Είδαμε την παράσταση “Νούρα, ένα πένθιμο μπλουζ” στο θέατρο Διάνα

Είδαμε την παράσταση “Νούρα, ένα πένθιμο μπλουζ” στο θέατρο Διάνα

ΕΙΔΑΜΕ Γράφτηκε από  Αθηνά Κακλαμάνη Ιανουάριος 16 2020 μέγεθος γραμματοσειράς μείωση του μεγέθους γραμματοσειράς αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς

Δύο ιστορίες. Δύο οικογένειες. Δύο όψεις του κόσμου που ζούμε. Δύο πλευρές του δυτικού ονείρου.

Η παράσταση “Νούρα, ένα πένθιμο μπλουζ” είναι σίγουρα μία από τις πιο επίκαιρες παραστάσεις που έχουμε δει στο θέατρο και ξεχωρίζει ανάμεσα σε πολλές άλλες, αφού δε φοβάται να συγκρουστεί με το αφήγημα της πολιτισμικής υπεροχής της Δύσης, ούτε να απογυμνώσει την ελληνική κοινωνία από τις παθογένειες της. Αφορμή στέκεται η μεγαλύτερη πληγή του αιώνα μας, το μελανότερο σημείο της και το αυγό του φιδιού που εκκολαπτόταν εδώ και πολλά χρόνια στα σπλάχνα της Ανατολής, αποκαλύπτοντας τις αδυναμίες της Δύσης. Ο λόγος δεν είναι παρά για την προσφυγική κρίση, τη λαίλαπα που στέρησε από χιλιάδες κόσμο τα σπίτια, τα όνειρα, αλλά και την ίδια τη ζωή.

