζωές όλων.Η Σιάρκου κατάφερε μέσα από το βλέμμα της να περάσει όλη την εσωτερική τρικυμία μιας άρρωστης ψυχολογικά γυναίκας.
Η Μαριάννα Κιμούλη, μια φρέσκια παρουσία, έδωσε εκφραστικότατα τη νεύρωση , τη διαταραχή και την τραυματισμένη ευαισθησία της Λίλλυ.
Ο Σόλων Τσούνης ζωντανεύει με επιτυχία την ανωριμότητα του αγείωτου ''μικρού'' αδελφού που ακόμα ονειρεύεται πράγματα που δεν μπορεί να υποστηρίξει.
Εντυπωσιακή η αγέρωχη παρουσία της Γεωργίας Μαυρογεώργη μητέρας της Λίλλυ Με σκληρότητα και ειρωνεία, με μυστήριο και δυναμισμό, χτίζει πολύ εκφραστικά το ρόλο της.
Τελικά όλα έχουν την τάση να παραμείνουν ίδια.Γιατί πάντα ίδια μένουν τα πράγματα αν δεν αλλάξει το έμψυχο υλικό που τα κινεί.Όμως τι μένει ίδιο όταν η ζωή με τη σαρωτική της δύναμη περάσει από πάνω του; Όλα θα παραμείνουν όπως έχουν μα τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο.
''Οι άνθρωποι αλλάζουν.Απλώς ξεχνούν να το πουν ο ένας στον άλλο.Ολέθριο.Προκαλεί άπειρες παρεξηγήσεις.''
ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΗ ΣΟΦΙΤΑ είναι μία από τις πολύ καλές παραστάσεις του φετινού Χειμώνα απ' όλες τις απόψεις.Σκηνοθεσία, κείμενο, μηνύματα, χρώματα και μουσικές. Με μια κορύφωση.Τις ερμηνείες των ηθοποιών.
Μετάφραση-σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Κοέν
Πρωταγωνιστούν (με αλφαβητική σειρά): Μαριάννα Κιμούλη, Γεωργία Μαυρογεώργη, Θεοδώρα Σιάρκου, Τζούλη Σούμα, Σόλων Τσούνης
Παραγωγή: Βάσια Παναγοπούλου
Θέατρο Χυτήριο – Σημείο Πολιτισμού, Θέατρο Χυτήριο, Ιερά Οδός 44, Αθήνα, 210 3412313
Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ., Σάβ., Κυρ. 19:00

