Είδαμε την "Υπόθεση Λάραμι" στο θέατρο Σφενδόνη

Είδαμε την "Υπόθεση Λάραμι" στο θέατρο Σφενδόνη Κύριο

Η υπόθεση και το έργο (από το δελτίο τύπου της παράστασης)

Στις 7 Οκτωβρίου 1998, ένας ποδηλάτης ανακαλύπτει τυχαία έναν βαριά χτυπημένο νεαρό άνδρα, δεμένο σ’ έναν φράχτη κάποια χιλιόμετρα έξω απ’ την πόλη Λάραμι του Γουαϊόμινγκ.

Είναι ο Μάθιου Σέπαρντ, ομοφυλόφιλος φοιτητής, που το προηγούμενο βράδυ είχε χτυπηθεί και βασανιστεί βίαια από δύο άντρες. Άνθρωποι όλων των ηλικιών και κοινωνικών στρωμάτων, πολιτικοί, διασημότητες της εποχής χωρίζονται σε στρατόπεδα, σπεύδοντας να μοιραστούν την άποψή τους για το τι συνέβη εκείνη τη νύχτα. Η επίθεση στον Σέπαρντ είναι ξεκαθάρισμα λογαριασμών ή ρατσιστικό έγκλημα; Ολονυχτίες, τηλεοπτικές διαμάχες, πορείες, συγκεντρώσεις. Τέσσερις ημέρες μετά την επίθεση, ο νεαρός υποκύπτει στα τραύματά του. Η εγχώρια και διεθνής προσοχή στρέφεται στη νομοθεσία για τα εγκλήματα μίσους. Τον Απρίλιο και τον Νοέμβριο 1999 αντίστοιχα, οι δύο δολοφόνοι του Μάθιου Σέπαρντ καταδικάζονται σε ισόβια κάθειρξη. Αρνούνται ότι τον δολοφόνησαν, επειδή ήταν ομοφυλόφιλος.

Τέσσερις εβδομάδες μετά τον θάνατο του Μάθιου Σέπαρντ, ο σημαντικός συγγραφέας και σκηνοθέτης του θεάτρου ντοκουμέντο Μοϊσές Κάουφμαν και μέλη του Tectonic Theatre Project ταξιδεύουν απ’ τη Νέα Υόρκη στο Λάραμι και διεξάγουν περισσότερες από 200 συνεντεύξεις σε κατοίκους της πόλης. Το υλικό συνθέτει την ουσία της παράστασης θεάτρου ντοκουμέντο (2000), που αποκτά τεράστια δημοτικότητα, με πολυάριθμα ανεβάσματα σε όλη την Αμερική.

Δέκα χρόνια μετά τη δολοφονία του Σέπαρντ, το 2008, ύστερα από δύο αλλαγές κυβερνήσεων, κι ενώ η μνήμη της υπόθεσης αλλοιώνεται από εσκεμμένα διαφορετικές αφηγήσεις, η θεατρική ομάδα επισκέπτεται εκ νέου το Λάραμι και διεξάγει νέες συνεντεύξεις με τους αρχικούς συνομιλητές της, αλλά και με όσους θέλουν να μιλήσουν για πρώτη φορά. Ανάμεσά τους κι ένας απ’ τους δολοφόνους του Σέπαρντ, μέσα απ’ τη φυλακή. Καρπός της δεύτερης έρευνας πάνω στην υπόθεση που σημάδεψε την αμερικανική κοινωνία, είναι η παράσταση «Υπόθεση Λάραμι: 10 χρόνια μετά» (“The Laramie Project: Ten Years Later”), που παρουσιάστηκε ταυτόχρονα σε 100 θέατρα της Αμερικής.

Ο Μάθιου Σέπαρντ

Το θέατρο.gr είδε την παράσταση

Δύσκολη υπόθεση το θέατρο ντοκουμέντο. Για τους θεατές, κυρίως επειδή είναι εγκεφαλικό, απαιτεί την απερίσπαστη προσοχή σου, απαιτεί τη σκέψη σου και την ουσιαστική σου παρουσία για γίνεις κοινωνός των μηνυμάτων. Για τους συντελεστές, απαιτεί οδυνηρή μελέτη και έρευνα, κριτική ανάλυση, αμφισβήτηση, αντικειμενικότητα. Αν το καλοσκεφτούμε, είναι όλα όσα προσπαθούμε με αγωνία να αποφύγουμε στην καθημερινότητα και στην κοινωνική μας ζωή, προφανώς με τραγικές συνέπειες.