Μια πρόσφυγας από τη Συρία και η μικρή της κόρη, Νούρα γίνονται η αρχή για να ξετυλιχθεί ένα κουβάρι φτώχειας, απώλειας, χαμένων ελπίδων και απογοητεύσεων. Η τραγική ιστορία τους συνομιλεί με εκείνη ενός νεαρού γεμάτου αισιοδοξία και πίστη σε έναν καλύτερο, δικαιότερο κόσμο. Ο ρατσισμός, η ισλαμοφοβία, η λογική του ρουσφετιού, η φιλοδοξία και ο καταπιεσμένος θυμός καταφέρνουν να λυγίσουν το αξιακό σύστημα του νεαρού. Η σταδιακή μεταμόρφωση του καταφέρνει να αποκρυσταλλώσει μια κοινωνία αφιλόξενη, ενίοτε ξενοφοβική και ενίοτε ξενολατρική. Παράλληλα, η δυτική υπόσχεση για κοινωνική άνοδο, επιτυχία και χρήμα στον αντίποδα της οικονομικής εξαθλίωσης και του αδιεξόδου τον αλλοτριώνουν και τον αποξενώνουν με έναν βίαιο τρόπο που έχει καταστροφικές συνέπειες για τον ίδιο, αλλά και για την οικογένεια της Νούρα, καθιστώντας φανερό ότι πρόκειται για την διπλή όψη του ίδιου νομίσματος.
Όλα τα παραπάνω αποτυπώνονται στο μεγαλύτερο βαθμό και με τον καλύτερο τρόπο μέσα από τη λιτή σκηνοθεσία της Βάσιας Αργέντη, η οποία αποπνέει την αίσθηση του εγκλωβισμού, της απουσίας, της φθοράς και της φτώχειας. Πράγματι, η χρήση συρματοπλέγματος, αλλά και η συμμετοχή των δύο ηθοποιών, που σχηματίζουν έναν ιδιότυπο χορό, μέσα από δύο διάφανα κουτιά 1χ1 τονίζουν την αίσθηση αυτή της ασφυξίας, της παγίδευσης, της θεατότητας, αλλά ταυτόχρονα της αποστασιοποίησης. Με αυτό το τρόπο, οι ηθοποιοί, όπως και οι ίδιοι οι θεατές αισθάνονται ότι βρίσκονται μέσα σε ένα υποβρύχιο, όπου ο αέρας συνεχώς λιγοστεύει. Παράλληλα, οι ανατολίτικες κλίμακες και μελωδίες του Ανδρέα Καρανίκα, καθώς και η αέρινη φωνή της Ανδριάνας Μπάμπαλη καταφέρνουν να εξωτερικεύσουν και με άλλους τρόπους, πέραν της υποκριτικής, το συναισθηματικό κόσμο των ηρώων, δίνοντας μία ακόμα πιο μελοδραματική νότα στην παράσταση. Στην ίδια μαξιμαλιστική κλίμακα συναισθημάτων κινούνται και οι ερμηνείες των ηθοποιών. Συγκεκριμένα, ο Γιάννης Χαντέλης εντυπωσιάζει, αφού ερμηνευτικά ανταποκρίνεται σε ένα ευρύ φάσμα συναισθημάτων και φάσεων του ήρωα, με αποτέλεσμα να βλέπουμε σε κάθε σκηνή έναν διαφορετικό άνθρωπο, που αλληλεπιδρά με την κοινωνία γύρω του. Το τέλος τον βρίσκει να αναρωτιέται αν είναι δυσκολότερο για κάποιον να πουλήσει τις αξίες ή τις σοκολάτες του, κλείνοντας το μάτι στο θεατή για τον υλιστικό τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο και το τίμημα που πληρώνουμε γι' αυτό. Τέλος, η Μαριάννα Τουμασάτου, ως η Μητέρα της Νούρα είναι απλά σπαρακτική. Μέσα από τον συναισθηματισμό και την πλήρη εναρμόνιση της με τη γυναικεία φύση της μητρότητας καταφέρνει να μας μιλήσει για όλα αυτά που ήδη ξέρουμε. Ο ερμηνευτικός τρόπος της ,όμως, δίνει στα δεδομένα αυτά άλλη υπόσταση, σχεδόν μεταφυσική. Έτσι, στο τέλος, νιώθει κανείς ότι έχει λάβει χώρα μέσα του μια αφύπνιση, που δίνει στην παράσταση πολιτικό χαρακτήρα.
Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι η παράσταση “Νούρα, ένα πένθιμο μπλουζ” δεν είναι μια παράσταση που θα μας χαϊδέψει τα αυτιά. Αντίθετα, πρόκειται για μια καταγγελία της ανθρωπιστικής κρίσης που λαμβάνει χώρα στη Δύση, αλλά και μια προειδοποίηση. Με έντονο πολιτικό χαρακτήρα, πρόκειται για ένα έργο που παίρνει θέση επί του ζητήματος και αυτό είναι μία από τις ιδιαιτερότητες του. Πράγματι, αντί για το αγαπημένο -εδώ και μερικά χρόνια - “ανοιχτό τέλος”, εδώ αυτό είναι βέβαιο και με μαθηματική ακρίβεια πάντα το ίδιο αν δεν αλλάξουμε το τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας, αλλά και τα προβλήματα γύρω μας. Για το λόγο αυτό, άλλωστε, ο ήρωας της Βάσιας Αργέντη δεν είναι πραγματικός ήρωας, αλλά το ίδιο το πρόβλημα ενσαρκωμένο πάνω στη σκηνή. Μέσα από την ιστορία της μεταμόρφωσης του σε τέρας ο θεατής αντιλαμβάνεται τελικά τι στράβωσε στην εξέλιξη του χαρακτήρα του, δίνοντας στην παράσταση αλληγορικό περιεχόμενο.

ΘΕΑΤΡΟ ΔΙΑΝΑ (Ιπποκράτους 7, 2103626596)

Διάρκεια: 75'
Πρωτότυπο κείμενο: Βάσια Αργέντη
Σκηνοθεσία: Βάσια Αργέντη
Πρωτότυπη μουσική: Ανδρέας Καρανίκας
Σκηνικά: Art In Art
Σκηνική Επιμέλεια: Βάσια Αργέντη
Σχεδιασμός φωτισμών: Μανώλης Μπράτσης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Νίκη Καρνάτσου
Φωτογραφία: Άμπερ Ντόκου
Παραγωγή: Art In Art
Παίζουν: Μαριάννα Τουμασάτου, Ανδριάνα Μπάμπαλη, Γιάννης Χαντέλης, Θεώνη Φύτρου, Δανάη Αλυσανδράτου
Παραστάσεις: Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Εισιτήριο: 18, 15, 12 ευρώ

Επιλέξτε Θέατρο

Θέατρο

Επιλέξτε Παράσταση

Παράσταση

Σύνθετη Αναζήτηση

Είδος

Ημέρα

Περιοχή

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

« Φεβρουάριος 2020 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29  

ΘΕΑΤΡΟ.GR Τα πάντα για το Θέατρο

Θέατρο Παραστάσεις: Όλος ο κόσμος του Θεάτρου στην οθόνη σου! Παραστάσεις, κριτικές, συνέντευξεις, διαγωνισμοί κ.α.

O ιστότοπος μας χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.