«Είμαι μόνος και ελεύθερος. Εντελώς ελεύθερος.»

Paranoia λοιπόν. Πού σταματά η θεωρούμενη ως λογική και που αρχίζει η αντίστοιχα θεωρούμενη ως τρέλα; Το σταμάτημα του μυαλού είναι συνώνυμο του σταματήματος της καρδιάς, της ικανότητας να αγαπάμε, να φοβόμαστε, να ελπίζουμε ή ενισχυτικό αυτής; Κι ας λένε πως όλα πηγάζουν απ´ τον εγκέφαλο, η έκταση και το πάθος της ερμηνείας του Νικόλα Βαγιονάκη δεν μπορεί παρά να είναι πολυπαραγοντική.
Η παρουσία του, μια σκοτεινή, περίλυπη φιγούρα μας κινεί ήδη την περιέργεια μπαίνοντας στον χώρο, ένας ζωντανός πίνακας τέχνης φιλοτεχνημένος με χρώματα μελαγχολίας, υπέροχα αφημένος σε μια γωνιά της σκηνής ακριβώς όπως και η ψυχή αφήνεται που και που στην άκρη, αφιλόξενο και άνυδρο τοπίο, ανεξερεύνητη έρημος μέσα στην πίεση της καθημερινότητας και όχι μόνο.

Και η παράσταση ξεκινά.
Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ξεκάθαρο ρεσιτάλ υποκριτικής, το οποίο τα λόγια είναι πραγματικά φτωχά να περιγράψουν. Με ερμηνευτική δεινότητα αξιοθαύμαστη και πλούσιο απόθεμα εκφραστικών μέσων ο ηθοποιός μας ρουφάει κυριολεκτικά μέσα στη δίνη του κόσμου του, ενός κόσμου γοητευτικού και απόκοσμου, με εναλλαγές, υφέσεις και εξάρσεις καθώς ανεβοκατεβαίνει τη σκάλα της ψυχικής ασθένειες, στέκεται στη μέση της, παλεύοντας να «ισορροπήσει» αναρριχάται στο ζενίθ της και καταβαραθρώνεται στο ναδίρ της, περνώντας εξαιρετικά από την μανία στην κατάθλιψη και από το φως, τις πολύτιμες στιγμές αναλαμπής πίσω στο ακριβοθώρητο σκοτάδι.

Το παραλήρημα του, οι φωνές στο κεφάλι του αν και ακούγονται, τις βλέπουμε καλύτερα στο υπέροχα εκφραστικό πρόσωπο του, στον πόνο και στην αγωνία του να υπερβεί μα και να αφεθεί να καταποντιστεί εντός της πρωτόγνωρης υπαρξιακής συνθήκης που άξαφνα βιώνει, ακολουθώντας παράλληλα μια κίνησιολογία εξαιρετικά μελετημένη, με άψογη, εντυπωσιακή εκτέλεση. Μια παλλόμενη παράλυση μα παράλληλα μια όξυνση όλων των αισθήσεων του, μια κραυγή διαμαρτυρίας η απόσυρση του από τον κόσμο των «λογικών» , αυτών με «σώας τας φρένας» που όμως αναλώνονται αδιάκοπα στον ολοένα και επιδεινούμενο παραλογισμό της κοινωνικής αδικίας και επικράτησης του εγωιστικού έναντι του συλλογικού. Το μόνο στίγμα που θα έπρεπε να υφίσταται είναι της απανθρωπιάς, το στίγμα όλων όσων στιγματίζουν, περιχαρακώνουν και καταδιώκουν συνανθρώπους τους. «Η τέχνη της σφαγής η μεγάλη τρέλα».

Ένα πραγματικό θεατρικό αριστούργημα, μια ποίηση επί σκηνής, καταβύθιση στις σκιές και ανάδυση στο φως καθώς όταν όλα έχουν τελειώσει θα ακούγεται μόνο το κελάηδημα των πουλιών, όλα αυτά και ακόμα περισσότερα συνθέτουν τη συγκλονιστική κατάθεση ψυχής και πνεύματος ενός υπέροχου κάθε φορά ηθοποιού. Ένας μονόλογος που αξίζει να μιλήσει σε κάθε ανθρώπινη καρδιά, να τη συνταράξει και αφυπνίσει, κάνοντας τη να χτυπάει λίγο δυνατότερα, λίγο πιο ανθρώπινα, λίγο πιο μαζί με τις υπόλοιπες καρδίες.

Συντελεστές παράστασης

Επεξεργασία κειμένων-Δραματουργική επιμέλεια-Μετάφραση: Νικόλας Βαγιονάκης - Μιράντα Βατικιώτη
Σκηνοθεσία- Ερμηνεία: Νικόλας Βαγιονάκης
Σχεδιασμός σκηνικού: Νικόλας Βαγιονάκης
Επιμέλεια σκηνικού: Μάρκος Γκοτζαμπέλης
Χορογραφίες: Νικόλας Βαγιονάκης
Σχεδιασμός Φωτισμού: Νικόλας Βαγιονάκης
Επιμέλεια φωτισμού: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Μουσική επιμέλεια: Γιάννης Χριστοδουλάτος
Φωτογραφίες παράστασης: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Υπεύθυνος επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης

Εισιτήρια Παράστασης https://www.ticketservices.gr/event/mikros-kerameikos-paranoia/?lang=el