Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Λιούις Κάρολ, η Γεωργία Μαυραγάνη επιχειρεί μια διασκευή που φαίνεται να κατανοεί βαθειά τα πιο δύσκολα μηνύματα του πρωτότυπου έργου.

Είναι μια βουτιά σε ενα κόσμο πέρα από την πολύχρωμη επιφανειακή ανάγνωση που συνηθίζουμε να βλέπουμε σε παιδικές παραστάσεις. Ένα ταξίδι ενηλικίωσης στο οποίο όλοι είναι, όλοι είμαστε, η Αλίκη.

Πίστη στο πνεύμα του κειμένου η παράσταση μοιάζει με όνειρο. Και η επιστήμη λέει πως δεν ονειρεύομαστε με χρώμα. Το σκηνικό και τα κοστούμια κινούνται σε αυτό το μοτίβο, έξω απο τις παραδοσιακές αναγνώσεις, καταφέρνοντας μέσα απο την φαινομενική απλότητα τους να λειτουργήσουν πράγματι ονειρικά.

Τα σκηνοθέτικα και σκηνογραφικά ευρήματα και η κινησιολογία της Μαριάννας Καβαλλιεράτου γυρω απο αυτα, για την κουνελότρυπα, την Αλίκη που πέφτει, μεγαλώνει και μικραίνει, κολυμπά στα δάκρυα της είναι πράγματικα έργα τέχνης.

Η πρωτότυπη μουσική και ποίηση της Λένας Πλάτωνος ολοκληρώνει την μαγεία.

Η δουλειά που έχει κάνει ο θίασος κινησιολογικα και ερμηνευτικά είναι εξαιρετική. Όλα, και όλοι, ρέουν αψεγάδιαστα από κόσμο σε κόσμο, και απο ρόλο σε ρόλο. Αυτή η ροή πού μοιάζει τόσο φυσική και αβίαστη δεν κατακτιέται καθόλου εύκολα σε μια τέτοια παράσταση. Είναι πραγματικός μαραθώνιος και αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς για την οποία αξίζουν πολλα συγχαρητήρια σε ολους τους συντελεστές.

Για εμένα προσωπικά είναι από τις καλύτερες παραστάσεις που έχω δει αυτή τη σαιζόν, ίσως και που έχω δει γενικότερα. Η αλήθεια είναι οτι αν την είχα δει σε μια αίθουσα γεμάτη ενήλικες μάλλον θα αμφισβητούσα το κατά πόσο ισχύει ότι είναι μια παράσταση για κάθε ηλικία. Ωστόσο το οτι η κατάμεστη αίθουσα ήταν γεμάτη απο παιδιά κάθε ηλικίας και για πρώτη φορά σε παιδικό παρακολουθούσαν καθόλη τη διάρκεια χωρίς τη συνηθισμένη υπερκινητικότητα, τα παράπονακια, που πάντα υπάρχουν ειδικά για παράσταση αυτής της διάρκειας, μου υπενθυμίσε οτι καθόλου δεν πρέπει να υποτιμούμε την ικανότητα το παιδιών να αντιληφθούν νοήματα πολύ βαθύτερα απο τα χρωματιστά κοστούμια και την χαρούμενη επιφανειακή διάδραση. Ακόμα κι αν δεν μπορούν να τα αντιληφθούν απόλυτως λογικά, παρά με εικόνες, ή συναισθήματα. Και αυτό η παράσταση το καταφέρνει πράγματι για όλες τις ηλικίες. Τα δικά μας παιδάκια, τεσσάρων, έξι και εννιά, παρακολουθούσαν το ιδιο μαγεμενα όπως και εμείς οι "μεγάλοι" , και κουβάλησαν την παράσταση για μέρες μετά, σε διαφορετικά επίπεδα το καθένα.

Πρόκειται για μια καλλιτεχνικά άρτια στο συνολο της παράσταση που αποτελεί δώρο για καθε παιδί αλλά και κάθε ενήλικα.
Όπως μας πληροφόρησε το σοφό τετράχρονο, "όλοι ήταν η Αλίκη μαμά, αλλά η αγαπημένη μου ήταν η Αλίκη με το κόκκινο"

Πληροφορίες και εισιτήρια παράστασης: https://www.ticketservices.gr/event/n-t-peripeteies-tis-alikis-sti-xora-ton-thavmaton/?lang=el