Ο Tom Stoppard έγραψε την κωμωδία «Ο Ρόζενκραντζ και ο Γκίλντενστερν είναι νεκροί» το 1966, την παρουσίασε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Εδιμβούργου την ίδια χρονιά, ενώ μεταφέρθηκε και στο Μπρόντγουεϊ το 1967 όπου απέσπασε το βραβείο Τόνυ. Από τότε, γνώρισε πλήθος διασκευών και ανεβασμάτων σε θέατρα σε ολόκληρο τον κόσμο κι έγινε μία από τις πιο αγαπητές μυστήριες κωμωδίες, ένα από τα έργα που μπορεί να μην πρωτοστάτησαν, αλλά προβλημάτισαν και σαγήνευσαν το κοινό που τα παρακολούθησε.

Φανερά επηρεασμένος από τον Shakespear, τον Kafka και τον Beckett, ο Stoppard μετατρέπει τους δευτεραγωνιστές και αντιήρωες του «Άμλετ» Ρόζενκραντζ και Γκίλντενστερν σε πρωταγωνιστές και πρόσωπα κομβικά μιας ασαφούς ιστορίας που ισορροπεί μεταξύ του γνωστού και του άγνωστου κόσμου. Οι συμφοιτητές και αυλικοί του Άμλετ, βρίσκονται σε έναν άγνωστο δρόμο για έναν άγνωστο προορισμό, όταν ξαφνικά εμφανίζεται μπροστά τους μια τριμελή περιοδεύουσα ομάδα θεατρίνων, τσαρλατάνων, μάγων και εν γένει γελωτοποιών του δρόμου.

Ο ρόλος τους μοιάζει μετέωρος στην ιστορία που θα ακολουθήσει, καθώς είτε προσπαθούν να προειδοποιήσουν τους ταξιδιώτες γι' αυτό που έρχεται είτε τους ωθεί προς τον κίνδυνο. Η παράσταση που ξεκινά μπροστά τους έχει τις ρίζες της στο θέατρο του παραλόγου και στον υπαρξιακό κώδικα του Camus και του Sartre. Ο Κλαύδιος και η Γερτρούδη απαιτούν από τον Ρόζενκραντζ και τον Γκίλντενστερν να πλησιάσουν τον Άμλετ και να μάθουν τι είναι αυτό που τον κάνει επικίνδυνο και βασανίζει την ψυχή του. Οι δύο αυλικοί συνοδεύουν τον παλιόφιλό τους στην Αγγλία και μαζί του ένα σημαντικό μήνυμα. Το γράμμα που έχουν στα χέρια τους διατάζει την άμεση εκτέλεση του Άμλετ. Στην πορεία όμως τα πράγματα θα αλλάξουν και οι δύο φίλοι θα έρθουν αντιμέτωποι με τις τραγικές εξελίξεις της μοίρας, μα κυρίως με τις συνέπειες των δολοπλοκιών της ανώτερής τους τάξης.

Η θαυμάσια προσέγγιση του Στάθη Λιβαθινού σε ένα απόλυτα απαιτητικό έργο της παγκόσμιας δραματουργίας έχει αρετές που θα ζήλευε ο κάθε σκηνοθέτης. Πρώτα απ' όλα, αφουγκράζεται εξ ολοκλήρου ακόμα και τις πιο κρυφές πτυχές του έργου και αναγνωρίζει σε τούτη την αναπάντεχη κωμωδία το υπαρξιακό θρίλερ που εκτυλίσσεται υποδόρροια. Στην ειδικά διαμορφωμένη σκηνή που θυμίζει δρόμο χωρίς αρχή και τέλος, ο Λιβαθινός απλώνει το υποκριτικό ταλέντο των ηθοποιών σε όλο του το μεγαλείο, δίνοντας άπλετο χώρο στις θαυμάσιες ερμηνείες τους. Από μεγάλη ευθεία, το κέντρο της σκηνής γίνεται ξαφνικά δυο μονοπάτια χιαστή, σηματοδοτώντας το σταυροδρόμι της υπόθεσης και των ηρώων που βλέπουμε να παρελαύνουν επιβλητικά μπροστά μας. Με παιξίματα που αντλούν το σφρίγος τους από την αρχαία και μεσαιωνική παράδοση και την δυναμική τους από την σύγχρονη ταυτότητα του κειμένου, οι συντελεστές μας παρασύρουν σε έναν αέναο λαβύρινθο που η μόνη λύση του είναι ο θάνατος.