Η «Υπόθεση Λάραμι» δεν είναι μόνο η ιστορία της δολοφονίας του Σέπαρντ επειδή ήταν γκέι. Είναι πολλά παραπάνω. Είναι μια αιματηρή προσπάθεια να στήσει ο καθένας τον εαυτό του στον τοίχο και να τον ανακρίνει για όσα έγινε συνένοχος με την αδιαφορία και τη σιωπή του. Είναι μια διατριβή πάνω στη μισαλλοδοξία, την ανεκτικότητα, τη διαφορετικότητα σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο. Είναι η εξαιρετικά δύσκολη ανατομία όλων των καταιγιστικών πληροφοριών, αληθών και ψευδών, με σκοπό την αποκάλυψη της αλήθειας και την κατοχύρωση στη συλλογική μνήμη. Δεν είναι θεωρητικά αυτά, ούτε συνθήκες που επικρατούν σε άλλες, ξένες κοινωνίες (βλ. Υπόθεση Γιακουμάκη, Υπόθεση Ζακ Κωστόπουλου).

Η σκηνοθεσία του Άρη Λάσκου είναι θαρραλέα και σχεδόν μαθηματική. Διαχειρίζεται τόνους πληροφορίας με τρόπο έξυπνο και αποτελεσματικό (αν ακολουθούσαν τα δελτία ειδήσεων τη στρατηγική του, η πολιτική μας ζωή θα ήταν εντελώς άλλη). Επιπλέον, αναδεικνύει το εξαιρετικό καστ ηθοποιών που συμμετέχουν (Ελένη Ζαχοπούλου, Νικόλας Παπαδομιχελάκης, Αλέξανδρος Σιάτρας, Ελεάνα Στραβοδήμου, Θάνος Τσακαλίδης, Ειρήνη Φαναριώτη): Λιτές, ειλικρινείς ερμηνείες, καθαρές φωνές, άρτιος λόγος, συναίσθηση της ομάδας και του ρυθμού. Πολύ σημαντική για τη ροή της παράστασης είναι και η επιμέλεια της κίνησης από τη Μυρτώ Γράψα. Τα σκηνικά της Τίνας Τζόκα πανέξυπνα και ευρηματικά, τα κοστούμια του Χαράλαμπου Νικολάου λειτουργικά και σύμφωνα με την εποχή (διέκρινα μια παραπομπή στην πολυχρωμία της LGBTQ κοινότητας, αλλά είναι δική μου ερμηνεία), ενώ οι φωτισμοί της Σεσίλιας Τσελεπίδη αναδεικνύουν τους ηθοποιούς και την κίνησή τους με τη μουσική υποστήριξη του Κορνήλιου Σελαμσή.

Σας προτείνω να πάτε ξεκούραστοι στην παράσταση για να την ευχαριστηθείτε στο έπακρο!

Συντελεστές

Μετάφραση: Άρης Λάσκος – Ελένη Ζαχοπούλου

Σκηνοθεσία: Άρης Λάσκος

Δραματουργία: Άρης Λάσκος – Κόνυ Ζήκου

Σκηνικά: Τίνα Τζόκα

Κοστούμια: Χαράλαμπος Νικολάου

Φωτισμοί: Σεσίλια Τσελεπίδη

Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής

Επιμέλεια κίνησης: Μυρτώ Γράψα

Βοηθός σκηνοθέτη: Παρασκευή Λυπημένου

Φωτογραφίες: Αναστασία Γιαννάκη

Επικοινωνία: Ελεάννα Γεωργίου

Παίζουν: Ελένη Ζαχοπούλου, Νικόλας Παπαδομιχελάκης, Αλέξανδρος Σιάτρας, Ελεάνα Στραβοδήμου, Θάνος Τσακαλίδης, Ειρήνη Φαναριώτη

Παραστάσεις: Από 21 Φεβρουαρίου έως 5 Απριλίου

Μέρες και ώρες παραστάσεων: Παρασκευή και Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 18.00

Διάρκεια: 90 λεπτά

Τοποθεσία: Θέατρο Σφενδόνη, Μακρή 4, Μακρυγιάννη (Μετρό στάση Ακρόπολη)

Επιλέξτε Θέατρο

Θέατρο

Επιλέξτε Παράσταση

Παράσταση

Σύνθετη Αναζήτηση

Είδος

Ημέρα

Περιοχή

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

« Ιούνιος 2020 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          

ΘΕΑΤΡΟ.GR Τα πάντα για το Θέατρο

Θέατρο Παραστάσεις: Όλος ο κόσμος του Θεάτρου στην οθόνη σου! Παραστάσεις, κριτικές, συνέντευξεις, διαγωνισμοί κ.α.

O ιστότοπος μας χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.