Δύο φίλοι εμφανίζονται επί σκηνής και με την παρουσία τους σηματοδοτούν την έναρξη της ιστορίας. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά γίνεται σαφές ότι ολόκληρη η παράσταση βασίζεται σε μια αυστηρά συγχρονισμένη κινησιολογία των ηθοποιών, η οποία λειτουργεί ως βασικός αφηγηματικός άξονας. Οι εναλλασσόμενοι χρωματικοί φωτισμοί ενισχύουν τη ρυθμικότητα και τη θεατρικότητα της δράσης, ενώ το έντονο χιουμοριστικό στοιχείο, διαποτισμένο από μια λεπτή αλλά σαφή ειρωνεία, διατρέχει όλο το έργο. Αυτή η σκηνοθετική προσέγγιση προσδίδει μια ανάλαφρη και παιγνιώδη διάσταση σε ζητήματα ουσιαστικά και συχνά βαριά, χωρίς ωστόσο να τα αποδυναμώνει. Αντιθέτως, λειτουργεί υπαινικτικά, καλώντας τον θεατή να αναγνωρίσει και να αναστοχαστεί καταστάσεις και συμπεριφορές που ήδη βιώνει στην καθημερινότητά του, συχνά σε έναν πιο ασυνείδητο και αδιόρατο βαθμό.

Ο λεγόμενος «τέταρτος τοίχος» καταρρίπτεται και οι ηθοποιοί απευθύνονται πλέον άμεσα στο κοινό, εγκαθιδρύοντας μια σχέση άμεσης επικοινωνίας. Η απόσταση μεταξύ σκηνής και θεατή μειώνεται αισθητά, δημιουργώντας ένα κλίμα εξομολόγησης και ειλικρινούς παραδοχής. Η διαλογική αυτή σχέση αποκτά σταδιακά έναν πιο στοχαστικό και, σε κάποιο βαθμό, διδακτικό χαρακτήρα. Μέσα από τον λόγο και τη δράση των ηθοποιών αναδεικνύονται θεμελιώδεις έννοιες, όπως η ελευθερία, η καλοσύνη και η τιμή, η ευθύνη απέναντι στον συνάνθρωπο, ο ρόλος του πολίτη και η σημασία του κοινωνικού συνόλου, οδηγώντας μας έμμεσα σε έναν ουσιαστικό προβληματισμό για τη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακή αναδεικνύεται η διαχείριση του σκηνικού χώρου, ο οποίος αξιοποιείται με ευρηματικότητα και οικονομία μέσων. Παρότι δεν χρησιμοποιούνται πολλά ή εντυπωσιακά σκηνικά στοιχεία, επιτυγχάνεται μια διαρκής εναλλαγή και μετατόπιση του σκηνικού πλαισίου. Τα αντικείμενα της σκηνής προσαρμόζονται, μετασχηματίζονται και επανανοηματοδοτούνται, χρησιμοποιούμενα κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο, δημιουργώντας συνεχώς νέες συνθήκες και αφηγηματικά περιβάλλοντα.

Οι τέσσερις ηθοποιοί μας αποπνέουν την αίσθηση μιας ουσιαστικής και συστηματικής δουλειάς, γεγονός που αποτυπώνεται στον απόλυτο συντονισμό και την αρμονική τους συνύπαρξη επί σκηνής. Η μεταξύ τους επικοινωνία είναι άμεση και αβίαστη, δημιουργώντας μια σκηνική χημεία που ενισχύει τη συνολική δυναμική της παράστασης.

Μια ιδιαίτερα ευχάριστη παράσταση, βαθιά εμποτισμένη με τα ζητήματα και τις αγωνίες της σύγχρονης πραγματικότητας, η οποία, μέσα από το γέλιο και το χιούμορ, κατορθώνει με ευστοχία να μας υπενθυμίσει και να φωτίσει σημαντικές προβληματικές του σήμερα.

Συντελεστές
Ηθοποιοί:
Ειρήνη Δένδη, Στέφανος Κοσμίδης, Αγγελική Μαρίνου, Δημοσθένης Ξυλαρδιστός
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Κώστας Παπακωνσταντίνου
Κινησιολογία : Μίνα Ανανιάδου
Σκηνικά / Κοστούμια: Φιλάνθη Μπουγάτσου, Νατάσα Λέκκου
Μουσική: Βασίλης Κουτσιλιέρης
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Αγιαννίτης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαριάννα Ντίρου
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Social Media: Social Wave
Φωτογράφος: Nίκος Βαρδακαστάνης
Βοηθός Φωτογράφου: Σπύρος Γαρδέρης
Γραφιστική επιμέλεια: Μαύρα Γίδια
Παραγωγή: «Ξανθίας» ΑΜΚΕ
Η παράσταση «Δεσμώτης» πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Εισητήρια ΕΔΩ