Οι δύο πρωταγωνιστές Βασίλης Ανδρέου και Νίκος Καρδώνης δίνουν ρεσιτάλ σε ένα από τα καλύτερα δίδυμα που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια στο θεατρικό σανίδι, οι Πάρης Αλεξανδρόπουλος, Φοίβος Μαρκιανός και Άρης Τρουπάκης είναι ένα απολαυστικά ξεκαρδιστικό τρίδυμο, η Πολυξένη Παπακωνσταντίνου και Μαρία Σαββίδου είναι μαγικές ως Οφηλία και Γερτρούδη αντίστοιχα,ο Στάθης Κόικας είναι ένας γνήσιος και μεταμοντέρνος Άμλετ, ο Βασίλης Ζαφειρόπουλος είναι επιβλητικός ως Κλαύδιος, όπως επίσης και ο Στράτος Σωπύλης ως Πολώνιος.

Η αρτιότατη πανδαισία συμπληρώνεται με τα ιδιοφυή μουσικά ντυσίματα του Θοδωρή Αμπαζή και τους Θοδωρή Κοτεπάνο (πιάνο), Φίλανδρο Μάριο Καρρά (κλαρινέτο) και τον Δημήτρη Κοτταρίδη (τσέλο) που τα ερμηνεύουν. Οι φωτισμοί του Αλέκου Αναστασίου τονίζουν την γκρίζα και απόκοσμη ατμόσφαιρα του κειμένου, όπως ακριβώς τα κοστούμια και τα σκηνικά της Ελένης Μανωλοπούλου.

Η κωμωδία «Ο Ρόζενκραντζ και ο Γκίλντενστερν είναι νεκροί», μια από τις σημαντικότερες και καινοτόμες κωμωδίες της σύγχρονης παγκόσμιας δραματουργίας, παίζεται για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Οδού Κυκλάδων «Λευτέρης Βογιατζής» στην θρυλική μετάφραση του Μίνωα Βολανάκη και σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού, από Τετάρτη έως Κυριακή.

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία - δραματουργική επεξεργασία: Στάθης Λιβαθινός
Μετάφραση: Μίνως Βολανάκης
Σκηνικά / Επιμέλεια Κοστουμιών: Ελένη Μανωλοπούλου
Μουσική: Θοδωρής Αμπαζής
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ανδρέας Λαμπρόπουλος
Βοηθός Σκηνογράφου / Ενδυματολόγου: Έμιλυ Κουκουτσάκη
Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή
Βίντεο: Χρήστος Δήμας
Οπτική Ταυτότητα παράστασης: BUSY BUILDING
Παραγωγός: Γιώργος Λυκιαρδόπουλος
Διεύθυνση Παραγωγής: Κατερίνα Μπερδέκα
Οργάνωση Παραγωγής: Ρόζα Καλούδη
Παίζουν: Πάρης Αλεξανδρόπουλος, Βασίλης Ανδρέου, Βασίλης Ζαφειρόπουλος, Νίκος Καρδώνης, Στάθης Κόικας, Φοίβος Μαρκιανός, Πολυξένη Παπακωνσταντίνου, Μαρία Σαββίδου, Στράτος Σωπύλης, Άρης Τρουπάκης
Μουσικοί: Θοδωρής Κοτεπάνος (πιάνο), Φίλανδρος Μάριος Καρράς (κλαρινέτο), Κοτταρίδης Δημήτρης (τσέλο)
Παραγωγή: Λυκόφως
Μέρος των κοστουμιών της παράστασης είναι ημιχορηγία της εταιρείας ISSI.